VN concludeert: Israël kan en moet vervolgd worden

De VN-commissie voor de Mensenrechten veroordeelde gisteren in niet mis te verstane woorden de Israëlische aanval op het Free Gaza hulpkonvooi en meent dat Israël kan en moet vervolgd worden. En opeens is het doodstil in Den Haag.

"The fact-finding mission concluded that a series of violations of international law, including international humanitarian and human rights law, were committed by the Israeli forces during the interception of the flotilla and during the detention of passengers in Israel prior to deportation."

"Principally, the action of the IDF in intercepting the Mavi Marmara in the circumstances and for the reasons given on the high sea was clearly unlawful. Specifically, the action cannot be justified in the circumstances even under Article 51 of the United Nations Charter."

"There is clear evidence to support prosecutions of crimes within the terms of article 147 of the Fourth Geneva Convention".

Binnen 24 uur na de aanval op het hulpkonvooi wist onze minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen, na instructies van de Israëlische ambassadeur, te melden dat 'Israël moest ingrijpen', en dat Israël 'het recht' had om de schepen te enteren. Deze uitspraken waren helemaal nergens op gebaseerd, omdat nog niemand wist wat zich precies had afgespeeld. Maar Verhagen's reflex om Israël tegen welke kritiek dan ook te beschermen is altijd sterker gebleken dan welk feit dan ook. Voor de vorm voegde Verhagen er aan toe dat er wel een officieel en gedegen onderzoek moest komen. Dat kwam er, dus applaus van Verhagen? integendeel, hij was er ineens op tegen. Waarom? Omdat Verhagen consequent tegen elk onderzoek naar de handelingen van Israël is dat niet door Israël zelf wordt uitgevoerd.

Ik heb nog nooit een politicus meegemaakt die naar eigen zeggen de mensenrechten tot speerpunt van zijn beleid heeft gemaakt, die zo intensief mensenrechtenschendingen verdedigt. Maar zelfs de zogenaamde critici van Israël in ons parlement, dus ook in de zogeheten oppositie, durven het beleid van Verhagen niet in twijfel te trekken. Want zo zit onze parlementaire democratie in elkaar: politieke macht gaat voor mensenrechten en internationaal recht. Uitingen van compassie voor het Palestijnse volk vormen slechts een moreel vernisje over een zwart gat waarin moraliteit en internationale solidariteit totaal ontbreekt, en politieke macht de enige drijfveer is.

Samenvatting uitspraak VN-commissie Mensenrechten:

• de actie was 'volkomen onnodig'
• de actie was 'ongelooflijk gewelddadig'
• de actie was disproportioneel
• de actie was onwettig
• er zijn duidelijke bewijzen van "wilful killing"
• er zijn duidelijke bewijzen van "torture or inhuman treatment"
• er zijn duidelijke bewijzen van "wilfully causing great suffering or serious injury to body or health"
• in beslag genomen goederen moeten nog steeds worden teruggegeven
• de slachtoffers moeten gecompenseerd worden
•de stigmatisering van de slachtoffers moet stoppen
• veiligheid was geen rechtvaardiging
• Israel schond de mensenrechten
• Israël schond het internationaal recht
• de blokkade van Gaza is onwettig ('collectieve straf')
• Israël kan en moet vervolgd worden

De laatste zinnen in het rapport:

"The Mission sincerely hopes that no impediment will be put in the way of those who suffered loss as a result of the unlawful actions of the Israeli military to be compensated adequately and promptly. It is hoped that there will be swift action by the Government of Israel. This will go a long way to reversing the regrettable reputation which that country has for impunity and intransigence in international affairs. It will also assist those who genuinely sympathise with their situation to support them without being stigmatised."

Op daadwerkelijke veroordeling en vervolging van Israël hoeven we niet te rekenen want Israël is voor de meeste zogenoemde democratische Westerse regeringen nog steeds de heiligste schurkenstaat in het Midden Oosten die al zijn misdaden ongestrafd mag blijven plegen.

Christenen voor Israël in opspraak

Dutch Christian Group Backs Settlements

IPS News | by David Cronin

NIJKERK, The Netherlands, Jul 27, 2010 (IPS) - Sandwiched between giant car and furniture stores on a motorway stop-off, a blue-and-white Star of David flag droops nonchalantly on a stifling summer's day. The factory-like building beside it could easily be missed by a traveller who blinks too soon, yet the work undertaken here in the Israel Centre is far from commonplace.

Its staff and management are dedicated not to the manufacturing of goods or to devising sales strategies but to drumming up support for a contentious political project: expanding Israeli settlements in the occupied Palestinian territories.

The centre is home to Christenen voor Israel (Christians for Israel), a Dutch organisation that views the creation of the state of Israel as the fulfilment of a Biblical prophecy. "It is very important that we in Holland work with the churches and let them know that Israel is one of the important players in the Bible and that they (Israelis) are God's chosen people," André Groenewegen, a spokesman for the group, told IPS.

Further on up the corridor from his office, a shop does brisk trade. The merchandise it sells is promoted as "made in Israel", yet closer inspection reveals that some of it is sold by firms headquartered in Israeli settlements in the West Bank. The shop's cosmetics section brims with Ahava products; though boasting minerals from the Dead Sea, these are manufactured in the settlement of Mitzpe Shalem. The shop's website, meanwhile, offers spices from Amnon and Tamar Karmi, whose head office is located in the settlement of Alfei Menashe, near the Palestinian town of Qalqilyah.

Unlike almost every member country of the United Nations, Christians for Israel refuses to regard the West Bank as occupied Palestinian territory. According to Groenewegen, "the Bible tells us" that it is part of Israel. (International law is at odds with that view; the 1949 Fourth Geneva Convention makes it illegal for an occupying power to transfer part of its own civilian population into the land it is occupying).

Although a brochure on display at the centre's entrance states that one of the group's activities is to support Israeli settlements in Judea and Samaria (the Biblical name for the West Bank), Groenewegen claims he is unaware of specific projects that it is aiding in the settlements. He concedes, though, that "our daughter organisation", Christian Friends of Israeli Communities (CFOIC) is involved in such work.

CFOIC was founded in 1995 after some Christian Zionists had expressed the view that Israel had granted too many concessions to the Palestinian Authority as part of the so-called Oslo accords. Literature published by CFOIC argues that the West Bank was granted to the Jewish people 4,000 years ago. The book of Ezekiel in the Old Testament implores Jews to settle this land and to make it "prosper more than before", according to CFOIC.

"We don't consider Judea and Samaria to be occupied," said Henk Poot, a clergyman active in CFOIC and Christians for Israel. "There was never a Palestinian state or people. Apart from this we believe that the land of Israel has been promised by God Almighty to the Jewish people and in that way we feel very much connected to the religious Zionist movement."

Poot did not respond to requests for information about how much financial assistance the CFOIC sends to Israeli settlements. Yet the organisation's website solicits donations for the installation of "security cameras" for the gates of Zufim, a settlement beside Qalqilyah, as well as for the maintenance of students in Ariel, a university for settlers.

Even though they are supporting settlement activities that the Dutch government officially considers to be illegal, Christians for Israel and the CFOIC enjoy a cordial relationship with some of the most powerful politicians in the Netherlands.

Maxime Verhagen, parliamentary leader of the Christian Democrats party and the outgoing minister for foreign affairs, expressed his support for the work of pro-Israel lobby groups in an interview published in a Christians for Israel newsletter earlier this month. Verhagen has defended Israeli atrocities against Palestinians even more hawkishly than most of his peers in the European Union's 27 governments.

In January 2009, Verhagen visited the southern Israeli town of Sderot as a gesture of solidarity with its residents; three Israeli civilians were killed by rockets fired from Gaza in late 2008 and early 2009. Verhagen refused to travel further into Gaza itself, where 1,400 Palestinians were killed over a three-week bombardment by Israeli forces.

Christians for Israel are part of a wider pro-Israel lobby with significant political clout in the Netherlands. The most influential organisation in the lobby network is the Centre for Information and Documentation on Israel (CIDI) in The Hague. During the recent general election in the Netherlands, one of CIDI's staff members Wim Kortenoeven won a parliamentary seat for the Party for Freedom, led by the far-right politician Geert Wilders.

This party is in talks with the Christian Democrats about the possible formation of a coalition government. Another pro-Israel lobbyist Gidi Markuszower had been named as a candidate on Wilders' electoral list but Markuszower's candidacy was withdrawn at a late stage in the election, reportedly because he had previously been arrested for carrying a gun in public.

Max Wieselmann, a representative of European Jews for a Just Peace, an organisation campaigning for the rights of Palestinians to be respected, said that Christians for Israel is in close contact with Israeli diplomats. "You can always see the Israeli ambassador at their meetings or when they have parties and receptions," Wieselmann added. "This is a little bit funny. We always say - - and it is the same for Christian fundamentalists in the U.S. -- that they are not interested in Jews as people but only as a vehicle for their own views."

Vrienden van Maxime Verhagen: 'Pro-Hamas groep schoot met automatische wapens'

Het American Jewish Committee, de joodse lobbyclub die Maxime Verhagen onlangs met een prijs "vereerde" voor zijn diensten voor Israël, was een van de eerste instituten die leugens verspreidde over de aanval op het hulpkonvooi:

"When Israeli commandos boarded the ships, they were met with violence from a supposedly non-violent group, including gunfire from automatic weapons and attacks with knives and axes. Several Israelis were wounded. As a result of the clash triggered by the pro-Hamas group, a number of them were killed or wounded in the confrontation."

Het AJC verspreidt ook de propaganda van "de Joodse staat" (dat heet: 'Global Jewish Advocacy') - zelfs wanneer Israël al toegegeven heeft dat ze de gebruikelijke 'foutjes' heeft gemaakt in haar montages en fantastische verhalen. De leugen over de "automatische wapens" is echter exclusief, en is nergens anders te lezen. Dat betekent dus dat het AJC dat helemaal op eigen houtje verzonnen heeft. De vraag is natuurlijk welke leugens Verhagen (nog meer) in zijn buitenlandbeleid heeft meegenomen. In ieder geval was hij er als de kippen bij om de raid niet te veroordelen, en later alweer tegen een onafhankelijk onderzoek van de VN te stemmen. Waarom is Verhagen tegen een onafhankelijk onderzoek? Vraag het aan zijn extremistische vrienden van de joodse lobby.

Minister Maxime Verhagen, hier met Ehud Barak die de volgens de Vierde Conventie van Geneve een oorlogsmidadiger is, ontving op 29 april j.l. een prijs van het American Jewish Committee (AJC) voor "zijn inzet voor democratische waarden en zijn diepe vriendschap met Israel". Lees ook: Joodse lobby bedankt Maxime Verhagen

Israël: "zelfverdediging", Iran: "staatsterrorisme"

Geen enkel Nederlands nieuwsmedium gebruikt de woorden "ontvoering", "kaping", "gijzelaars", "gevangenschap" en "mediashow" voor het enteren en in beslagnemen van de MS Rachel Corrie, en het opsluiten van de opvarenden. Terwijl toen Iran drie jaar geleden (zonder geweld) hetzelfde deed met een boot van de Britse marine (niet eens burgers met hulpgoederen), die zich niet eens in internationale wateren bevond ('betwiste' wateren, van Iran of Irak), schreef bijna elke krant over de "ontvoering" van de Britse "gijzelaars". De EU kwam razendsnel met een veroordeling en een oproep om de Britten vrij te laten. Minister Maxime Verhagen noemde het publiekelijk "een daad van staatsterrorisme".

Verhagen: actie Iran is daad van staatsterrorisme

30 MAART 2007

BREMEN (ANP) - De Europese Unie ziet de aanhouding door Iran van vijftien Britse militairen als "een daad van staatsterrorisme". Dat zei minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken vrijdag na afloop van informeel overleg met zijn EU-collega's in Bremen.

De EU veroordeelde verder de arrestatie en het vasthouden door Iran van de vijftien Britse marinemensen. De unie vraagt hun onmiddellijke vrijlating.
Als de Britten niet "op korte termijn" worden vrijgelaten, zal de EU beslissen over "passende maatregelen". Wat die zijn, wilde vrijdag niemand zeggen. Tot het opschorten van bezoeken van ministers, besloten ze in elk geval nog niet.

Maar wanneer Israël het met buitenproportioneel geweld doet (de getuigenverklaringen druppelen binnen) weigert Verhagen het te veroordelen, verkondigt dat het een legale actie betrof, en stemt tegen een eis tot een onafhankelijk onderzoek van de VN-Mensenrechtenraad. En u weet wel waarom.

Minister Maxime Verhagen ontving op 29 april j.l. een prijs van het American Jewish Committee (AJC) voor "zijn inzet voor democratische waarden en zijn diepe vriendschap met Israel". Lees ook: Joodse lobby bedankt Maxime Verhagen

Maxime Verhagen kreeg zijn leugens binnen 24 uur op orde

Het scenario achter de schermen. Gisterenmorgen, vlak na de Israëlische aanval op het hulpkonvooi van de Free Gaza Movement had de demissionaire CDA-bewindsman Maxime Verhagen op de radio zijn verhaal nog niet helemaal op orde. Maar begon hij desalniettemin met niets te veroordelen, terwijl hij gezien zijn politieke acties tegen piraterij goed op de hoogte is van de illegaliteit van de actie.


's Middags trok Verhagen iets bij in zijn gebrek aan verontwaardiging, toen bleek dat veel landen, inclusief de EU, maar ook zijn eigen partij (Tineke Lodder), met verklaringen kwamen die de aanval veroordeelden, en ambassadeurs op het matje riepen. Daarna pas gaf hij te kennen dat hij ook de Israëlische ambassadeur "op het matje" zou roepen.

Harry Kney-Tal legitimeert oorlogsmisdaden in het Joods Cultureel Centrum terwijl Israël een bloedbad aanricht onder de opgesloten bewoners van Gaza (7 januari 2006).

'Op het matje geroepen' voor de vorm, want in werkelijkheid heeft de ambassadeur Harry Kney-Tal Verhagen geïnstrueerd over hoe hij de Israëlische misdaad aan de Nederlandse burger moet verkopen. Kney-Tal is een doorgewinterde propagandeur, die bijvoorbeeld door het land toert met voordrachten om de misdaden van zijn werkgever te legitimeren. De legitimering zet hij kracht bij door een gebruikte Kassam-raket bij zijn spreekgestoelte te zetten. De fosforgraten die Israël op Gaza gooide, of de 100.000 ongeëxplodeerde Israëlische clusterbommen in Libanon[*], die passen natuurlijk niet op zijn podium.

En voilà, van het 'persbureau' Novum mocht Verhagen 's avonds, na melding van het obligate "geschokt"-zijn, ongehinderd door professionele journalistiek, zijn opdracht uitvoeren (v.a. 1:05 min.)



Verhagen verkondigt hier twee leugens:

1. Israël had "op basis van het internationaal recht" het recht om de boten van het hulpkonvooi te inspecteren om te bezien of er wapensmokkel plaatsvond;

2. En omdat de schepen inspectie weigerden, had Israël het recht om deze schepen te enteren.

Of Israël daarna ook nog het recht had om de opvarenden dood te schieten laat hij wijselijk in het midden. Al met al een enorme opsteker voor alle piraten op de wereldzeeën.

Nederlands recht en internationaal recht

De wetten en akkoorden, die Verhagen zeker kent gezien zijn recente politieke acties tegen Afrikaanse piraten, laten echter aan duidelijkheid niets te wensen over. Het betreden van een schip in internationale wateren zonder toestemming is verboden, ook wanneer het gewapende commando's betreft. Want dat is piraterij. Het internationaal recht autoriseert alle landen de vervolging van piraten ongeacht hun nationaliteit. Een universele rechtsmacht dus, bedoeld om de veiligheid op de wereldzeeën te waarborgen.

Het Nederlandse Wetboek van Strafrecht en het internationale Verdragenrecht voorzien in een grondslag voor bestraffing van zeeroof buiten nationale jurisdictie wanneer het misdrijf in feite plaatsvindt buiten elke rechtsmacht: het universaliteitsbeginsel. Dit beginsel ligt besloten in artikel 105 van het VN Zeerechtverdrag (ook bekend als UNCLOS) en in artikel 4 Sr (artikel 4 lid 5 Sr voor zeeroof). Het Nederlandse Wetboek van Strafrecht zet tot twaalf jaar cel op zeeroverij.

Piraterij wordt door de internationale gemeenschap als een dusdanig zwaar misdrijf gezien, dat de artikelen inhoudende het universaliteitsbeginsel het mogelijk maken voor alle staten om tegen piraterij op te treden. Dit brengt met zich mee dat piraten die boten overvallen/met geweld overmeesteren in internationale wateren, zoals die van het Free Gaza hulpkonvooi, opgepakt kunnen worden door een staat die er in feite 'niets mee te maken heeft', omdat het internationaal recht van een universeel belang uitgaat. Verslaggever Conny Mus twitterde hierover al: "dat krijgt nog een staartje".

Wat Verhagen suggereert is dat er een clausule in het internationaal recht bestaat, specifiek voor Israël, om (naast land ook) de territoriale wateren én de internationale wateren te bezetten en te bestieren. Dat is mijns inziens de fantasie van een gevaarlijke gek, niet het betoog van een (demissionair) minister die over het internationaal recht roept "nobody is above the law". Maar nog veel zorgwekkender is dat vanmorgen geen enkele van onze zelfbenoemde "kwaliteitskranten" daar iets over te melden heeft! De dames en heren journalisten vragen zich blijkbaar niet af of volgens minister Verhagen nu de hele Middelandse Zee, en misschien ook wel de Noordzee, onder de jurisdictie van Israël valt, en het IDF gelegitimeerd ieder schip kan enteren wanneer het een reden kan verzinnen. (UPDATE: IDF meldt dat er geen wapens op de boten gevonden zijn)

Journalist Jonathan Cook (te Nazareth) schrijft terecht:

So before we get swamped by Israeli hasbara let’s reiterate a few simple facts:

* Israeli soldiers invaded these ships in international waters, breaking international law, and, in killing civilians, committed a war crime. The counter-claim by Israeli commanders that their soldiers responded to an imminent “lynch” by civilians should be dismissed with the loud contempt it deserves.

* The Israeli government approved the boarding of these aid ships by an elite unit of commandoes. They were armed with automatic weapons to pacify the civilians onboard, but not with crowd dispersal equipment in case of resistance. Whatever the circumstances of the confrontation, Israel must be held responsible for sending in soldiers and recklessly endangering the lives of all the civilians onboard, including a baby and a Holocaust survivor.

* Israel has no right to control Gaza’s sea as its own territorial waters and to stop aid convoys arriving that way. In doing so, it proves that it is still in belligerent occupation of the enclave and its 1.5 million inhabitants. And if it is occupying Gaza, then under international law Israel is responsible for the welfare of the Strip’s inhabitants. Given that the blockade has put Palestinians there on a starvation diet for the past four years, Israel should long ago have been in the dock for committing a crime against humanity.
Today Israel chose to direct its deadly assault not only at Palestinians under occupation but at the international community itself.

Op 29 april werd minister Maxime Verhagen bedankt voor zijn werk voor Israël met een prijs van het American Jewish Committee (AJC). AJC-voorzitter Richard Sideman: “Your profound commitment to democratic values, principled leadership on the global stage, and steadfast relationship with Israel and the Jewish people deserves our heartfelt thanks.” Verhagen meldde in Washington dat Iran "een bedreiging voor de hele wereld" is.

Video:
Israeli Navy shoots at Gaza fishermen and international volunteers (2008)
Israeli Navy shoots Gaza Fisherman (2009)
Dispatches: The Killing Zone (documentaire over Gaza, Channel4 2007)

[*] De Mensenrechten Raad van de Verenigde Naties constateerde dat Israël in 2006 op grote schaal de mensenrechten en het internationaal humanitair recht had geschonden. Human Rights Watch schatte dat er 1125 mensen waren gedood, en 4399 gewond, en daarnaast een miljoen burgers verdreven werden door de meedogenloze raketaanvallen, vliegtuigbombardementen en artilleriebeschietingen, gericht op civiele gebieden.

Israël werd ook wereldwijd veroordeeld omdat het in de laatste drie dagen van de inval meer dan 400 gebieden in Zuid-Libanon bombardeerde met clusterbommen en fosforgranaten, een oorlogsmisdaad die ook door een Israëlische commandant van een raketeenheid fel bekritiseerd werd: ‘We vuurden meer dan een miljoen clusterbommen af op Libanon. Wat we deden was krankzinnig en monsterlijk, we bedekten hele steden met clusterbommen.’ Naar schatting 100.000 ongeëxplodeerde bommen liggen nog in dit dichtbevolkte gebied en veroorzaken slachtoffers onder boeren en spelende kinderen. Het Mijnen Actie Coördinatie Centrum van de Verenigde Naties trof in Zuid-Libanon 922 plaatsen aan waar ongeëxplodeerde clusterbommen een ernstige bedreiging vormen voor het dagelijkse leven.

Hoe omvangrijk de Israëlische schendingen van het internationaal recht waren, bleek onder andere uit een Amnesty International-rapport dat in augustus 2006 verscheen: ‘Gedurende meer dan vier weken van grondacties en luchtbombardementen tegen Libanon door de Israëlische strijdkrachten, heeft de infrastructuur van het land een catastrofale verwoesting opgelopen. De Israëlische strijdkrachten hebben gebouwen gebombardeerd, ze hebben hele woonwijken aan puin geschoten en dorpen en steden tot ghost towns gemaakt omdat de inwoners voor de bombardementen op de vlucht sloegen. Hoofdwegen, bruggen en benzinestations zijn aan flarden geschoten, hele families zijn bij luchtaanvallen op hun woningen of tijdens de vlucht in hun auto’s omgekomen. Talloze mensen hebben wekenlang onder het puin van hun eigen huis begraven gelegen omdat het Rode Kruis en andere hulporganisaties door de voortdurende Israëlische bombardementen niet tot het gebied konden doordringen. De honderdduizenden Libanezen die voor de bombardementen op de vlucht sloegen, hebben, wanneer ze terugkeren naar hun woningen, te maken met het gevaar van onontplofte projectielen. (Mearsheimer & Walt)

Maxime Verhagen, wat zou u doen als het uw dochter was?

Ondanks dat er een Nederlandse burger meevaart met het hulpkonvooi van de Free Gaza Movement, de antropologe Anne de Jong, roept Verhagen de Israëlische ambassadeur niet op het matje. In tegenstelling tot Turkije, Griekenland, Spanje en Zweden.

Anne bevindt zich op de 'Sumoud', de leidende boot van de gehele vloot. Zij zal fungeren als europese woordvoerdster. Er is nog niets over haar situatie bekend. Of zij nog leeft was voor Verhagen vanmorgen op de radio geen punt van zorg. En Verhagen roept niemand op het matje. Integendeel, hij herhaalt de propaganda van een schurkenstaat.

Dit is Anne de Jong meneer Verhagen. Wat haar ook overkomt, het is ook uw verantwoordelijkheid, aangezien u de misdaden van Israël altijd heeft verdedigd en nooit enige actie tegen oorlogsmidaden en mensenrechtenschendingen heeft ondernomen. Wat zou u doen als het uw dochter was?



Landen roepen ambassadeurs Israël op matje

ATHENE/MADRID - De regering van Griekenland heeft de Israëlische ambassadeur in Athene maandag ontboden om onmiddellijk verslag uit te brengen over de veiligheid van ongeveer dertig Grieken die meevaren in het konvooi met hulpgoederen voor de Gazastrook. Athene wil dat de Israëlische regering alle noodzakelijke stappen zet om hun veiligheid te garanderen.

Griekenland heeft verder het leger teruggetrokken uit een militaire oefening, die samen met het Israëlische leger werd gehouden. Het ging om een oefening van de luchtmachten van de landen boven de Egeïsche Zee, die vorige week was begonnen en die eind deze week zou eindigen.

De regeringen van Spanje en Zweden hebben de Israëlische ambassadeur ontboden uit protest tegen de "onacceptabele" aanval door het leger van Israël op het konvooi. Syrië heeft in reactie op de aanval op het konvooi aangedrongen op een spoedbijeenkomst van de Arabische Liga. De liga, die in Caïro is gevestigd, steunt de indirecte vredesgesprekken tussen de Palestijnse Autoriteit en Israël, die vorige maand op gang kwamen. Syrië wijst die besprekingen af.

Free Gaza: Verhagen vindt aanval "vreselijke situatie" maar veroordeelt niet

Twee weken geleden bepleitte Maxime Verhagen bij EU-buitenlandchef Catherine Ashton "maximale inzet" om ervoor te zorgen dat opgepakte piraten worden berecht. Hij vind zelfs dat de NAVO tegen piraten worden ingezet, en dat er een VN-tribunaal voor piraterij wordt opgericht.

Maar wanneer Israël aan piraterij doet, dan blijkt Verhagen opeens uiterst gereserveerd. Vanmorgen vroeg vielen Israëlische commando's het hulpkonvooi van 6 boten aan, aangetoond in internationale wateren, waarbij meer dan 10 doden en tientallen gewonden vielen. Dat noemt men normaliter piraterij, maar Verhagen nam het woord vanmorgen in het radioprogramma Goedenmorgen Nederland niet in de mond. Veroordeelt u de actie, vroeg de presentator. Nee, want de situatie is nog onduidelijk, reageerde Verhagen, die blijkbaar ineens niet meer weet wat 'een schending van internationale wateren' inhoudt en wat piraterij is.

Nee, vervolgt Verhagen, de situatie is nog onduidelijk, en er zou sprake zijn van geweest van een aanval op het arme bezettingsleger met "bijlen en messen". De Nederlandse vloot in Afrikaanse wateren wordt verdedigd met nota bene hele fregatten, maar je leven willen verdedigen tegen gewelddadige Israëlische piraten, dat is voor Verhagen blijkbaar een goed excuus om burgers tijdens een geweldloze actie neer te knallen. Volgens Verhagen moet Israël de zaak onderzoeken. Dat is logisch, want Verhagen neemt alleen maar aan wat Israël te zeggen heeft, en stemt tegenwoordig tegen elk initiatief van de VN, wanneer Israël verdacht wordt van oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen.

Verhagen's partijgenoot Tineke Lodder, zojuist terug van een bezoek aan de regio, veroordeelde op de radio vanmorgen de actie van Israël echter wel, noemde de schending van internationale wateren, én is van mening dat dit een zaak is voor de Veiligheidsraad van de VN.

"Ik heb gewoon een gezond Hollands wantrouwen"

Dat stelde minister Maxime Verhagen over Iran. Hypocriet voegde hij er aan toe dat van het versoepelen van internationale sancties geen sprake kan zijn, omdat Iran nog steeds handelt in strijd met resoluties van de VN-veiligheidsraad.
Israël lapt al sinds haar stichting 79 resoluties van de Veiligheidsraad aan haar laars, en heeft naar schatting 200-300 illegale kernkoppen. Voor Verhagen is dat prima in orde. Er is dus helemaal niets aan Verhagen dat "gezond Hollands" is.

Buitenlandse Zaken bekritiseert media, signaleert "afname van schuldgevoelens"

"Palestijnen worden geportretteerd als de zwakke partij wiens rechten worden geschonden..."

Wat is er verkeerd aan deze verslaggeving? Volgens een geheim (althans, niet openbaar) rapport van BuZa zouden de media aan "negatieve verslaggeving" hebben gedaan tijdens de aanval op Gaza, en dat is een van de redenen waarom de steun voor Israël in Nederland verminderd zou zijn. Dat het een volkomen zinloze slachting was van honderden onschuldige burgers staat neem ik aan niet in dat rapport. Andere oorzaken die worden genoemd: de grotere invloed van de moslimgemeenschap, de secularisering van Nederland in het algemeen, en "de afname van schuldgevoelens" na de tweede wereldoorlog over de jodenvervolging.

De Israëlische krant Yedioth Ahronot meldt in het bezit te zijn van dit document van Buitenlandse Zaken, dat gaat over de afnemende steun aan Israël na de aanval op Gaza. Dat dat niet alleen het geval is in Nederland, maar een globale trend is, vermeldt de krant niet. Het citeert uit het rapport:

"The prolonged conflict between Israel and the Palestinians, along with negative coverage in the Dutch media have been the central factors leading to the declining support," the document notes.

The Palestinians, according to the current stance, "Are being portrayed as the weak side whose rights are violated, and as a result they enjoy sympathy and support from the Dutch public. Other factors to take under consideration are the influence of the Muslim community in the Netherlands, the decrease in feelings of guilt following the treatment of Dutch Jewry in World War II and the declining status of religion in the country (and a consequential decline in Christian support)."

Nablus: prijsschieten op Palestijnse burgers

De Nederlandse media melden kort dat het doodschieten van vier Palestijnen vorige maand ongestraft blijft, na een zogeheten 'onderzoek' van het Israëlische leger. In een paar zinnen worden de oorlogsmisdaden afgedaan met alleen de Israëlische versie, namelijk dat er twee werden gedood "tijdens een gewelddadig protest", en twee omdat een soldaat "dacht dat de mannen hem aanvielen". Maar met journalistiek heeft dat niets te maken, want er is simpelweg een Israëlisch persbericht overgeschreven.

De Volkrant meldt beide incidenten als zijnde een "fatale schietpartij". En schietpartij is een vechtpartij waarbij wordt geschoten. Dat geeft aan dat er sprake zou zijn geweest van twee partijen die met elkaar zouden vechten. Met deze pro-Israëlpropaganda moeten we het doen in Nederland, in onze zelfbenoemde "kwaliteitspers".

En een Palestijn van 16 jaar, is dat niet een kind? En de anderen tieners? Maar volgens de Volkskrant zijn ze blijkbaar allemaal hetzelfde, het blijven naamloze en gezichtloze Palestijnen. En denkt u zich de nieuwsberichten eens in, wanneer het Palestijnse leger vier Israëlische tieners had doodgeschoten, op Israëlisch grondgebied. Maandenlang zouden we om de oren geslagen worden met foto's van de slachtoffers, interviews en foto's van rouwende familieleden, er zouden Kamervragen worden gesteld, Maxime Verhagen verdringt zich om de daad te veroordelen, bevraagd zal worden onze ontwikkelingshulp aan de Palestijnen, stichtingen en fondsen voor nabestaanden worden opgericht, er komt een speciale Wikipedia-pagina over deze 'laffe terroristische aanslag', etcetera, etcetera. Maar omdat het Palestijnen waren, doodgeschoten door het Israëlische bezettingsleger, zijn een paar regels overgeschreven van een persbericht van het israëlische leger voldoende. Zo diep is het racisme in de Nederlandse "kwaliteitspers" geworteld. Zo superieur zijn de inwoners van "de Joodse staat", en zo minderwaardig zijn Palestijnen/Arabieren.



Incident: Iraq Burin
Doden: Mohammed Qadous (16), en Usaid Qadous (20)

Uit een onderzoek van het Palestinian Centre for Human Rights blijkt dat deze twee helemaal niet doodgeschoten zijn "tijdens een gewelddadig protest". Een busje met de twee jongens wilde het dorp in, maar stopte, omdat er brandende autobanden op de weg lagen. Ze konden niet verder rijden, dus stapten de passagiers uit. Toen het busje omdraaide om terug naar Nablus te rijden, werden zonder enige aanleiding Mohammed in het hart en Usaid in het hoofd geschoten door het IDF dat zich een tiental meter verderop verschanst had. (bron)

The Independent, die blijkbaar wel (werkende) journalisten in dienst heeft, meldt tevens:

The military statement said Israeli forces had been authorised to use rubber bullets against the Palestinians, but, as reported by The Independent, medics who examined the body insisted that live ammunition had been used, and produced X-rays that appeared to show a conventional bullet lodged in the skull of Osaid Qadus. [zie foto]
The Israeli army said a Military Police investigation into the claims that live rounds were used was still ongoing. The army "could not verify the autopsy and could therefore not confirm that the rioters were in fact hit by live rounds," the statement said.

[zie foto's helemaal onderaan het log over de situatie in Burin]

Palestinians pray over the bodies of Mohammed Qadous and his brother Sayid Qadous during their funerals in the West Bank village of Iraq Burin, near Nablus, Sunday, March 21, 2010. Mohammed and Sayid Qadous were killed after they were shot by Israeli soldiers during a demonstration Saturday near the West Bank village of Iraq Burin, Palestinians said. Israelis said no live ammunition was used.

Palestinian protesters and relatives of Mohammed and Salah Qawariq, who were killed by Israeli soldiers last week, gather at the site where both men were killed in the West Bank village of Awarta, near the Jewish Settlement of Etmar, on March 26, 2010. Israeli soldiers shot and killed the two Palestinian men on March 21, 2010.

Incident: Awarta
Doden: Mohammed Qawariq (20) and Salah Qawariq (19)

Uit een onderzoek van het Palestinian Centre for Human Rights blijkt dat 24 uur na bovenstaand incident beide Palestijnen bleken doodgeschoten te zijn door meerdere kogels in het lichaam, waarbij de brandwonden aangaven dat de loop van het wapen direct op de lichamen heeft gestaan. Een ambulancebroeder gaf aan dat, gezien de kleding van de doden en de voorwerpen die ze bij zich hadden, het zou gaan om olijfplukkers. (bron)

The Independent:

In Awarta a day later, an Israeli soldier fired on two Palestinians who approached a checkpoint and started "acting suspiciously," according to the statement. The first apparently tried to attack the soldier with a bottle, prompting the soldier to shoot him. The second then allegedly wielded a "sharp object" and was also shot dead.
The soldier fired seven bullets into Mohammed Qawariq and at least three into Saleh Qawariq, according to Palestinian doctors. "While the soldier, believing his life was at risk, acted subjectively, the Chief of the General Staff holds the officers responsible for training their soldiers to act in difficult operational situations," the military said.
Relatives of the deceased denied that they tried to attack the soldier and said they were only metal workers looking for scrap.

Wat joodse kolonisten uit Har Bracha en Yitzar uitspoken bij het Palestijnse dorp Burin, beschermd en geholpen door het Israëlische leger:

Settlers and soldiers attacking demonstrators in Iraq Burin, 7 August 2009

Jewish settlers raise their guns at Palestinians and activists, not seen, during a protest against the confiscation of land by the Jewish settlement of Bracha in the West Bank village Burin, near Nablus, Friday, Aug. 7, 2009. Witnesses say Palestinians came to their land for Friday prayers, and to protest against the confiscation of land by the nearby Jewish settlement.

Two more home-made rockets were launched from the illegal Israeli settlement of Bracha at the Palestinian village of Burin, near Nablus, on Tuesday 1st July.

Jewish settlers hold their weapons as Palestinians and International activists take part in a protest against the expansion of the Jewish settlement of Har Bracha in the village of Iraq Burin near the West Bank city of Nablus August 7, 2009.

A Jewish settler, right, points his gun at Palestinians and activists during a protest against the confiscation of land by the Jewish settlement of Bracha in the West Bank village Burin, near Nablus, Friday, Aug. 7, 2009. Witnesses say Palestinians came to their land for Friday prayers, and to protest against the confiscation of land by the nearby Jewish settlement.

Jewish settlers look on as an Israeli soldier throws a tear gas grenade at protesters during a protest against the expansion of the Jewish settlement of Har Bracha in the village of Iraq Burin near the West Bank city of Nablus August 7, 2009.

Palestinian farmers from the village of Burin inspect their burnt olive tree field after Jewish settlers from the nearby settlement of Yitzhar in the northern West Bank, set on fire on July, 21, 2009. Israeli settlers set fire on July 20 to at least 1,500 Palestinian-owned olive trees in the occupied West Bank and others stoned cars, a Palestinian security official said.

Israeli Jewish settlers throw stones at Palestinian farmers, not seen, during a protest by the Palestinians against the expansion of the Jewish settlement of Bracha, in the West Bank village of Burin, near Nablus, Saturday, Oct. 24, 2009.

A Palestinian man reacts after seeing olive trees which were cut overnight in the West Bank village of Bourin near Nablus on Thursday, Nov. 12. 2009. In the past, Jewish Settlers from the surrounding area have cut down olive trees belonging to Palestinian villagers.

A Palestinian woman reacts next to cut olive trees in the northern West Bank village of Burin, near Nablus, Tuesday, Feb. 23, 2010. According to Palestinian farmers, Jewish settlers from the nearby settlement of Yitzhar cut more than 40 olive trees in the village.

Star of David painted by soldiers during an army invasion in Iraq Burin

Links:
» Untrammeled settler violence spreads through Nablus region (april 2010
» Second youth from Iraq Burin dies overnight (maart 2010)
» Israeli Army Kills 16 Year Old Demonstrator Near Nablus (maart 2010)
» Israeli military unsuccessfully attempt to invade Iraq Burin: repeat tomorrow? (maart 2010)
» Military uses live ammunition on Burin demonstration (jan. 2010)
» Israeli forces fire on Iraq Burin villagers (jan. 2010)
» Israeli army use live ammunition during invasion of Iraq Burin (nov. 2009)
» Palestinians assess damage as settlers rampage throughout northern West Bank
» Twelve Year Old Boy Shot in the Back in the Name of “Security” (aug. 2006)
Etcetera. » Meer links

Nederland en oorlogsmisdadigers, toen en nu

Ook na de oorlog beschermden wij jodenjagers tegen veroordeling, zo blijkt uit een bericht in het Parool. De BNV, voorloper van de BVD, hielp crimineel en "Amsterdams grootste oorlogsmisdadiger", Dries Riphagen aka 'Al Capone', in februari 1946 Nederland ontvluchten. Het korte bericht in het Parool lijkt een avontuurlijk jongensboek, en handelt over een lijkkist en een omgebouwde fiets, maar de meest essentiele vraag ontbreekt: waarom deed de geheime dienst dat?



Wat we niet in de krant lezen is waaróm Riphagen een oorlogsmisdadiger was, behalve dat de term "jodenjager" in de titel staat. Hier kunnen we de details lezen.

Uiteindelijk kwam hij terug naar Europa, maar hij heeft voor zijn daden tijdens de oorlog nooit verantwoordelijkheid af hoeven te leggen. In 1973 is hij in Montreaux aan kanker gestorven. Financiële problemen heeft hij nooit meer gehad. Dat was geen wonder. Hij heeft zonder problemen zijn oorlogsbuit uit de banken van België en Zwitserland kunnen halen.

Terwijl Ans van Dijk de kogel kreeg, mocht haar directe baas met zijn flonkerende buit ontsnappen. En hij was niet de enige die er met het leven van afkwam. Lages en Aus der Fünten, beide verantwoordelijk voor het wegvoeren van de Joden, ontsnapten aan het vuurpeloton. Lages kreeg in 1966 gratie uit gezondheidsoverwegingen en Aus der Fünten kwam in 1989 vrij na 44 jaar gevangenschap. Hun hoge rang had hun de doodstraf bespaard. Wat betreft de ambtenaren en politiemensen die betrokken waren bij het wegvoeren van de joodse bevolking kan gezegd worden dat ze bijna allemaal op hun plaats bleven na de oorlog. Van de zuiveringen binnen het ambtenarenapparaat en de politie is bijna niets terechtgekomen. Zelfs de personen die wel werden aangepakt zaten al snel weer op hun oude vertrouwde plaats. Van gerechtigheid was in dit hoofdstuk van de geschiedenis absoluut geen sprake.

Maar dat vond de krant blijkbaar niet interessant genoeg om ook iets over te vermelden. Het Parool:

Bekend was al dat het BNV Riphagen na de oorlog in de gelegenheid heeft gesteld te vluchten: hij hoefde niet de cel in, maar kreeghuisarrest bij [BNV-agent] Frits Kerkhoven en kon dus zo de benen nemen. Onbekend was dat het BNV Riphagen ook nog actief heeft geholpen bij zijn vlucht.
(...)
In Spanje werd hij opnieuw door Frits Kerkhoven ontzet: de BNV-rechercheur bracht hem kleding en schoenen. 'In de hakken van die schoenen had Kerkhoven diamantjes verstopt die mijn vader bij hem had achtergelaten. Met die diamantjes heeft mijn vader zich op de een of andere manier vrijgekocht,' aldus Rob Riphagen.

Na Spanje reisde Riphage naar het Argentinië van de nazi-vriendelijke dictator Juan Perón, zoals vele andere nazi's op de vlucht, geholpen door onder meer Evita Perón zelf, en het Vaticaan, via de zogeheten Rattenlinien. In Argentinië bestonden voor de oorlog al Duitse gemeenschappen waar je de vlag met de swastika overal kon zien hangen. In Laatste tango in Bariloche schrijft René Zwaap over dit 'Beieren aan de voet van de Andes', en wat onze koninklijke familie (i.h.b. prins Bernard) daar te zoeken had, en nog steeds heeft.

Het is een vreemd bericht in het Parool. Eerst lezen we dat agent van de BNV Frits Kerkhoven Riphage hielp de grens over te komen, en later nog eens helemaal naar Spanje reisde om Riphage wederom te helpen. En waarom? Maar vervolgens luidt de op een na laatste zin: "Onbekend was dat het BNV Riphagen ook nog actief heeft geholpen bij zijn vlucht." Nee, dat is niet onbekend, want dat hebben we net kunnen lezen.

Eind jaren vijftig volgt Riphagen zijn (inmiddels) nazi-vriend Juan Perón naar Europa waar hij begin jaren zeventig overlijdt in een Zwitserse kliniek. In de tussentijd heeft hij zijn fortuin, afgenomen van joden, naar Argentinië weten te verschepen. Hij heeft nog nooit de binnenkant van een rechtbank gezien.

De Nederlandse overheid heeft zich nooit expliciet verontschuldigd voor haar assistentie aan de holocaust. Pas zestig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog publiceerde alleen de Nederlandse Spoorwegen het volgende bericht:

'NS heeft op 29 september 2005 publiekelijk gesproken over de rol die zij heeft gespeeld in de Tweede Wereldoorlog. President-directeur Aad Veenman sprak tijdens een bijeenkomst op station Muiderpoort in Amsterdam. In dat kader bood hij de Joodse gemeenschap en andere betrokken groepen verontschuldigingen aan voor het verlenen van medewerking door NS aan de deportaties uit Nederland.'

De NS kreeg Fl 4,80 voor iedere naar Westerbork getransporteerde joodse Nederlander, van waaruit hij/zij verder gedeporteerd werd naar de vernietigingskampen. De NS verzorgde voor meer dan 100.000 joodse Nederlandse deze enkele reis en streek zodoende bijna een half miljoen gulden op.

Nederland liet SS’er Jan Olij met rust in Argentinië

Dat zijn geen spannende jongensverhalen met sensationele ontsnappingen. En wanneer u denkt 'ja maar dat is alweer zo lang geleden', dan vergist u zich. In 2009 publiceerde Arnold Karskens in DePers 'Nederland liet SS’er Jan Olij met rust in Argentinië': "Nederlandse diplomaten waren al begin jaren vijftig op de hoogte van de verblijfplaats van de voortvluchtige SS’er Jan Olij." Net als Riphagen wist hij via Spanje naar Argentinië te vluchten.

Jan Olij is vaker ontkomen aan arrestatie. Toen hij in 1958 korte tijd in de West-Duitse stad Recklinghausen verbleef, meldden oud-verzetsman Harry Tromp en journalist Han Lammers dat bij de Amsterdamse politie. Ook toen werd niet ingegrepen. Olij stierf op 8 mei 1996 in Buenos Aires.

Daarna volgen meer voorbeelden van de Nederlandse traditionele 'laksheid' in het opsporen en berechten van oorlogsmisdadigers.



'Dutch authorities' hielpen Ami Ayalon ontkomen

Op mijn oude website schreef ik over de van marteling verdachte Israëli, het voormalige hoofd van Shin Beth (binnenlandse veiligheidsdienst) Ami Ayalon, het volgende:

Yedioth Ahronot (de Israëlische krant Ynet News) meldt:

"Word of the attorney's request reached officials in Jerusalem, who immediately contacted Dutch authorities to make certain Ayalon would not be arrested. Due to Holland's speedy and positive response to Israel's plea, the possibility of spiriting Ayalon out of the country immediately, as was the case with Minister Shaul Mofaz's visit to London, was not considered."

Gisteren berichtte Alex Burghoorn in de Volkskrant:

"De aanhouding van Ayalon is in mei door Israël voorkomen na ‘discreet overleg’ met Nederland via diplomatieke kanalen, heeft de Israëlische krant Yedioth Ahronot dinsdag gemeld. Een Israëlische regeringsfunctionaris heeft die lezing aan de Volkskrant bevestigd. Zowel de juridische als diplomatieke afdelingen van de ministeries van Buitenlandse Zaken hebben volgens Israël contact met elkaar gehad."

Is Alex Burghoorn een journalist?

Antwoord: ja en nee.
Ja, omdat Burghoorn voor de Volkskrant een telefoontje heeft gepleegd naar de Israëlische regering.
Nee, omdat het hem blijkbaar geen moer interesseert (niet "boeiend" genoeg?) welke "Dutch authorities" er, na 'een telefoontje' uit Israël, voor hebben gezorgd dat een verdachte van marteling en 'persona non grata' Nederland zonder consquenties heeft kunnen bezoeken, en weer heeft kunnen ontvluchten.

Wanneer er iets een journalist zou moeten prikkelen is het wel het feit dat er "Dutch authorities" blijken te bestaan, die voor een buitenlandse bezettinsmacht, die VN-resoluties aan zijn laars lapt en mensenrechten schendt, meteen in de houding springen en opdrachten uitvoeren, zelfs wanneer dit onze democratische rechtstaat ondermijnt. Maar dat prikkelt Alex Burghoorn niet. Nee, de Alex Burghoornen op deze wereld snurken verder.

Het bezoek in mei van de voormalige Shin Bet-leider was overigens aan de volgens Haaretz "pro-zionistische lobby-groep" het CIDI, voor een conferentie* waar o.a. minister Maxime Verhagen ook aan deelnam.

*) Ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van Israel organiseerde CIDI op 18 mei 2008 in het Hilton Hotel in Amsterdam een internationaal symposium met als onderwerp “60 years Israel, dreams and reality”. De ochtend van het symposium werd gevuld door toespraken van de Minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen, de Amerikaanse Midden-Oosten bemiddelaar Dennis Ross, de Israelische minister en oud Shin Bet – chef Ami Ayalon en de hoofdredacteur van de Duitse Krant Die Zeit dr. Josef Joffe.
Na de lunch vond er een paneldiscussie plaats met VVD-Kamerlid Hans van Baalen, professor aan de Vrije Universiteit van Amsterdam Mient Jan Faber, Midden-Oosten commentator Bertus Hendriks en de Arabist professor Hans Jansen. De discussieleider was oud voorzitter van de Tweede Kamer, Frans Weisglas.

Lees over deze tot op heden onopgeloste zaak ook:
» De Standaard: Nederland laat verdachte Israëlische minister ontglippen
(dat is een eufemisme voor: Nederland helpt verdachte Israëlische minister ontsnappen aan rechtsgang)
» Electronic Intifada: Dutch authorities let Israel get away with torture

Ondanks het arrestatiebevel kan Ayalon, die zich tegenwoordig vreemd genoeg als 'vredesduif' profileert, nog steeds vrij door Europa reizen: Ami Ayalon: no arrest in London

Maxime de clown: 'kernwapens de wereld uit'

Minister Verhagen van Buitenlandse Zaken (CDA) bepleit afschaffing van alle kernwapens in de wereld. Niet alleen moet voorkomen worden dat het aantal landen met kernwapens toeneemt, aldus Verhagen. Ook moeten de landen die al kernwapens hebben „serieuze stappen nemen in de richting van ontwapening en non-proliferatie". (NRC)

In zijn speech voegde hij daar aan toe:

De Westerse wereld zal op dit gebied een voorbeeldfunctie moeten vervullen, de moral high ground moeten nemen” en “Iedereen moet zich inspannen om de wereldwijde afschaffing van kernwapens dichterbij te brengen”.

Maar wanneer het om de kernbommen van Israël gaat, gaan de Verhagen's kaken weer stijf op elkaar, en blijkt zijn "moral high ground" een gat in de vloer dat als toilet dienst doet. Momenteel zijn de schattingen voor het aantal kernbommen:

Verenigde Staten: 2000
Rusland: 3000
Frankrijk: 300
Groot-Brittannië: 200
China: 250
Noord-Korea: 6 tot 8
India: 100
Pakistan: 50 tot 100
Iran: 0
Israël: 100 tot 200

Op 9 april jl. zegde premier Netanyahu een reis naar de VS af, waar hij een top over nucleaire veiligheid zou bijwonen. Hij durfde niet meer te komen omdat Turkije en Egypte tijdens de top het Israëlische nucleaire wapenarsenaal zouden willen aankaarten, en de enige nucleaire mogendheid in het Midden-Oosten willen dwingen om het non-proliferatieverdrag te ondertekenen. Maar Israël wilde alleen maar komen om aartsvijand Iran te bespreken, want met internationale akkoorden veegt Israël zijn derrière af. En zou Israël het non-proliferatieverdrag ondertekenen dan zou het atoominspecteurs moeten toelaten. Maar Israël weigert dat al meer dan een halve eeuw. En er is niet één minister in ons zogeheten beschaafde Westen te vinden die daar sancties over in gedachten heeft.

Mensenrechten: hypocrisie in het Anne Frankhuis

"Onrecht mag nooit het laatste woord hebben. Mensenrechten gelden voor iedereen, altijd en overal. Voor meisjes en jongens, voor vrouwen en mannen. In Amsterdam en in Sarajevo, in Mogadishu, in Dhaka. Overal. Waar rechten worden ontkend of met voeten worden getreden, is het onze morele plicht protest aan te tekenen. Mensenrechtenschendingen mogen niet zomaar passeren; die vragen om een antwoord, die vragen om verzet, om strijd. De schrijver Elie Wiesel*, een overlever van de Holocaust die in 1986 de Nobel Prijs voor de Vrede ontving, zei het zo:

“Ik heb gezworen nooit te zwijgen als mensen leed en vernedering moeten ondergaan, waar en wannneer dan ook. We moeten altijd partij kiezen. Als je neutraal blijft, help je de onderdrukker, niet degene die onderdrukt wordt. Als je stil blijft, moedig je de folteraar aan, niet degene die gefolterd wordt.”

Wij mogen niet neutraal staan ten opzichte van mensenrechtenschendingen om ons heen. Om die reden heb ik, toen ik ruim drie jaar geleden aantrad als minister van Buitenlandse Zaken, gezegd dat mensenrechten voor mij een essentieel onderdeel van het buitenlands beleid zouden vormen. Zo wil ik invulling geven aan waarden die voor mij leidend zijn: gerechtigheid, gelijkwaardigheid, humaniteit, solidariteit en vrijheid. Zo wil ik tegemoet komen aan Wiesel’s oproep. (Maxime Verhagen, Anne Frankhuis, 23 maart 2010)

Maxime Verhagen heeft altijd de mond vol over mensenrechten voor iedereen. In 2008 verklaarde hij over het Internationaal Gerechtshof (ICC):

"The Netherlands supports the ICC. International justice and lasting peace go hand in hand. The Netherlands would emphasise the ICC’s independence; it believes that the Court should be able to take decisions free from outside pressure or interference. The international community is bound to respect those decisions, whatever they may be.
This decision is an important step forward for the cause of international justice. It stands as a clear warning, to every country in the world, that no one is above the law." (bron)

Maar dat ging over Soedan. Want wanneer het Israël's misdaden tegen de Palestijnen betreft, staat Israël volgens Verhagen, wanneer we zijn feiten op een rij zetten, wel 'above the law'.





In januari 2008 zegde Verhagen Israël toe (zonder raadpleging van het parlement) dat hij "zijn uiterste best [zou] doen om Nederland te laten bijdragen aan een internationale troepenmacht, mocht deze nodig zijn om na een Israëlisch-Palestijns vredesaccoord het vacuüm van het teruggetrokken Israëlische leger op te vullen."

Nog tijdens Cast Lead stelde Verhagen voor dat niet Nederland maar nu Europa een gedeelte van de Israëlische blokkade van Gaza zou overnemen - alweer zonder het parlement daarover geraadpleegd te hebben. In plaats van Israel te veroordelen voor grootschalige schendingen van de mensenrechten en oorlogsmisdaden wil de minister Israel nog meer helpen met het schenden van het internationaal recht.

• In 2009 boycotte Verhagen de internationale antiracismeconferentie van Durban, omdat de Arabische staten Israël een racistische staat noemen. Dat vond hij hypocriet - op de beschuldiging zelf ging hij niet in.

• Over het bloedbad in het belegerde Gaza tijdens operatie Cast Lead, was hij er als een van de eersten bij om te verklaren dat de aanval op Gaza gerechtvaardigd was, en "niet buitenproportioneel".

• Verhagen stemde tegen een fact finding mission van de VN, o.l.v. de (joodse zionistische) Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone. Die ging onderzoeken of er sprake was geweest van oorlogsmisdaden.

• In augustus 2009 vond Verhagen het niet nodig om ook een bezoek aan Gaza te brengen.

• Verhagen verwierp het Goldstone-rapport, dat o.a. concludeerde dat de Gazanen bloot hebben gestaan aan "een opzettelijk disproportionele aanval, gericht op het bestraffen, vernederen en terroriseren van burgers."

• Nederland stemde tegen een VN-resolutie die de aanbevelingen in het rapport van de Goldstone-commissie door de Veiligheidsraad wil laten uitvoeren.

De door Palestijnse militanten op Israël afgevuurde raketten zijn terecht breed veroordeeld, maar de immens disproportionele reactie van Israël wordt door velen, inclusief Maxime Verhagen, kennelijk gerechtvaardigd als een acceptabele daad van zelfverdediging.

"Dear Pastor" Hagee with Elie Wiesel and far-right Israeli Minister Uzi Landau

*) Elie Wiesel, die Verhagen citeert, wordt door o.a. Norman Finkelstein gezien als een charlatan die zich financieel verrijkt over de ruggen van holocaustslachtoffers (the holocaust industry). Vorig jaar trad Wiesel nog op voor de antisemitische (racistische, homo-hatende, etc.) pastor John Hagee, die van mening is dat joden zich moeten bekeren, en de holocaust een plan van god was. Net als de oprichter van de SGP, dominee Kersten. De SGP verklaarde de aanval op Gaza "begrijpelijk" en "gerechtvaardigd" te vinden, en spoorde aan tot nog meer bloedvergieten.

Lees ook:
» CUFI: Elie Wiesel Took $500K From Hagee For One Speech
» Et Tu, Elie?

Joodse lobby bedankt Maxime Verhagen

Minister Maxime Verhagen ontvangt donderdag 29 april een prijs van het American Jewish Committee (AJC) voor "zijn inzet voor democratische waarden en zijn diepe vriendschap met Israel". De conferentie in Washington is een mega-evenement met bijna duizend bezoekers. Behalve Verhagen spreekt ook de Israelische minister van Defensie Ehud Barak.

Vervolg tekst onder de foto's.

In 2005 nodigde premier Balkenende deze oorlogsmisdadiger uit om een bezoek aan nederland te brengen.

Het American Jewish Committee is een zionistische joodse lobbygroep en vormt de buitenlandvleugel van de Israël-lobby. Het kent 35 Amerikaanse vertegenwoordigers die zich o.a. bezighouden met het oprichten van pressiegroepen (zoals bijv. UN Watch), het verspreiden van pro-Israël propaganda en het demoniseren van critici, politieke lobby, het ronselen van stemmen in het Amerikaanse Congres, en het 'opleiden' van journalisten, studentenleiders, opiniemakers, etc. met cursussen in het Israël. De organisatie is nauw verbonden met AIPAC, en heeft afdelingen in o.a. Brussel, Berlijn, Parijs, Rome en Geneve (UN Watch). De grootste financierders zijn Jacob and Hilda Blaustein.

Deirdre Berger werkt sinds 1999 voor het AJC als directeur van de Duitse AJC-afdeling en coördineert tevens AJC-bezoeken buiten Amerika, conferenties, lezingen en discussiebijeenkomsten, met name op het gebied van (het 'nieuwe') antisemitisme. Daarvoor werkte zij 20 jaar lang als journaliste (sic) voor o.a. de Radio Nederland Wereldomroep. Een specialiteit van Berger is het idee dat kritiek op Israël haar bestaansrecht delegitimmert. Ook zou het antisemitisme stimuleren, en het associeert zij die kritiek altijd met Nazi-Duitsland en de holocaust.

Het AJC kon de EU ervan overtuigen dat veel van de kritiek tegen Israël in wezen antisemitisch is. In 2005 publiceerde het Observatiecentrum voor Racisme en Xenofobie van de EU (dat inmiddels het Agentschap voor Fundamentele Rechten heet) een werkdefinitie van antisemitisme. Onder deze definitie valt onder meer kritiek op Israël die inhoudt dat de oprichting van de staat Israël een "racistische onderneming" is of die Israëlische aanvallen op Palestijnen vergelijkt met het gedrag van de nazi's tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Observatiecentrum gaf toe dat die definitie was opgesteld na overleg met het AJC en de gelijkgestemde Anti-Defamation League.

Minister Maxime Verhagen, hier met Ehud Barak die de volgens de Vierde Conventie van Geneve een oorlogsmidadiger is, ontving op 29 april j.l. een prijs van het American Jewish Committee (AJC) voor "zijn inzet voor democratische waarden en zijn diepe vriendschap met Israel". Lees ook: Joodse lobby bedankt Maxime Verhagen

Emanuele Ottolenghi is directeur van het Transatlantic Institute dat in 2004 is opgezet door het American Jewish Committee. Daarnaast is hij lid van de neoconservatieve denktank American Enterprise Institute, de huidige werkgever van Ayaan Hirsi Ali/Megan.
Ottolenghi’s publicatie 'Squaring the Circle?' gebruikt onder meer die definitie om de Europese subsidies aan sommige niet-gouvernementele organisaties (NGO's) in vraag stellen omdat ze "Israël afschilderen als een racistische samenleving en een apartheidsregime. ... Met andere woorden, geld van de Europese Commissie helpt bepaalde ngo's een boodschap te verspreiden die volgens een ander EU-agentschap als antisemitisch wordt beschouwd en dus tegen de EU-waarden ingaat."

In 2005 opende premier Balkenende een conferentie als viering van het 30-jarig bestaan van het CIDI, onze grootste nationale pro-Israël lobbygroep. Sprekers waren o.a.: de Israelische minister van Binnenlandse Zaken Ofir Pines Paz, Paul Scheffer (had relatie met Hirsi/Megan), voorzitter van het World Jewish Congress Israel Singer, en rabbijn David Rosen, directeur interreligieuze zaken van het American Jewish Committee.

Op het CIDI symposium in het Vredespaleis van 9 maart jl. in Den Haag verklaarde minister Verhagen zich te ergeren aan het 'Israel bashen' door de Verenigde Naties in Geneve. Hij prees tevens het CIDI voor de "informatievoorziening".

In 2008 ontving Ayaan Hirsi Ali/Megan dezelfde prijs (video). Vorige week verklaarde zij dat het christendom een betere religie is dan de islam en dat het goed zou zijn dat moslims zich zouden bekeren tot het christendom. Niet verassend ontving zij bijna tegelijkertijd, een vrouw nota bene, een prijs van de SGP.

Israël saboteert, provoceert en wil geen nog steeds geen vrede

Maxime Verhagen was vorige week met zijn collega's is Cordoba. "Dan gaat het om veiligheid voor Israël en zaken zoals het opbouwen van een Palestijnse staat. Ik heb voorgesteld om daar watermanagement aan toe te voegen", zei Verhagen na het beraad.

Meerdere Nederlandse bedrijven hebben veel kennis van het beheren en schoonhouden van water. Prins Willem-Alexander heeft hier ook zijn specialiteit van gemaakt.

De Europese Unie wil haar rol in het Midden-Oosten versterken." (Telegraaf)

Blijkbaar gaat het hier dus om zaken doen met Israël rond watermanagement, met als hoofdthema de "veiligheid van Israël", en wat zaken daar omheen "zoals het opbouwen van een Palestijnse staat." Wat Verhagen o.a. heeft nagelaten is de Israëlische diefstal van water van de Palestijnen te veroordelen, of het traineren en saboteren van het opbouwen van een Palestijns watermanagement.



Wat Verhagen, maar ook de Nederlandse media en masse verzwijgt, is dat de Europese Unie Israël wederom serieus heeft verzocht om de bouw van nederzettingen op de West Bank te staken, om tot gesprekken met de Palestijnen te komen. De Luxemburgse minister van buitenlandse zaken Jean Asselborn stelde: "This continuation of the settlements is really something that stands in the way. This provocation has to stop."

Dat was op 6 maart jl. Vandaag, op 8 maart, kondigde Israël aan 112 nieuwe woningen in de joodse nederzetting Beitar Illit te bouwen. Behalve de overduidelijke middelvinger naar iedereen die een einde wil maken aan de bezetting en het internationaal recht wil handhaven, als een heuse schurkenstaat, brengt Israël absurde redenen als de veiligheid ten berde. Want de nederzettingen hebben natuurlijk nog nooit veiligheid gebracht op de Westoever. Niet voor de kolonisten, en niet voor de Palestijnen.

Integendeel. Samen met de recente spanningen rond de 'tempelberg' in Jeruzalem, dat eerder de directe aanleiding vormde voor de tweede intifada, komt het vuur steeds dichter bij het kruidvat van een derde. Daarnaast vormt de beslissing van Israël om het (tijdelijk) moratorium op uitbreiding van de nederzettingen op te heffen een schoffering van het besluit van de Palestijnen, die juist gisteren hadden besloten om na 14 maanden impasse (na het bloedbad in Gaza) op verzoek van de Arabische Liga met indirecte vredesbesprekingen te beginnen.

Maxime Verhagen kakelde afgelopen zaterdag op Twitter: "Weer een stapje verder met wat eu kan bijdragen aan vredesproces midden oosten."* en "Bijdragen zijn garanties veiligheid israel hulp bij opbouw van toekomstige staat palestijnen en bij watermanagement"
Ene Sanne Vroom begrijpt het niet en twittert terug: "is dat de garantie aan Israel voor veiligheid of andersom?deze tweet begrijp ik niet en wil ik heel graag snappen.."
Verhagen antwoordt: "garantie aan Israël."

*Op 24 juni 2009 stelde Verhagen's Israëlische collega, de extremist Avigdor Lieberman, dat het stoppen van de bouw van nederzettingen "onacceptabel" was. Een dag later loog Verhagen: "Er zit weer beweging in het vredesproces in het Midden-Oosten. Dat constateerde minister Verhagen tijdens besprekingen in Israël en de Palestijnse Gebieden."

'Inwoners Gazastrook verraden'

Dat hebben een groep van zestien hulp- en mensenrechtenorganisaties zoals Oxfam Novib, Cordaid en Amnesty International gisteren laten weten. Ze roepen de Europese Unie op om maatregelen te nemen tegen de Israëlische blokkade. Maar dat doet de EU niet, want schurkenstaat Israël heeft ook daar handlangers, en een paar (honderd) dooie Palestijnse burgers zal het een zorg zijn, zo is al gebleken m.b.t. het bloedbad in Gaza. Ook Maxime Verhagen, onze zelfbenoemde mensenrechtenfan, met het Kabinet vond die slachting 'proportioneel' en dus prima in orde.
• Mensenrechtenorganisaties: ‘Inwoners Gazastrook verraden’ (Volkskrant/ANP)
• Oxfam:inwoners Gazastrook verraden (NOS)
• Hulporganisaties: lakse houding rond Gaza (Wereldomroep)

Hans van den Broek: ‘Israël wordt nu beloond’

Oud-premier Dries van Agt krijgt steun in zijn strijd voor de rechten van de Palestijnen. Politici, onder wie de oud-ministers van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek (CDA) en Hans van Mierlo (D66), en diens partijgenoot Laurens Jan Brinkhorst, ex-minister van Economische Zaken, en diverse rechtsgeleerden sluiten zich bij hem aan in een nieuwe mensenrechtenorganisatie: The Rights Forum. Twee citaten uit het interview met Hand van den Broek in de Volkskrant:

Ik kan me best voorstellen dat mensen zich afvragen: waarom drukt hij (Van Agt) zich zo scherp uit? Dan begin ik met de stelling dat ik het inhoudelijk volledig met hem eens ben. De een zegt het zus en de ander zegt het zo. Maar we zijn op hetzelfde uit; respect voor het recht op zelfbeschikking van de Palestijnen. Respect voor indernationale rechtsregels. En dat het consequenties moet hebben als dat niet gebeurt.
...
Het taboe op kritiek op Israël is doorbroken. Anderzijds komt de boodschap over het recht van de Palestijnen op een eigen staat moeilijker binnen dan tien jaar geleden. Dat komt door de islamdiscussie. Zelfs degenen die gematigde opvattingen hebben zijn voorzichtiger geworden. Want tja: die Palestijnen, kun je die wel vertrouwen? En Hamas, wil die dan niet de sharia invoeren? Dat denken ze dan. Terwijl het er om gaat dat een heel volk rechteloos is geworden. (lees interview)

De beloftes van Verhagen

Wat zijn ze waard? Hij heeft naar zeggen de mensenrechten centraal gesteld in zijn beleid, maar wanneer het Palestijnen betreft is hij niet thuis. Maar wat lees ik nu in de Volkskrant? Verhagen zinspeelt op sancties tegen Israël.

In het artikel, dat blijkbaar een spannende titel nodig had volgens de Volkskrantredactie, zinspeelt Verhagen helemaal niet op sancties, maar weer op "overleg" - dat nooit heeft bestaan tussen Israël en Nederland. Nee, Verhagen geeft juist aan de hoop nog niet op te geven na 40 jaar Israëlische bezetting en talloze schendingen van het internationaal recht. Ongetwijfeld bedoelt hij dezelfde "rede" als waarmee hij verklaarde dat het laatste Israëlische geweld in Gaza "niet buitenproportioneel" en daardoor gerechtvaardigd was.

Gisteren: Right wing Israelis and a US Jewish delegation led by New York State Assembly man Dov Hikind (C) lay a symbolic cornerstone of a new part of the Nof Tzion ['Gilo'] settlement in the Arab east Jerusalem neighborhood of Jabel Mukaber.

Gisteren: Israeli special forces raise their weapons during a protest following the demolition of a Palestinian building in the east Jerusalem neighborhood of Issawiyeh.