Showing posts with label bedreiging. Show all posts
Showing posts with label bedreiging. Show all posts
30 August 2008
17 January 2008
Bedreiging, status, en de nieuwe dominees
"DEN HAAG - Voorzitter Ehsan Jami van het Comité voor ex-moslims heeft dinsdag opnieuw aangifte gedaan van bedreiging door een groep jongeren. In de Haagse tramlijn 2 scholden zij hem uit en beten hem toe dat ‘Allah ervoor zal zorgen dat hij snel in zijn graf zal liggen’."
Dat noemt de Volkskrant (middels anonieme bron) een "bedreiging", en rakelt net als alle andere commerciële uitbaters het vuur van de haat in de samenleving nog eens op. Als dat een bedreiging moet voorstellen, dan had ik allang met mijn familie in een zwaar bewaakte bunker moeten wonen en was ik ook beroemd in Nederland, al dan niet met een politieke agenda. Ook ik heb klappen gehad op straat (van terroristische hangcorpsballen), mijn man is twee keer het ziekenhuis ingeslagen als reactie op zijn mening, en hebben we een half jaar moeten leven onder de terreur van onze bovenburen (een gewapende pooier en junks met kinderen) die schijnbaar een probleem hadden met onze cultuur. Maar daar kwam geen ene moslim of allochtoon aan te pas, noch beveiliging, noch een voordelige status quo. Het begint erop te lijken dat het 'bedreigd worden' door moslims garant staat voor succes in Nederland, hoewel uitsluitend voor islamhaters. Waar eindigt deze hysterie? En hoe eindigt deze hysterie?
"De situatie was volgens hem zo bedreigend, dat enkele passagiers haastig de tram verlieten. Ook Jami werd door zijn begeleiders uit de tram gehaald en verder in een auto vervoerd."
Heeft u wel eens in een nachtbus gezeten? Of simpelweg 's avonds op bepaalde trajecten in de metro? Waar blijft dan míjn "begeleiding", er is immers nooit iemand aanwezig door bezuiniging op personeel.

Laten we de hand in eigen boezem steken. Eeuwenlang hebben wij vrijheidslievende mensen 'bedreigd' met de straf van god, met een hand op een fascistisch haatboek, en dat gebeurt nog, door onze christenimams in onze christenmoskeeën, en wordt er voor aanvang van elke moderne slachting door de moderne inquisitie ijverig gebeden tot De Almachtige. Elke keer wanneer ik met een jubelaar geconfronteerd word moet ik toch maar goed beseffen dat god mij zal straffen, als afvallige en zondige infidel, want: "Hij spreekt het vonnis over de ongelovigen uit en de lijken stapelen zich op. Hij vernietigt hen, waar zij ook zijn." "En zij die mijn straffen hebben overleefd, zullen als krijgsgevangenen en slaven naar verre landen worden gesleept. Daar zullen zij in voortdurende angst leven." En daarna zal ik allicht branden in de hel. Dat komt op mij nogal bedreigend over eerlijk gezegd, dus moet ik daar nu aangifte van gaan doen?
Ik zal het nog verder aanscherpen: zijn haatpolitici en haatpublicisten niet de nieuwe dominees en pastoors die in staat zijn om mensen levenslang te terroriseren en traumatiseren? Hun nieuwe broeders komen uit de homobeweging, die zich vrijwillig laat gijzelen door de anti-islamlobby. Een lobby die grotendeels bestaat uit voorbeeldig christelijk opgevoede witte hetroseksuele meneren van middelbare leeftijd, die Verlichting, beschaving en (nationaal) fatsoen propageren, maar in de praktijk vanaf de moderne kansel (de media en het Parlement) hel en verdoemenis prediken, en ons bedreigen met Het Kwaad dat ons als een zondvloed zal gaan overspoelen - wanneer we niet voor hen knielen.
Dat noemt de Volkskrant (middels anonieme bron) een "bedreiging", en rakelt net als alle andere commerciële uitbaters het vuur van de haat in de samenleving nog eens op. Als dat een bedreiging moet voorstellen, dan had ik allang met mijn familie in een zwaar bewaakte bunker moeten wonen en was ik ook beroemd in Nederland, al dan niet met een politieke agenda. Ook ik heb klappen gehad op straat (van terroristische hangcorpsballen), mijn man is twee keer het ziekenhuis ingeslagen als reactie op zijn mening, en hebben we een half jaar moeten leven onder de terreur van onze bovenburen (een gewapende pooier en junks met kinderen) die schijnbaar een probleem hadden met onze cultuur. Maar daar kwam geen ene moslim of allochtoon aan te pas, noch beveiliging, noch een voordelige status quo. Het begint erop te lijken dat het 'bedreigd worden' door moslims garant staat voor succes in Nederland, hoewel uitsluitend voor islamhaters. Waar eindigt deze hysterie? En hoe eindigt deze hysterie?
"De situatie was volgens hem zo bedreigend, dat enkele passagiers haastig de tram verlieten. Ook Jami werd door zijn begeleiders uit de tram gehaald en verder in een auto vervoerd."
Heeft u wel eens in een nachtbus gezeten? Of simpelweg 's avonds op bepaalde trajecten in de metro? Waar blijft dan míjn "begeleiding", er is immers nooit iemand aanwezig door bezuiniging op personeel.
Laten we de hand in eigen boezem steken. Eeuwenlang hebben wij vrijheidslievende mensen 'bedreigd' met de straf van god, met een hand op een fascistisch haatboek, en dat gebeurt nog, door onze christenimams in onze christenmoskeeën, en wordt er voor aanvang van elke moderne slachting door de moderne inquisitie ijverig gebeden tot De Almachtige. Elke keer wanneer ik met een jubelaar geconfronteerd word moet ik toch maar goed beseffen dat god mij zal straffen, als afvallige en zondige infidel, want: "Hij spreekt het vonnis over de ongelovigen uit en de lijken stapelen zich op. Hij vernietigt hen, waar zij ook zijn." "En zij die mijn straffen hebben overleefd, zullen als krijgsgevangenen en slaven naar verre landen worden gesleept. Daar zullen zij in voortdurende angst leven." En daarna zal ik allicht branden in de hel. Dat komt op mij nogal bedreigend over eerlijk gezegd, dus moet ik daar nu aangifte van gaan doen?
Ik zal het nog verder aanscherpen: zijn haatpolitici en haatpublicisten niet de nieuwe dominees en pastoors die in staat zijn om mensen levenslang te terroriseren en traumatiseren? Hun nieuwe broeders komen uit de homobeweging, die zich vrijwillig laat gijzelen door de anti-islamlobby. Een lobby die grotendeels bestaat uit voorbeeldig christelijk opgevoede witte hetroseksuele meneren van middelbare leeftijd, die Verlichting, beschaving en (nationaal) fatsoen propageren, maar in de praktijk vanaf de moderne kansel (de media en het Parlement) hel en verdoemenis prediken, en ons bedreigen met Het Kwaad dat ons als een zondvloed zal gaan overspoelen - wanneer we niet voor hen knielen.
19 November 2007
Ayaan Hirsi Ali Security Trust
AYAAN HIRSI ALI SECURITY TRUST
Graag vraag ik uw aandacht voor onderstaande oproep inzake de beveiliging van Ayaan Hirsi Ali. Voor haar beveiliging wordt, via een Trust in de VS, wereldwijd geld ingezameld.
Eventuele bijdragen kunnen ook worden gestort op een door Haweya B.V. te Amsterdam ter beschikking gestelde rekening bij de Postbank , nr. 4732822 (IBAN nummer NL61PSTB0004732822, BIC code bank PSTBNL21).
Alle bijdragen op de Postbank rekening zullen direct en zonder inhouding van kosten worden gestort op de Amerikaanse bankrekening van de Trust. (bron)
Voor u uw geld overmaakt, even het volgende.
Haweya BV is een bedrijf dat geld inzamelt voor de eveneens onbekende Stichting Ethica, waar Hirsi Ali de onbeschermde beschermvrouwe van is. De website van de stichting heeft eigenlijk maar een pagina, en nergens staan verslagen over of campagnes voor wat ze heeft gedaan voor de emancipatie van moslimvrouwen, het doel dat zij beoogt. Een beetje hetzelfde verhaal als het resumé van Hirsi Ali dus. Toevallig heeft de Stichting Ethica hetzelfde postbusnummer als Haweya BV. Maar wat is het nou, een stichting, of een bedrijf?
Haweya BV is gesitueerd op Stade de Colombes 43, 1098 VS Amsterdam. En daar zit toevallig ook het mislukte megabedrijf van Leon de Winter, de Pleswin Entertainment Group, een filmmaatschappij die in 2000 haar 6000 investeerders (± 100 miljoen gulden) nogal heeft gedupeerd. Een andere directeur van dit fantoombedrijf is Peter Voortman, twaalf jaar lang Winter's belastingadvideur, en sinds enige tijd de "zaakwaarnemer" van Hirsi Ali. Voortman heeft toevallig ook een bedrijf op de Stade de Colombes 43, namelijk het adviesbureau Remyl BV. Wat is de wereld toch klein.
Leon de Winter schrijft uitermate 'wervend' over de beveiliging van Hirsi Ali, zoals in 'Nederland moet Ayaan beschermen, overal'. Als het zover mocht komen is het de vraag welke gelukkige beveiligsfirma gaat worden ingehuurd: Winterman of Voortwin Security allicht?
Niet alleen de Pleswin Entertainment Group, maar ook het advocatenkantoor Jackson & Campbell in Washington DC, dat de Amerikaanse trust van Hirsi Magan beheert, heeft niet zo'n goede reputatie. Alhoewel het zichzelf presenteert onder het motto Respectful. Dependable. Century strong, maakte de rechter Thomas Penfield Jackson deel uit van het CREEP team (Committee to Re-Elect the President), dat geld witwasde voor president Nixon, en een half miljoen dollar zwijggeld betaalde aan de inbrekers van het Watergate-gebouw, een groot schandaal waardoor de president in 1974 aftrad om impeachment te voorkomen. En schijnt het er tegenwoordig op de zaak nogal vrouwonvriendelijk aan toe te gaan.
12 November 2007
Al-Mansouri Gate: de campagne (1)
Zodra mensen als Bot, Verhagen, Van Baalen en Spong zich in de media hard maken voor mensenrechten overzee, is het zaak uit te zoeken welke belangen er werkelijk spelen en wiens agenda's worden gediend.
Op 29 oktober 2007 startte Adnan Faleh al-Mansouri (35) een grootscheepse mediacampagne in Nederland, om, naar zijn zeggen, de op handen zijnde executie van zijn vader (binnen 48 uur) in Iran, Faleh Abdullah al-Mansouri (62), te verhinderen. Via de media werd het Nederlandse volk bestookt met 'berichten' over de vader van Adnan, die tot nu toe nog door niemand zijn bevestigd of bewezen. Ik zet ze even op een rijtje.
1. Al-Mansouri is de gekozen president van de "Democratische Republiek Al Ahwaz" - dat is de Iraanse provincie Khuzestan, die toevallig 10% van de olie in de wereld bevat - aldus Adnan in een interview met het NRC in 2006 (link). Onjuiste informatie, aangezien er geen verkiezingen zijn geweest en al-Mansouri zichzelf tot president heeft benoemd, zo schrijft het Ahwaz Studies Center op haar website ("regards itself as" link). Daar wil ik nog aan toevoegen dat ongekozen, zelfbenoemde presidenten normaliter als dictators worden betiteld. President zonder verkiezingen, daar is niets "Democratisch" aan.
2. Al-Mansouri werkte sinds 1990 als "adviseur van Amnesty International" (link). Bij Amnesty Nederland is dat onbekend, en typeert de organisatie hem als "actief lid".
3. Al-Mansouri heeft in 1987 de doodstraf gekregen vanwege zijn mensenrechtenactiviteiten voor 'zijn' volk (link). Onjuist, tegen hem lag en ligt een aanklacht wegens terrorisme. Daar kom ik in deel 2 op terug.
5. Al-Mansouri wordt gemarteld, aldus Adnan (link). Niet bewezen, en BuZa rept er ook niet over. Gemartelden kunnen in de regel ook niet regelmatig met de familie bellen, zoals het geval is in deze zaak.
6. Op 29 oktober suggereert zoon Adnan dat uitstel van executie van zijn vader afgekocht kan worden met ongeveer 70.000 euro. Aangezien hij dat niet kan betalen stelt hij voor dat Nederland dat zou moeten doen (link).
7. Al-Mansouri reisde op een Nederlands paspoort. Niet bewezen, en de Syrische overheid, die hem in mei 2006 aan Iran heeft uitgeleverd, heeft verklaard dat hij op een "illegaal" Iraans paspoort reisde, en had dat vorig jaar al aan de Nederlandse ambassade gemeld (link). De Iraanse ambassade heeft dat bevestigd (link). De zoon beweerde vervolgens dat het Nederlandse paspoort van zijn vader in Damascus is afgepakt (link).
8. De advocaat van al-Mansouri is in Iran gevangen gezet. Niet bewezen, en is niet bekend bij de Iraanse ambassade (link).
9. Iran verplaatst de gevangene regelmatig omdat zij "bevrijdingsacties" vreest van "vrijheidsstrijders" (link). Niet bewezen.
10. Zoon Adnan en de Mansouri familie wordt "bedreigd" door Iraniërs, en in Nederland "wemelt" het van de "Iraanse geheim agenten". Echter de Maastrichtse politie heeft de vermeende bedreiging serieus geanalyseerd en heeft geconcludeerd dat bescherming niet nodig is (link).
11. Al-Mansouri is "geliefd" bij de Ahwazi's, aldus zoon Adnan (link). In een uitzending van Pauw & Witteman, bijgestaan door Van Baalen, verklaarde hij dat hij sprak voor 8 miljoen mensen (link). Dat is merkwaardig. Volgens de CIA World Factbook zjn er slechts (bijna) 2 miljoen Arabieren in Iran (link). Dat wordt bevestigd door de UNCHR (doc). Op de website van het Ahwaz Studies Center is te lezen dat al-Mansouri zeker niet bij alle Ahwazi geliefd is: "The ALO's Ahwaz Revolutionary Council (ARC) regards itself as the Ahwazi government in exile with Al-Mansouri as its President, although there are many Ahwazi groups that do not accept the ARC's assumed leadership of the Ahwazi movement." (link).
12. "De Iraanse regering verspreidt met aids besmet bloed onder de acht miljoen inwoners van de deelstaat Al Ahwaz," aldus zoon Adnan tijdens een optreden in een boekhandel. "Adnan zei bewijzen te hebben, maar maakte die ondanks aandringen van de gespreksleider niet concreet. In de pauze van het debat zei hij dat het aidsbloed afkomstig is uit Frankrijk en dat het de Ahwazi’s wordt toegediend in door Iran gecontroleerde ziekenhuizen onder het mom van donorbloed. Maar ook nu wilde of kon hij zijn beschuldigingen niet toelichten." (link). Volgens een dossier van de Ahwaz Human Rights Organization (vreemd genoeg gesitueerd in Virginia, VS) van juli 2007 verspreidt HIV/Aids zich snel onder de Ahwaz "underclass" door het spuiten van drugs en door het gebruik van "unscreened infected blood imported from other countries." Als oorzaak voor besmetting door onbeschermd vrijen wordt niet genoemd (link, pdf).
Het valt zoon Adnan niet kwalijk te nemen dat hij zich drie keer in de rondte liegt om zijn vader weer terug te zien. Maar Adnan is tevens verbonden aan zijn vader's organisatie die aanslagen pleegt in Iran, en die door de CIA gebruikt wordt om de Iran te ontregelen. Dat heel politiek Nederland, Amnesty Nederland en de media kritiekloos alle informatie die hij geeft voor waar aannemen is verbijsterend. Daar komt nog bij dat zoon Adnan vrijwel de énige bron van informatie is. En andere wat 'minder prettige' informatie wordt opzettelijk verzwegen, dan wel gecensureerd. Waarom is dat? Daarover later meer in deel 2 en 3.
2 April 2007
Schandalige vernedering Britse militairen
"It is cruel and callous to do this to somebody in this position and playing this kind of game - it is a disgrace." Woordvoerder Tony Blair (The Times)
"It is a question really for the Iranian government as to whether they want to abide by international law or not." Tony Blair
"There are a host of reasons why this could be in breach of the Convention. They have not been charged, and they have not been allowed consular access." Defensie analist Paul Beaver
"No justification", "It was completely unacceptable, wrong and illegal." Tony Blair
"As we have made clear repeatedly to the Iranian government, such use of these images is totally unacceptable." Margaret Beckett, minister Buitenlandse Zaken
"Grave concern" VN Veiligheidsraad
"Iran must give back the hostages. They're innocent. They did nothing wrong." George Bush
Het is een schande. Zo zouden wij onze gevangenen nooit behandelen. Ze een sigaret laten roken bijvoorbeeld, terwijl toch bewezen is dat je van roken dood kunt gaan. En dat de innemende soldaat Faye Turney een hoofddoek mag dragen - en niet eens een zak over haar hoofd - hebben de Iraniërs dan helemaal geen besef wat beschaving is? Want dat is wat wij doen met gevangen moslims, we doen zakken over hun hoofden, zodat ademen moeilijk wordt, en daarna fotograferen we hen en sturen de foto's naar de pers, en de gevangenen kunnen zodoende niet herkend worden, en niet vernederd zoals deze ongelukkige Britse soldaten.
Ook is het onacceptabel dat de Britten worden gedwongen om dingen te zeggen die ze later misschien zouden betreuren. Als de Iraniërs nou gewoon plakband over hun monden hadden geplakt konden ze niets zeggen. Natuurlijk zouden ze daardoor nog moeilijker kunnen ademen, zeker met een zak over hun hoofd, maar ze zouden in ieder geval niet vernederd worden.
Geen zakken over het hoofd. Geen electrische schokken. Geen klappen. Die Iraniërs zijn duidelijk een onbeschaafd zooitje.
En dat de gevangenen naar huis mogen schrijven dat het goed met ze gaat, hoe is dit mogelijk? Het wordt tijd dat de Iraniërs eens in de pas gaan lopen met de rest van de beschaafde wereld. Ze zouden hun gevangenen het recht van privacy moeten geven en hen eenzame opsluiting moeten bieden. Want dat is een van de privileges die de VS haar gevangenen gunt in Guantanamo Bay.Het ware teken van een beschaafd land is dat het niet meteen een aanklacht formuleert tegen mensen die het willekeurig heeft gearresteerd in landen die het zojuist binnengevallen is. Neem nu de gevangenen in Guantanamo Bay, die mogen al bijna 5 jaar van hun privacy genieten, en pas recent heeft de eerste gevangene zijn aanklacht te horen gekregen. Wat een tegenstelling met het beschamende gedrag van de Iraniërs die haar gevangenen meteen voor de camera's heeft gesleept!
Tevens is het duidelijk dat de Iraniërs hun Britse gevangenen geen deugdelijke lichaamsbeweging toestaat. Het Amerikaanse leger staat daar echter altijd garant voor. Bijvoorbeeld in de vorm van "stress positions", die de gevangenen urenlang mogen volhouden om hun buik- en kuitspieren te trainen. Of dat ze op hun hielen mogen hurken zodat na een peride van intense pijn de spieren het simpelweg begeven. Dat is allemaal goede en gezonde lichaamsbeweging, met als bonus dat de gevangenen alle beschuldigingen zullen toegeven om de sport & spel te stoppen.
Uit haar televisieoptreden is het duidelijk dat soldaat Faye Turney onder druk is gezet. De kranten hebben er psychologen op gezet om de beelden te analyseren, en allen concludeerden ze dat Turney "gespannen en ongelukkig" is.
Wat zo walgelijk is, is de verborgen manier waarop de Iraniërs haar zo "gespannen en ongelukkig" hebben gemaakt. Namelijk, zij vertoont geen sporen van electrocutie of brandwonden, en heeft zij ook geen blauwe plekken in het gezicht. Dit is onacceptabel. Wanneer gevangenen onder druk worden gezet, zoals het dwingen tot seksuele handelingen met medegevangenen, of het krijgen van electrische schokken op hun geslachtsdelen, moet dat zichtbaar gemaakt worden, zoals op de foto's uit de Abu Ghraib gevangenis. Waarna deze foto's publiek moeten worden gemaakt om aan het publiek te laten zien wat er allemaal precies gebeurd is.
Misschien is het niet verstandig om Iran te gaan bombarderen als wraak voor de vernedering van de soldaten, maar duidelijk is het dat het Iraanse volk zal moeten boeten. En is dat niet aan de hand van sancties, dan wel door president Bush te dwingen om Iran te bezetten en daar democratie en westerse normen en waarden te brengen zoals hij in Irak heeft gedaan. Iets dat hij toch al van plan was.
Bron: 'Call that humiliation?, The Guardian 31 maart 2007.
17 March 2007
VN resoluties heel/helemaal niet belangrijk
IRAK
Het Nederlandse kabinet steunde (verklaring) de illegale bezetting van Irak omdat Saddam Hoessein één resolutie van de VN aan zijn laars lapte, resolutie nr. 1441, die eiste dat Saddam Hoessein zijn massavernietigingswapens zou vernietigen - die niet bestonden. Ook baseert ze haar steun aan de illegale bezetting op het feit dat Saddam Hoessein "consequent" V.N. resoluties negeerde, wel 17 in ongeveer 30 jaar. Even voor de bezetting baseerde Nederland haar steun aan het Amerikaanse Irak-beleid omdat ze "een duidelijk bewijs" zag dat VS het conflict middels de VN wilde oplossen. En Ben Bot vond dat Saddam Hoessein in eigen land gelynched moest worden: "Berechting voor een internationaal Hof zou een verkeerd signaal geven." Een verkeerd signaal, voor wie of wat? Misschien zou een Internationaal Hof de hele bezetting wel eens tot een oorlogsmisdaad kunnen bestempelen?
IRAN
Iran doet niet aan VN resoluties die gaan over het stopzetten van de bouw van nucleaire reactors. En waarom zou ze, ze hebben volgens de internationale akkoorden het volste recht om kernenergie te maken. Niet alleen dat, vanaf 2003 verzoekt hierover Iran keer op keer overleg met de VS, maar die heeft dat tot nu toe geweigerd (omdat de plannen voor een inval in Iran al voor 9/11 klaarlagen). De resoluties dienen enkel de politieke 'vermoedens' van met name de VS, en alle andere partijen in de wereld die de controle over het Midden-Oosten graag in seculiere en judeo-christelijke dollarhanden ziet. En het niet navolgen van VN resoluties wordt wederom naar voren geschoven als geldige en onweerlegbare redenen voor sancties en erger.
Zo'n partij is bijvoorbeeld onze VVD. Arend-Jan Boekestijn, die ook stond te juichen bij de oorlogsmisdaden in Irak, ziet het als een noodzaak om Iran unilateraal en pre-emptive te bombarderen, wanneer economische sancties niets opleveren (economische sancties op Irak hebben een half miljoen Irakese kinderen de dood ingejaagd).
Boekestijn: "Indien Iran namelijk in het bezit van een kernwapen komt zal het geen enkele beheersing meer aan de dag leggen in het steunen van terrorisme." Hieruit blijkt duidelijk dat Boekestijn een gevaarlijke onbenul is, omdat Iran bondgenoot van de VS is in de strijd tegen tegen al-Qaida in Afghanistan. Ook noemde deze onbenul "militaire dreiging" een "diplomatiek middel". Een diplomatiek middel, dat door alle internationale akkoorden en conventies officieel wordt aangemerkt als 'Misdaad tegen de Vrede' en 'Misdaad tegen de Mensheid'. Misdaden, waarmee we de nazi's hebben veroordeeld in Neurenberg.
ISRAËL
VN resoluties die Israël naast zich neer heeft gelegd:
1. General Assembly Resolution 181 (1947): the 1947 Partition plan of Palestine and the creation of Israel.
2. General Assembly Resolution 194 (1947): Palestinian Refugees have the right to return to their homes in Israel.
3. Resolution 106 (1955): condemns Israel for Gaza raid.
4. Resolution 111 (1956): condemns Israel for raid on Syria that killed fifty-six people.
5. Resolution 127 (1958): recommends Israel suspend its no-man’s zone’ in Jerusalem.
6. Resolution 162 (1961): urges Israel to comply with UN decisions.
7. Resolution 171 (1962): determines flagrant violations by Israel in its attack on Syria.
8. Resolution 228 (1966): censures Israel for its attack on Samu in the West Bank, then under Jordanian control.
9. Resolution 237 (1967): urges Israel to allow return of new 1967 Palestinian refugees.
10. Resolution 242 (1967): Israel’s occupation of Palestine is Illegal.
11. Resolution 248 (1968): condemns Israel for its massive attack on Karameh in Jordan.
12. Resolution 250 (1968): calls on Israel to refrain from holding military parade in Jerusalem.
13. Resolution 251 (1968): deeply deplores Israeli military parade in Jerusalem in defiance of Resolution 250.
14. Resolution 252 (1968): declares invalid Israel’s acts to unify Jerusalem as Jewish capital.
15. Resolution 256 (1968): condemns Israeli raids on Jordan as flagrant violation.
16. Resolution 259 (1968): deplores Israel’s refusal to accept UN mission to probe occupation.
17. Resolution 262 (1968): condemns Israel for attack on Beirut airport.
18. Resolution 265 (1969): condemns Israel for air attacks for Salt in Jordan.
19. Resolution 267 (1969): censures Israel for administrative acts to change the status of Jerusalem.
20. Resolution 270 (1969): condemns Israel for air attacks on villages in southern Lebanon.
21. Resolution 271 (1969): condemns Israel’s failure to obey UN resolutions on Jerusalem.
22. Resolution 279 (1970): demands withdrawal of Israeli forces from Lebanon.
23. Resolution 280 (1970): condemns Israeli’s attacks against Lebanon.
24. Resolution 285 (1970): demands immediate Israeli withdrawal from Lebanon.
25. Resolution 298 (1971): deplores Israel’s changing of the status of Jerusalem.
26. Resolution 313 (1972): demands that Israel stop attacks against Lebanon.
27. Resolution 316 (1972): condemns Israel for repeated attacks on Lebanon.
28. Resolution 317 (1972): deplores Israel’s refusal to release.
29. Resolution 332 (1973): condemns Israel’s repeated attacks against Lebanon.
30. Resolution 337 (1973): condemns Israel for violating Lebanon’s sovereignty.
31. Resolution 347 (1974): condemns Israeli attacks on Lebanon.
32. General Assembly Resolution 3236 (1974): affirms the inalienable rights of the Palestinian people in Palestine to self-determination without external interference and to national independence and sovereignty.
33. Resolution 425 (1978): calls on Israel to withdraw its forces from Lebanon.
34. Resolution 427 (1978): calls on Israel to complete its withdrawal from Lebanon.
35. Resolution 444 (1979): deplores Israel’s lack of cooperation with UN peacekeeping forces.
36. Resolution 446 (1979): determines that Israeli settlements are a serious obstruction to peace and calls on Israel to abide by the Fourth Geneva Convention.
37. Resolution 450 (1979): calls on Israel to stop attacking Lebanon.
38. Resolution 452 (1979): calls on Israel to cease building settlements in occupied territories.
39. Resolution 465 (1980): deplores Israel’s settlements and asks all member states not to assist its settlements program.
40. Resolution 467 (1980): strongly deplores Israel’s military intervention in Lebanon.
41. Resolution 468 (1980): calls on Israel to rescind illegal expulsions of two Palestinian mayors and a judge and to facilitate their return.
42. Resolution 469 (1980): strongly deplores Israel’s failure to observe the council’s order not to deport Palestinians.
43. Resolution 471 (1980): expresses deep concern at Israel’s failure to abide by the Fourth Geneva Convention.
44. Resolution 476 (1980): reiterates that Israel’s claim to Jerusalem are null and void.
45. Resolution 478 (1980): censures (Israel) in the strongest terms for its claim to Jerusalem in its Basic Law.
46. Resolution 484 (1980): declares it imperative that Israel re-admit two deported Palestinian mayors.
47. Resolution 487 (1981): strongly condemns Israel for its attack on Iraq’s nuclear facility.
48. Resolution 497 (1981): decides that Israel’s annexation of Syria’s Golan Heights is null and void and demands that Israel rescinds its decision forthwith.
49. Resolution 498 (1981): calls on Israel to withdraw from Lebanon.
50. Resolution 501 (1982): calls on Israel to stop attacks against Lebanon and withdraw its troops.
51. Resolution 509 (1982): demands that Israel withdraw its forces forthwith and unconditionally from Lebanon.
52. Resolution 515 (1982): demands that Israel lift its siege of Beirut and allow food supplies to be brought in.
53. Resolution 517 (1982): censures Israel for failing to obey UN resolutions and demands that Israel withdraw its forces from Lebanon.
54. Resolution 518 (1982): demands that Israel cooperate fully with UN forces in Lebanon.
55. Resolution 520 (1982): condemns Israel’s attack into West Beirut.
56. Resolution 573 (1985): condemns Israel vigorously for bombing Tunisia in attack on PLO headquarters.
57. Resolution 587 (1986): takes note of previous calls on Israel to withdraw its forces from Lebanon and urges all parties to withdraw.
58. Resolution 592 (1986): strongly deplores the killing of Palestinian students at Bir Zeit University by Israeli troops.
59. Resolution 605 (1987): strongly deplores Israel’s policies and practices denying the human rights of Palestinians.
60. Resolution 607 (1988): calls on Israel not to deport Palestinians and strongly requests it to abide by the Fourth Geneva Convention.
61. Resolution 608 (1988): deeply regrets that Israel has defied the United Nations and deported Palestinian civilians.
62. Resolution 636 (1989): deeply regrets Israeli deportation of Palestinian civilians.
63. Resolution 641 (1989): deplores Israel’s continuing deportation of Palestinians.
64. Resolution 672 (1990): condemns Israel for violence against Palestinians at the Haram Al-Sharif/Temple Mount.
65. Resolution 673 (1990): deplores Israel’s refusal to cooperate with the United Nations.
66. Resolution 681 (1990): deplores Israel’s resumption of the deportation of Palestinians.
67. Resolution 694 (1991): deplores Israel’s deportation of Palestinians and calls on it to ensure their safe and immediate return.
68. Resolution 726 (1992): strongly condemns Israel’s deportation of Palestinians.
69. Resolution 799 (1992): strongly condemns Israel’s deportation of 413 Palestinians and calls for their immediate return.
70. Resolution 1397 (2002): affirms a vision of a region where two states, Israel and Palestine, live side by side within secure and recognized borders.
71. General Assembly Resolution ES-10/15 (2004): declares the wall built inside the occupied territories as contrary to international law and asks Israel to demolish it.
En dan heb ik het nog niet eens over Israël's illegale kernwapenarsenaal dat helemaal okee is. Boekestijn geeft ineens niet thuis, wanneer ik hem wijs op de gedragingen van Israël. D'66 heeft het te druk. Guido van Leemput, fractiemedewerker van de SP, wist me te vertellen dat "Israël in de Nederlandse politiek zowat heilig" is. En de rest, ook door mij betaalde volksvertegenwoordigers, slaapt rustig door.
En zo hobbelt de Nederlandse hypocrisie o.l.v. Balkenende IV voort. Zolang er niet een politieke partij het lef heeft om sancties en/of bombardementen op Israël te suggereren, stem ik niet meer. Ik doe er niet meer aan mee.
Het Nederlandse kabinet steunde (verklaring) de illegale bezetting van Irak omdat Saddam Hoessein één resolutie van de VN aan zijn laars lapte, resolutie nr. 1441, die eiste dat Saddam Hoessein zijn massavernietigingswapens zou vernietigen - die niet bestonden. Ook baseert ze haar steun aan de illegale bezetting op het feit dat Saddam Hoessein "consequent" V.N. resoluties negeerde, wel 17 in ongeveer 30 jaar. Even voor de bezetting baseerde Nederland haar steun aan het Amerikaanse Irak-beleid omdat ze "een duidelijk bewijs" zag dat VS het conflict middels de VN wilde oplossen. En Ben Bot vond dat Saddam Hoessein in eigen land gelynched moest worden: "Berechting voor een internationaal Hof zou een verkeerd signaal geven." Een verkeerd signaal, voor wie of wat? Misschien zou een Internationaal Hof de hele bezetting wel eens tot een oorlogsmisdaad kunnen bestempelen?
IRAN
Iran doet niet aan VN resoluties die gaan over het stopzetten van de bouw van nucleaire reactors. En waarom zou ze, ze hebben volgens de internationale akkoorden het volste recht om kernenergie te maken. Niet alleen dat, vanaf 2003 verzoekt hierover Iran keer op keer overleg met de VS, maar die heeft dat tot nu toe geweigerd (omdat de plannen voor een inval in Iran al voor 9/11 klaarlagen). De resoluties dienen enkel de politieke 'vermoedens' van met name de VS, en alle andere partijen in de wereld die de controle over het Midden-Oosten graag in seculiere en judeo-christelijke dollarhanden ziet. En het niet navolgen van VN resoluties wordt wederom naar voren geschoven als geldige en onweerlegbare redenen voor sancties en erger.
Zo'n partij is bijvoorbeeld onze VVD. Arend-Jan Boekestijn, die ook stond te juichen bij de oorlogsmisdaden in Irak, ziet het als een noodzaak om Iran unilateraal en pre-emptive te bombarderen, wanneer economische sancties niets opleveren (economische sancties op Irak hebben een half miljoen Irakese kinderen de dood ingejaagd).Boekestijn: "Indien Iran namelijk in het bezit van een kernwapen komt zal het geen enkele beheersing meer aan de dag leggen in het steunen van terrorisme." Hieruit blijkt duidelijk dat Boekestijn een gevaarlijke onbenul is, omdat Iran bondgenoot van de VS is in de strijd tegen tegen al-Qaida in Afghanistan. Ook noemde deze onbenul "militaire dreiging" een "diplomatiek middel". Een diplomatiek middel, dat door alle internationale akkoorden en conventies officieel wordt aangemerkt als 'Misdaad tegen de Vrede' en 'Misdaad tegen de Mensheid'. Misdaden, waarmee we de nazi's hebben veroordeeld in Neurenberg.
ISRAËL
VN resoluties die Israël naast zich neer heeft gelegd:
En zo hobbelt de Nederlandse hypocrisie o.l.v. Balkenende IV voort. Zolang er niet een politieke partij het lef heeft om sancties en/of bombardementen op Israël te suggereren, stem ik niet meer. Ik doe er niet meer aan mee.
8 March 2007
US General: 7 landen in 5 jaar
Gepensioneerd generaal Wesley Clark onthult in een interview met radiostation Democracy Now de geheime plannen van de VS die een paar dagen na 9/11 in het Pentagon opgesteld zijn.
Oorlog met Irak stond al vast op 20 september 2001, 9 dagen na 9/11.
About ten days after 9/11, I went through the Pentagon and I saw Secretary Rumsfeld and Deputy Secretary Wolfowitz. I went downstairs just to say hello to some of the people on the Joint Staff who used to work for me, and one of the generals called me in.
He said, “Sir, you’ve got to come in and talk to me a second.”
I said, “Well, you’re too busy.”
He said, “No, no.”
He says, “We’ve made the decision we’re going to war with Iraq."
This was on or about the 20th of September.
Reden voor een oorlog met Irak: legerleiders hebben geen idee.
I said, “We’re going to war with Iraq? Why?”
He said, “I don’t know.”
He said, “I guess they don’t know what else to do.”
So I said, “Well, did they find some information connecting Saddam to al-Qaeda?”
He said, “No, no.”
He says, “There’s nothing new that way. They just made the decision to go to war with Iraq.”
He said, “I guess it’s like we don’t know what to do about terrorists, but we’ve got a good military and we can take down governments.”
And he said, “I guess if the only tool you have is a hammer, every problem has to look like a nail.”
Enkele weken later is er een plan gemaakt voor 7 regime changes in 5 landen: eerst Irak, daarna Syrië, Libanon, Libië, Somalië, Soedan en als laatste Iran.
So I came back to see him a few weeks later, and by that time we were bombing in Afghanistan.
I said, “Are we still going to war with Iraq?”
And he said, “Oh, it’s worse than that.”
He reached over on his desk. He picked up a piece of paper.
And he said, “I just got this down from upstairs” -- meaning the Secretary of Defense’s office -- “today.”
And he said, “This is a memo that describes how we’re going to take out seven countries in five years, starting with Iraq, and then Syria, Lebanon, Libya, Somalia, Sudan and, finishing off, Iran.”
I said, “Is it classified?”
He said, “Yes, sir.”
I said, “Well, don’t show it to me.”
And I saw him a year or so ago, and I said, “You remember that?”
He said, “Sir, I didn’t show you that memo! I didn’t show it to you!”
Het interview is te beluisteren bij Democracy Now, en de pagina geeft tevens de hele tekst weer.
17 February 2007
Wilders bedreigt Verbeet met raket
DEN HAAG - De Kamer bezint zich a.s. maandag in een spoeddebat over de vraag of Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet permanent door de staat moet worden beveiligd. Dit gebeurde na de uitspraak van Geert Wilders, leider van de Partij voor de Vrijheid (PVV), die in de Volkskrant van 17 februari jongstleden Verbeet op een zeer intimiderende manier bedreigde: “Als ik er had gezeten, had ik Verbeet naar de maan laten vliegen voordat ik ook maar één woord aan die motie had gewijzigd.”
Subscribe to:
Posts (Atom)