Rosenthal wil kritiek op 'de Joodse staat' gaan bestrijden

De democratie in Nederland loopt ten einde: het kabinet wil kritiek op Israël, en dus de vrije meningsuiting, bestrijden en misschien wel gaan vervolgen.

Minister Rosenthal: Kabinet wil 'Israël-bashing' bestrijden

Elsevier | zaterdag 11 december

Het kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van PVV wil het verschijnsel 'Israël-bashing' - het voortdurend negatief bejegenen van de Joodse staat - zoveel als mogelijk tegengaan.

Dat zegt minister Uri Rosenthal (VVD, Buitenlandse Zaken) zaterdag in een interview met de Volkskrant.

'Ik vind het van groot belang dat Israël in het Midden-Oosten de enige democratische rechtsstaat is, met alle kritiek die je op sommige punten kunt hebben,' zegt hij.

Rosenthal, zelf van Joodse afkomst, zegt dat hij zich 'thuis voelt' bij de warme woorden die in het Regeerakkoord staan opgenomen over Israël. 'Wij willen weerstand bieden aan Israël-bashing, we willen investeren in de relatie met Israël.'





De termen "de Joodse staat" en 'democratische staat' zijn op zich tegenstellingen, omdat er ook moslims en christenen in Israël wonen - die door joodse wetten worden gediscrimineerd. Daarnaast voert Israël de langste bezetting ter wereld en schendt het meer VN-resoluties dan alle andere landen ter wereld bij elkaar. Zodoende is Israël formeel een rogue state, een schurkenstaat. Minister Rosenthal voert slechts pro-Israël propaganda.

Links:
» More Jewish groups speaking out against Islam bashing
» Kamer woedend over islam-rapport [tegen islam-bashing]
» 2010 - A Banner Year for Islam Bashing
» European Islam-bashing: The New Anti-Semitism?
» How Islam-Bashing Got Cool

Dat Israël een democratie is een uitgebreid gedocumenteerde leugen die altijd wordt gebruikt om elke discussie over het democratische gehalte van Israël af te kappen. Formeel bestaat Israël niet eens, omdat het geen grenzen heeft. De staat weigert tot op de dag van vandaag haar definitieve grenzen vast te leggen.
Israëliërs bestaan niet eens, omdat "de Joodse staat", sinds haar oprichting in 1948, weigert haar burgers een nationaliteit te verschaffen. Er bestaan voor Israël voor wat nationaliteit betreft alleen joden en niet-joden, met als gevolg dat Israël's wetten daar ook op zijn ingericht. In Israël kan een jood niet eens met een niet-jood trouwen omdat het uitgevoerd moet worden door een orthodoxe rabbijn die de halacha, de joodse thora-wetgeving, moet navolgen.
Dat Israël geen Grondwet heeft, is bij weinig mensen bekend.



Apartheid : in Zuid-Afrika begraven, in Israël springlevend

Uitpers | nr.58, 6de jg., november 2004

Uri Davis, Apartheid Israel. Possibilities for the struggle within, Zed Books, Londen New York, Media Review Network, Pretoria, 2003, 242 blz., 22,5 euro, ISBN 1 84277 339 9.

Hoe kan je "een bijdrage leveren om het Westen een moreel oordeel te laten vellen, een politiek kader te creëren, een klimaat, waarin de westerse publieke opinie zijn steun betuigt aan internationale sancties tegen de regering van de schurkenstaat Israël? Sancties, die tot doel hebben de apartheidsstructuren van deze "for jews only"-staat te ontmantelen om tot een democratische (confederale, federale of unitaire) staat Palestina te komen, die beantwoordt aan de waarden van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de normen van het internationaal recht"
Door het scalpel te hanteren, zoals Uri Davis. Hij heeft een politiek essay geschreven,waarin de apartheidsstaat Israël tot op de laatste vezel wordt ontleed. Uri Davis pleit voor strikte sancties tegen de joodse staat.

Uri Davis is een joods burger van de staat Israël. Maar omschrijft zichzelf liever als een Palestijnse jood. Hij is in 1943 geboren in Jeruzalem (Al Quods voor de Arabieren). Heeft als academicus (hij is antropoloog, filosoof en arabist) een lange staat van dienst aan universiteiten als die Durham en Exeter. Hij is adviseur van de Palestijnse Nationale Raad (het Palestijnse parlement). En dat dankt hij niet in het laatst aan zijn nooit aflatende inzet voor de rechten van de Palestijnen en aan zijn genadeloze kritiek op de idelogie van het zionisme, die aan de basis lag, ligt en zal liggen van de staat Israël. Uri Davis is al sinds het midden van de jaren zestig actief als "anti-zionistische jood". Hij behoorde tot de mede-oprichters van de MAIAP (Movement against Israeli Apartheid in Palestine) en speelt een belangrijke rol in organisaties als MIFTAH (Palestinian Initiative for the Promotion of Global Dialogue and Democracy) en Al Beit (Association for the Defence of Human Rights in Israel)*.

‘Enige democratie in het Midden-Oosten’

Uri Davis zet het mes in een aantal hardnekkige mythen over de staat Israël. Toonaangevende Israëlische politici van Ben Goerion (de vader van de joodse staat) via Golda Meïr (de moeder), tot Menahem Begin, Yitzhak Shamir (twee voormalige extreem-rechtse terroristen), Shimon Peres, de ("socialistische") generaals Yitzhak Rabin en Ehud Barak, de extreem-rechtse generaal Ariel Sharon (allemaal eerste ministers van de staat Israël) hameren steevast op dezelfde spijker: "Israël is de enige democratie in het Midden-Oosten". Helaas blijft de rest van de wereld hen hierin volgen. Dat de Israëlische leiders zich hiermee vergelijken met de hen omringende Arabische regimes (van pro-Amerikaanse absolutistische heersers, zoals die van Saoedi-Arabië en de overige Golfstaten, tot monarchen en presidenten als die van Jordanië en Egypte en dictatoren zoals die van Syrië en het Irak van Saddam Hoessein), liever dan vergeleken te worden met parlementaire democratieën in Europa, ontgaat de meeste waarnemers. Uri Davis blaast de "democratische" parfumwolk, waarin de zionistische leiders zich graag hullen zonder meer weg. Israël – anno 2004 – heeft nog steeds geen grondwet, waarin de rechten en plichten van alle burgers (ongeacht hun politieke, filosofische of religieuze overtuiging) volledig en zonder discriminatie worden gegarandeerd, waarin de grenzen van de staat zijn vastgelegd en waarin - zoals het elke democratie past – de scheiding van religie en staat tot hoogste principe is verheven. Davis toont zeer omstandig aan hoe de staat Israël een echte theocratie is. Atheïsme wordt niet eens erkend in Israël. Burgerlijke huwelijken en begrafenissen bestaan er niet. De burgerlijke stand is er in handen van rabbijnen. En zelfs niet alle rabbijnen zijn gelijk voor de wet – er is een door de staat erkende en niet-erkende joodse clerus. Religie en nationaliteit worden door de Israëlische staatsbureaucratie vrolijk door elkaar gehaspeld. Een "joodse" pasgeborene krijgt in het bevolkingsregister dit achter zijn naam: "religie en nationaliteit: jood. Staatsburgerschap: Israëlisch. Een Palestijnse baby, die in de staat Israël wordt geboren: religie en nationaliteit: soennitische moslim. Staatsburgerschap: Israëlisch". En aanvankelijk (tot ver in de jaren zestig) werd voor de Palestijnse pasgeborenen het staatsburgerschap niet eens vermeld. De Israëlische politiek past zijn discriminerende wetten van tijd tot tijd aan, echter zonder de feitelijke discriminatie definitief op te heffen.

Een staat voor joodse burgers

Een democratische staat is een staat voor al zijn burgers. Israël is dat niet en is dat nooit geweest. Uri Davis gaat ervan uit dat in een democratische staat het "staatsburgerschap" wettelijk de relatie regelt tussen elk individu en de staat. Daarbij erkent de staat de fundamentele rechten van elke staatsburger, verleent hem/haar gelijke rechten en gelijke toegang tot burgerrechten, politieke vrijheden, economische welvaart en openbare en maatschappelijke diensten. De staat Israël doet dit niet en voert een actief apartheidsbeleid waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen joden en niet-joden. Uri Davis analyseert nauwkeurig de apartheidswetgeving van de staat Israël vanaf de stichting tot vandaag. Cruciaal daarbij zijn de wetten "op de terugkeer" (willekeurig welke jood, waar ook ter wereld, heeft het recht om naar Israël terug te keren, Palestijnen (en hun nageslacht), die in 1948 en 1967 uit hun land zijn verdreven hebben geen recht op terugkeer); de Absentee Property Law (Palestijnen die uit hun land zijn verdreven zijn "absentees" (afwezigen) en hebben geen enkel recht meer op hun vroegere eigendommen). Uri Davis toont met schokkende cijfers aan hoe de staat Israël in de eerste jaren na zijn oprichting economisch heeft kunnen overleven dank zij de georganiseerde diefstal van Palestijnse eigendommen. De belangrijkste apartheidswet in Israël heeft echter betrekking tot het grondbezit: 93% van de grond in Israël is "eigendom van het joodse volk" en kan alleen maar gebruikt worden door joodse burgers. Hiermee doet de Israëlische apartheid het nog een stuk slechter dan de voormalige Zuid-Afrikaanse variant. In Zuid-Afrika was ten tijde van de apartheid 87% van het land bestemd voor "blanken". Het apartheidsregime discrimineerde zelfs een heel stuk selectiever dan de Israëlische apartheidsstaat. Pretoria maakte nog een onderscheid tussen blanken, kleurlingen, Indiërs en de zwarten helemaal onderaan de ladder. In Israël beperkt de door de wet en het parlement geregelde racisme zich tot het onderscheid tussen joden en niet-joden. Pretoria dreef zijn apartheid tot in het absurde door: een groot deel van de zwarte bevolking werd ondergebracht in zwarte (economisch onleefbare) thuislanden, de beruchte bantoestans. In de sinds 1967 bezette gebieden doen de Israëli’s vandaag hetzelfde met de Palestijnen. Maar - in tegenstelling tot het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime – bouwen de zionisten een muur rond de Palestijnse bantoestans. Het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime heeft nooit zijn tanks, helicopters en gevechtsvliegtuigen ingezet tegen zijn bantoestans. Israël doet dat wel. En in totale straffeloosheid. Pretoria werd destijds door de internationale gemeenschap tenminste aan strenge economische sancties onderworpen.

Israël en het internationaal recht

De apartheidsstaat Israël, zo toont Uri Davis aan, heeft zich nooit hoeven te bekommeren om het internationaal recht. Elke VN-resolutie werd en wordt door de leiders van de staat Israël met het grootste misprijzen vertikaal geklasseerd in de zionistische vuilnisbak van de geschiedenis. Israël dankt zijn bestaansreden nochtans aan een VN-resolutie, de beruchte resolutie 181, waarin de Verenigde Naties een verdeling voorstelden van het Britse mandaatgebied Palestina in een joodse en een Palestijnse staat. De Palestijnen hebben dit verdeelplan nooit aanvaard (de joodse staat kreeg 54% van het grondgebied toegewezen, terwijl de zionistische kolonies slechts 7% van het grondgebied in handen hadden). De zionistische leiders aanvaardden in woorden resolutie 181. Maar de stichter van de staat Israël, David Ben Goerion, was overduidelijk: "niet de VN, maar de wapens zullen beslissen over de toekomstige grenzen van de joodse staat". En zo gebeurde het ook: in 1948 palmde Israël 77% van het Palestijnse grondgebied in. In 1967 werd de rest manu militari veroverd. Uri Davis toont aan dat de jonge staat Israël doelbewust en in volslagen straffeloosheid zelfs resolutie 181 naast zich neer kon leggen. De VN verplichtten Israël en de Palestijnse staat ertoe een grondwet goed te keuren, waarin de vrijheden en de rechten van de minderheden in elk van de twee staten zouden worden erkend. Volgens het VN-verdeelplan zou er zelfs een Palestijnse meerderheid in de joodse staat hebben geleefd, terwijl de Palestijnse staat een niet onbelangrijke joodse minderheid zou hebben gehad. En in de grondwet van beide staten zou, volgens de VN, hebben moeten gestaan dat beide nieuwe staten een economische unie zouden vormen en het internationale statuut van Jeruzalem zouden moeten erkennen. De zionisten hebben resolutie 181 (net zoals de honderden andere VN-resoluties van de voorbije 56 jaar) gewoon naast zich neergelegd. De staat Israël bestaat sinds 15 mei 1948. De Palestijnse staat is vandaag verder af dan ooit. Israël kon tot de VN toetreden, op voorwaarde dat het resolutie 194 zou erkennen, waarin het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen werd gegarandeerd. Israël werd lid van de UNO, maar voerde resolutie 194 nooit uit. Integendeel: in de Israëlische wetgeving is de weigering van deze resolutie verankerd.

Cosmetica versus onrecht

Uri Davis stelt vast hoe de internationale gemeenschap en publieke opinie telkens opnieuw in slaap worden gewiegd door een uitgekookte strategie van het zionistische, politieke establishment. In Israël rijden er – in tegenstelling tot het apartheidsregime in Zuid-Afrika – geen bussen rond "alleen voor joden". Openbare toiletten hebben er geen bordjes "Alleen, voor joden / Alleen voor niet-joden". De staat Israël is er steeds in geslaagd zijn apartheid te camoufleren. Expliciete verwijzingen naar joden en niet-joden in de Israëlische wetgeving werden in de loop der jaren weggeveild. De essentie van elk van deze wetten werd niettemin gehandhaafd. Eén van de hoekstenen van de staat Israël en de Israëlische apartheid was de vakbond Histadruth. Deze zionistische vakbond werd in 1923 opgricht met als doel de zionistische kolonisatie van alle economische troeven te voorzien. (Vandaag is de Histadruth – ondanks de privatisering van een belangrijk aantal van zijn ondernemingen en banken – nog steeds de tweede grootste werkgever in Israël, na de overheid). En de Histadruth wilde dat er in Israël alleen joden tewerkgesteld werden. Dat bleek echter al snel onmogelijk. Israël had Palestijns werkvee nodig. Niettemin mochten Palestijnen tot in 1974 geen lid worden van deze (enige) vakbond in Israël. In dat jaar veranderde de vakbond zijn naam "Algemene Coöperatieve Maatschappij van Hebreeuwse Werkers in het Land van Israël" in "Algemene Coöperatieve Maatschappij van Werkers in het Land van Israël". Palestijnse arbeiders werd niet langer de toegang ontzegd. Maar meer dan een naamsverandering, een cosmetische operatie was het niet.

De politieke klasse in Israël heeft zich nooit gestoord aan resoluties van de VN. Behalve aan die ene: resolutie 3379 van november 1975, waarin het zionisme werd veroordeeld als een "vorm van racisme en rassendiscriminatie" zoals de apartheid in Zuid-Afrika. Dat de hele wereldopinie dit zou erkennen - en dus ook sancties tegen de apartheidsstaat Israël zou afkondigen - was voor de leiders van de joodse staat een nachtmerrie. Na jarenlang lobbywerk werd deze resolutie in 1991 – onmiddellijk na de eerste Golfoorlog – door de VN weer ongedaan gemaakt. Een unicum in de VN-annalen. De cosmetica tegen het onrecht dat de zionisten de Palestijnen hadden aangedaan was niet langer nodig. De VN wasten de racistische joodse staat wit van zijn belangrijkste erfzonden: racisme en apartheid.

"Apartheid Israel" van Uri Davis is een erg noodzakelijk boek. Het helpt de publieke opinie en de politiek in Europa en de Verenigde Staten om Israël te beoordelen zoals het werkelijk is: een racistische, kolonialistische en militaristische pariastaat, die geen plaats heeft in het concert van de beschaafde naties...

(*) www.maiap.org / www.miftah.org / www.ittjah.org

Meer informatie:
» Living Under Israel's Jewish Law The Status of Non-Jews Under the Halacha
» Why There Are No “Israelis” in the Jewish State - Citizens Classed as Jewish or Arab Nationals
» The myth of Israeli democracy

Robert Fisk: Now we know. America really doesn't care about injustice in the Middle East

The Independent | By Robert Fisk | 30 Nov 2010

I came to the latest uproarious US diplomatic history with the deepest cynicism. And yesterday, in the dust of post-election Cairo – the Egyptian parliamentary poll was as usual a mixture of farce and fraud, which is at least better than shock and awe – I ploughed through so many thousands of American diplomatic reports with something approaching utter hopelessness. After all, they do quote President Hosni Mubarak as saying that "you can forget about democracy," don't they?

It's not that US diplomats don't understand the Middle East; it's just that they've lost all sight of injustice. Vast amounts of diplomatic literature prove that the mainstay of Washington's Middle East policy is alignment with Israel, that its principal aim is to encourage the Arabs to join the American-Israeli alliance against Iran, that the compass point of US policy over years and years is the need to tame/bully/crush/oppress/ ultimately destroy the power of Iran.

There is virtually no talk (so far, at least) of illegal Jewish colonial settlements on the West Bank, of Israeli "outposts", of extremist Israeli "settlers" whose homes now smallpox the occupied Palestinian West Bank – of the vast illegal system of land theft which lies at the heart of the Israeli-Palestinian war. And incredibly, all kinds of worthy US diplomats grovel and kneel before Israel's demands – many of them apparently fervent supporters of Israel – as Mossad bosses and Israel military intelligence agents read their wish-list to their benefactors.

There's a wonderful moment in the cables when the Israeli Prime Minister, Benjamin Netanyahu, explains to a US congressional delegation on 28 April last year that "a Palestinian state must be demilitarised, without control of its airspace and electro-magnetic field [sic], and without the power to enter into treaties or control its border". Well goodbye, then, to the "viable" (ergo Lord Blair of Isfahan) Palestinian state we all supposedly want. And the US Congress lads and ladies appear to have said nothing.

Instead, in The New York Times, we read through the Wikileaks files for the best quote. Here is Saudi King Abdullah, via his ambassador in Washington (a dab hand with the press), sayingthat Abdullah believes America must "cut of the head of this snake" – the snake being Iran or Ahmadinejad or Iranian nuclear facilities, or whatever.

But the Saudis are always threatening to cut off the head of their latest snakes. In 1982, Yasser Arafat said he would cut off Israel's left arm after its invasion of Lebanon, and then the Israeli Prime Minister Menachem Begin said he would cut off Arafat's right arm. And I suppose that when it is revealed to us – as, alas, it is in these Wikileaks papers – that unsuitable applicants for US visas are called by American diplomats "visa vipers", we can only conclude that snakes are much in demand.

The problem is that for decades, Middle East potentates have been threatening to chop off the heads of snakes, serpents, rats and Iranian insects – the latter a favourite of Saddam Hussein who used US-supplied "insecticide" to destroy them, as we all know – while Israeli leaders have called Palestinians "cockroaches" (Rafael Eitan), "crocodiles" (Ehud Barak) and "three-legged beasts" (Begin).

Tears of laughter, I have to admit, began to run down my face when I read the po-faced US diplomatic report from Bahrain that King Hamad – or "His Supreme Highness King Hamad" as he insists on being called, in his Sunni dictatorship with a Shia majority and a kingdom slightly larger than the Isle of Wight – had announced that the danger of letting the Iranian nuclear programme go on was "greater than the danger of stopping it".

That wonderful Palestinian journalist Marwan Bishara was right when he said at the weekend that these US diplomatic papers were of more interest to anthropologists than political scientists; for they are a record of a deviant way of thinking about the Middle East. If King Abdullah (the crumbling Saudi version, as opposed to the Plucky Little Jordanian King version) really called Ahmadinejad Hitler and Sarkozy's adviser called Iran "a fascist state", it shows only that the US State Department is still obsessed with the Second World War.

I loved the stunning report of a visitor to the US embassy in Ankara who told diplomats that Iranian Supreme Leader Ali Khamenei was dying of leukemia. Not because the poor old boy is a cancer victim – he is not – but because this is the same old nonsense we've been peddled about the Middle East's recalcitrant leaders for so many years. I remember the days when American or British "diplomatic sources" insisted that Gaddafi was dying of cancer, that Khomeini was dying of cancer (long before he died), that Khomeini was already dead of cancer – again, long before he died – that the Palestinian contract killer Abu Nidal was dying of cancer, 20 years before he was murdered by Saddam. Even in Northern Ireland, Britain's half-baked spooks told us that the Protestant Vanguard leader William Craig was dying of cancer. And of course, he lived on, like the awful Gaddafi, whose Ukrainian nurse is described by the Americans as "voluptuous". Of course she is. Aren't all blonde dames "voluptuous" in such descriptions?

One of the most interesting reflections – dutifully ignored by most of the pro-Wikileaks papers yesterday – came in a cable on a meeting between a US Senate delegation and President Bashar Assad of Syria earlier this year. America, Assad told his guests, possessed "a huge information apparatus" but lacked the ability to analyse this information successfully. "While we lack your intelligence abilities," he says in rather sinister fashion, "we succeed in fighting extremists because we have better analysts ... in the US you like to shoot [terrorists]. Suffocating their networks is far more effective." Iran, he concluded, was the most important country in the region, followed by Turkey and – number three – Syria itself. Poor old Israel didn't get a look in.

Of course President Hamid Karzai of Afghanistan is "driven by paranoia" – so is everyone in that land, including most of Nato and especially theUnited States – and naturally the President of Yemen pretends to his own people that he is killing al-Qa'ida representatives when we all know it's General David Petraeus's warriors who are the culprits. Muslim leaders have constantly been claiming American military prowess against other Muslims as their own work.

Of course, we must not be too cynical. I loved the American diplomatic report (from Cairo, of course, not from Tel Aviv) which said that Netanyahu was "elegant and charming ... but never keeps his promises". But doesn't that apply to half the Arab leaders as well?

And then we come to the dank and frightening reporting of a meeting between Andrew Shapiro, "Assistant Secretary of State for the US Political-Military Bureau", meeting with Israel's spooks almost exactly a year ago. Israel was unable to protect its Cessna Caravan and Raven unmanned pilotless drones over southern Lebanon, admits Mossad. (Hezbollah will be obliged for this nugget.) An Israeli "J5" Colonel Shimon Arad waffles on upon the dangers of "Hezbollahstan" and Hamastan" and the "internal political deadlock" in Lebanon – there wasn't then, but there is now – and about Lebanon as a "volatile military arena" and the country's "susceptibility to outside influences, including Syria, Iran and Saudi Arabia".

And, of course – though Colonel Arad doesn't mention this – American influence and Israeli influence and French influence and British influence and Turkish influence. Shapiro "cited the need to provide an alternative to Hezbollah" – the Costa Rican police force, perhaps? – and suggested that the Lebanese army would come to the defence of Hezbollah (unlikely, in the circumstances).

There's a priceless denial of the UN Goldstone report on the Gaza atrocities of 2008-09 by reserve Major General Amos Gilad, who says that the document's criticisms of Israel are "baseless" because the Israeli military made 300,000 phone calls to houses in Gaza ahead of strikes ... to prevent civilian casualties". Poor old Shapiro seems to have reacted in silence. That would be a phone call to a fifth of the entire Palestinian population of Gaza, kids, babies and all. And even then they killed 1,300 Palestinians, most of them civilians. Of course the Palestinian Authority of the bland Mahmoud Abbas didn't want to take over this killing field after the Israelis had won – another offer made by Israel with US knowledge – because Israel didn't win. It didn't even find its missing soldier in the tunnels of Gaza.

There's a symbolic moment when Sheikh Mohamed bin Zayed al-Nahyan of Abu Dhabi – not to be compared to the "distant and uncharismatic personage" of his brother Khalifa – worries about Iran in front of the US ambassador Richard Olsen who then suggests that he has "a strategic view of the region that is curiously close to the Israeli one". But of course he does. Line them up. They will pray in their golden mosques, these kings and emirs and generals, buying more and more American weapons to protect themselves from the "Hitler" of Tehran – better, I suppose, than the 2003 Hitler of the Tigris or the 1956 Mussolini of the Nile – and entreat God that they will be saved by the might of America and Israel. I can't wait for the next episode in this fantasy.

Martin Bosma (2)

"Ik ben vierkant pro-Israël ('extreem-rechtse kolonistenleiders' - zoals de krant hen noemt - zijn voor mij mensen bij wie ik graag over de vloer kom)." (NRC 24.11.10) (update: NRC heeft het verwijderd, hier nog wel te lezen)

» Short History of Israeli Right Wing Terrorism

» UN report: Israeli settler violence



» How To Kill Goyim And Influence People: Leading Israeli Rabbis Defend Manual for For Killing Non-Jews

» IDF West Bank commander: Rightist violence encouraged by settler leaders



» Assassination of Yitzhak Rabin

» Yaakov (Jack) Teitel - Terror against all

» Jewish religious terrorism



» Zeev Sternhell: Jewish terrorism threatens Israel

» The Public Face Of Settlers



» Report 2010: Settlers kill 3 Palestinian children and wound scores of others over a 2 year period

» The US cash behind extremist settlers

» Extremist West Bank settlers help stir Acre violence

» Hebron Rioters Inspired by Radical Settler Leaders



And when it’s all over,
my dear, dear reader,
on which benches will we have to sit,
those of us who shouted “Death to the Arabs!”
and those who claimed they “didn’t know”?

-- Nostalgia (2002), by Aharon Shabtai

BDS update: Anti-apartheid Hagues

Despite the stranglehold Israel lobbies have on Euro-parliaments and politicians, there have been some surprisingly plucky official moves to protest illegal Israeli settlements recently, notes Eric Walberg

Israeli mayoral visits to Spain and the Netherlands were nixed in September because the delegation included leaders of illegal Israeli settlements in the occupied West Bank. The visit of thirty Israeli mayors to the Netherlands was organised by the Israeli branch of the American Jewish Joint Distribution Committee (JDC) after the Spanish municipal organisation cancelled a proposed visit in light of the Israeli attack on the Gaza Freedom Flotilla.

The Dutch conference was to be hosted by the Association of Netherlands Municipalities (VNG), located in The Hague. The aim of the trip was purportedly to learn more about the Dutch system of local, regional and national authorities, though such official visits are really an Israeli ploy to provide de facto recognition of illegal settlements.

The JDC and the Union of Local Authorities in Israel tried to arrange the tour through the embassy of the Netherlands in Tel Aviv, including mayors of West Bank settlements Beit Aryeh, Har Adar, Kiryat Arba, Oranit, Beit El, Efrat and Elkana, but when informed, VNG refused to host the delegation as long as the occupation mayors were part of it. "When they asked for the list we realised we had run aground," said head of the Council of Efrat Oded Revivi, though the JDC has facilitated similar trips to Denmark, France and China.

The Palestinian Boycotts, Divestment and Sanctions (BDS) National Committee emphasised that there are more than 150 settlements in the occupied West Bank, including East Jerusalem, housing 475,000 settlers on more than forty per cent of the West Bank. After VNG’s decision to call off the visit, Dutch Foreign Affairs Minister Maxime Verhagen came under fire from Dutch right-wing parliamentarians. Geert Wilders, leader of Party for Freedom, demanded that Verhagen force VNG to proceed with the planned visit. Pro-Israeli Verhagen surprised parliament by supporting VNG, admitting that Israeli settlements are in violation of international law.

VNG did the same in the 1990s, urging Dutch cities to support the South African anti-apartheid movement when the national government was reluctant to. Amsterdam declared itself an "anti-apartheid city", boycotting South Africa and hosting the ANC representative for the Netherlands. The VNG’s principled position today is once again paving the way for otherwise timid politicians like Verhagen to stand up to Israeli apartheid.

***

Israel’s accession to the Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD) in May was a coup for the country, in face of its 2008 invasion of Gaza and continued settlement activity. This entry in the European Union via the backdoor was quickly used by Israel to try to try to secure de facto recognition of Jerusalem its new capital by hosting an OECD tourism conference in West Jerusalem in October.

However, this backfired as 11 countries boycotted the High Level Roundtable rather than provide the long-sought recognition, including Norway, Canada, Ireland, the UK, Sweden, Iceland, Turkey and South Africa. Other countries sent only low-level delegations: Greece a Tel-Aviv staffer from the Greek information office and Denmark a statistician. The Czech Republic was the only EU country to send a political representation. The Swedish delegation to the OECD indicated that their boycott of the conference was in conformity to EU policy on the status of Jerusalem.

The tipping point was when Israeli Tourism Minister Stas Misezhnikov boasted to the press that the meeting -- the first OECD meeting hosted by Israel since it became a member -- was proof that OECD members recognised Jerusalem as Israel’s undivided capital. In a strongly worded letter to Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, OECD General Secretary Angel Gurria called the comments "factually incorrect and quite unacceptable".

Even the drivers at the ill-fated Roundtable, hired to shepherd delegates around the Holy Sites, raised a furor, as they turned out to be from the extremist Mateh Binyamin Regional Council, which has built and has jurisdiction over 42 West Bank settlements.

Critics of Israeli membership in the OECD assert that Israel does not meet the required economic and human rights standards for membership, and that OECD members who allowed Israel to join did so in violation of their own commitments to the Geneva Conventions. Israeli economic data submitted to the OECD brazenly includes information relating to illegal Israeli settlements in Occupied Palestinian Territory, amounting to an implicit OECD endorsement of the Israeli occupation.

The BDS National Committee described the Roundtable boycott as "clear condemnation of Israel’s continued ethnic cleansing of Jerusalem". BDS coordinator Hind Awwad said, "That countries like Canada and the UK, which are traditionally staunch defenders of Israeli apartheid, colonialism and occupation, have refused to attend the conference is a significant development."

The scandal confirms that it is impossible to deal with Israel without abetting its occupation of Palestinian territories and its daily violations of human rights and international law, forcing even the most pro-Israel countries in the West to join the BDS campaign, despite their official condemnation of it.

***

It is not just the Israeli government that is guilty, but all Israeli organisations, especially universities, which collaborate with the occupation through research. This prompted 200 academics from 14 South African universities last month to support University of Johannesburg’s decision to end collaboration with Ben-Gurion University of the Negev. "As academics we acknowledge that all of our scholarly work takes place within larger social contexts -- particularly in institutions committed to social transformation. South African institutions are under an obligation to revisit relationships forged during the apartheid era with other institutions that turned a blind eye to racial oppression in the name of 'purely scholarly’ or 'scientific’ work."

South Africa’s Human Sciences Research Council, in a response to an investigation commissioned by the South African government in 2009, issued a report confirming that the everyday structural racism and oppression imposed by Israel constitutes a regime of apartheid and settler colonialism similar to the one that shaped lives in South Africa.

***

Despite the strong Friends of Israel lobby in all three British political parties and the fragile UK coalition government, on 3 November, another Hague caught Europe off-guard, this time British Foreign William Hague, who defied official Israel and met with Palestinian and Israeli anti-Wall activists in Bitunia south of Ramallah, overlooking Ofer prison, where many activists are in jail.

"When negotiations seem like an eternally unfulfilled promise due to Israel’s unwillingness to reach a fair solution, popular resistance to the Occupation is the sole remaining possible alternative for the Palestinians to achieve their rights and avoid armed struggle," Hague encouraged the activists, promising them the support of the British government in their struggle.

***

Eric Walberg writes for Al-Ahram Weekly http://weekly.ahram.org.eg/ You can reach him at http://ericwalberg.com/

)bron: Uruknet)

Wim Kortenoeven van Wilders

Wim Kortenoeven, Kamerlid van de PVV, jarenlang betaalde propagandist van Israel, die bewust loog.

Stan van Houcke | 21 november 2010

Met betrekking tot W.R.F. Kortenoeven: dit schreef het CIDI na de - volgens Amnesty en Human Rights Watch - Israelische schendingen van de mensenrechten en het oorlogsrecht in 2006 in Libanon:

'Van pro naar anti; Historische sympathie voor Israel in Nederland kalft af...Wim Kortenoeven vervangt Ronny Naftaniel, die de directeur is van het CIDI en anders altijd het woord voert. Maar die is met vakantie. Nu zit hij op Naftaniels kamer - op een bovenverdieping in de Haagse binnenstad - en probeert ervan te maken wat ervan te maken valt.Hij stuurt de hele week al e-mails terug naar de mensen die het CIDI gemaild hebben. Hij verwijst hen naar een Libanese website, http://www.libanoscopie.com/, waarin wordt gezegd dat Hezbollah de aanval van Israel heeft uitgelokt door zelf een raket op het dak van het flatgebouw te plaatsen. En dat er eerst invalide kinderen naar dat flatgebouw waren gebracht. "Ik kan niet nagaan of dat waar is", zegt hij. "Maar ik vind dat mensen dit moeten weten."Hij verwijst ook naar http://eureferendum.blogspot.com/, een website waarop foto's van de puinhoop na de aanval met elkaar worden vergeleken. Foto's van een reddingswerker met een dood meisje, steeds op een andere plek en op een ander tijdstip, in andere kleren soms en tussen andere mensen. Doesn't Hezbollah have anyone else the media can photograph, staat erbij. Soms helpen die e-mails, zegt Wim Kortenoeven.' Zie: http://www.cidi.nl/media/2006/nrc.050806.html



Ik citeer andermaal: "Ik kan niet nagaan of dat waar is... soms helpen die e-mails." Hier wordt openlijk toegegeven dat W.R.F. Kortenoeven die als de Midden-Oosten specialist en researcher van het CIDI, in samenwerking met u een college geeft, met materiaal die hij niet op zijn juistheid kon controleren propaganda bedreef, en daarmee oorlogsmisdaden verdoezelde.Ik merk tevens op dat het CIDI zich nooit publiekelijk distantieert van de grootschalige Israelische schendingen van het internationaal recht en van talloze VN- resoluties. Integendeel zelfs.

Tot zover Kortenoeven, tegenwoordig als volksvertegenwoordiger in de Tweede Kamer voor de PVV. Terwijl deze door zionisten betaalde propagandist zijn propaganda verspreidde werd naderhand duidelijk wat er werkelijk gebeurde:

Amnesty International details Israeli war crimes in Lebanon
By Peter Symonds 25 August 2006

An Amnesty International (AI) report published on Tuesday provides a chilling account of the death and destruction inflicted on the civilian population of Lebanon by the Israeli military during its month-long, US-backed offensive. Entitled "Deliberate destruction or 'collateral damage'? Israeli attacks on civilian infrastructure", the document demonstrates that the Israeli government is directly responsible for numerous war crimes against the Lebanese people.

AI executive deputy secretary general Kate Gilmore dismissed as "manifestly wrong" Israel's claims that its attacks were legitimate and legal. "Many of the violations identified in our report are war crimes, including indiscriminate and disproportionate attacks. The evidence strongly suggests that the extensive destruction of power and water plants, as well as the transport infrastructure vital for food and other humanitarian relief, was deliberate and an integral part of a military strategy," she told the press.

Gilmore also took issue with Israeli assertions that it had simply targetted Hezbollah positions and support facilities, blaming civilian deaths on Hezbollah's use of civilians as a "human shield". "The pattern, scope and scale of the attacks makes Israel's claim that this was 'collateral damage', simply not credible," she said.

http://www.wsws.org/articles/2006/aug2006/amne-a25.shtm

We hebben dus hier te maken met een schurk, ik heb er geen ander woord voor, iemand die oorlogsmisdaden probeert goed te praten. Mijn vraag is nu: hoe betrouwbaar is deze propagandist als volksvertegenwoordiger? Hij kan over geheime informatie beschikken die hij gezien zijn loyaliteit aan de schurkenstaat Israel kan doorspelen. Wordt het geen tijd dat de commerciele massamedia deze figuur eens goed doorlichten?

Martin Bosma

Suddeutsche Zeitung over Martin Bosma (waarom lezen we zulks nooit in onze kranten?):

"Ein Blick in Bosmas Büro, und die Fronten sind geklärt. Neben einer riesigen israelischen Flagge und der New Yorker Skyline (mit den Twin Towers) hängen Bilder von Ronald Reagan, Alexander Solschenizyn, Menachem Begin, Mosche Dajan - und Wladimir Jabotinsky, einem der radikalsten Zionisten. Ein Kabinett der Falken. "Sie sind alle da", sagt Bosma fröhlich, als wollte er sichergehen, dass die Botschaft auch sitzt."

"Israel ist überhaupt das Opfer in Bosmas Denken - und also unantastbar: "Wenn sich der Westen von Israel abwendet, wendet er sich von sich selbst ab." Die Politik in Jerusalem sei übrigens viel zu lasch, das Land müsse weit radikaler auftreten gegenüber seinen Feinden in der arabischen Welt."

"Das ist Bosmas Stil: maximale Provokation. Seitenweise zieht er im Buch über die "Dummheit" linker "Gutmenschen" her, diesen "nützlichen Idioten" der Dschihadisten, diesen "Heuchlern", die ihre Kinder am liebsten in ausländerfreie Schulen steckten und an Muslimen "mit ihrem Toyota Prius vorbeifahren"."

---

In januari 2009 'informeerde' Martin Bosma (links) een Amerikaanse bezoeker over Nederland: in sommige buurten is de sharia al ingevoerd, inclusief lijfstraffen. Overtredingen van de wet worden niet meer aangegeven bij de politie, maar worden door eigen islamitische rechters beoordeeld. De politie durft niet meer in die wijken te komen. Sietse Fritsma (rechts) voegt toe dat immigranten van de staat 250.000 euro per familie krijgen, en dat ze daarom niet willen werken. En sommige islamitische politici zijn bezig om in Nederland de sharia in te voeren. Ik neem aan dat na deze 'informatie' de portemonnees snel opengetrokken werden.

Ruben Vis, zionistische VVD'er

Nederland Bekent Kleur organiseert sinds 1992 een jaarlijkse herdenking. Het CJO heeft bezwaar tegen de manier waarop dat tegenwoordig gebeurt. "We kunnen niet accepteren dat de jodenvervolging door organisaties en personen misbruikt wordt voor hun eigen politieke agenda", zegt secretaris Ruben Vis van het CJO, dat de belangen van de joodse gemeenschap behartigt. ... "Het wordt tijd dat duidelijk wordt gemaakt dat zo niet kan worden omgegaan met de herdenking van de Kristallnacht", aldus Vis.
(Trouw, 4 november 2010)

Ruben Vis is niet alleen woordvoerder van het Centraal Joods Overleg, maar ook Statenlid voor de VVD in Noord Holland. Een belangrijk feit dat Trouw in dit bericht toevallig even was vergeten te vermelden.
Laten we elkaar niet voor de gek houden, VVD-politici barsten van de "politieke agenda's":



"Hiermee willen we laten zien dat het niet om niks gaat. Europa is niet voor de grap opgezet, maar voor vrede, welvaart en veiligheid", zei de toenmalige VVD-leider in het EU-parlement Jules Maaten. Maar zelfs Geert Wilders noemde het spotje "het dieptepunt in de campagne. Hoe laag kun je zakken? Dit is te walgelijk voor woorden." Inderdaad, dat is dezelfde Geert Wilders die vorig jaar in Miami suggereerde dat "Hezbollah, Hamas or a nuclear Iran ... another Holocaust against the Jewish people" zouden kunnen beginnen, door beide zinsnedes in één alinea samen te voegen. (bron)

Sinds 1992 organiseert Nederland Bekent Kleur een herdenking van de Kristallnacht. De herdenking in Amsterdam sluit aan bij activiteiten elders in ons land en in 40 Europese landen. In 2009 waren de sprekers op de herdenking:

• Freek Ossel (Wethouder Gemeente Amsterdam),
• Awraham Soetendorp (Rabbijn)
• Eduard Nazarski (Directeur Amnesty International Nederland)
• Yassin el Forkani (Jongeren-Imam in Amsterdam)

De overtuigde zionist Ruben Vis meent dat René Danen van Nederland Bekent Kleur de holocaust "misbruikt" voor een "politieke agenda". Maar Ruben Vis "misbruikt" net zo goed de VVD voor zijn zionistsiche agenda. Immers, wanneer je een zionist politieke macht geeft zal hij niet in eerste instantie de Nederlandse bevolking vertegenwoordigen, maar de staat Israël, daarna de joden en dan pas komt (de rest van) Nederland aan de beurt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Vis elke dag tot "de Joodse staat" bidt, in de richting van Jeruzalem, en dus tot een niet-Nederlandse politieke entiteit.

René Danen

Het Centraal Joods Overleg meent blijkbaar opeens na 18 jaar "politieke agenda" van Nederland Bekent Kleur dat de herdenking van de Kristallnacht in Amsterdam een exclusief joods recht is. Alsof alleen joden recht hebben op slachtofferschap, en de rest van Nederland geen centje pijn heeft geleden in de oorlog. En vreemd genoeg meent het ook dat protesteren tegen intolerantie en racisme bij een oorlogsmonument een klap in het gezicht is van de Nederlandse joden, dat dat een "politieke agenda" betreft, en misschien wel dat critici van Wilders en Israël adequaat moeten worden verwijderd van dit Alleen-Voor-Joden-Monument. Maar met het rondsturen van haar persbericht naar de media om de publieke opinie te beïnvloeden, is het juist deze organisatie, die de holocaust "misbruikt" voor eigen (politieke?) doeleinden.

En voor wie spreekt het Centraal Joods Overleg eigenlijk? Wiens belangen behartigt het? Niet die van alle joden in Nederland, aangezien er veel joden zijn die (wel) begrijpen én waarderen wat Nederland Bekent Kleur doet. Die elk jaar de Kristallnacht komen herdenken - voor hen is het helemaal niet belangrijk wie dat organiseert, en heeft protesteren tegen racisme en intolerantie helemaal geen politieke kleur. Zoals het hoort.

Mij zou het echter niet verbazen wanneer we volgend jaar Israëlische vlaggen zien wapperen bij de herdenking. En misschien is dat ook wel de bedoeling. Zo te lezen neemt Elsevier al een optie op het plaatsen van een checkpoint.

Hague voert geheim overleg met Israël over Iran

Toen de Britse minister van Buitenlandse zaken William Hague 15 jaar was, werd hij lid van de 'Conservative Friends of Israel', een pro-Israël lobbyclub waar de helft van de Conservative Party volksvertegenwoordigers lid van is. De club 'doneert' aanzienlijke bedragen aan politici, zie de documentaire Inside Britain's Israel Lobby, of lees Pro-Israel lobby group bankrolling Tories, film claims in The Guardian. En nu gaat Hague geheime gesprekken houden in Israël over Iran, met o.a. de Israëlische geheime dienst Mossad. In Nederland heeft dat geen nieuwswaarde.

Aanwas kolonisten 2010 bijna 3 keer hoger dan Israël

De Britse toneelschrijver Harold Pinter stelde in zijn voordracht toen hij in 2005 de Nobelprijs voor de Literatuur uitgereikt kreeg, over de misdaden van het Westen:

"It never happened. Nothing ever happened. Even while it was happening it wasn’t happening. It didn’t matter. It was of no interest."

In een half jaar is het aantal joodse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever drie keer zo hard gegroeid als het nationale gemiddelde. In Nederland blijven we mechanisch spreken over "het vredesproces". En verzwijgen we de feiten, omdat niemand ze kan verdedigen.

Settler numbers rise at almost 3 times nat’l average

Central Bureau of Statistics figures show West Bank Jewish population at 303,900 in June 2010, up 7,200 in six months.

The growth of the settler population slowed slightly in the first five months of 2010, but the numbers still rose at almost three times the national average, according to Central Bureau of Statistics data released this week. This despite the government’s efforts to dramatically curb construction in settlements.

The bulk of the growth in the first five months of 2010 – 50.4% – came in the three largest settlements – Modi’in Illit, Betar Illit and Ma’aleh Adumim.

(Jerusalem Post, 29 oktober 2010)

Palestinian olive trees burn after being set ablaze by Israeli settlers from the Yitzhar settlement on Thursday June 19 2008, in the West Bank village of Burin.

Kolonisten in Hebron

Joodse fascisten willen Palestijnse staat van de kaart vegen

Aanhangers van de Amerikaanse rabbijn Meir Kahane, oprichter van de Jewish Defense League (JDL), en van de in 1994 door Israël wegens racisme verboden Kach partij, hebben gisteren gemeld dat ze een eventuele Palestijnse staat van de kaart willen vegen.

Het 'Kahanisme' wordt over het algemeen, ook in Israël zelf, gezien als de Israëlische variant op het fascisme. De hypocrisie is groot omdat zijn aanhangers gewoon onder andere partijnamen in het Israëlische parlement, en nu ook in de regering, zitten. Onze hypocrisie is het ook, omdat wij democratische Westerlingen Israël desondanks blijven betitelen als "de enige democratie in het Midden-Oosten".

De Jewish Defense League was in 1985 volgens de FBI "the second most active terrorist group" in de VS, verantwoordelijk voor 37 aanslagen tussen 1977 en 1984 (Orange County Register, Nov. 19, 1985).

Jewish Defense League youth group at a midtown Manhattan demonstration on January 19, 1975.

De JDL gebruikt de holocaust als inspiratiebron.

De terroristische beweging steunt Geert Wilders.

Zoals gewoonlijk worden berichten over joods racisme door de Nederlandse pers verzwegen, omdat het niet past in het propagandaplaatje van het democratische en vredelievende Israël.

Momenteel neemt de spanning toe in de stad Umm el-Fahm, gelegen in Israël, maar vrijwel uitsluitend bevolkt door Arabische Israëli's. Israël heeft de stad volgezet met honderden politieagenten nadat het Israëlische hooggerechtshof een mars van de fascisten door de stad heeft goedgekeurd. Zoals gewoonlijk reageert de Israëlische politie met geweld op Palestijnse demonstranten en stenengooiers. In werkelijkheid staan ze daar om de fascisten en hun 'democratische recht' om te demonstreren te beschermen. Nadat de fascisten zich terug hadden getrokken in hun bussen, bestormde de Israëlische politie vanmorgen de Palestijnse demonstranten.

De joodse fascisten hebben gisteren te kennen gegeven een eventuele Palestijnse staat van de kaart te vegen. Ik citeer uit de rechtse Israëlische krant Yediot Ahronot:

Kahane supporters: We'll destroy 'Ishmael state'

During memorial service on 20th anniversary of Kach leader's death, Rabbi Yisrael Ariel says, 'If Ishmael state is established - we will destroy it. Suspected 'Jewish terrorist' Haim Pearlman also participates. His wife declares: 'Kahane' is not a dirty word

Hundreds of Land of Israel Movement activists and supporters of the radical movement Kach held a memorial service on Tuesday to mark 20 years since Rabbi Meir Kahane's assassination.

Kach activist Haim Pearlman, currently under house arrest after his suspected killing of four Arabs in the 1990s, was also among the participants. The wife of the 'Jewish terrorist,' Keren Pearlman, told Ynet: "Today everybody knows that 'Kahane' is not a dirty word."

The assembly was held at the Ramada Renaissance Hotel in Jerusalem, where shirts, books and other items were sold to the crowd. Speeches of the late Kahane were screened as well, while protestors went wild, clapping every time he said "Arabs out."

The founder of the Temple Institute, Rabbi Yisrael Ariel, said during the assembly: "Leaders who have ruined our country always tell us that no one can teach them how to love Israel. But this love they are referring to makes them establish an Ishmael state in Israel. If, G-d forbid, an Ishmael state will be built, we will destroy it." The crowd kept cheering him on enthusiastically.

Foto's uit Umm el-Fahm van een protest tegen eenzelde mars in maart 2009, waarover de rechter toen nog besloot dat die alleen in de buitenwijken gehouden mocht worden. Toen werden er meer dan 2500 politieagenten ingezet (onderschriften: BBC News):

Israeli-Arab protesters have clashed with police as Jewish-Israeli right-wingers held a march in the majority-Arab town of Umm al-Fahm in northern Israel.

Police declared an Israeli-Arab counter-demonstration illegal and ordered the protesters to disperse.

Police used stun grenades and tear gas to break up the crowds of hundreds of Israeli-Arab protesters.

Israeli-Arabs hit back by throwing stones at police, as the demonstration descended into violence.

The trouble began during the march of about 100 far-right Israeli-Jewish activists through Umm al-Fahm.

About 2,500 police were deployed to protect the Jewish marchers, whom after several postponements the High Court allowed to march on the outskirts of Umm al-Fahm, but not in the centre.

One of the leaders of the march was Baruch Marzel, who led the anti-Arab Kach party that was banned in Israel in 1994.

Israeli-Arabs make up about a fifth of Israel's population and hold full Israeli citizenship, but face widely-documented discrimination.

Portret van de situatie in Umm el-Fahm, de joodse fascisten en ook de 'loyalty oath' (The Guardian, februari 2009):

'The Jewish majority should be afraid'

Stan van Houcke: 'Eerst zijn er de woorden en dan volgt het moorden'

Wilders als Terrorist

Trouw bericht:

Wilders wil dat Israël Jordaanoever volbouwt

(Novum) - PVV-leider Geert Wilders wil dat Israël de Westelijke Jordaanoever volbouwt met nederzettingen. "Judea en Samaria zijn Israël dus hoe meer joodse nederzettingen daar hoe beter", twitterde de politicus zaterdagavond. Wilders staat bekend als een vriend van Israël en heeft daar in de jaren tachtig een periode op een kibboets
doorgebracht.

Volgens het internationaal recht mag Israël de Westelijke Jordaanoever helemaal niet bebouwen, hoewel dat de laatste tijd weer in hoog tempo gebeurt, ondanks internationale druk om hiermee op te houden. Israël veroverde het gebied in 1967 in een oorlog en duidt de streek aan met de bijbelse namen Judea en Samaria.
http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article3266095.ece

En de Volkskrant:

DEN HAAG - Wat PVV-leider Geert Wilders betreft, komen er zoveel mogelijk joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.

Hij liet dat zaterdagavond via twitter weten. Volgens hem is Jordanië 'de enige Palestijnse staat die er ooit zal komen.'

'Judea/Samaria zijn Israël dus hoe meer joodse nederzettingen daar hoe beter', twittert Wilders. Hij doelt daarmee op het door Israël in 1967 op Jordanië veroverde gebied. De Westelijke Jordaanoever is een van de Palestijnse gebieden maar joodse kolonisten bouwen er nog steeds nieuwe nederzettingen. Daarover bestaat internationaal veel kritiek.

Ook Nederland is tegen de bouw van nederzettingen in Palestijns gebied. De regering streeft al jaren naar een vredesakkoord waarbij een Palestijnse staat naast Israël kan bestaan. Uitgangspunt daarbij zijn de grenzen van voor de zesdaagse oorlog in in 1967. Dat staat ook in het nieuwe regeerakkoord van het minderheidskabinet van VVD en CDA, dat de PVV gedoogsteun geeft.
 In een toelichting op zijn tweet liet Wilders weten dat het hem 'helemaal niks interesseert' dat zijn standpunt strijdig is met het Nederlandse buitenlandbeleid. 'De PVV zal een Palestijnse staat nooit steunen, behalve dan Jordanië.' Dat land is volgens hem feitelijk al de Palestijnse staat. 'Jordanië is Palestina.' Het kabinet of de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal hebben pech als de PVV-mening ze niet bevalt, aldus Wilders. Voor kwesties waar de PVV het niet mee eens is, moet de coalitie steun van de oppositie zoeken. De meeste partijen steunen de tweestatenoplossing overigens al jaren.
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2788/geert-wilders/article/detail/1037784/2010/10/23/Van-Wilders-mogen-er-best-meer-Israelische-nederzettingen-komen.dhtml

Kortom, het Kamerlid Wilders roept op het internationaal recht te schenden, zoals dit nog eens in 2004 werd geformuleerd door het hoogste rechtscollege ter wereld, het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, toen het bepaalde dat niet alleen de Muur op Palestijns gebied, maar ook de Joodse nederzettingen op de Westbank illegaal zijn, een uitspraak die door de wereldgemeenschap werd bekrachtigd via de Algemene Vergadering van de VN. Welnu, niet alleen roept Wilders op het recht te schenden, maar hij gaat daarmee ook akkoord met het grootschalig gebruik van geweld, want de Palestijnen zullen zich logischerwijs verzetten tegen deze terreur met als gevolg dat de 'Joodse staat' grootscheeps geweld zal inzetten om zijn terreur te ondersteunen.

Het feit dat Wilders oproept tot terreur kan niet bestraft worden, aangezien hij zich beroept op de vrijheid van meningsuiting. Maar nu: mag ik oproepen om terreur tegen Wilders in te zetten om daarmee te voorkomen dat hij blijft oproepen terreur uit te oefenen tegen de Palestijnse bevolking? Nee, dat mag niet, de vrijheid van meningsuiting gaat hier ineens niet op. Maar let op, mogen Palestijnse burgers oproepen om geweld te gebruiken tegen Wilders? Dat nu is juridisch een heel andere zaak. Immers, nergens in het internationaal recht staat dat een volk zich niet mag beschermen tegen het oproepen tot bezetting, landroof, etnische zuivering en de terreur van anderen. In de praktijk betekent dit dat Palestijnse burgers kunnen oproepen Wilders uit de weg te ruimen en daadwerkelijk de daad bij het woord voegen. Ik denk dat als Wilders gedood wordt dit juridisch heel moeilijk te bestraffen is. Degene die oproept terreur tegen een hele bevolking uit te oefenen staat juridisch uiterst zwak zodra hij met de consequenties van die oproep wordt geconfronteerd. Ik zal er in elk geval geen traan om laten. Het wordt tijd dat ook Nederlanders beseffen dat in de grote mensenwereld consequenties verbonden zijn aan woorden. Eerst zijn er de woorden en dan volgt het moorden als het ware automatisch.



Wilders als Terrorist 3

Nogmaals: Wilders is slechts het symptoom van een ernstige ziekte, hij is niet de ziekte zelf! Wilders is een schreeuwend onverzadigbaar kind dat permanent aandacht wil. De vraag is nu: waarom eist hij zoveel aandacht op? Ik denk dat de reden het feit is dat hij diep ongelukkig is met de samenleving en met allereerst en vooral zichzelf.

Om te kunnen begrijpen met welke ziekte we te maken hebben refereer ik aan het boek Pursuit of Loneliness van de Amerikaan Philip Slater, waarover de New York Times in een recensie schreef: 'A brilliant, sweeping and relevant critique of American culture.' Of te wel onze cultuur aangezien Europa de Amerikaanse cultuur grotendeels heeft omarmd.

Slater constateerde al 40 jaar geleden dat wij onze eigen hel hebben geschapen, die ons steeds meer benauwd, een samenleving gebaseerd op individualisme dat het collectieve, de gemeenschap van mensen, heeft vernietigd.

We seek more and more privacy, and feel more and more alienated and lonely when we get it. And what accidental contacts we do have seem more intrusive, not only because they're unsought, but because they're not connected with any familiar pattern of interdependence. Most important, our encounters with others tend increasingly to be competitive as we search for more privacy. We less and less often meet our fellow humans to share and exchange, and more and more often encounter them as an impediment or a nuisance; making the highway crowded when we're rushing somewhere, cluttering and littering the beach or park or wood, pushing in front of us at the supermarket, taking the last parking place, polluting our air and water, building a highway through our house, blocking our view, and so on. Because we've cut off so much communication with each other we keep bumping into each other, so that a higher and higher percentage of our interpersonal contacts are abrasive... Since our contacts with others are increasingly competitive, unanticipated, and abrasive, we seek still more apartness and thus accelerate the trend. The desire to be somehow special sparks an even more competitive quest for progressively more rare and expensive symbols -- a quest that is ultimately futile since it is invidualism itself that produces uniformity.

Des te individualistischer we worden des te meer we verlangen naar een gemeenschap. Voor Wilders is die gemeenschap christelijk en blank, daarom ook kleurt hij zijn haar blond, hij is onzeker over zijn eigen kleur en daarmee over zijn eigen identiteit. Dat maakt hem een gevaarlijke clown, gevaarlijk omdat zijn verlangen wel degelijk op een oprechte emotie is gebaseerd die niet weg geredeneerd kan worden. Wilders is als de kanarie die door om te vallen de mijnwerkers waarschuwde dat de lucht giftig was geworden. Hoe harder Wilders schreeuwt des te duidelijker het symptoom aangeeft hoe ziek wij zijn geworden. Let op hem en trek er een consequentie uit. Het probleem is namelijk dat geen van onze autoriteiten een serieuze analyse van het verschijnsel Wilders heeft gemaakt. Men neemt Wilders serieus daar waar hij weggelachen zou moeten worden, en neemt hem niet serieus daar waar het symptoom de ernstige ziekte laat zien. Wilders is niet zozeer een politiek fenomeen, maar een cultureel verschijnsel. Analyseer dit tot op het bot om hem kalt te kunnen stellen.

Christenunie pist op mensenrechten

De ChristenUnie vindt het een ‘belediging’ jegens Israël dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)  Israëlische burgemeesters uit de Westelijke Jordaanoever toegang tot Nederland weigert. Zo lezen we in het Nederlands Dagblad.

Niks 'politiek gevoelig'. Politiek heeft hier helemaal niets mee te maken, want het gaat hier om rechten en internationale overeenkomsten. De joodse nederzettingen zijn illegaal (volgens: Nederland, VN, EU, internationaal recht, mensenrechten, etc.) dus zijn hun zogenoemde 'burgemeesters' ook illegaal. Daarnaast, wie gaat mij serieus nemen wanneer ik mijn buurman met geweld uit zijn huis zet, en mijzelf uitroep tot burgemeester van zijn erf? En een Chinese 'burgemeester' uit Tibet zou net zo goed niet worden verwelkomd met publieke gelden.

En aangezien de Westelijke Jordaanoever helemaal niet in Israël ligt, kun je niet eens spreken van 'Israëlische burgemeesters'.

Natuurlijk roeptoetert de Christenunie er weer een hoop onzin bij. De VNG heeft namelijk helemaal niemand "geweigerd". Het wenst alleen niet mee te doen met de (financiële) organisatie van die reis. En het gaat niet om alle Israëlische burgemeesters, alleen de bezettingsburgemeesters. De VNG stelt kort gezegd: laat ze maar komen hoor, alleen wij doen er niet aan mee. De VNG weigert bij te dragen aan de normalisering en legitimering van de Israëlische bezetting. De VNG is namelijk geen politieke partij als de Christenunie. En gelijk hebben ze.

Jeroen Langelaar, een nieuwkomer bij het haatblaadje Elsevier, gaat het daar helemaal maken, let maar op. Hij heeft het namelijk over "de betwiste gebieden". Zodoende biedt de Elsevier een sektarisch beeld op de verhoudingen in de wereld, en heeft het met journalistiek niets te maken. Afgezien van de werkelijkheid, die gebiedt te spreken van bezette gebieden.

Voor de oorlog mochten joden van Christenuniemenschen niets. Na de oorlog mochten ze alles. De bron, het antisemitische, is hetzelfde gebleven, want de jood bijft in hun ogen allereerst de jood (de Ander), en niet de mens.

Lees hier hoe Joel Voordewind persoonlijk op de Palestijnen en de vrede pist.

American public opinion and the special relationship with Israel

Mondoweiss | By John Mearsheimer | Sept 19, 2010

There is no question that the United States has a relationship with Israel that has no parallel in modern history. Washington gives Israel consistent, almost unconditional diplomatic backing and more foreign aid than any other country. In other words, Israel gets this aid even when it does things that the United States opposes, like building settlements. Furthermore, Israel is rarely criticized by American officials and certainly not by anyone who aspires to high office. Recall what happened last year to Charles Freeman, who was forced to withdraw as head of the National Intelligence Council because he had criticized certain Israeli policies and questioned the merits of the special relationship.

Steve Walt and I argue that there is no good strategic or moral rationale for this special relationship, and that it is largely due to the enormous influence of the Israel lobby. Critics of our claim maintain that the extremely tight bond between the two countries is the result of the fact that most Americans feel a special attachment to Israel. The American people, so the argument goes, are so deeply committed to supporting Israel generously and unreservedly that politicians of all persuasions have no choice but to support the special relationship.

The Chicago Council on Global Affairs has just released a major study of how the American public thinks about foreign policy. It is based on a survey of 2500 Americans, who were asked a wide variety of questions, some of which have bearing on Israel. Their answers make clear that most Americans are not deeply committed to Israel in any meaningful way. There is no love affair between the American people and Israel.



This is not to say that they are hostile to Israel, because they are not. But there is no evidence to support the claim that Americans feel a bond with Israel that is so strong that it leaves their leaders with little choice but to forge a special relationship with Israel. If anything the evidence indicates that if the American people had their way, the United States would treat Israel like a normal country, much the way it treats other democracies like Britain, Germany, India, and Japan.

Consider some of the study’s main findings:

"Contrary to the long-standing, official U.S. position, fewer than half of Americans show a readiness to defend Israel even against an unprovoked attack by a neighbor. Asked whether they would favor using U.S. troops in the event that Israel were attacked by a neighbor, only 47 percent say they would favor doing so, while 50 percent say they would oppose it …This question was also asked with a slightly different wording in surveys from 1990 to 2004 (if Arab forces invaded Israel). In none of these surveys was there majority support for an implicitly unilateral use of U.S. troops."

Americans "also appear to be very wary of being dragged into a conflict prompted by an Israeli strike on Iran’s nuclear facilities. In this survey, conducted in June 2010, a clear majority of Americans (56%) say that if Israel were to bomb Iran’s nuclear facilities, Iran were to retaliate against Israel, and the two were to go to war, the United States should not bring its military forces into the war on the side of Israel and against Iran"

"While Americans have strongly negative feelings toward the Palestinian Authority … a strong majority of Americans (66%) prefer to 'not take either side' in the conflict."

"There is some tangible worry regarding the direction of relations with Israel. Although 44 per-cent say that relations with Israel are "staying about the same," a very high 38 percent think relations are 'worsening,' and only 12 percent think they are ‘improving’."

"Americans are not in favor of Israeli settlements in the West Bank, a major sticking point in the conflict, with 62 percent saying Israel 'should not build' these settlements."

Finally, only 33 percent of those surveyed feel that Israel is "very important" to the United States, while 41 percent said it was "somewhat important." It is also worth noting that on the list of countries that were said to be "very important" to the United States, Israel ranked fifth behind China, Great Britain, Canada, and Japan. Of course, all of those countries have a normal relationship with the United States, not a special relationship like the one Israel has with Washington.

The data in the Chicago Council’s study is consistent with the data that Steve and I presented in our book and in countless public talks. The story remains the same.

The bottom line is that the lobby is largely responsible for America’s special relationship with Israel, which is harmful to both countries. Alan Dershowitz was spot on when he said, "My generation of Jews ... became part of what is perhaps the most effective lobbying and fund-raising effort in the history of democracy."

Verhagen bepleit minder aandacht voor mensenrechten Palestijnen

In een Kamerbrief inzake de Mensenrechtenraad deelt minister Verhagen de inzet van Nederland voor de 15e zitting mee. Eerlijk gezegd, de tranen sprongen me in de ogen. Daar waar de minister in het geval van Soedan ooit meldde "Nobody is above the law", noemde hij het bloedbad in Gaza "niet disproportioneel". Nog hypocrieter is dat hij in de brief zijn mening - erger nog: de mening van "Nederland", dus ook in mijn naam! - kracht bijzet met drie fact finding missions waar hij in naam van Nederland tégen heeft gestemd.

Minister Verhagen schijnt niet te beseffen dat hoe meer en vaker politici zoals hij de mensenrechtenschendingen van Israël beschermen en verdedigen, hoe meer verontwaardiging dat teweeg brengt bij de VN en de internationale rechtsorde. Het Palestijnse vluchtelingenprobleem is inmiddels het oudste vluchtelingenprobleem in de geschiedenis. Enablers als Verhagen genereren juist veel aandacht voor, en verontwaardiging over, de Israëlische bezetting en mensenrechtenschendingen. Zijn Kamerbrief is zodoende weer een monument van hypocrisie.

Link naar de Kamerbrief: http://www.minbuza.nl/nl/Actueel/Kamerstukken/2010/09/Kamerbrief_inzake_Mensenrechtenraad_Inzet_15e_reguliere_zitting


Foto:
Minister Maxime Verhagen, hier met oorlogsmidadiger Ehud Barak, ontving op 29 april j.l. een prijs van het American Jewish Committee (AJC) voor o.a. zijn boycot van racismeconferentie Durban II en "zijn inzet voor democratische waarden en zijn diepe vriendschap met Israel". Het Ministerie van Buitenlandse Zaken verzwijgt echter de prijs, en doet alsof het slechts een "toespraak" van Verhagen betrof. Over zijn prijs verschenen ook geen nieuws- of persberichten. Dat niemand in Nederland mag weten dat een joodse politieke lobbygroep Verhagen een prijs uitreikt voor gedane diensten spreekt boekdelen. Lees hierover ook: Joodse lobby bedankt Maxime Verhagen

Two bedouin children stand outside their family's shack in Mukhmas, near the West Bank Jewish settlement of Maale Adumim, on December 13, 2008. The Palestinian bedouin inhabitants of Mukhmas, who have been living in the area for about 40 years, said they are being evicted ahead of an Israeli demolition order.

A Palestinian woman waits to cross a checkpoint as children of Israeli settlers play on the concrete blocks of the crossing near a Palestinian house occupied by settlers in the West Bank city of Hebron on November 3, 2008.

Israeli settlers attack Palestinian news photographer Abed Hashlamoun during an olive harvest by local Palestinians near Hebron, October 18, 2008

Palestinians gather at the entrance to their home where militant Israeli settlers painted nationalist graffiti December 5, 2008 in Hebron in the West Bank.

Israeli soldiers alongside Jewish settlers from Bat Ayin settlement as one of them throw stones at Palestinian villagers on April 8, 2009 in the occupied West Bank village of Safa. Twelve Palestinians were wounded when clashes erupted in a West Bank village after Israeli residents of a nearby settlement went on a rampage there, witnesses and medics said.

Israeli settlers climb the hills at the new E1 settlement area on December 9, 2007 near the Israeli settlement of Maale Adumim in the West Bank. Right-wing Jewish settlers began attempts to set up 8 new illegal outposts in the West Bank, including in the E1 area which Israel says will link Maale Adumim to Jerusalem.

Palestinians examine the remains after a house was burned by Israeli Jewish settlers in the Old city of the West Bank city of Hebron December 6, 2008.

Israeli border police officers stand guard as a tent, inhabited by Fawziyeh al-Kurd and her family after their eviction, is removed in Arab East Jerusalem November 19, 2008.

A Palestinian boy Bilal Dana, 6, receives treatment at the hospital after he was attacked by Israeli Jewish settlers in the Old City of the West Bank city of Hebron, medics said November 8, 2008.

Israeli settlers hold stones ready to throw at journalists and Palestinians near the Jewish settlement of Kharsina, north of the occupied West Bank city of Hebron, on October 31, 2008.

A Palestinian woman gestures as she sits beside a desecrated grave at a Muslim cemetery in the West Bank city of Hebron October 26, 2008.