Wikileaks: Insights on Palestine from the Cables

New Left Project | By Asa Winstanley* | 24.12.10

One of the first things that struck me while reading the cables from the US embassy to Israel in Tel Aviv was how worried the Israeli government seems to be about the Goldstone Report into war crimes committed during Israel's 2008-2009 attack on the people of Gaza. In cable 09TELAVIV2777 of December 2009, Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu is said to have named the report as one of three "principal threats" facing Israel - the other two being Iran's alleged nuclear programme and "missile proliferation".

Second, there are important insights into the high level of collaboration between Israel and forces that have been called the "Palestinian Contras" in the occupied West Bank and Gaza Strip. Indeed, the first "cablegate" headline on Palestine was sourced from cable 09TELAVIV1177, in which Israeli Defense Minister Ehud Barak is reported to have said he "had consulted with Egypt and Fatah prior to Operation Cast Lead, asking if they were willing to assume control of Gaza once Israel defeated Hamas". In other words, Fateh leader Mahmoud Abbas (whose term as PA president expired in January 2009) knew the massive Israeli onslaught was coming but said nothing. This was widely suspected, but to read confirmation of it from a confidential US government source is something new.

There's more. Cable 07TELAVIV1732, which I like to call "War of the Puppets", was released this week. To my mind, it's the most interesting of the Palestine cables released so far. Written in June 2007 during Gaza street-fighting caused by the ultimately unsuccessful Fateh coup attempt, it details a meeting between then-ambassador Richard H. Jones and Yuval Diskin (head of Israel's secret police, the Shabak - aka Shin Bet). It is a portrait of how divided Israel's Palestinian collaborators really were. "[Gaza warlord Mohammed] Dahlan is trying to manage Fatah's security forces by remote control. We are not even sure where he is... " Diskin is quoted as saying. He continued: "[Dahlan's men in Gaza] ask us to attack Hamas. This is a new development. We have never seen this before. They are desperate." Again, this is all important corroborating evidence for things we already knew or suspected. Recent media reports of a power struggle between Abbas and Dahlan (whom Fateh elements close to the US now blame for "losing" Gaza) suggest little has changed in terms of Fateh infighting.

Diskin is also reported in 07TELAVIV1732 to have claimed the Shabak had "a very good working relationship with the [Palestinian Authority] Preventive Security Organization (PSO) and the General Intelligence Organization (GIO)." The most striking quote in the whole cable to me is this: "Diskin said that the PSO shares with ISA [Shabak] almost all the intelligence that it collects".

There is also something of an overlooked smoking gun in this cable. Of Tawfik Tirawi, leader of the PA's GIO: "Diskin said... he is trying to develop ties with the Dughmush family in the Gaza Strip.'" The Doghmush clan (aka the "Army of Islam"), you may recall, are the same group that in March 2007 kidnapped BBC journalist Alan Johnston (he was rescued by Hamas in July). While a Fateh connection to the group has long been suspected, to my knowledge this is the first confirmation of it from official sources.

Overall, this is a Palestinian Authority acting as nothing more than an extension of the Israeli occupation forces – a relationship that has only deepened in the last three-and-a-half years. However, there is a lot missing in the cables: little on the 2008-2009 Israeli assault on Gaza, nothing on the assassination of Mahmoud al-Mabhouh in Dubai and little on the July 2006 Israeli war on Lebanon. Despite some rather unlikely conspiracy theories currently doing the rounds on the internet, the likely reasons for these gaps are more mundane. First, none of the cables are rated "Top Secret"; second the inherent bias of US government personnel towards Israel; and third, only a small fraction of the leaked cables have actually been published so far. Indeed, during an interview with Al Jazeera this week, Julian Assange claimed they had thousands of cables on Israel still to come, including material on the al-Mabhouh assassination and the July 2006 war.

Also, of note is a graph illustrating the composition of the cables cache on the Wikleaks website. It appears to show that around 2000 cables from the US consulate in Jerusalem are still to come. These could be more interesting than the cables released so far (almost all from the embassy in Tel Aviv).

To be continued, in all likelihood.

* Follow Asa Winstanley on Twitter or visit his website: www.winstanleys.org

Ronny Naftaniël en zijn gewelddadige stenengooiende Palestijnen

Bijna dagelijks post Ronny Naftaniël van de Nederlandse pro-Israël lobby baarlijke nonsens op Twitter. Vandaag: "90 Palestijnen proberen met geweld het Qalandia checkpoint over te gaan. Ze gooien met stenen. Israelisch leger arresteert 6 stenengooiers"

Naftaniël's bronnen zijn onbetrouwbaar. Protesteren is volgens hem "geweld", en het stenen gooien (heeft hij zelf gezien?) is blijkbaar zo erg dat hij het twee maal in één tweet propt. Dat de zwaar bewapende Israëlische soldaten continue traangasgraten afschieten op de protesteerders, vindt Ronny blijkbaar blijkbaar geen "geweld". Wie weet, misschien vindt hij het wel weer "zelfverdediging", net zoals hij beweerde over de honderden gedode kinderen in Gaza 2008-2009. De man heeft geen enkele moraal.

Het CIDI noemde het beschieten van scholen in Gaza "een tragisch incident", en dat het ook wel meeviel allemaal. Daarna lezen we weer sprookjes over de Israëli's het allemaal ook heel erg vonden, en dat Hamas burgers als schild gebruikt, nee sterker nog, Hamas stuurde hen juist de bombardementen in, nee nog sterker: Gazanen werden gedood door de boobytraps van Hamas.

Hoe zou Naftaniël gereageerd hebben wanneer Gazanen honderden joodse kinderen naar het hiernamaals zouden schieten? Zou hij dan ook uitleggen dat dat "niet buitenproportioneel" is, en de schuld is van het IDF? Nee, natuurlijk niet, want de Naftaniël's humaniteit stopt bij het checkpoint.

Wat er werkelijk in Qalandia aan de hand is:

French activists arrested at West Bank protest
(AFP) – 1 hour ago

JERUSALEM — Nine French activists were arrested on Sunday during a pro-Palestinian demonstration at a major Israeli checkpoint in the West Bank, police and protest organisers told AFP.

"Our forces today dispersed protesters who were throwing rocks at us and proceeded to arrest nine people, including some foreigners," Micky Rosenfeld said.

"The protest took place at the Qalandia checkpoint, north of Jerusalem, and the police made arrests after the activists tried to cross the checkpoint," he added.

A spokesman for the French EuroPalestine activist group said nine French citizens were arrested at the demonstration. A Palestinian detained at the protest was later released, he said

On Saturday, another French activist, Layli Ben Saffi, was arrested by the Israeli military during a protest against Israeli settler activity in the West Bank city of Hebron. He was released on Saturday evening.

Some 70 members of the EuroPalestine group have spent the last week in the Palestinian territories on an observer mission, a group spokesman said.

The president of the organisation, Olivia Zemor, was deported last Wednesday "on the recommendation of the security services," after being detained at Ben Gurion upon arrival.

Foto's van Qalandia vandaag (en eerder) over het "geweld" van de "90 Palestijnen" die "stenen gooien":

Israeli policemen scuffle with Palestinian and foreign activists during a protest against Israel's separation barrier at the Qalandia checkpoint between Ramallah and Jerusalem, Sunday, Dec. 26, 2010. Israel says the barrier is necessary for security while Palestinians call it a land grab.

Nog meer "geweld" van de dames.

Gooide iemand daar iets? Ronny, twitteren joh!
Israeli soldiers clash with foreign and Palestinian activists during a pro-Palestinian protest at the major Israeli checkpoint of Qalandia, between the West Bank city of Ramallah and Jerusalem, on December 26, 2010 where nine people were arrested including some foreigners.

Jawel, zeer gewelddadig, die "stenengooiers"

Oog kwijt geraakt door traangasgranaat.

Nog een traangasgranaat.

Geweld.

Qalandia checkpoint

CIDI moet en zal een crimineel in Nederland fêteren

Het CIDI zegt tegen nederzettingen te zijn, dus is het opmerkelijk dat het de nederzetting Beit Arye-Ofarim een "een plaatsje" noemt. Desalniettemin nodigt het een crimineel (illegale bezetter, mensenrechtenschender, dief, etc.) uit om te fêteren in politiek Nederland, met als doel de bezetting van de Westelijke Jordaanoever te legitimeren.

"Omdat CIDI meent dat de contacten tussen de Nederlandse en Israelische lokale overheden nuttig en inspirerend kunnen zijn, hebben we enkele leden van de aanvankelijke delegatie uitgenodigd alsnog ons land te bezoeken."

Dat het CIDI meent dat de Nederlandse overheid zich moet laten inspireren door een crimineel die mensenrechten schendt is ronduit verwerpelijk.

Wat het CIDI natuurlijk niet meldt is dat de betreffende 'burgemeester' Avi Naim een leiderfiguur is in de ultranationalistische en militante kolonistenbeweging, bekend van hun aanvallen op Palestijnse burgers en het platbranden van hun boomgaarden. Nadat hij vorig jaar een inspecteur verwondde tijdens een actie van kolonisten tegen de 'bouwstop' werd hij gearresteerd (zie video).

8 november 2005: 'burgemeester' Avi Naim van de illegale nederzetting Beit Aryeh (Beit Arieh) legt Ariel 'De Slager' Sharon uit waar hij het 'veiligheidshek' wil laten lopen. Omdat hij iets te enthousiast was geweest in het stelen van Palestijns land ordonneerde het Israëlische Hooggerechtshof dat hij zijn 'hek' een beetje moest verleggen.

Palestinian Hamdi walks on the rubble of his father's house in the West Bank village of Lubban al-Gharbi on July 21, 2010 after Israeli forces demolished two houses and four shops that were built without the army's permit near a road leading to the nearby Jewish settlement of Beit Arieh.

Palestinians run for cover during clashes with Israeli soldiers in the West Bank village of Lubban al-Gharbi on July 21, 2010 after Israeli forces demolished two houses and four shops that were built without the army's permit near a road leading to the nearby Jewish settlement of Beit Arieh.

Ook de nederzetting Beit Arye-Ofarim, genoemd naar een joodse terrorist van de Irgun, wordt door Dexia gefinancierd.

Nederzettingen: inspirerend? Voor onze media blijkbaar wel, die het persbericht van het CIDI onverkort overnemen. Dus lezen we o.a. over "Arabische gemeenten" en "een plaatsje op de Westelijke Jordaanoever".

"Dexia medeplichtig aan mensenrechtenschendingen"

Het Russell Tribunal on Palestine in Londen oordeelde dit weekend dat Dexia samen met tal van andere grote bedrijven medeplichtig is aan de schendingen van het internationaal recht die Israël begaat door de bezetting van de Westelijke Jordaanoever.

Van 20 tot 23 november vond in Londen de tweede editie van het Russell Tribunal on Palestine (RToP) plaats. Het Tribunaal wou nagaan in hoeverre bedrijven medeplichtig zijn aan mensenrechtenschendingen van Israël, oorlogsmisdaden en schendingen van het humanitair recht.

Eén van de bedrijven die onder de loep werd genomen, was Dexia. Dexia financiert illegale Israëlische kolonies op de Westelijke Jordaanoever, Palestijns grondgebied. De bank beschikt over drie vierde van de aandelen van Dexia Israël. Deze dochteronderneming financiert lokale structuren met inbegrip van de nederzettingen. De voorbije tien jaar heeft Dexia niets ondernomen tegen de investeringen van hun dochterbedrijf. Zevenenvijftig kolonies ontvangen hulp van de Dexia Groep.



Tijdens het Tribunaal kwam duidelijk naar voren dat Dexia medeplichtig is aan schendingen van het internationaal recht door Israël. “Wat meteen opviel met betrekking tot Dexia was dat de juryleden het bedrijf een ernstige vorm van medeplichtigheid toeschreven. Financiering is immers een rechtstreeks instrument om de kolonistatie in stand te houden. Het is een vorm van medeplichtigheid die niet-toelaatbaar is,” zegt Eva Brems, federaal volksvertegenwoordiger van Groen! die in Londen deelnam aan het Tribunaal.

De jury van het Tribunaal heeft actiegroepen opgeroepen om naast boycots ook het recht als actiemiddel te gebruiken. Als een rechtbank mensenrechtenschendingen vaststelt, kunnen internationale bedrijven gedagvaard worden. Het is wel beter andere middelen uit te putten alvorens naar de rechtbank te stappen.

Brems legt een grote verantwoordelijkheid bij de regering. “De overheden in ons land zijn immers aandeelhouder van Dexia. Eigenlijk heb je via het parlement en de gemeenteraden de mogelijkheid om bedrijven op andere gedachten te brengen. Zeker in het geval van Dexia is de verantwoordelijkheid van de overheid groot.”
Overheden zijn dus aansprakelijk, ook al is Dexia een private onderneming. Mario Franssen, medewerker van de ngo Intal, stelt dat de Belgische en Franse overheidsapparaten goed zijn voor 49,5% van de aandelen van de Dexia Groep.

Dehaene versus Van Agt

Oud-premier Jean-Luc Dehaene is de voorzitter van Dexia. Dehaene kwam daardoor op het Tribunaal lijnrecht te staan tegenover zijn Nederlandse christendemocratische tegenhanger Dries van Agt. Die was tussen 1977 en 1982 premier van Nederland, maar ontpopte zich later tot een hevig voorvechter van de rechten van de Palestijnen. Hij verleende ook zijn steun aan het Tribunaal.
Tijdens het Tribunaal kregen ook andere multinationals een veeg uit de pan. Zo bevoorraadt de bewakingsfirma G4S – in ons land marktleider – de Israëlische checkpoints op de Westelijke Jordaanoever.

Het Tribunaal is ook een laboratorium voor nieuwe acties tegen de bezetting van Palestina. Er werden contacten gelegd en nieuwe campagnes voorbereid. “Het was een echte broedvijver van ideeën”, zegt Brems.

Jurylid van het tribunaal, Michael Mansfield die op maandag 22 november de pers te woord stond, roept de civiele maatschappij op tot sensibilisering en mobilisering. Op die manier kan men bewustwording creëren bij het brede publiek.
Ronnie Kasrils, een veteraan van de strijd tegen de Zuid-Afrikaanse apartheid, wees op het belang van een boycotcampagne.

Het tribunaal ontleent zijn naam aan Bertrand Russell, initiatiefnemer van het 'International War Crimes Tribunal' dat opgezet werd in 1966 om de schendingen van het internationaal recht te onderzoeken tijdens de Vietnamoorlog. Het Russell Tribunal on Palestine (RToP) zoekt een oplossing voor het conflict tussen Israël en Palestina.

De jury van het Tribunaal bestaat uit mensenrechtenactivisten en oud-politici. Naast Dries van Agt steunen ook onder meer de voormalige secretaris-generaal van de VN Boutros Boutros-Ghali, Noam Chomsky en de filmmakers Mike Leigh en Ken Loach het Tribunaal.

» Slotverklaring van het Tribunaal

(DeWereldMorgen.be)

Joodse kolonisten keren zich tegen Palestijnse kinderen

Niet verassend dat onze zelfbenoemde "kwaliteitspers" het rapport van Defence for Children International (Geneve) verzwijgt. Het ondermijnt namelijk de mythe dat Israël een democratie is. En wie wil er nu toegen dat hij een "vriend" is van een schurkenstaat? Sssst...

Israëlische extremistische kolonisten gebruiken steeds vaker opzettelijk geweld tegen Palestijnse kinderen en adolescenten. Dat meldt de ngo Defence for Children International. Ook Israëlische soldaten zouden niet vrijuit gaan. Palestijnse kinderen en adolescenten zijn steeds vaker het slachtoffer van opzettelijke agressie door Israëlische extremistische kolonisten. Dat staat in een rapport van een internationale mensenrechtengroepering.

Er wordt gewag gemaakt van 38 aanvallen van kolonisten tegen Palestijnse minderjarigen. Drie adolescenten lieten het leven, 42 jongeren raakten gewond.Dertien keer openden de kolonisten het vuur. In de andere gevallen werden de jongeren bekogeld met stenen, vernederd en geslagen.

Hebron & Nabloes
Het merendeel van de aanvallen deed zich voor in twee specifieke sectoren waar zich kolonies bevinden die als ultranationalistische bastions beschouwd worden. Dat zijn de stad Hebron en omgeving, in het zuiden van de Westelijke Jordaanoever, en de omgeving rond Nabloes, in het noorden.

Straffeloosheid
De ngo wijst ook Israëlische soldaten aan als medeplichtigen aan geweld. Ofwel namen ze eraan deel, ofwel sloten ze de ogen, ofwel pakten ze achteraf de slachtoffers aan en niet de daders.
 
"Geen enkele kolonist werd in verdenking gesteld voor de incidenten", aldus een van de auteurs van het rapport. "Ze mogen handelen in volledige straffeloosheid." (Het Laatste Nieuws, 01/11/10)

NOS: Rabbijnen Westoever schenken korans

Nog meer Israël Goed Nieuws Show vandaag: de religieuze vertegenwoordigers van de kolonisten die gisteren een moskee in brand hadden gestoken, brengen 20 nieuwe korans. Nou, daar zullen ze blij mee zijn, in het Palestijnse dorp Beit Fajjar in het Gush Etzion blok, waar extremisten als Yochanan Visser 'huis houden'. De NOS beweert:

Volgens de bewoners van het dorp Beit Fajjar, zijn joodse
kolonisten voor de brand verantwoordelijk. Op de moskee was onder meer "Wraak" geschilderd.

100% uit de duim gezogen door ons staatspropaganda-apparaat, dus moeten we voor echte informatie weer in het buitenland zijn:

"Mosques, we burn," said a warning scribbled at the door of the smoke-smudged mosque of Beit Fajjar ... A Star of David symbol and the words "Price Tag" were found scrawled over the mosque's doorway. (Reuters)

An Israeli soldier fires tear gas towards Palestinian youths throwing stones in the West Bank village of Beit Fajjar near Bethlehem October 5, 2010.

Israeli Jewish settlers shout as they stand close to the entrance of the Palestinian West Bank village of Beit Fajjar watching Israeli settler rabbis delivered a box of Korans to a mosques which was desecrated by vandals the day on October 5, 2010.

Burned carpet in mosque above, burned Koran below, 4 Oct 2010 - Ammar Awad, Reuters

There Is No Freeze

Onverstoorbaar verspreidt onze zelfbenoemde "kwaliteitspers" de Israëlische propaganda over de niet-bestaande "bevriezing" van de uitbreiding van de nederzettingen.

Palestine Monitor | 21 September 2010

With eleven days left until the end of the settlement freeze, the construction company Naot Pisgah decided to jump the gun. Despite the current peace talks hinging critically on the issue of continued illegal construction in Palestinian territory, the company started construction 14 September in Modi'in Illit.

Naot Pisgah saw themselves with little financial options. The internationally-supported moratorium on construction in the West Bank cost them nearly $48 million, according to their since rejected compensation lawsuit filed against Israel.

The company's tractors were clearing ground for 750 homes out of a planned 3,000 at the third largest settlement in the West Bank, when inspectors arrived from the Civil Administration – the Israeli organisation empowered since Oslo authority in the area. They ordered Naot Pisgah to stop their work obviously flouting the freeze signed by President Benjamin Netanyahu.

But when the inspectors left, the construction continued.

A team from human rights organization Yesh Din investigated Modi'in Illit after the Naot Pisgah was ordered to stop, and they found buildings still being raised. All of the construction is on land legally part of the Palestinian village Bil'in, which has lost most of its lucrative farmland to the construction of the settlement and the separation wall.

Modi'in Illit's neighbors from Bil'in protested the confiscation of their land for the expanding settlement in 2006. Photo by Yotam Ronen/Active Stills

According to human rights group B'Tselem, the ultra-orthodox settlement also known as Keryat Sefer has grown by leaps and bounds at the expense of neighbouring villages Bil'in and Nil'in. Founded after Oslo in 1996, Modi'in Illit was recognised as a city in 2005 and has grown to 36,282 people.

The Israeli government was fully aware of the illegal expansion – they even recorded it. According to a Defense Ministry database originally leaked by Yesh Din, Modi'in Illit had an illicit construction boom: six multi-story buildings, 23 condominiums, an emergency service center, nine school trailers, an industrial zone, a compound of 20 trailers and many other partial, complete or mobile units.

Construction was never frozen at Modi'in Illit.

"It is is growing rapidly," said Hagit Ofran, Settlement Watch project directorate at Peace Now, who visited Modi'in Illit a week before Naot Pisgah's bulldozers. "We saw there were many violations of the [freeze] order. I saw three new buildings that are now being started with a concrete floor. This is not supposed to happen according to the military order."

Outside of Israeli law, the settlement's municipal council issued permits for the buildings. After they were constructed, the Civil Administration approved them, in effect supporting illegal expansion. Since 1967, Israel extended settlement authority over 42 percent of the West Bank and goaded nearly half a million settlers there, according to a B'Tselem report.

"The settlement enterprise has been characterised, since its inception, by an instrumental, cynical, and even criminal attitude toward international law, local legislation, Israeli military orders, and Israeli law," stated the report, titled By Hook and By Crook. "This attitude has enabled the continuous seizure of land from Palestinians in the West Bank. Israel has ignored the explicit prohibitions in international law on establishing settlements, offering its own interpretation for their establishment, an interpretation that has not been accepted by almost any jurists in the world or the international community."

Once the freeze expires on 26 September, Israeli companies and settlement organisations are planning a massive explosion in construction inside Palestinian occupied territory. According to a report by Peace Now, the day the freeze ends, construction will start on 2,066 homes on land outside the jurisdiction – but under the direct military and political influence – of Israel.

Many doubt President Netanyahu's ability, or desire, to stop the settlement expansion because a continued freeze would fracture his coalition government - and his father would disapprove. In an interview with Israel's Channel II, Ben-Zion Netanyahu said his son is sabotaging the peace talks with impossible demands on the Palestinians.

"They will never accept these conditions," Ben-Zion said. "Not one of them."

According to an interview between a Knesset member and Atlantic Magazine correspondent Jeffrey Goldberg, "the chance for movement toward the creation of an independent Palestinian state will come only after Ben-Zion's death."

"Bibi [Netanyahu] could not withdraw from more of Judea and Samaria [the West Bank]" said the MK to Goldberg, "and still look into his father's eyes."

Formalizing Israel’s Land Grab

Truthdig | by Chris Hedges | August 16, 2010

Time is running out for Israel. And the Israeli government knows it. The Jewish Diaspora, especially the young, has a waning emotional and ideological investment in Israel. The demographic boom means that Palestinians in Israel and the occupied territories will soon outnumber Jews. And Israel’s increasing status as a pariah nation means that informal and eventually formal state sanctions against the country are probably inevitable.

Desperate Israeli politicians, watching opposition to their apartheid state mount, have proposed a perverted form of what they term “the one-state solution.” It is the latest tool to thwart a Palestinian state and allow Israel to retain its huge settlement complexes and land seizures in East Jerusalem and the West Bank. The idea of a single state was backed by Moshe Arens, a former defense minister and foreign minister from the Likud Party, in a column he wrote last month in the newspaper Haaretz asking “Is There Another Option?” Arens has been joined by several other Israeli politicians including Knesset Speaker Reuven Rivlin.

The Israeli vision, however, does not include a state with equal rights for Jewish and Palestinians citizens. The call for a single state appears to include pushing Gaza into the unwilling arms of Egypt and incorporating the West Bank and East Jerusalem into Israel. Palestinians within Israeli-controlled territory, however, will remain burdened with crippling travel, work and security restrictions already in place. Palestinians in the occupied territories, for example, cannot reclaim lost property or acquire Israeli citizenship, yet watch as Jews born outside of Israel and with no prior tie to the country become Israeli citizens and receive government-subsidized housing. Palestinians in the West Bank live in a series of roughly eight squalid, ringed ghettos and are governed by military courts. Jews living in the West Bank and East Jerusalem, like all full Israeli citizens, are subject to Israeli civilian law and constitutional protection. Palestinians cannot serve in the armed forces or the security services, while Jewish settlers are issued automatic weapons and protected by the Israel Defense Force.

If Israel sheds Gaza, which has 1.5 million Palestinians, the Jewish state will be left with 5.8 million Jews and 3.8 million Arabs. And, at least in the near future, Jews will remain the majority. This seems to be the main attraction of the plan.

The landscape of the West Bank and East Jerusalem, known as “facts on the ground,” has altered dramatically since I first went to Jerusalem over two decades ago. Huge fortress-like apartment complexes ring East Jerusalem and dominate the hillsides in the West Bank. The settler population is now more than 462,000, with 271,400 living in the West Bank and East Jerusalem, and 191,000 living in and around Jerusalem. The settler population has grown at the rate of 4.6 percent per year since 1990 while the Israeli society taken as a whole has grown at 1.5 percent.

The net effect of the Israeli seizure of land in East Jerusalem, which includes recent approval for an additional 9,000 housing units, and the West Bank is to promulgate a form of administrative ethnic cleansing. Palestinian families are being pushed off land they have owned for generations and evicted from their homes by Israeli authorities. Dozens of families, tossed out of dwellings they have occupied in East Jerusalem for decades, have been forced onto the streets. Groups such as Ateret Cohanim, an ultra-Orthodox Jewish private organization that collects funds from abroad, purchases Palestinian properties and pursues legal strategies to evict families that have long resided in East Jerusalem. Israel’s judicial system and police, in violation of international law, facilitate and enforce these evictions and land seizures.

Heavily armed settlers carry out frequent unprovoked attacks and ad hoc raids and house evictions to supplement the terror imposed by the police and military. They are the civilian arm of the occupation.

“This acquiescence in settler violence is particularly objectionable from the perspective of international humanitarian law because the settlers are already unlawfully present in occupied territory, making it perverse to victimize those who should be protected—the Palestinians—and offer protection to those who are lawbreakers—the settlers,” said Richard Falk when we spoke a few days ago. Falk is the U.N. special rapporteur who was denied entry into the occupied territories by the Israeli government.

Falk said that incorporating Palestinians in East Jerusalem and the West Bank into a single Israeli state would see Israel impose gradations of citizenship.

“If the Palestinians in pre-’67 Israel enjoy second-class citizenship, those in the West Bank and East Jerusalem will be given a third-class citizenship,” Falk said. “The real proposal, the envisioned outcome of this kind of proposal, is an extension of Israeli control over the occupied territory as a permanent reality. It is presently a de facto annexation. The creation of a single state would give the arrangement a more legalistic cover. It would seek to resolve the issue of occupied territory without the bother of international negotiations.”
“The effect is to fragment the Palestinian people in such defining ways as to make it almost impossible to envision the emergence of a viable Palestinian sovereign state,” said Falk. “The longer it continues, the more difficult it is to overcome, and the more serious are the abridgement of fundamental Palestinian rights.”

Falk, who taught international law at Princeton University, will issue a report to the United Nations this fall in which he will assert that the Israeli process of colonialism and apartheid has accelerated over the past three years. He will call in the report for the U.N. to consider unilaterally declaring Palestine an independent state, as it did with Kosovo. Falk cites as examples of Israeli colonialism the official 121 Jewish settlements, as well as roughly 100 “illegal outposts” in the West Bank, and the extensive network of roads reserved exclusively for Jews that connects the settlements to one another and to Israel behind the green line. He estimates, when “all restrictions on Palestinian control and development are taken into account,” that Israel has effectively seized 38 to 40 percent of the West Bank.

The punishing conditions imposed by the Israeli blockade of the 1.5 million Palestinians living in Gaza have been replicated for the roughly 40,000 Palestinians who live in “Area C,” the 60 percent of the West Bank that remains under complete Israeli military control. Save the Children, UK (STCUK), in a recent report called “Life on the Edge” argues that Israeli policies of land confiscation, expanding settlements, lack of basic services such as food, water, shelter and medical clinics are at “a crisis point.” The report concludes that food security problems are even worse than in Gaza. According to the report, “ ... Seventy-nine percent of communities surveyed recently don’t have enough nutritious food; this is higher than in blockaded Gaza where the rate is 61 percent.” Palestinian children growing up in Area C experience, according to the report, malnutrition and stunted growth at double the level of children in Gaza. Forty-four percent of these children were found to suffer from diarrhea, often with lethal effects. STCUK writes that “Israel’s restrictions on Palestinian access to and development of agricultural land—in an area where almost all families are herders—mean that thousands of children are going hungry and are vulnerable to killer illnesses like diarrhea and pneumonia.”

“Children are being forced to cross settlement areas and risk beatings and harassment by settlers, or walk for hours, just to get to school ... many children are losing hope in the future,” Jihad al-Shommali of the Defense for Children International Palestine Section was recently quoted as saying with reference to the problems of children in Area C.

Falk said, “This overall pattern suggests systematic violations by Israel of Article 55 of Geneva IV and Article 69 of the First Geneva Protocol of 1977 that delimits Israel’s obligations to ensure adequate provision of the basic needs of people living under its occupation, especially in Area C where it exercises undivided control.”

The annexation of Palestinian territory has been reinforced by the construction of 85 percent of the separation wall—256 of a planned 435 miles has been completed—on occupied Palestinian territory. The barrier cuts the West Bank off from Israel and has been built in a configuration which plunges deep into the West Bank. The settlements and the land to the west of the wall, which makes up 9.4 percent of the West Bank, have already been absorbed into Israel. The seizure of nearly 40 percent of the West Bank includes Israeli control of most of the Palestinians’ water supply. The Jewish settlers in the West Bank are allotted per capita four to five times the amount of water allotted to Palestinians by the Israeli government.

The settlements in East Jerusalem and the West Bank violate Article 49(6) of Geneva IV, which prohibits the transfer of the population of an occupying power to the territory temporarily occupied. Israel’s stubborn rejection of the demand of Security Council Resolution 242 that it withdraw from Palestinian territories it occupied in 1967 creates, as Falk said, “a background that resembles, and in some dimensions exceeds, in important respects the situation confronting the government of Kosovo.”

“Lengthy negotiations have not resolved the issue of the status of Palestine, nor do they give any reasonable prospect that any resolution by negotiation or unilateral withdrawal will soon occur,” he said. “Under these circumstances, it would seem that one option available to the Palestine Liberation Organization [the Oslo Agreement empowered the PLO to negotiate international status issues] acting on its own or by way of the Palestinian Authority under international law would be to issue a unilateral declaration of status, seeking independence, diplomatic recognition and membership in the United Nations. The recent Kosovo advisory opinion of the World Court in The Hague provides a well-reasoned legal precedent for such an option.”

Children in West Bank facing worse conditions than in Gaza

Areas of the West Bank under complete Israeli control have plummeted into a humanitarian crisis worse than Gaza, Save the Children warns.

A new report, "Life on the Edge", released today, states that an estimated 40,000 Palestinians living in Area C - the 60% of the West Bank under Israeli control - are unable to make urgent repairs to their sewage systems, schools, homes or hospitals under Israel's strict permit system.

Israel's restrictions on Palestinian access to and development of agricultural land – in an area where almost all families are herders - mean that thousands of children are going hungry and are vulnerable to killer illnesses like diarrhoea and pneumonia.

Conditions for children in Area C have reached a crisis point:
79% of communities surveyed recently in Area C don't have enough nutritious food - this is higher than in blockaded Gaza where the rate is 61%.

84% of families rely on some form of humanitarian assistance to survive.
Rates of stunting in Area C are more than double than in Gaza. More than 15% of children under-5 surveyed were underweight.

An alarming 44% of children in the surveyed area have diarrhoea – the biggest killer of children under-5 in the world.

Salam Kanaan, Save the Children UK's Country Director said: "in the past week, the international community has rightly focused its attention on the suffering of families in Gaza but the plight of children in Area C must not be overlooked.
"Palestinians in the West Bank are widely thought to enjoy a higher standard of living but tragically many families, particularly in Bedouin and herder communities, actually suffer significantly higher levels of malnutrition and poverty."

Across Area C, children are forced to learn in overcrowded, makeshift classrooms without electricity, access to functioning toilets or safe drinking water. Aid agencies are limited in what they can do to help by tight restrictions on building imposed by Israel.

Salam Kanaan said: "Palestinian children cannot wait for the stalled peace talks between the Palestinian Authority, Israel and the United States to find solutions to this crisis. Urgent action must be taken by the Palestinian Authority and the international community to ensure that children have safe homes and proper classrooms, enough food to eat and clean water to drink."
Save the Children works with the most vulnerable children in Area C providing counselling to children whose homes have demolished along with stationary and books for school. The organisation also does urgent repairs to damaged buildings and agricultural land where possible.

Notes to Editors
Figures in release taken from Life on the Edge (Save the Children report with research funded by the European Commission Humanitarian AID Office, June 2010) and Food Security and Nutrition Survey of Herding Communities in Area C (joint UNRWA/UNICEF/WFP Household Survey, April 2010)

Reliefweb 29 Jun 2010

Heilig-landjepik

Amnesty Nederland | Simone Korkus | uit Wordt Vervolgd, februari 2010

Um Faqara – Dit is de zuidelijkste punt van de Westelijke Jordaanoever. Een handvol primitieve krotten gebouwd op holen in de grond in een gortdroog rotslandschap. Het is middag en het lijkt uitgestorven, afgezien van twee geiten die grassprietjes tussen de rotsen proberen los te trekken. Abir, een moeder van drie kleuters, zit voor haar grot. Vanochtend is ze gevallen. Haar arm is opgezwollen en paarsblauw verkleurd. Waarschijnlijk is hij gebroken, maar de dichtstbijzijnde kliniek in At Tuwani (IPS: Palestijnse kinderen moeten spitsroeden lopen), twintig kilometer verderop, is alleen op woensdag open. En vandaag is het zondag.

Ze wenkt ons binnen. In de grot is het donker en klam. Een vuurtje zorgt voor verwarming en doet dienst als fornuis. De tijd lijkt hier te hebben stilgestaan. Er is geen elektriciteit, geen waterleiding (eens in de twee weken levert een tankwagen water), en er zijn geen wegen of auto"s.

"Nog niet zolang geleden", vertelt Abir, "stonden hier huizen, een moskee en twee waterputten. Ons dorp dateert uit het begin van de twintigste eeuw en de elf families die er nu wonen, zijn directe nazaten van die eerste Palestijnse bewoners. De mannen zijn herders, we leven van ons land en we hadden nooit problemen."

Maar dat was vroeger. Sinds tien jaar spelen de Israëlische overheid en het leger een sinister kat-en-muis met de bewoners. De mannen waren in de vroege ochtend met hun kuddes vertrokken, de vrouwen waren alleen thuis. Plotseling vielen Israëlische tanks het dorpje binnen en maakten alles met de grond gelijk. De bewoners vluchtten de heuvels in. Volgens Israël hadden ze geen bouwvergunning, maar dat noemt Abir absurd want de huizen waren er immers al vóór de Israëlische bezetting. In 2000 eisten de bewoners bij de Israëlische rechter teruggave van het land en een bouwvergunning. Die zaak is nog steeds in behandeling.

Abir: "Toen we niets hoorden, besloten we terug te keren en zijn we in deze grotten gaan wonen. Maar nu hebben we zelfs een sloopaanzegging voor de grotten! En onze gloednieuwe moskee [een schuurtje van zes vierkante meter, SK] staat op de lijst om afgebroken te worden."

De vraag is: welk belang heeft Israël bij de afbraak van elf krotten in een uitgestorven gebied? En waar moeten de bewoners nu naartoe?

Khaled Ammayreh, Palestijns journalist en medeoprichter van The Palestinian Information Center (PIC), heeft de zaak onderzocht. "Afbraak van huizen en ontruiming komt momenteel overal in de Westoever voor. Zo"n 140 Palestijnse dorpen in de zogenaamde C-zone (zie kader) worden met afbraak bedreigd. Israël beschouwt deze zone, die 60 procent van de Westoever beslaat en waar Joodse nederzettingen zijn gebouwd, als Israëlisch gebied."

Volgens Ammayreh heeft Israël gedurende de bezetting van de Westoever verschillende methoden gebruikt om land voor kolonisten te verkrijgen: door Palestijnen collectief te verdrijven via ontruimingen en sloop. Officieel argument is doorgaans dat Palestijnen er illegaal wonen, dat ze weg moeten om veiligheidsredenen of dat het land nodig is voor militaire doeleinden. Huisuitzettingen treffen vooral de zwakste en armste Palestijnse gemeenten, in afgelegen gebied of ingesloten door Joodse nederzettingen of de Muur. De meeste bewoners zijn boeren of herders. Hun land is hun bron van inkomsten, het verlies brengt ze aan de bedelstaf.

Ammayreh: "Omdat Israël weigert Palestijnen in de C-zones water en elektriciteit te leveren, scholen te bouwen en infrastructuur aan te leggen, zijn de leefomstandigheden zo onhoudbaar dat vooral de jongere generatie wegtrekt naar de steden." Ouderen blijven vaak rondzwerven bij de vernielde woning, leven in tenten of trekken in bij familie.

De jongeren trekken naar de A-zones, zoals Ramallah, Tubas, Bethlehem en Hebron. Die steden worden door de Palestijnse Autoriteit bestuurd en zijn veiliger, redeneren ze. Maar ook daar heerst werkeloosheid en overbevolking – vaak zijn ze op dat gebied nog slechter af dan in hun oorspronkelijke woonplaats, weet Ammayreh.

Een kapotgereden toegangsweg leidt naar het vijfhonderd jaar oude dorp At Tuwani. Hier moeten volgens Israël de net nieuwe kliniek (betaald door de internationale gemeenschap) en de veertig jaar oude streekschool met zijn honderd leerlingen worden afgebroken. Deze bouwwerken zijn illegaal, zegt Israël.
Psycholoog Alla Awasish, betrokken bij een sociaal-psychologisch project in de gemeente, beschrijft het als volgt: "De mensen leven hier onder constante dreiging. Ze zijn bang om hun huis, school en kliniek te verliezen. Ze zijn bang voor de Joodse kolonisten uit de nabijgelegen nederzettingen, die soms het dorp binnenvallen en vernielingen aanrichten. Hun sociaal-economische omstandigheden zijn erbarmelijk. De meeste gezinnen leven van minder dan vijftig eurocent per dag. Sommige kinderen zijn ondervoed."

Kunnen de bewoners, als Israël de huizen sloopt omdat ze onwettig zijn, niet gewoon een bouwvergunning aanvragen? Nee, zegt Alon Cohen-Lifshitz, Israëlisch architect en planoloog van Bimkom, een mensenrechtenorganisatie die toeziet op infrastructuur en planologie. "De C-zone is al grotendeels verboden terrein voor Palestijnen. In 1967 nam Israël 70.000 hectare zogenaamd “staatsland” over van Jordanië. In de jaren zeventig werden nog eens duizenden hectare Palestijns privé-land via militaire orders geconfisceerd. Daar werden Joodse nederzettingen gebouwd. Sinds 1979 mag dat niet meer van de Hoge Raad, dus gebruikte Israël een ander middel. De regering verklaarde nog eens 30 procent van de Westoever tot “Israëlisch staatsland”, dat Palestijnen niet mogen gebruiken. Tel daarbij op de duizenden hectare die Israël inmiddels tot natuurgebied, inspectiezone en veiligheidsgebied heeft verklaard en het uitgebreide wegennet dat alleen voor kolonisten toegankelijk is, dan blijft er nog 30 procent van de C-zone over voor Palestijnen. Maar", besluit hij, "door een zeer restrictief Israëlisch bouwvergunningenbeleid kunnen Palestijnen effectief maar op 1 procent van dat land bouwen."

In de C-zones hadden inwoners aanvankelijk via lokale plancommissies inspraak op de bestemming van land en op de toekenning van bouwvergunningen. Maar in 1971 vaardigde Israël een militaire order uit (lokale wetten afschaffen mocht het niet, als bezettende macht) die die lokale plancommissies voor Palestijnen afschafte en het verlenen van bouwvergunningen uitsluitend via de Israëlische Civiele Administratie liet lopen. Voor Israëlische inwoners gold deze order niet. De Palestijnen staan dus buitenspel wat betreft wijzigingen of aanvullingen op bestemmingsplannen en de verlening van bouwvergunningen. De Civiele Administratie gebruikt sterk verouderde Britse bestemmingsplannen uit 1940 om de sloop van woningen en het afwijzen van bouwvergunningen te rechtvaardigen.

Per jaar verstrekt de Civiele Administratie dertien bouwvergunningen aan Palestijnen, wat bij lange na niet voorziet in de natuurlijke groei van de 150.000 Palestijnen in de C-zone. Dus bouwen ze zonder vergunning en vaardigt Israël iedere maand vijftig sloopbevelen uit. In 2009 werden die bevelen in totaal 240 keer uitgevoerd. De Joodse kolonisten hebben intussen wel hun eigen planningscommissies en geven zelf vergunningen af.

Bimkom probeert deze ongelijkheid aan de kaak te stellen. Cohen-Lifshitz: "We tekenen beroep aan tegen beslissingen van de Civiele Administratie, begeleiden Palestijnse gemeenten bij het aanvragen van vergunningen en particulieren in rechtszaken. Onlangs hebben we een uitgebreid onderzoeksrapport gepubliceerd over het beleid in de C-zones, dat gedeeltelijk door de Verenigde Naties is overgenomen."

Volgens de Vierde Geneefse Conventie mag Israël geen gebouwen slopen en geen grond confisqueren of onteigenen die aan Palestijnen toebehoort. Israël mag ook geen eigen burgers naar bezette gebieden verhuizen. Volgens de VN is Israël bovendien verantwoordelijk voor de voorziening in de eerste levensbehoeften van de bezette bevolking en voor hun mensenrechten, waaronder het recht op een woning.
In de praktijk worden volgens Cohen-Lifshitz consequent eigendomsrechten van Palestijnen geschonden door Joodse kolonies te vestigen, Palestijns land te confisceren en infrastructuur aan te leggen die alleen voor kolonisten toegankelijk is. Cohen-Lifshitz schat dat het Israëlische beleid de sociaal-economische rechten van een miljoen Palestijnen schendt: de 150.000 inwoners van het gebied plus de Palestijnen die land en bezittingen in de C-zone hebben maar elders wonen.
Israël zelf bestrijdt dat sprake is van schendingen. Op de Westoever hebben eeuwenlang Joden gewoond, waarom zou dat nu dan niet meer mogen? "Als Israëliërs geen huizen op de Westelijke Jordaanoever mogen bouwen, dan moet het ook aan Palestijnen verboden worden. Dit is betwist gebied", zei de Israëlische premier Netanyahu onlangs.

Vlak bij At Tuwani ligt de Joodse nederzetting Maón. Achter een ijzeren toegangspoort (Palestijnen worden niet toegelaten) ligt een keurige pastorale wereld met asfaltwegen, geïrrigeerde grasvelden, een supermarkt en woonblokken. Aan de dorpsrand verrijzen nieuwe wooneenheden. Dertig jaar geleden werden weidegronden van At Tuwani en andere Palestijnse dorpjes tot militaire zone verklaard en verrees Maón als paramilitaire outpost. Tegenwoordig is de nederzetting met zestig Joodse families en een melkbedrijf met 400 koeien een van de grotere zuivelproducenten. De woonlasten zijn laag en Israël verleent vestigingssubsidies: een perfecte locatie voor jonge Israëlische boeren.

"Kijk, daar ligt ons dorp." Burgemeester Achmed van het dorp Soesia wijst naar een groep verlaten huizen zo"n halve kilometer verderop. Tijdens opgravingen vond men hier overblijfselen van een synagoge. Enkele maanden geleden laadde het Israëlische leger de bewoners van Soesia in bussen om ze op dit braakliggende terrein weer uit te spuwen. Soesia werd een soort bedevaartsoord voor religieuze kolonisten en iedere Palestijn die in de buurt durft te komen, loopt het risico door soldaten te worden beschoten.

Inmiddels is achter het oude dorp een nieuw Soesia verrezen: een Joodse nederzetting. Achmed, pragmatisch: "We proberen hier een nieuw leven op te bouwen. We wekken onze eigen elektriciteit op met zonnepanelen en windmolens. Dankzij internationale en Israëlische hulp is er een watervoorziening. Onze kinderen gaan met busjes naar school en onze tenten worden hopelijk vervangen door nieuwe woningen." Al zijn optimisme ten spijt werd dit gebied onlangs tot militaire zone verklaard. Wat nu, vraag ik. Achmed haalt zijn schouders op: "Ik zie geen oplossing. Als ze nu mijn tent afbreken, dan bouw ik hem gewoon weer op, want dit is mijn land. Hier wil ik wonen."


Zone C
De Oslo-akkoorden (1993) verdeelden de Westelijke Jordaanoever in drie zones. In zone A (17 procent) is de Palestijnse Autoriteit (PA) verantwoordelijk voor de veiligheid; in B (24 procent) heeft de PA de civiele macht maar ziet Israël toe op de veiligheid; zone C (59 procent) wordt volledig door Israël bestuurd. Volgens "Oslo" zou Israël het bestuur over zone C geleidelijk aan de Palestijnen overdragen maar dat is nooit gebeurd. Organisatie Save The Children deed vorig jaar onderzoek naar gedwongen ontheemding in zone C (a.g.v. gedwongen ontruiming, sloop op grond van illegale bouw, gebrek aan voorzieningen en landconfiscatie) in zone C en concludeerde dat:

• tienduizenden Palestijnse families hun woning dreigen te worden uitgezet;
• 49 procent van de Palestijnen sinds 2000 minstens een keer met ontruiming te maken heeft gehad;
• slechts 37 procent van de Palestijnen er voldoende te eten heeft;
• 92 procent geen toegang heeft tot medische voorzieningen.

Een VN-rapport uit december 2009 stelt dat:

• Palestijnse bouw in 70 procent van zone C (oftewel 44 procent van de Westoever) effectief door Israël verboden is omdat die grond tot staatseigendom is verklaard of tot gesloten militair terrein;
• vergaande beperkingen de aanvraag van bouwvergunningen door Palestijnen in de resterende 30 procent van zone C praktisch onmogelijk maken;
• sinds 2000 in zone C 2450 Palestijnse bouwwerken zijn afgebroken wegens het ontbreken van een bouwvergunning

Lees de rapporten op www.amnesty.nl/wordtvervolgd

As settler violence escalated, even children on their way to school in At’tuwani were not spared. Eventually, the Israeli Army agreed to provide an escort for children traveling from Taba to At’tuwani for their daily classes. Ironically, the same soldiers would invade the villages at night. One can only wonder whether the children think of the soldiers as protectors or agents of oppression. Taken on February 24, 2009.

Nablus: prijsschieten op Palestijnse burgers

De Nederlandse media melden kort dat het doodschieten van vier Palestijnen vorige maand ongestraft blijft, na een zogeheten 'onderzoek' van het Israëlische leger. In een paar zinnen worden de oorlogsmisdaden afgedaan met alleen de Israëlische versie, namelijk dat er twee werden gedood "tijdens een gewelddadig protest", en twee omdat een soldaat "dacht dat de mannen hem aanvielen". Maar met journalistiek heeft dat niets te maken, want er is simpelweg een Israëlisch persbericht overgeschreven.

De Volkrant meldt beide incidenten als zijnde een "fatale schietpartij". En schietpartij is een vechtpartij waarbij wordt geschoten. Dat geeft aan dat er sprake zou zijn geweest van twee partijen die met elkaar zouden vechten. Met deze pro-Israëlpropaganda moeten we het doen in Nederland, in onze zelfbenoemde "kwaliteitspers".

En een Palestijn van 16 jaar, is dat niet een kind? En de anderen tieners? Maar volgens de Volkskrant zijn ze blijkbaar allemaal hetzelfde, het blijven naamloze en gezichtloze Palestijnen. En denkt u zich de nieuwsberichten eens in, wanneer het Palestijnse leger vier Israëlische tieners had doodgeschoten, op Israëlisch grondgebied. Maandenlang zouden we om de oren geslagen worden met foto's van de slachtoffers, interviews en foto's van rouwende familieleden, er zouden Kamervragen worden gesteld, Maxime Verhagen verdringt zich om de daad te veroordelen, bevraagd zal worden onze ontwikkelingshulp aan de Palestijnen, stichtingen en fondsen voor nabestaanden worden opgericht, er komt een speciale Wikipedia-pagina over deze 'laffe terroristische aanslag', etcetera, etcetera. Maar omdat het Palestijnen waren, doodgeschoten door het Israëlische bezettingsleger, zijn een paar regels overgeschreven van een persbericht van het israëlische leger voldoende. Zo diep is het racisme in de Nederlandse "kwaliteitspers" geworteld. Zo superieur zijn de inwoners van "de Joodse staat", en zo minderwaardig zijn Palestijnen/Arabieren.



Incident: Iraq Burin
Doden: Mohammed Qadous (16), en Usaid Qadous (20)

Uit een onderzoek van het Palestinian Centre for Human Rights blijkt dat deze twee helemaal niet doodgeschoten zijn "tijdens een gewelddadig protest". Een busje met de twee jongens wilde het dorp in, maar stopte, omdat er brandende autobanden op de weg lagen. Ze konden niet verder rijden, dus stapten de passagiers uit. Toen het busje omdraaide om terug naar Nablus te rijden, werden zonder enige aanleiding Mohammed in het hart en Usaid in het hoofd geschoten door het IDF dat zich een tiental meter verderop verschanst had. (bron)

The Independent, die blijkbaar wel (werkende) journalisten in dienst heeft, meldt tevens:

The military statement said Israeli forces had been authorised to use rubber bullets against the Palestinians, but, as reported by The Independent, medics who examined the body insisted that live ammunition had been used, and produced X-rays that appeared to show a conventional bullet lodged in the skull of Osaid Qadus. [zie foto]
The Israeli army said a Military Police investigation into the claims that live rounds were used was still ongoing. The army "could not verify the autopsy and could therefore not confirm that the rioters were in fact hit by live rounds," the statement said.

[zie foto's helemaal onderaan het log over de situatie in Burin]

Palestinians pray over the bodies of Mohammed Qadous and his brother Sayid Qadous during their funerals in the West Bank village of Iraq Burin, near Nablus, Sunday, March 21, 2010. Mohammed and Sayid Qadous were killed after they were shot by Israeli soldiers during a demonstration Saturday near the West Bank village of Iraq Burin, Palestinians said. Israelis said no live ammunition was used.

Palestinian protesters and relatives of Mohammed and Salah Qawariq, who were killed by Israeli soldiers last week, gather at the site where both men were killed in the West Bank village of Awarta, near the Jewish Settlement of Etmar, on March 26, 2010. Israeli soldiers shot and killed the two Palestinian men on March 21, 2010.

Incident: Awarta
Doden: Mohammed Qawariq (20) and Salah Qawariq (19)

Uit een onderzoek van het Palestinian Centre for Human Rights blijkt dat 24 uur na bovenstaand incident beide Palestijnen bleken doodgeschoten te zijn door meerdere kogels in het lichaam, waarbij de brandwonden aangaven dat de loop van het wapen direct op de lichamen heeft gestaan. Een ambulancebroeder gaf aan dat, gezien de kleding van de doden en de voorwerpen die ze bij zich hadden, het zou gaan om olijfplukkers. (bron)

The Independent:

In Awarta a day later, an Israeli soldier fired on two Palestinians who approached a checkpoint and started "acting suspiciously," according to the statement. The first apparently tried to attack the soldier with a bottle, prompting the soldier to shoot him. The second then allegedly wielded a "sharp object" and was also shot dead.
The soldier fired seven bullets into Mohammed Qawariq and at least three into Saleh Qawariq, according to Palestinian doctors. "While the soldier, believing his life was at risk, acted subjectively, the Chief of the General Staff holds the officers responsible for training their soldiers to act in difficult operational situations," the military said.
Relatives of the deceased denied that they tried to attack the soldier and said they were only metal workers looking for scrap.

Wat joodse kolonisten uit Har Bracha en Yitzar uitspoken bij het Palestijnse dorp Burin, beschermd en geholpen door het Israëlische leger:

Settlers and soldiers attacking demonstrators in Iraq Burin, 7 August 2009

Jewish settlers raise their guns at Palestinians and activists, not seen, during a protest against the confiscation of land by the Jewish settlement of Bracha in the West Bank village Burin, near Nablus, Friday, Aug. 7, 2009. Witnesses say Palestinians came to their land for Friday prayers, and to protest against the confiscation of land by the nearby Jewish settlement.

Two more home-made rockets were launched from the illegal Israeli settlement of Bracha at the Palestinian village of Burin, near Nablus, on Tuesday 1st July.

Jewish settlers hold their weapons as Palestinians and International activists take part in a protest against the expansion of the Jewish settlement of Har Bracha in the village of Iraq Burin near the West Bank city of Nablus August 7, 2009.

A Jewish settler, right, points his gun at Palestinians and activists during a protest against the confiscation of land by the Jewish settlement of Bracha in the West Bank village Burin, near Nablus, Friday, Aug. 7, 2009. Witnesses say Palestinians came to their land for Friday prayers, and to protest against the confiscation of land by the nearby Jewish settlement.

Jewish settlers look on as an Israeli soldier throws a tear gas grenade at protesters during a protest against the expansion of the Jewish settlement of Har Bracha in the village of Iraq Burin near the West Bank city of Nablus August 7, 2009.

Palestinian farmers from the village of Burin inspect their burnt olive tree field after Jewish settlers from the nearby settlement of Yitzhar in the northern West Bank, set on fire on July, 21, 2009. Israeli settlers set fire on July 20 to at least 1,500 Palestinian-owned olive trees in the occupied West Bank and others stoned cars, a Palestinian security official said.

Israeli Jewish settlers throw stones at Palestinian farmers, not seen, during a protest by the Palestinians against the expansion of the Jewish settlement of Bracha, in the West Bank village of Burin, near Nablus, Saturday, Oct. 24, 2009.

A Palestinian man reacts after seeing olive trees which were cut overnight in the West Bank village of Bourin near Nablus on Thursday, Nov. 12. 2009. In the past, Jewish Settlers from the surrounding area have cut down olive trees belonging to Palestinian villagers.

A Palestinian woman reacts next to cut olive trees in the northern West Bank village of Burin, near Nablus, Tuesday, Feb. 23, 2010. According to Palestinian farmers, Jewish settlers from the nearby settlement of Yitzhar cut more than 40 olive trees in the village.

Star of David painted by soldiers during an army invasion in Iraq Burin

Links:
» Untrammeled settler violence spreads through Nablus region (april 2010
» Second youth from Iraq Burin dies overnight (maart 2010)
» Israeli Army Kills 16 Year Old Demonstrator Near Nablus (maart 2010)
» Israeli military unsuccessfully attempt to invade Iraq Burin: repeat tomorrow? (maart 2010)
» Military uses live ammunition on Burin demonstration (jan. 2010)
» Israeli forces fire on Iraq Burin villagers (jan. 2010)
» Israeli army use live ammunition during invasion of Iraq Burin (nov. 2009)
» Palestinians assess damage as settlers rampage throughout northern West Bank
» Twelve Year Old Boy Shot in the Back in the Name of “Security” (aug. 2006)
Etcetera. » Meer links

New Israeli Military Orders Expelling West Bank Palestinians

Tomorrow, 13 April 2010, two new Israeli military orders will come into effect, potentially turning all West Bank residents into “infiltrators”.
 
Order No. 1650 regarding Prevention of Infiltration and Order No. 1649 regarding Security Provisions were issued in October 2009 as amendments to an old military order (1969) which declared “infiltrators” coming from Jordan, Syria, Egypt or Lebanon (the so-called “enemy states” at the time of the issuance of the order) liable to imprisonment and deportation.

The new orders define an “infiltrator” in such generic terms that virtually any person currently present in the West Bank could potentially fall under that definition and consequently incur criminal liability and/or be subject to deportation.
 
An “infiltrator” is defined as “a person who entered the Area unlawfully” or “a person who is present in the Area and does not lawfully hold a permit”. The ‘Area’ refers to the occupied West Bank.
 
Pursuant to Military order No. 1650 any person who unlawfully entered the area shall be sentenced to seven years imprisonment, whereas an individual who has lawfully entered the area but does not “hold a permit” shall be sentenced to three years imprisonment.
 
Moreover, regardless of whether the “infiltrator” is charged with an offence under the Order or not, the military commander may order the deportation of the person from the area; the issuance of the deportation order shall be considered as an arrest order and serve as the “legal source for holding such infiltrator in custody pending his deportation”. The deportation can be executed 72 hours after the order, and in some cases even sooner.
 
As a consequence of the dramatic expansion and ambiguity of the new definition of “infiltrator” the Order not applies to people coming from so-called “enemy states”, as in the past; it now applies to every Palestinian, both those who were born in the West Bank and those who lawfully moved to it, for instance from Gaza or from abroad.
 
The new regulation establishes that every person without a document or permit is “presumed to be an infiltrator”. According to Order 1650 the permit is a document issued by the military commander, or a person appointed by him in accordance with security legislation, or by Israeli authorities under the Entry into Israel Law, 5712-1952. As has been highlighted by Hamoked
 
 
Center for the Defence of the Individual, the broadness of the definition suggests that the Order applies to every person currently present in the West Bank regardless of his status, identity, or nationality.
 
In fact over the past number of years, thousands of applications made by persons living in the occupied Palestinian territory (oPt) since decades in accordance with the Interim Agreement between Israel and the Palestinian Authority or by Palestinians seeking family reunification have been illegally “frozen” by the Israeli authorities who refused to grant them status in the oPt.
 
Additionally, since 1967 thousands of Palestinians moved to the West Bank from the Gaza Strip  and they were never required to have a written permit, as there was no requirement under the military legislation to hold a written permit.
 
It appears that pursuant to the new military orders thousands of residents in the West Bank will be potentially subject to immediate deportation.
 
Such a practice would constitute a breach of the Fourth Geneva Convention, and in particular of Article 49, which prohibits any kind of forcible transfer as well as the deportation of protected persons (civilians) from the occupied territory.
 
It must also be noted that pursuant to military order No. 1649 regarding Security Provisions a person can challenge the deportation order before a committee appointed by the military commander (“The Committee for Examining Deportation Orders”) which shall be established accordingly.
 
The Order does not regulate the modalities pursuant to which the appeal can be brought before the Committee; however, it is established that the person who is held in custody pursuant to a deportation order “shall be brought before the Committee as soon as possible and no later than 8 days from the date of issuance of the deportation order”.
 
It is evident that this system is intrinsically flawed: first of all PCHR stresses again that no genuine judicial system is possible pursuant to the Israeli military system (see the most recent PCHR Report “Genuinely Unwilling” of February 2010).
Second, according to Order No. 1650 the deportation order can be implemented within 3 days (or even less in certain circumstances), long before the 8 day time frame established for appeals hearings by Order No.1649.
 
It can be expected that in most of the cases the person will be deported without any possibility of challenging the order pursuant to which he has been arrested and deported.
 

 
Such a system is a blatant breach of international human rights standards, which require that every provision involving restriction of liberty must be subject to judicial review.
 
PCHR strongly condemns the issuance of these new military orders and calls upon Israel not to implement them.
 
These orders form part of the criminal policy that Israel has developed over the years against the Palestinian people; this policy combine occupation, apartheid, colonization and forced displacement of the population.
 
The contents of the new military orders are in blatant violation of international human rights standards and international law principles and represent one more tool in the hand of the Israeli occupation forces to control and alter the demographic composition of the oPt and ultimately impose a Jewish majority in Israel and the occupied territory.
 
These new orders – ostensibly enacted as ‘security measures’ – are, in fact, aimed at legitimising the forcible transfer and deportation of the civilian population of the oPt.
 
Israel, through its military commanders, is taking unlawful measures to eradicate the Palestinian people from their territory and take overall control of the area.
 
PCHR is seriously concerned about the implementation of these orders which could amount to individual or mass forcible transfer, as well as deportation of protected persons, measures absolutely prohibited under Article 49 of the Fourth Geneva Convention.
 
PCHR calls the international community to take action and put an end to the illegal population transfer, segregation and displacement that is taking place in the oPt and to impede the implementation of these new unlawful tools. PCHR remind that States Parties to the Geneva Convention have the duty to ensure respect for the conventions in all circumstances.
 
Immediate action must be taken if the international community is to prevent the aggravation of the criminal policy pursued by Israel in the oPt.

(source: The Palestinian Centre for Human Rights)

Geen Thai, maar 2 Palestijnse tieners gedood: kranten zwijgen

In Israël is een Thai minder dan een hond, in Nederland is een Palestijn minder dan een Thai. Afgelopen donderdag werd in Israël een Thai door een raket uit Gaza gedood. Dat heeft u niet kunnen missen aangezien alle kranten, zowel de landelijke als de regionale, er vol mee stonden. Zonder overigens te melden dat Israëli's Thaise gastarbeiders als slaven behandelen. Dat er vandaag bij Nablus twee Palestijnse tieners door het IDF zijn doodgeschoten is in Nederland geen nieuws.

Waarom niet? Omdat Palestijnen volgens de consensus minderwaardiger mensen zijn dan alles wat in Israël woont, als we het gedrag van onze media analyseren. Nu zijn Thaise mensen in de ogen van Israeli's ook minderwaardige mensen, en daarom worden ze als slaven behandeld. Behalve wanneer ze sterven door een raket uit Gaza, dan kent de collectieve verontwaardiging geen grenzen. Ook in Nederland niet.

Thaise gastarbeiders in Israël systematisch uitgebuit



Thaise gastarbeiders betalen koppelbazen 8000 to 10.000 dollar om in Israël te mogen werken. Daarna vallen ze ten prooi aan Israëlische boeren, en moeten werken onder mensonterende omstandigheden. Vorig jaar berichtte The National dat Thaise arbeiders verplicht waren te werken in gevaarlijk gebied tijdens de aanval op Gaza (operatie Cast Lead), terwijl hun baas zichzelf én zijn honden in veiligheid bracht in een schuilkelder als het luchtalarm afging. Thaise gastarbeiders zijn in Israël blijkbaar nog minder dan honden. Volgens een NGO die zich het lot van de gastarbeiders aantrekt is hun "uitbuiting wijd verbreid en systematisch".



Counterpunch: The Strategy Behind Israel's Migrant Labor Policies
Haaretz: Rights group: Israel exploits and cheats foreign workers
Irin: ISRAEL: New report highlights exploitation of migrant workers

Alleen DePers bericht over de dood van de twee Palestijnen in een onduidelijk bericht. De grote buitenlandse kranten en persbureaus melden het incident ook. En de Israëlische kranten. Zelfs CNN. Links:
Times: Israeli troops kill two more Palestinians as West Bank unrest deepens
The Guardian: Palestinians shot dead by Israeli troops near Nablus
Reuters: Israeli troops kill two Palestinians in West Bank
Al Jazeera: Two Palestinians shot dead
Haaretz: PA accuses Israel of killing Palestinian teens 'in cold blood'

Het Israëlische leger houdt vol dat dit een "rubber kogel" is. (bron: YNet News)

Het Palestinian Centre for Human Rights bericht:

IOF Kill Palestinian Child and University Student South of Nablus

Sunday, 21 March 2010 08:30
Ref: 18/2010

On Saturday afternoon, 20 March 2010, the Israeli Occupation Forces (IOF) killed two Palestinian civilians, including a child, in cold blood in Iraq Bourin village, south of Nablus.  IOF [Israeli Occupation Force] intentionally fired at the two civilians from a close range.  The Palestinian Centre for Human Rights (PCHR) condemns this crime, which demonstrates total disregard for the lives of Palestinian civilians.  PCHR stresses that failure to open investigation with suspected Israeli soldiers encourages them to perpetrate more of such crimes.
 
According to investigations conducted by PCHR and according to statements gives by eyewitnesses, at approximately 11:30 on 20 March 2010, IOF moved into the east of Iraq Borin village, south of Nablus.  A number of Palestinian boys gathered and threw stones at Israeli soldier who  immediately responded by firing, but no casualties were reported. The Palestinian boys withdrew into the village, while IOF took position in the east of the village.  At approximately 15:00, a Palestinian civil Ford transit minibus, driven by Zakareya ‘Adel Qadous, arrived in the village from Nablus.  In the meanwhile, Israeli soldiers were positioning approximately 30 miters to the east of the intersection of Iraq Borin village, were out of their jeeps.  The driver drove to the west of the village's entrance that branches to the east and to the west.  Approximately 100 meters far from the intersection, specifically in front of the mosque of the village, the driver found out that there were inflaming tires and that the street was closed.  He stopped and Mohammed Ibrahim Abdul Qader Qadous, 16, and Usaid Abdul Naser Qadous, 20, stepped down from the minibus.  As the driver turned around totravel back to Nablus, Israeli soldiers opened fire at Mohammed, who was wounded by a bullet to the heart, and Usaid who was wounded by a bullet to the head.  A number of young Palestinians who were in the scene transferred the two wounded persons to the minibus.  After the minibus drove for approximately 20 meters, Israeli military jeeps tried to stop it, but the driver managed to escape and reach Nablus Specialized Hospital.  Mohammed arrived dead to the hospital, while Usaid underwent a prolonged surgery, but he was pronounced dead on Sunday morning, 21 March 2010.  Usaid was student at an-Najah National University in Nablus.
 
PCHR reiterates its condemnation of this serious crime and:
 
1. Asserts that this crime is part of a series of war crimes committed by IOF in the Occupied Palestinian Territory, which reflect total disregard for the lives of Palestinian civilians.
 
2. Calls upon the international community to take immediate action to put an end to such crimes.  PCHR further renews its demand for the High Contracting Parties to the Fourth Geneva Convention to fulfill their obligation under Article 1 which stipulates “the High Contracting Parties undertake to respect and to ensure respect for the present Convention in all circumstances,” as well as their obligations under Article 146 which requires that the Contracting Parties prosecute persons alleged to commit grave breaches of the Fourth Geneva Convention.  These grave breaches constitute war crimes under Article 147 of the same Convention and under Protocol I Additional to Geneva Conventions.

Berichten in de Belgische media:
Jonge Palestijn doodgeschoten door Israëlisch leger (per abuis wordt maar 1 dode gemeld.
Israëlische leger schiet twee Palestijnen dood bij Nabloes

Foto's:

A Palestinian woman reacts next to cut olive trees in the northern West Bank village of Burin, near Nablus, Tuesday, Feb. 23, 2010. According to Palestinian farmers, Jewish settlers from the nearby settlement of Yitzhar cut more than 40 olive trees in the village.

Israeli soldiers shoot tear gas canisters at Palestinian demonstrators, not pictured, during clashes in the West Bank village of Iraq Burin, near Nablus, Saturday, March 13, 2010.

Palestinian youths (background) throw stones at Israeli soldiers during clashes in the West Bank village of Beita, south of Nablus city, on March 17, 2010.

Hoezo 'rubber' kogels en traangas? An Israeli soldier points his weapon at Palestinian stone-throwers during clashes in the West Bank village of Beita, south of Nablus city, on March 17, 2010.

The bodies of two Palestinians are taken away in an ambulance after they were shot to death by Israel Defense Force Soldiers on March 21, 2010, near the Awarta crossing south of Nablus, West Bank. The deaths of the two Palestinians brings the total to four during the last 24 hours.

Palestinian doctors work on Mohammad Qadoos, 17, who later died at a hospital in Nablus, Saturday, March 20, 2010.

Palestinians pray over the bodies of Mohammed Qadous and his brother Sayid Qadous during their funerals in the West Bank village of Iraq Burin, near Nablus, Sunday, March 21, 2010. Mohammed and Sayid Qadous were killed after they were shot by Israeli soldiers during a demonstration Saturday near the West Bank village of Iraq Burin, Palestinians said. Israelis said no live ammunition was used.