De geschiedsvervalsing van Trouw

"Israël veroverde in 2006 het noordelijke deel van Ghajar in de strijd tegen Hezbollah-strijders in Libanon. Een staakt-het-vuren, dat onder leiding van de VN tot stand kwam, maakte een einde aan de gevechten. Israël werd gevraagd zich terug te trekken uit het dorp, maar het land weigerde dit uit vrees dat Hezbollah zich weer in het dorp zou vestigen." (Trouw)

Dat Israël het dorp al had bezet voordat Hezbollah bestond wordt wijselijk door Trouw verzwegen. Dat Israël een agressief expansionistische staat is die tot op de dag van vandaag haar officiële grenzen niet wil definiëren, past niet in de officiële werkelijkheid zoals die door onze zelfbenoemde kwaliteitskranten dagelijks wordt opgedist.

Gisteren kopte Trouw: "Israël akkoord met terugtrekking uit Libanees dorp". Ook nonsens omdat Ghajar een Syrisch dorp is, veroverd op Syrië, de bewoners zien zichzelf als Syriërs, en willen terug bij Syrië gevoegd worden.

File picture dated October 2, 2008 shows Spanish soldiers of the United Nations Interim Force in Lebanon (UNIFIL) patrolling the divided village of Ghajar on the border between Lebanon and Israeli-occupied Golan Heights. Ghajar, on the northwestern edge of the Golan, fell under Israeli control after the Jewish state seized the strategic plateau, the Sinai, the West Bank, the Gaza Strip and east Jerusalem in the 1967 Six-Day War. Golan, include part of Ghajar, was annexed in 1981 in a move never recognised by the international community.

Ghajar wordt momenteel in het noorden begrensd door Israëlische mijnenvelden, een vrucht van de 22-jarige bezetting van Zuid-Libanon, en in het zuiden door een Israëlisch electronisch hek met checkpoint. Een andere vrucht van de Israëlische bezetting is Hezbollah. Hoewel wij ons in het beschaafde Westen inmiddels hebben aangeleerd om te geloven dat verzet tegen Israëlische bezettingen onder 'terrorisme' valt, en (de 100 keer grotere) Israëlische bloedbaden in bezet gebied 'verdediging'.

Ongeveer 300 jaar geleden werd Taranje veroverd door de Koerden, die het Ghajar noemden. In 1932 kregen de bewoners de keus welke nationaliteit ze wilden hebben: die van Syrië of van Libanon. Een grote meerderheid koos voor Syrië. In 1967 werd geheel Ghajar, tesamen met de Golanhoogten, door Israël bezet. En ook toen bestond Hezbollah nog niet. De status van het dorp was echter onduidelijk, en de bewoners verzochten Israël om aan de Golanhoogten toegevoegd te worden.

Bij uitzondering doet de NOS/Sander van Hoorn het één keer goed:

"De grens waarlangs het dorp nu verdeeld gaat worden is recentelijk [2000] getrokken door de Verenigde Naties en wordt de Blauwe Lijn genoemd. De bewoners willen niets weten van een teruggave. Ze willen niet voor de zoveelste keer opgedeeld worden. Bovendien zijn ze Syriërs, en hopen ze als deel van de Golan te zijner tijd weer bij Syrië te horen."

...en één keer fout, in de titel: "Israël geeft stukje land terug aan Libanon". Terug aan Libanon?

In de pro-Israël kliniek is het feest:

Ghajar wil door Israel bezet blijven
Na de Zesdaagse Oorlog lag het maandenlang in Niemandsland, en smeekten de inwoners Israel om het te bezetten. Vooruit dan maar, zeiden de Israëli's uit puur humanitaire overwegingen. (Israël & Palestijnen Nieuws blog)

Israëlische troepen beschieten Libanese soldaten

Verzwegen in de Nederlandse "kwaliteitspers".

Israëlische troepen hebben het vuur geopend op een Libanese legereenheid aan de Libanees-Israëlische grens nabij Doheira. Daarbij vielen, volgens Libanese veiligheidsbronnen, geen slachtoffers. Maar door het verrassende optreden van de IDF werd de alarmfase voor het Libanese leger in het zuiden van het land verhoogd.

Begin augustus kwamen een Israëlische officier, twee Libanese soldaten en een Libanese reporter om bij een vuurgevecht in de buurt van het dorp Adissyeh in Zuid-Libanon. In juli 2006 mondde een grensincident uit in een Israëlisch luchtoffensief tegen Libanon. (De Morgen)

Maandag 9 augustus NETWERK over clusterbommen Libanon

Libanon: dodelijke sporen na de oorlog

NCRV Netwerk | Maandag 9 augustus | 20.25 uur, Nederland 2

De korte maar heftige oorlog met Israel in de zomer van 2006 heeft in Libanon dodelijke sporen nagelaten, waarvan de gevolgen nog dagelijks te merken zijn.  Het land ligt bezaaid met honderdduizenden clusterbommen die zijn niet afgegaan. Sinds 2006 zijn hierdoor 46 Libanezen gedood en 1200 gewond geraakt. Het Libanese leger zet nu burgers in om de clusterbommen te verwijderen.

International Crisis Group waarschuwt voor nieuwe Libanon-oorlog

De oorlogstrommen slaan in het Midden-Oosten

6 augustus 2010 (MO) - Israël en Hezbollah houden zich klaar voor een nieuw conflict, en dat zou wel eens groter en dodelijker kunnen zijn dan de confrontaties uit het verleden. Dat staat in een rapport van de International Crisis Group. MO* sprak met co-auteur Sahar Atrache.

Een nieuw conflict zou wel eens over de hele regio kunnen worden uitgevochten.

‘Onderhuids stijgt de spanning aan de Israëlische-Libanese grens. Een voor de hand liggend veiligheidsnet is er echter niet,’ stelt de Crisis Group in The Drums of War: Israel en de Axis of Resistance.
 
Nog geen dag na de publicatie van het rapport vielen bij een incident tussen het Libanese en het Israëlische leger aan de grens vier doden. Velen vrezen een verdere escalatie van het geweld. Is het Midden-Oosten opnieuw op weg naar oorlog?
 
Een conflict op grote schaal, met grote impact
 
‘De grens is nu onder controle en Israël wil tot elke prijs een oorlog met het Libanese leger vermijden. Hun voornaamste zorg is Hezbollah,’ sust co-auteur van het rapport Sahar Atrache vanuit Libanon. ‘Maar het incident bewijst dat de grens tussen Libanon en Israël erg gevaarlijk is. Bij het minste probleem kunnen vijandigheden uitbreken.’
 
Volgens het rapport van de Crisis Group zijn alle elementen aanwezig voor een grootschalig conflict. Iran, Hamas, Hezbollah en Syrië presenteren zich steeds meer als één front. Ook Israël voert langzaam de druk op en zowel Hezbollah als het Israëlische leger bewapenen zich in ijltempo. ‘Hoe meer tijd verstrijkt, hoe beter Israël en Hezbollah zich bewapenen en hoe groter de schaal van een uiteindelijke confrontatie,’ schrijft het rapport.
 
Bovendien heeft Israël uit de oorlog met Hezbollah in 2006 geleerd, aldus de analyse. Ze zal harder toeslaan bij een volgend conflict en doelwitten in burgerwijken niet schuwen. Hassan Nasrallah, leider van Hezbollah, gaat de confrontatie ondertussen niet uit de weg. Hij liet optekenen dat ‘vernieling in Libanon zal worden beantwoord met gelijke schade in Israël. Een luchthaven voor een luchthaven, een fabriek voor een fabriek.’
 
Ook de regionale impact van nieuw grensgeweld valt volgens de groep niet te onderschatten. Syrië is al jaren een belangrijke bron van wapens en logistieke steun voor Hezbollah. Militair staat het land bijzonder zwak. De kans is dan ook groot dat het een doelwit vormt voor Israël wanneer de situatie escaleert. Syrië werkt echter steeds vaker samen met Iran, Hamas en Hezbollah. De vier weigeren elke formele vorm van samenwerking te erkennen, maar in praktijk presenteren ze zich steeds vaker als één front. Een nieuw conflict zou dus wel eens over de hele regio kunnen worden uitgevochten.
 
Valt geweld nog te vermijden?
 
‘De situatie is bijzonder precair en met het incident van dinsdag is bewezen dat de mechanismen die vijandigheden moeten vermijden niet werken,’ zegt Atrache.  Daarmee doelt de analiste op UNIFIL, de vredesmacht van de VN die als een buffer tussen Israël en Hezbollah de grens bewaakt.*
 
De enige oplossing volgens de Crisis Group is onderhandelen. Een kader voor dergelijke gesprekken is er echter niet. ‘Israel en Hezbollah weigeren directe contacten. UNSCOL, de politieke arm van de VN in Libanon, is voor dergelijke opdracht niet bevoegd. De VS praten momenteel enkel met Israël,’ concludeert de Crisis Group. In Zuid-Libanon ziet de toekomst er dan ook somber uit.

*) Libanon 2006: Israël bombardeerde een dag lang, ook na meldingen van de VN en waarschuwingen van het hoogste niveau, een UNIFIL-basis, waarbij o.a. 4 peacekeepers om het leven kwamen.

Schip met Libanese vrouwen vaart a.s. donderdag naar Gaza

Een groep christelijke en moslimvrouwen uit Libanon zijn van plan om a.s. donderdag met een schip met medische hulp voor vrouwen en kinderen naar Gaza te varen om de blokkade te breken. Zij zullen o.a. worden vergezeld door de 'Naji al-Ali', een schip vernoemd naar de vermoorde Palestijnse cartoonist, van Reporters Without Borders en Free Palestine beweging (dus ook weer Europeanen). Het Libanese schip is 'Mariam' gedoopt, ter ere van de Maagd Maria. Israël heeft te kennen gegeven dat het nu al weet dat er "Hezbollah-terroristen" op het schip zullen zijn, en dat het zal aanvallen zodra het schip de haven verlaat.

---

Lebanese Christian and Muslim women peace activists pray at the Virgin Mary church in Maghdusheh

AFP - Gaza-bound Lebanese women pray for Mary's blessing

MAGHDUSHE, Lebanon — Women activists planning to sail to Gaza gathered on Thursday near a statue of the Virgin Mary in south Lebanon to pray she bless their flotilla, christened "Mariam" in her honour.

"Mariam has begun to achieve its goals and aims, as Israeli officials expressed fear and sent out warnings and threats before deciding to ease the blockade on Gaza," said spokeswoman Rima Farah.

"The participants are committed to making progress and our only weapons are faith in the Virgin Mary and in humanity," she told AFP.

Tens of Christian and Muslim women gathered in prayer in a cave near Our Lady of Mantara in the town of Maghdushe, where Mary was said to have waited for Jesus while he was preaching nearby 2,000 years ago.

Along with European activists and journalists, they are planning to sail for Gaza with an aid ship loaded with medical supplies in the latest bid to break Israel's four-year blockade of the Hamas-ruled territory.

The women insist they are not affiliated with Israel's Lebanese enemy Hezbollah or any other political organisation and have not given an exact date for the departure of the ship.

The trip comes as Israel faces an international backlash over its deadly May 31 seizure of a six-ship aid fleet bound for Gaza, in which nine Turkish activists were shot dead by naval commandos in clashes on one of the boats.

Israeli Defence Minister Ehud Barak on Thursday warned Lebanon it would be responsible for any "violent and dangerous confrontation."

But Israel also approved a plan to ease its blockade of the Gaza Strip after weeks of international pressure, while providing few details on what new goods would be allowed in.

"Mariam" organiser Samar al-Hajj for her part thanked Israel "for its threats which only strengthened these women's willpower to make the trip."

"The ship is now ready," she told AFP. "We are not afraid."

---

Samar al Hajj is the coordinator of the Lebanese aid ship that with about 50 women and mediacal supplies is to leave the northern Lebanese port of Tripoli on on Sunday. Samar Hajj is the wife of general Ali al-Hajj, former chief of interbal security in Lebanon and one of four generals who had been indicted in relation with a car bomb that killed Lebanese prime minister Rafic Hariri and 22 others in 2005. Here she makes the victory sign after her husband was released for lack of evidence in April 2009.

PULSE - 18 June 2010 — A senior Israeli military official has warned the Beirut government against allowing an aid ship to depart Lebanon for the besieged Gaza Strip.”I say clearly to the government of Lebanon: You are responsible for the sea vessels leaving your ports with a clear and known intention of trying to break the naval blockade on Gaza,” Israeli Defense Minister Ehud Barak said on Thursday.

The warning came days after a group of female Lebanese activists announced a plan to send an aid ship loaded with medical supplies to Gaza.

Israel said that its navy would not allow the boat to reach Gaza.

“The Lebanese government has responsibility for such vessels leaving its ports … as their cargo that could result later in a violent and dangerous clash if the ship refuses to come to Ashdod (port),” Barak said.

The organizers of the aid convoy say 50 Lebanese and foreign activists would be aboard the ship.

“We are all independent women who believe in breaking the siege on Gaza,” said Samar Hajj, who is coordinating the trip.

Israeli forces on May 31 attacked the multinational Freedom Flotilla relief mission, which had set sail to break Tel Aviv’s siege of the Gaza Strip. The assault in international waters left at least 20 human rights campaigners dead and over 40 other injured.

The attack on the Freedom Flotilla has provoked ferocious international condemnation of Israel.

Hezbollah Secretary General Seyyed Hassan Nasrallah praises the activists aboard the Freedom Flotilla for their “courage” and “humanitarian efforts.”

“We saw the Gaza Flotilla, and I saw courage and the scenes of responsibility. This Gaza aid convoy was heading to break the inhumane siege which has been imposed on Gaza,” Nasrallah said on Thursday.

“We must salute all who participated in the Gaza aid convoy and all who supported them as well and we must take a bow before them,” the Lebanese leader said.

The Freedom Flotilla, which was carrying food and medical supplies to the Gaza Strip, came under fire early Monday morning by Israeli navy forces in international waters more than 150 km (90 miles) off the coast of Gaza.

Twenty international activists are reported to have been killed and 50 others injured in the incident.

The killings prompted the international community to condemn Israel for the inhumane incident.

Nasrallah also called on the people of Lebanon to stage a gathering in support of the besieged residents of Gaza on Friday.
The Hezbollah leader said they confronted all challenges the Flotilla faced with perseverance and solidarity.

US General: 7 landen in 5 jaar

Pentagon: “If the only tool you have is a hammer, every problem has to look like a nail.”

Gepensioneerd generaal Wesley Clark onthult in een interview met radiostation Democracy Now de geheime plannen van de VS die een paar dagen na 9/11 in het Pentagon opgesteld zijn.

Oorlog met Irak stond al vast op 20 september 2001, 9 dagen na 9/11.
About ten days after 9/11, I went through the Pentagon and I saw Secretary Rumsfeld and Deputy Secretary Wolfowitz. I went downstairs just to say hello to some of the people on the Joint Staff who used to work for me, and one of the generals called me in.
He said, “Sir, you’ve got to come in and talk to me a second.”
I said, “Well, you’re too busy.”
He said, “No, no.”
He says, “We’ve made the decision we’re going to war with Iraq."
This was on or about the 20th of September.

Reden voor een oorlog met Irak: legerleiders hebben geen idee.
I said, “We’re going to war with Iraq? Why?”
He said, “I don’t know.”
He said, “I guess they don’t know what else to do.”
So I said, “Well, did they find some information connecting Saddam to al-Qaeda?”
He said, “No, no.”
He says, “There’s nothing new that way. They just made the decision to go to war with Iraq.”
He said, “I guess it’s like we don’t know what to do about terrorists, but we’ve got a good military and we can take down governments.”
And he said, “I guess if the only tool you have is a hammer, every problem has to look like a nail.”

Enkele weken later is er een plan gemaakt voor 7 regime changes in 5 landen: eerst Irak, daarna Syrië, Libanon, Libië, Somalië, Soedan en als laatste Iran.
So I came back to see him a few weeks later, and by that time we were bombing in Afghanistan.
I said, “Are we still going to war with Iraq?”
And he said, “Oh, it’s worse than that.”
He reached over on his desk. He picked up a piece of paper.
And he said, “I just got this down from upstairs” -- meaning the Secretary of Defense’s office -- “today.”
And he said, “This is a memo that describes how we’re going to take out seven countries in five years, starting with Iraq, and then Syria, Lebanon, Libya, Somalia, Sudan and, finishing off, Iran.”
I said, “Is it classified?”
He said, “Yes, sir.”
I said, “Well, don’t show it to me.”
And I saw him a year or so ago, and I said, “You remember that?”
He said, “Sir, I didn’t show you that memo! I didn’t show it to you!”

Het interview is te beluisteren bij Democracy Now, en de pagina geeft tevens de hele tekst weer.

Harald Doornbos: Free your mind

Groeten uit zonnig Tyrus

Journalist Harald Doornbos schrijft op zijn weblog HARRYZZZ over de oorlog in Libanon vanuit zijn standplaats Tyrus (Tyre) in Zuid Libanon. Het komt op mij over als een reuze lollige job, inclusief moppen, en dat het allemaal reuze meevalt daar - absoluut niet het drama is dat de media ons dagelijks voorschotelt. Om zijn waarheid te bevestigen beroept hij zich op het feit dat hij op die plek gestationeerd is, en dat het wel erg makkelijk is om vanuit Nederland een stukje over de oorlog te schrijven. Dat Doornbos zich heldhaftig temidden van het strijdgewoel durft te begeven hebben we al gezien, toen hij op 28 juli in volle militaire uitrusting tot op 1 kilometer van de Israëlische grens durfde te rijden - een dodenrit van wel 18 kilometer! Hij vroeg zich daarbij af of het eigenlijk geen vakantiereisje was, maar geeft later toe dat de "ralley" wel wat "ongemakkelijk" was. Waar een professionele BBC crew het van in hun broek doen, dat noemt Doornbos een aardig tijdverdrijf. Stoer man!

Bombardementen op Tyrus "nogal miniem"

Op 11 augustus gaat Doornbos er speciaal voor zitten om wat "misverstanden" over de Israëlische bombardementen weg te nemen. Zo redeneert hij dat er in Tyrus drie appartementen zijn gebombardeerd (waarvan twee Hezbollah-kantoren), en aangezien het centrum van Tyrus er 10.000 heeft is dat "nogal miniem". Blijkbaar weet Doornbos niet wat een appartement is (een afzonderlijke woning in een groter gebouw), omdat hij ook beschrijft dat er van één "appartement" wel 4 verdiepingen weggebombardeerd waren - dus hoeveel echte appartementen zijn dat. Ook rekent hij gemakshalve de 'buitenwijken' van Tyrus niet mee (wel 300 meter van het centrum!), die naar zijn eigen zeggen "fiks aan puin zijn gebombardeerd". Maar wat zou het, aangezien hij "met eigen ogen" heeft gezien hoe Hezbollah een week geleden daar vandaan raketten afschoten. Alleen lees ik bij ons Harald nergens dat het ook logisch is dat Hezbollah Israëlische gemeenschappen bombardeert van waaruit het IDF granaten afschiet...


Slechts drie appartementen?

Misschien is het zonnige terras van Doornbos' strandhotel (zijn vorige hotel lag in moslimgebied en dat vond hij te gevaarlijk) te beperkt om een oorlog mee te verslaan. Misschien moet hij eens langswippen bij het Jabal Amel Ziekenhuis vlakbij. Of moet hij zich zowiezo eens buiten het gezellige stadscentrum begeven, waar zich een leven afspeelt waar Harald blijkbaar geen notie van heeft. Of wil hebben.

Ons Harald sluit af met een belangrijke mededeling voor het domme Nederlandse volk:

"Free your mind, denk niet in cliché's. En als je me niet gelooft, kom dan maar hier naar toe...(en toen bleef het stil)"

IDF & Hezbollah: dezelfde tactieken

Raketten vanuit dorpen en steden, 'menselijk schild'

In de laatste 4 weken heeft Hezbollah ongeveer 3300 raketten op Israël afgevuurd. Het is moeilijk aan te tonen of Hezbollah met opzet burgerdoelen bestookt. Namelijk, Israël heeft haar meeste militaire bases, wapenfabrieken en andere militaire installaties staan in of in de omgeving van Israëlische dorpen en steden. Dus kun je wel spreken van een aanval op burgers wanneer er een raket valt op een dorp met een wapenfabriek?

De claim van Jan Egeland (VN), dat Hezbollah zich "lafhartig mengt" met de burgerbevolking, zou nog meer voor Israël moeten gelden. Het is nog steeds onbewezen dat Hezbollah raketten afvuurt vanuit gemeenschappen in Zuid-Libanon (volgens mij kan het IDF goed photoshoppen), terwijl zonder de geringste twijfel vastgesteld kan worden dat de Israëlische militaire kampen en installaties liggen in de gemeenschappen van Noord-Israël.

Lees ook: Israeli Soldiers use civilians as Human Shields in Beit Hanun.

Bij de 12 door een Hezbollah-raket gedode Israëlische soldaten in Kfar Giladi maakte de media geen verslag van het feit dat deze soldaten zich lafhartig hadden gemengd met de burgerbevolking van de kibboets (wiens oprichter toevallig ook wel de "grootvader van het IDF' wordt genoemd). Dat er daar nog burgers aanwezig waren weten we door hun ooggetuigeverslagen in de Israëlische media.

Tevens verbiedt Israël buitenlandse journalisten (zie bron) te berichten over waar de raketten precies inslaan, en waar ze op gericht waren. Ook kan de bewering dat Hezbollah raketten op burgers afschiet simpelweg worden weerlegd door feiten die reeds publiekelijk bekend zijn. Bijvoorbeeld die uit de verslagen van BBC World:

Vorige week dinsdag deed BBC’s Katya Adler verslag vanuit het noordelijk gelegen Kiryat Shmona, het dorp dat het meest gebombardeerd is door de Hezbollah, met als gevolg dat veel Israëliers zijn vertrokken. Zij stond in de hoofdstraat uit te leggen hoe moeilijk het was voor de overgebleven families - terwijl ze probeerde een Israëlische tank die granaten richting Libanon schoot te overstemmen (zie video: Hezbollah rockets hit Israel). Blijkbaar wordt Kiryat Shmona door het IDF gebruikt om granaten op Libanon af te vuren, en zijn haar burgers in dit geval ook menselijke schilden. (dezelfde observatie bij Anderson Cooper's verslag voor CNN)

Gedurende de 4 weken van de oorlog zat een BBC crew op een plek genaamd 'Het Panorama', met uitzicht op Haifa dat tegen die helling is aangebouwd. In hun verslagen konden we met regelmaat het luchtalarm in Haifa horen. Maar, waarom zit daar een BBC crew 4 weken lang kalmpjes verslag te doen onder een "serious escalation" van raketinslagen?



Opzettelijk doden van burgers

Dan is er nog de eenzijdige beschuldiging van Human Rights Watch dat Hezbollah sommige katoesharaketten vullen met metalen kogeltjes om zoveel mogelijk slachtoffers te maken. Velen zien dit als een bewijs dat Hezbollah alleen maar burgers wil treffen.

Wie ooit een inslag van een katoesjaraket heeft gezien weet dat het geen effectief wapen is: het slaat alleen maar een gat ergens in. Het grootste gevaar komt van de elementen waar de raket mee gevuld is. Deze kunnen burgers (soft targets) raken in de nabijheid van de inslag - maar ook soldaten, zoals we hebben gezien in Kfar Giladi.

De schade van de metalen kogeltjes in de raketten van de Hezbollah vormt net zo min een bewijs voor het opzettelijk doden van burgers dan de veel ernstiger Israëlische clusterbommen. Beiden proberen zoveel mogelijk schade aan te richten met hun wapens.

Een andere eenzijdige beschuldiging van Human Rights Watch gaat over het feit dat Hezbollah geen precisiebommen gebruikt, en dus geen onderscheid maakt tussen militaire en burgerdoelen. Dit is logisch onjuist, want zoals hierboven is beschreven, maken de raketten meestal wel een onderscheid. En sommigen zijn inderdaad missers, net als Israëlische bommen. (zie ook: IDF piloten missen doelen opzettelijk)

Maar Human Rights Watch noemt alleen de raketaanvallen van Hezbollah een oorlogsmisdaad. Dat mag zo zijn, maar dat betekent ook dat Israël's bombardementen op Libanon een oorlogsmisdaad zijn, en nog op veel grotere schaal ook. Israël's aanvallen op burgers zijn dientengevolge opzettelijk, of het resultaat van precisiewapens, en een ernstig mankerende militaire inlichtingendienst.

Maar hoe zit het met de door Israël humaan uitgestrooide pamfletten die de Libanezen waarschuwen voor ze gaan aanvallen? Dat geeft Israël louter een excuus om burgerdoelen te bombarderen. Hezbollah doet natuurlijk hetzelfde, aangezien hun leider Hassan Nasrallah op televisie de Israëlische burgers waarschuwt, een paar dagen voor hun raketaanvallen. Hezbollah kan dus hetzelfde excuus gebruiken als de voorstanders van de Israëlische bombardementen.

Zoals elk leger in een oorlog, zou Hezbollah de oorlog niet op humane wijze voeren. Maar daarmee handelt zij volgens exact dezelfde standaarden als die van het Israëlische leger. Echter, het feit dat alleen de standaarden van Hezbollah in de media worden belicht zegt alles over onze vooroordelen en vooringenomenheid in dit conflict, en minder over Hezbollah zelf.

Bron artikel: Hypocrisy and the Clamor Against Hizbullah door Jonathan Cooke, Engelse journalist woonachtig in Nazareth.
Wikipedia over Hezbollah

CNN anders

In het programma 'Reliable Sources', uitgezonden op 6 augustus 2006, 10 uur (local time) neemt anchorman Howard Kurtz contact op met Thomas Ricks, Pentagon verslaggever voor The Washington Times, met opvallend nieuws:

KURTZ: Tom Ricks, you've covered a number of military conflicts, including Iraq, as I just mentioned. Is civilian casualties increasingly going to be a major media issue? In conflicts where you don't have two standing armies shooting at each other?

RICKS: I think it will be. But I think civilian casualties are also part of the battlefield play for both sides here. One of the things that is going on, according to some U.S. military analysts, is that Israel purposely has left pockets of Hezbollah rockets in Lebanon, because as long as they're being rocketed, they can continue to have a sort of moral equivalency in their operations in Lebanon.

KURTZ: Hold on, you're suggesting that Israel has deliberately allowed Hezbollah to retain some of it's fire power, essentially for PR purposes, because having Israeli civilians killed helps them in the public relations war here?

RICKS: Yes, that's what military analysts have told me.

KURTZ: That's an extraordinary testament to the notion that having people on your own side killed actually works to your benefit in that nobody wants to see your own citizens killed but it works to your benefit in terms of the battle of perceptions here.

RICKS: Exactly. It helps you with the moral high ground problem, because you know your operations in Lebanon are going to be killing civilians as well.

Dus, als ik het goed begrijp, is Israël zo blij met de aanvallen van Hezbollah op haar burgers, om een solide excuus te hebben voor haar geweld in Libanon, dat ze een paar lanceerbases met rust laten...

(screendump)

IDF piloten missen doelen opzettelijk

Ten minste twee Israëlische piloten hebben met opzet doelen in Libanon gemist omdat ze grote twijfels hadden over de informatie die de doelen beschreef als raketbases van Hezbollah.

Nu er na gisterenmiddag blijkt dat er al 45 Israëlische soldaten zijn gesneuveld beginnen de protesten in Israël aan te zwellen. Ook omdat blijkt dat bij het bombarderen van Libanon alleen maar burgers omkomen, en nog nergens een Hezbollah raketbasis is gevonden. Israël-expert: "If we have such good information in Lebanon, how come we still don't know the hideout of missiles and launchers?... If we don't know the location of their weapons, why should we know which house is a Hizbollah house?"

Over het bombarderen van de vluchtelingen in Kana (28 doden, waaronder 16 kinderen) blijft Israël vaag. Donderdag stelde het IDF dat ze dachten dat het gebouw leeg was. Maar blijven wel Hezbollah beschuldigen van de slachtpartij omdat het burgers als schild gebruikte. Vreemd. Amnesty International betitelt het IDF onderzoek van Kana een "witwaspraktijk".

Bron: The Guardian: Israeli pilots 'deliberately miss' targets

Kana 1996

Bron (2 min.)