The Great Fear, The Great Islamophobic Crusade

TomDispatch | by Max Blumenthal | December 19, 2010

Moments of imperial and economic decline -- according to a recent poll, 65% of Americans now believe this country to be “in a state of decline” -- can also be periods of cultishness, even of madness incarnate.  Such a mood now seems to be spreading through the United States.  It’s not so surprising, really.  Since the attacks of September 11, 2001, fear has been injected into this “homeland” like a drug and a penumbra of official secrecy has settled over the land in a way that makes the secrecy of the Cold War years (when this country faced a superpower, not a ragtag set of jihadis, guerrillas, and terrorists) seem like an era of sunshine.

In an atmosphere of swirling fears and hysteria amid declining living conditions, “explanations” that at other times might have remained confined to tiny crews of conspiracy-mongers can suddenly gain a patina of plausibility and so traction.  No wonder then that, as hard times hit, as the financial system seemed on the verge of collapse, as unemployment soared and a massive wave of home foreclosures swept into view, increasing numbers of Americans became prey to any wacky explanation for our troubles, none more so than the idea that Islam was somehow responsible, that mosques and Islamic centers meant for a sliver of a minority here were capable of imposing anything, no less a way of life on this country, or that Sharia law (of all things) might somehow worm its way into state legal systems, or that YouTube was a hotbed of terrorism worthy of suppression, or... well, you name it. 

Max Blumenthal, author of the bestselling book Republican Gomorrah: Inside the Movement That Shattered the Party, has done the necessary legwork to take us deep into one of those crews of conspiracy-mongers who, at another time, just about no one would have paid much attention to, but in twenty-first-century America have gained a remarkable audience.  They are a chilling barometer of the changing weather in America.  Tom

---

The Great Islamophobic Crusade
Inside the Bizarre Cabal of Secretive Donors, Demagogic Bloggers, Pseudo-Scholars, European Neo-Fascists, Violent Israeli Settlers, and Republican Presidential Hopefuls Behind the Crusade
By Max Blumenthal

Nine years after 9/11, hysteria about Muslims in American life has gripped the country. With it has gone an outburst of arson attacks on mosques, campaigns to stop their construction, and the branding of the Muslim-American community, overwhelmingly moderate, as a hotbed of potential terrorist recruits. The frenzy has raged from rural Tennessee to New York City, while in Oklahoma, voters even overwhelmingly approved a ballot measure banning the implementation of Sharia law in American courts (not that such a prospect existed). This campaign of Islamophobia wounded President Obama politically, as one out of five Americans have bought into a sustained chorus of false rumors about his secret Muslim faith. And it may have tainted views of Muslims in general; an August 2010 Pew Research Center poll revealed that, among Americans, the favorability rating of Muslims had dropped by 11 points since 2005.

Erupting so many years after the September 11th trauma, this spasm of anti-Muslim bigotry might seem oddly timed and unexpectedly spontaneous. But think again: it’s the fruit of an organized, long-term campaign by a tight confederation of right-wing activists and operatives who first focused on Islamophobia soon after the September 11th attacks, but only attained critical mass during the Obama era.  It was then that embittered conservative forces, voted out of power in 2008, sought with remarkable success to leverage cultural resentment into political and partisan gain.

This network is obsessively fixated on the supposed spread of Muslim influence in America. Its apparatus spans continents, extending from Tea Party activists here to the European far right. It brings together in common cause right-wing ultra-Zionists, Christian evangelicals, and racist British soccer hooligans. It reflects an aggressively pro-Israel sensibility, with its key figures venerating the Jewish state as a Middle Eastern Fort Apache on the front lines of the Global War on Terror and urging the U.S. and various European powers to emulate its heavy-handed methods.

Little of recent American Islamophobia (with a strong emphasis on the “phobia”) is sheer happenstance.  Years before Tea Party shock troops massed for angry protests outside the proposed site of an Islamic community center in lower Manhattan, representatives of the Israel lobby and the Jewish-American establishment launched a campaign against pro-Palestinian campus activism that would prove a seedbed for everything to come. That campaign quickly -- and perhaps predictably -- morphed into a series of crusades against mosques and Islamic schools which, in turn, attracted an assortment of shady but exceptionally energetic militants into the network’s ranks.

Besides providing the initial energy for the Islamophobic crusade, conservative elements from within the pro-Israel lobby bankrolled the network’s apparatus, enabling it to influence the national debate. One philanthropist in particular has provided the beneficence to propel the campaign ahead. He is a little-known Los Angeles-area software security entrepreneur named Aubrey Chernick, who operates out of a security consulting firm blandly named the National Center for Crisis and Continuity Coordination. A former trustee of the Washington Institute for Near East Policy, which has served as a think tank for the American Israeli Public Affairs Committee (AIPAC), a frontline lobbying group for Israel, Chernick is said to be worth $750 million.

Chernick’s fortune is puny compared to that of the billionaire Koch Brothers, extraction industry titans who fund Tea Party-related groups like Americans for Prosperity, and it is dwarfed by the financial empire of Haim Saban, the Israeli-American media baron who is one of the largest private donors to the Democratic party and recently matched $9 million raised for the Friends of the Israeli Defense Forces in a single night. However, by injecting his money into a small but influential constellation of groups and individuals with a narrow agenda, Chernick has had a considerable impact.

Through the Fairbrook Foundation, a private entity he and his wife Joyce control, Chernick has provided funding to groups ranging from the Anti-Defamation League (ADL) and CAMERA, a right-wing, pro-Israel, media-watchdog outfit, to violent Israeli settlers living on Palestinian lands and figures like the pseudo-academic author Robert Spencer, who is largely responsible for popularizing conspiracy theories about the coming conquest of the West by Muslim fanatics seeking to establish a worldwide caliphate. Together, these groups spread hysteria about Muslims into Middle American communities where immigrants from the Middle East have recently settled, and they watched with glee as likely Republican presidential frontrunners from Mike Huckabee to Sarah Palin promoted their cause and parroted their tropes. Perhaps the only thing more surprising than the increasingly widespread appeal of Islamophobia is that, just a few years ago, the phenomenon was confined to a few college campuses and an inner city neighborhood, and that it seemed like a fleeting fad that would soon pass from the American political landscape.

Lees verder op » TomDispatch.

Nederlandse opperrabijn Binyomin Jacobs meent dat alle niet-joden antisemieten zijn

Wikipedia meldt over opperrabbijn Binyomin Jacobs: "De Opperrabbijn rekent zich tot de stroming van de Lubavitcher Chassidiem die bekend staan voor hun openheid naar zowel de niet-religieuze joodse gemeenschap als naar de niet-joodse samenleving."

De werkelijkheid is 180 graden anders. In een interview in Arutz Sheva, spreekbuis voor joodse extremisten in Israël, verklaarde hij:

"The gentiles will always find excuses for anti-Semitism. They will say Jews are richer, they separate themselves from the rest of society, geniuses etc... None of these reasons justifies anti-Semitism, but you can't change the outlook of Jew-hatred through rational arguments." (ynetnews.com)

Hoe moet je zoiets noemen? Antigentilisme? Goyofobie?



In oktober dit jaar sprak rabbijn Jacobs voor de gentiles Christenen voor Israël, een graag geziene gast van deze moslimhaters, over "geld verdienen, zakendoen, handeldrijven en rijkdom in het licht van de Thora, Talmoed, de Halaga, de Joodse leer". Op dezelfde gelegenheid gaf CvI informatie over hun "jongerenprojecten in Israël", waarmee in werkelijkheid hun financiering van zowel joodse nederzettingen als outposts op de Westelijke Jordaanoever wordt bedoeld.

In 2007 betoogde Jacobs in het Hirsch Instituut dat de genocide op de Kanaänieten in orde was omdat zijn god vond dat hun land aan de joden toebehoorde. En dat niemand een boodschap zou moeten hebben aan de resoluties van de VN, zo vervolgde hij, suggererend dat zijn god hetzelfde weer mag doen met de Palestijnen als met de Kanaänieten. Dat het niet een god was die de Kanaänieten uitroeiden vermeldt hij natuurlijk niet, zodat niemand hem kan beschuldigen van het bepleiten van genocide.

"Toon dat je vrede wilt hebben. Maar tegelijk geldt: staar je er niet blind op en zorg dat je leger in stand blijft." ... Focussen op het vredesproces of op militaire slagkracht? "Ik zie niet in waarom je tussen die twee zou moeten kiezen. Maar als het onverhoopt zou moeten, kies ik voor militaire slagkracht." ... Hardop peinzend: "Als ik in Israël zou wonen, zou ik denk ik inderdaad op Shas gestemd hebben. Maar ik zou dat niet van de daken schreeuwen." (interview met Jacobs, refdag.nl)

De spirituele leider van Shas is de extremistische rabbijn Ovadia Yosef, die meermalen heeft bepleit dat Arabieren en Palestijnen moeten worden uitgeroeid. Ook hij heeft het niet hoog op met niet-joden. In oktober dit jaar stelde hij: "Waarom gojim [niet-joden] nodig zijn? Ze zullen werken, ze zullen ploegen, ze zullen oogsten. Wij zullen zitten en eten als hun meester. Daarom werden de Goyim gemaakt." en "Gojim zijn alleen geboren om ons te dienen. Los daarvan, hebben zij geen plaats in deze wereld; alleen om het volk van Israël te dienen."

Wanneer we dan in Wikipedia lezen dat rabbijn Jacobs "een goed netwerk [heeft] weten op te bouwen zowel binnen de landelijke en lokale politiek" dan lopen mij de rillingen over de rug.

Trouw: Marokkaanse meisjes hebben "meer begrip voor het Joodse lijden"

In het huidige antisemitismedebat begint elke grip op de werkelijkheid en rationaliteit te verdwijnen. In Trouw reageert chef binnenland Maaike van Houten op een schrijven in Trouw van de Nederlandse schrijver Abdelkader Benali, die het probleem van antisemitisme onder Marokkaanse jongens bespreekt. Hij schreef onder meer:

"Veel [Marokkaanse] meisjes hebben het dagboek van Anne Frank gelezen en hebben begrip voor het joodse lijden. Ze weten meer van de geschiedenis en hebben in ieder geval oog voor de menselijke kant van elk conflict. Ze zijn geloofwaardig."

Ik ben daar niet bekend mee, maar ik neem dat gerust aan. Enter Maaike van Houten:

"De schrijver Abdelkader Benali adviseerde gisteren op Podium Marokkaanse meisjes thuis en op school in te zetten om antisemitisme onder Marokkaanse jongens te bestrijden. Zij hebben, zegt Benali, meer begrip voor het Joodse lijden. Is zijn voorstel reëel?"

Allereerst, en niet onbelangrijk, herschrijft Van Houten wat Benali schreef: "het joodse lijden" vertaalt zij veelbetekenend naar "het Joodse lijden". Benali heeft het over religie, maar Van Houten 'het Joodse volk'. Dat joden een volk zouden zijn, is gebaseerd op een zionistische mythe, zo betoogt o.a. de Israëlische historicus Schlomo Sand. De joden zijn eerder een kleurrijke mix van groepen die op verschillende tijdstippen in de geschiedenis het Joodse geloof aannamen. Sand beargumenteerde ook dat bij een aantal zionistische ideologen de mythische perceptie van de Joden als een oud volk heeft geleid tot een racistisch denken (Wikipedia). Wat Benali schrijft is blijkbaar ondergeschikt aan de zionistische ideologie, zo moet Van Houten geredeneerd hebben, en greep zij naar het redactionele rode potlood.

Nog veel merkwaardiger is dat Van Houten, daar waar Benali over "het joodse lijden" spreekt met betrekking tot de holocaust, "het Joodse lijden" in de tegenwoordige tijd plaatst, en het met het hedendaagse antisemitisme presenteert. Zij suggereert dat de joden in Nederland nog steeds "lijden".

Gisteren werd negende rapportage Monitor Racisme & Extremisme van de Anne Frank Stichting gepresenteerd:

"Bij de inventarisatie over 2009 was in 81 gevallen van racistische geweldpleging voldoende informatie voorhanden om de autochtone dan wel allochtone identiteit van de vermoedelijke daders te kunnen benoemen: in 70 gevallen waren de daders autochtonen en in 11 gevallen allochtonen. Bij het antisemitische geweld vonden de onderzoekers in 2009 bij een van de 18 incidenten een allochtone dader en bij twee een autochtone. Bij de 52 incidenten tegen moslims waren alle bekende daders van autochtone afkomst." (rnw.nl)

In Trouw mag Ronny Naftaniël van het CIDI ook weer een duit in het zakje doen. Dat het nogal vreemd is dat een instituut, dat vooraleerst een lobbygroep voor en woordvoerder van Israël is, zich doorlopend met onze binnenlands beleid bemoeit, via de christelijke politici en andere "vrienden van Israël", schijnt voor niemand een serieus probleem te zijn. Naftaniël komt in Trouw met een voorbeeld waaruit je kunt concluderen dat wanneer je iemand lastig valt, maar die blijkt zonder dat je dat weet ('herkenbaar' is) joods te zijn, dat dat ook een 'antisemitisch incident' is. Welnu, zou ik een joodse zijn geweest, met alle incidenten die ik heb meegemaakt in mijn leven, van naroepen tot klappen krijgen, dan zou het bijna logisch worden ik als jood in Nederland "lijd". En mijns inziens werkt de angstpropaganda van de (zelfbenoemde) vertegenwoordigers van joden in Nederland langzaam en gestaag naar dat idee toe. Natuurlijk niet omdat er een tweede holocaust op de stoep zou staan, maar omdat een exclusief joods slachtofferschap de politieke belangen van "de Joodse staat" dient, en zeker ook de politieke agenda van onze islamofobe (lobby-)groepen en partijen.

Henry Siegman, 17 jaar directeur van het American Jewish Congress en huidig directeur van het U.S./Middle East Project schreef in 2009 in de New York Times over het joodse slachtofferschap:

"The Israeli reaction to serious peacemaking efforts is nothing less than pathological — the consequence of an inability to adjust to the Jewish people’s reentry into history with a state of their own following 2,000 years of powerlessness and victimhood.

Former Prime Minister Yitzhak Rabin, whose assassination by a Jewish right-wing extremist is being remembered this week in Israel, told Israelis at his inauguration in 1992 that their country is militarily powerful, and neither friendless nor at risk. They should therefore stop thinking and acting like victims.

Prime Minister Benjamin Netanyahu’s message that the whole world is against Israel and that Israelis are at risk of another Holocaust — a fear he invoked repeatedly during his address in September at the United Nations General Assembly in order to discredit Judge Richard Goldstone’s Gaza fact-finding report — is unfortunately still a more comforting message for too many Israelis.

This pathology has been aided and abetted by American Jewish organizations whose agendas conform to the political and ideological views of Israel’s right wing. These organizations do not reflect the views of most American Jews who voted overwhelmingly — nearly 80 percent — for Mr. Obama in the presidential elections."

De Racisme Monitor meldde overigens nog een opmerkelijk feit, dat we van de (zelfbenoemde) joodse woordvoerders nooit te horen krijgen: er zijn in Nederland ongeveer 7000 praktiserende joden - op een totaal van 50.000 joden. Dat betekent dat slechts 14% van de joodse Nederlanders (geregistreerd?) religieus zijn. En nog een kleiner aantal (van de mannen) daarvan zal "herkenbaar" zijn door het dragen van een keppel. En nog een kleiner aantal daarvan zal met antisemitisme geconfronteerd worden. Natuurlijk is antisemitisme een abject en te veroordelen kwaad. Maar niet meer of minder dan islamofobie en ander racisme. Toch wordt het antisemitisme tegenwoordig bijna dagelijks gehyped - maar het inmiddels tot in Haagse kringen toe gelegitimeerde haatzaaien tegen moslims en islam, met Marokkanen met stip op een, is in de praktijk geen probleem. En dat is een gevaarlijk probleem.

Ephimenco bewijst Cohen's gelijk

In zijn column in Trouw maakt Sylvain Ephimenco Job Cohen af omdat hij opkwam voor de moslims in Nederland die in een moeilijke positie zitten omdat ze volgens Cohen net zo gediscrimineerd worden als de joden aan het begin van de oorlog. Ephimenco meent dat Cohen niet deugt door te onderstrepen dat hij niet hoog scoorde bij "een Amsterdamse jury" en in het opiniepanel van 'De beste politicus van het jaar'. Maar dat lijkt me juist een compliment, want het bewijst dat Job Cohen geen populistische schreeuwer is. Maar dat bedoelde Ephimenco er niet mee, die het blijkbaar op moreel vlak op wil nemen tegen een man die in zijn leven wel heel wat meer heeft gepresteerd dan het wekelijks oprispen van de gratuite hete lucht die columnisten normaliter produceren.

De vergelijking die Cohen tussen joden en moslims maakte was mijns inziens niet helemaal correct, want we zijn geen bezet land. Een betere vergelijking kun je maken met de antisemitische propaganda van de nazi's in de jaren dertig, in de opgang naar de Tweede Wereldoorlog en de holocaust, met de huidige islamofobe propaganda, die van iedere moslim een religieuze zeloot, een staatgevaarlijke terrorist, en in het algemeen een minderwaardig mens maakt. Net als wij ooit met joden deden.

Ephimenco eindigt zijn column met een alinea waarin hij, ironisch bedoeld, het woord moslims met joden omwisselt:

De joden, vooral jongeren, waren voor de oorlog verantwoordelijk voor het stelselmatig verjagen van homo’s en lesbo’s uit hun wijken. Ze terroriseerden hele buurten en vielen niet-joodse vrouwen lastig. Op hun steppen, de voorlopers van scooters, maakten ze Mokum onveilig en vielen winkels aan. Sommigen van hen werden af en toe gearresteerd omdat ze terroristische aanslagen beraamden of een dramaturg de keel hadden doorgesneden. Joden vormden toen ook de grootse criminele groep die in gevangenissen oververtegenwoordigd was. Ik wil natuurlijk best naar de schoolbankjes terug om bijlessen geschiedenis te krijgen. Maar dan wel samen met Job Cohen.

Maar daarmee valt alleen Ephimenco zelf door de mand. Want ten eerste bewijst hij met zijn 'grap' dat ook hij (álle) moslims wegzet als criminelen - net zoals de nazi's en hun collaborateurs in Nederland deden met joden. Ten tweede, wanneer we de taal'grap' negeren, vormt de alinea een vrij waarheidsgetrouwe weergave van wat de nazi's wérkelijk over de joden beweerden* - alleen is het aangepast aan de moderne tijd. Blijkbaar weet Ephimenco niets van die historie. Maar bewijst hij dat Job Cohen in zijn protest gelijk heeft: dat moslims worden gediscrimineerd in Nederland, net als de joden in de vorige eeuw. Ephimenco zet zichzelf in zijn column in wezen te kijk als een islamofobe nazi-propagandeur, en het is terecht dat Cohen protesteert tegen dit soort agitators die moslims doorlopend op spreekwoordelijke wijze tegen de muur zetten.

*VOETNOTEN

Onze vrijheden beschermen

"We oppose the Jews because we are defending the freedom of the German people."
Joseph Goebbels and Mjölnir, Die verfluchten Hakenkreuzler. Etwas zum Nachdenken (Munich: Verlag Frz. Eher, 1932).

"Onze vrede, onze veiligheid en onze vrijheid moeten wij koste wat het kost verdedigen. Helaas lukt dat niet altijd met vreedzame middelen. Soms moeten wij daarvoor geweld gebruiken, soms moeten daarvoor geheime operaties worden uitgevoerd. ... Het gaat vandaag om één fundamentele vraag: willen wij vechten voor onze vrijheid, willen wij vechten voor onze Westerse beschaving of gaan wij met conventies en mensenrechtenverdragen in de hand ten onder aan de barbaren die onze beschaving het liefst vandaag nog willen vernietigen?"
Geert Wilders bepleit administratieve detentie (CIA-detentiekampen als Guantanamo Bay) in Nederland, Tweede Kamer, 4 juli 2007

Durven benoemen

"The picture would be incomplete were I to be silent about the criminal side of a “decent Jew.” This has long been concealed by the cloak of Christian or Marxist brotherly love."
Hanns Oberlindober, Ein Vaterland, das allen gehört! Briefe an Zeitgenossen aus zwölf Kampfjahren (Munich: Zentralverlag der NSDAP, 1940)

"De statistieken liegen niet. De problemen zijn immens. Bijna een kwart van de Marokkanen en Antillianen tot 25 jaar is werkloos, in vergelijking met autochtonen verlaten meer dan 2x zoveel Marokkanen en 3x zoveel Somaliërs school zonder diploma en alle drie de groepen zijn zelfs rond de vier keer vaker verdachten van een misdrijf dan autochtonen.
Behalve door de risicogroepen Antillianen, Marokkanen en Somaliërs is Nederland ook cultureel verrijkt door Roma-zigeuners. Uit cijfers van de gemeente Nieuwegein blijkt dat van de Roma onder de 18 jaar meer dan 25% een strafblad heeft! Boven de 18 jaar is dat zelfs meer dan 75%!! Een bijna surrealistisch cijfer.
De standaard linkse reflex op zulk een feitenrelaas is het spelen van de sociaal-economische-achterstandskaart. Echter, uit verschillende recente onderzoeken (o.a. van Jennissen, Blom en Oosterwaal) blijkt dat ook na correctie van de sociaal-economische omstandigheden groepen niet-autochtonen veel vaker verdachte van misdrijven blijven."

'Maidenspeech: Onnodige uitgaven Antillianen-, Marokkanen- en Romagemeenten', pvv.nl

Criminelen, werelddominantie, geheimhouding

"The Jews live the lives of criminals. From the beginning, they have been told by their desert god El-Schaddei Jahwe that their task is to seize the products of the work of others and make themselves masters. From the moment the Jews decided to enslave other nations by committing crimes against humanity, they knew they were in great danger. If their crimes became known, they risked annihilation from a threatened humanity. It was necessary for the Jews to conceal their plans for world domination, to keep non-Jews from an awareness of the abyss before which they stood."
Julius Streicher, Der Stürmer, #12/1943

"In landen waar de islam nog niet domineert, mogen moslims ['de ingebakken intolerantie, de haat, het geweld'] verbergen. Er is een speciale term voor, takiyya. Dat betekent dat je als moslim in een niet-moslimland je ware moslimgezicht verbergt om vervolging te voorkomen, terwijl de strijd tegen niet-moslims wel heimelijk wordt gevoerd. ... Als de moslimcultuur dominant wordt in een land, kan hij volgens de leer van de takiyya wel zijn ware gezicht laten zien. Denk daarbij aan het spreekwoordelijke Marokkaanse jongentje van veertien dat wil voordringen in de rij in de winkel, wordt teruggewezen, en dan roept: “Wacht maar tot wij het voor het zeggen krijgen!” Zijn vader zal dat alleen nog maar gedacht hebben."
'Wilders spreekt: Ik capituleer niet', interview HP/DeTijd , 12 dec 2007

Martin Bosma

Suddeutsche Zeitung over Martin Bosma (waarom lezen we zulks nooit in onze kranten?):

"Ein Blick in Bosmas Büro, und die Fronten sind geklärt. Neben einer riesigen israelischen Flagge und der New Yorker Skyline (mit den Twin Towers) hängen Bilder von Ronald Reagan, Alexander Solschenizyn, Menachem Begin, Mosche Dajan - und Wladimir Jabotinsky, einem der radikalsten Zionisten. Ein Kabinett der Falken. "Sie sind alle da", sagt Bosma fröhlich, als wollte er sichergehen, dass die Botschaft auch sitzt."

"Israel ist überhaupt das Opfer in Bosmas Denken - und also unantastbar: "Wenn sich der Westen von Israel abwendet, wendet er sich von sich selbst ab." Die Politik in Jerusalem sei übrigens viel zu lasch, das Land müsse weit radikaler auftreten gegenüber seinen Feinden in der arabischen Welt."

"Das ist Bosmas Stil: maximale Provokation. Seitenweise zieht er im Buch über die "Dummheit" linker "Gutmenschen" her, diesen "nützlichen Idioten" der Dschihadisten, diesen "Heuchlern", die ihre Kinder am liebsten in ausländerfreie Schulen steckten und an Muslimen "mit ihrem Toyota Prius vorbeifahren"."

---

In januari 2009 'informeerde' Martin Bosma (links) een Amerikaanse bezoeker over Nederland: in sommige buurten is de sharia al ingevoerd, inclusief lijfstraffen. Overtredingen van de wet worden niet meer aangegeven bij de politie, maar worden door eigen islamitische rechters beoordeeld. De politie durft niet meer in die wijken te komen. Sietse Fritsma (rechts) voegt toe dat immigranten van de staat 250.000 euro per familie krijgen, en dat ze daarom niet willen werken. En sommige islamitische politici zijn bezig om in Nederland de sharia in te voeren. Ik neem aan dat na deze 'informatie' de portemonnees snel opengetrokken werden.

10 benkokkers duiken op in Sneek

Benkokkers zijn zijn de leden van de fundamentalistische Tora-Yeshua sekte van de oud-Leger des Heils officier Ben Kok uit Amersfoort. De sekteleider heeft zichzelf tot "joods-christelijk pastor" uitgeroepen en is altijd herkenbaar aan zijn uniform: een omgeknoopte Israëlische vlag. Zijn politieke missie is evident. Ook is hij anti-islam activist, en stelt
dat Palestijnse christenen geen echte christenen zijn. (bron)

Pro-Israëlgroep treft Muur Karavaan

Leeuwarder Courant, 18 november 2010

LEEUWARDEN - De Muur Karavaan, die protesteert tegen de afwerende houding van de Joden tegen de Palestijnen, probeert 40.000 handtekeningen te verzamelen om het parlement te dwingen actie tegen Israël te ondernemen. "Wij willen dat de muur weer verdwijnt", aldus het handjevol actievoerders.

De grote groep tegenstanders, onder wie de Sneker Ya'akov Siepman en de bekende Israël-pleitbezorger Ben Kok uit Amersfoort, stelde zich met de Israël-vlag tegenover hen op. "Jullie demoniseren Israël", zeiden ze. Kok noemt de actie crimineel en misleidend. "Er wordt gezegd dat ze de muur weg willen hebben, maar ze bedoelen heel Israël".

In Sneek moest de politie sussend optreden, toen een plaatselijke (Joodse) snackverkoper een van de actievoerders weigerde een zak patat te verkopen. De 'klant' werd boos, waarop kortelings een dreigende situatie ontstond.

Universiteit Gent schorst professor Marc Cogen

Op de Gentse universiteit is men blijkbaar nog niet vergeten dat studenten wijzer worden van kennis, en niet van haat- en angstpropaganda:

Cogen daagt niet op bij de rector

'Er zijn verschillende klachten ingediend bij de Dienst Preventie en Bescherming op het Werk (IDEWE) tegen de professor wegens verregaande pesterijen en het gebruik van verbaal geweld', zei de rector aan onze krant. 'Net om te vermijden dat de indieners van de klachten de professor tegen het lijf zouden lopen werd hem daarom tijdelijk de toegang tot de universiteit ontzegd.'
(...)
Cogen kwam eerder dit jaar al negatief in het nieuws toen hij, na herhaalde negatieve evaluaties zijn lesopdracht 'Internationaal Publiek Recht' moest afgeven. Hij nam het in zijn lessen ook vaak expliciet op voor de staat Israël, verdedigde controversiële stellingen zoals de joodse nederzettingen en is ook voorstander van de oorlog in Irak. Toen al, na het afgeven van zijn vak Internationaal Publiek Recht, en ook nu, beschuldigt hij de universiteit van antisemitsme. lees verder »



22 oktober 2007
Adviseur Karel De Gucht roept op tot oorlog tegen Iran

BRUSSEL - Marc Cogen, adviseur van Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht, roept op tot een oorlog tegen Iran. Dat doet hij in een gastcolumn op de website van de rechtse blogger Luc Van Braekel. lees verder »

---

7 januari 2009
Gentse hoogleraar Marc Cogen stelt voor om Gaza te ontvolken

Marc Cogen is hoogleraar Internationaal Recht aan de Universiteit Gent, maar werkte zich de afgelopen jaren in de kijker als moderne kruisvaarder tegen de islam. In oktober 2007 was hij één van de sprekers op de Vlaams Belang-conferentie tegen de islam georganiseerd door de ondertussen veroordeelde geweldenaar Bart Debie. In diezelfde periode schreef hij ook een column waarin hij opriep op om ten oorlog te trekken tegen Iran. Hij gaf zich toen uit als adviseur van minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht. De minister liet daarop snel weten dat Cogen al een tijd niet meer actief was als adviseur. lees verder »;

---

Cogen startte zijn carrière in 1978 als advocaat in Antwerpen. Hij is o.a. medeoprichter en lid van de raad van bestuur van de European Friends of Israël, een Europese lobbygroep voor Israël. Daarnaast zetelt hij in de raad van bestuur van het Joods Nationaal Fonds (JNF). Eind 2009 adviseerde hij de Knesset bij een wetsontwerp om geen buitenlandse financiering voor NGO's toe te staan. Zie ook Cogen's griezelige ideologiegenoten.

In 1982 begon hij zijn academische loopbaan aan de Universiteit van Gent en gaf ook een tijd les aan de Universiteit van Amsterdam en de VUB. De hoogleraar adviseerde ook in de financiële wereld en de politiek. Zo was hij van 2004 tot juni 2007 persoonlijk adviseur van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht.

The New Anti-Semitism

Recent attacks on Islam in the United States echo old slurs against Jews

Tablet Magazine | By Daniel Luban | Aug 19, 2010

After Abraham Foxman waded into the “Ground Zero Mosque” controversy, opposing plans to construct an Islamic community center a few blocks from the World Trade Center site, the Anti-Defamation League chief was assailed by critics who charged that the ADL was giving license to bigotry and betraying its historic mission “to secure justice and fair treatment to all citizens alike.” A week after initially coming out against the mosque, Foxman announced that the ADL was bowing out of the controversy, but the damage to the group’s reputation had been done.

A protester at a New York City Landmarks Commission vote on whether to grant protection to the buildings near Ground Zero that will house the Islamic community center. Michael Nagle/Getty Images

The problem for the ADL is that there simply isn’t much anti-Semitism of consequence in the United States these days. While anti-Semitism continues to thrive elsewhere in the world and to molder on the fringes of American society, Jews have by now been fully assimilated into the American ruling class and into the mainstream of American life. A mundane event like the recent wedding of Protestant Chelsea Clinton and Jewish Marc Mezvinsky drove this point home. What was notable was not the question “will she convert?” but how little importance anyone attached to the answer; the former first daughter’s choice between Judaism and Christianity seemed as inconsequential as the choice between Episcopalianism and Presbyterianism would have a few decades ago.

At the same time, many of the tropes of classic anti-Semitism have been revived and given new force on the American right. Once again jingoistic politicians and commentators posit a religious conspiracy breeding within Western society, pledging allegiance to an alien power, conspiring with allies at the highest levels of government to overturn the existing order. Because the propagators of these conspiracy theories are not anti-Semitic but militantly pro-Israel, and because their targets are not Jews but Muslims, the ADL and other Jewish groups have had little to say about them. But since the election of President Barack Obama, this Islamophobic discourse has rapidly intensified.

While the political operatives behind the anti-mosque campaign speak the language of nativism and American exceptionalism, their ideology is itself something of a European import. Most of the tropes of the American “anti-jihadists,” as they call themselves, are taken from European models: a “creeping” imposition of sharia, Muslim allegiance to the ummah rather than to the nation-state, the coming demographic crisis as Muslims outbreed their Judeo-Christian counterparts. In recent years the call-to-arms about the impending Islamicization of Europe has become a well-worn genre, ranging from more sophisticated treatments like Christopher Caldwell’s Reflections on the Revolution in Europe to cruder polemics like Mark Steyn’s America Alone and Bat Ye’or’s Eurabia.

It would be a mistake to seek too precise a correspondence between the new Islamophobia and the old anti-Semitism, which differ in some key respects. Jews have never threatened to become a numerical majority, or even a sizable minority, in any European country, so anxiety about Jewish power naturally gravitated toward the myth of the shadowy elite manipulating the majority from behind the scenes. By contrast, anti-Muslim anxiety has focused on the supposed demographic threat posed by Muslims, in which the dusky hordes overwhelm the West by sheer weight of numbers. (“The sons of Allah breed like rats,” as the late Italian journalist Oriana Fallaci put it.) It may be that in many ways this Islamophobia shares more of the tropes of traditional anti-Catholicism than classic anti-Semitism.

But if the tropes do not always line up, there is some notable continuity in the players involved. One of the most striking stories of recent years has been the realignment of segments of the European far right behind a form of militant support for Israel. Much of the traditional neofascist right remains both anti-Muslim and anti-Semitic, but savvier far-right leaders have realized that by dropping the anti-Semitic elements of their platforms and doubling down on Islamophobia, they can tap into a new base of support from pro-Israel hawks across the Atlantic. Both the British National Party and the Vlaams Belang in Belgium have gone this route, although it remains questionable whether the move away from anti-Semitism is more than skin-deep. (The Vlaams Belang’s predecessor party, for instance, was disbanded after a controversy concerning Holocaust-denying statements made by one of its top officials.) Equally striking has been the rise of Geert Wilders, the controversial Dutch politician whose Islamophobia, virulent enough to draw the condemnation of even the ADL, has made him a darling of “anti-jihadists” in the United States.

Although there was a predictable upsurge in anti-Muslim sentiments in the United States following the Sept. 11 attacks, much of the most virulent Islamophobic discourse remained marginal on this side of the Atlantic in the early years of the war on terror. There are several possible reasons for this, but one of the most important is simply that George W. Bush, as president, was committed to a rhetoric about Islam as a “religion of peace” divided into a moderate majority and an extremist minority. The justification for the Iraq war came to depend heavily on this distinction, and right-wing hawks, with some grumbling, generally fell into line. The election of Obama, however, freed the hawks from any obligation to temper their rhetoric and simultaneously provided ample material for conspiracy theories about Muslims and fellow travelers in the White House. The result has been an intensification both in the amount of Islamophobia and in its political prominence, as ideas that were once marginal have moved to the center of political debate.

***

The two years since Obama’s election have seen a sudden flood of books describing an alleged Muslim conspiracy against the United States. Examples include Robert Spencer’s Stealth Jihad: How Radical Islam Is Subverting America Without Guns Or Bombs, Spencer and Pamela Geller’s new The Post-American Presidency: The Obama Administration’s War On America, Paul Sperry’s Infiltration: How Muslim Spies and Subversives Have Penetrated Washington, and Sperry and P. David Gaubatz’s Muslim Mafia: Inside the Secret Underworld That’s Conspiring to Islamize America.

The works share a set of common themes. Radical Muslims who engage in violence are only the tip of the iceberg, goes the argument; the more insidious threat comes from the far larger group of religious Muslims (most, perhaps all) who aim to subjugate the United States under sharia law through ostensibly peaceful and legal means. In this they are aided and abetted by the leftist elites controlling the government, media, and academy—above all, the ambiguously Muslim Obama himself—and a cast of villains that includes some mix of the Muslim Brotherhood, Jeremiah Wright, Saudi Prince Alwaleed bin Talal, the Council on American-Islamic Relations, Obama adviser Dalia Mogahed, ACORN, and George Soros. Some of the authors of these works have ties to the European far right themselves; Geller and Spencer, for instance, have alienated former political allies by championing Geert Wilders and the Vlaams Belang.

Andrew C. McCarthy’s The Grand Jihad: How Islam and the Left Sabotage America is among the most recent, and likely the most comprehensive, contributions to the genre. McCarthy is, on the surface, a credible figure: A former federal prosecutor, he came to prominence by winning convictions against Sheikh Omar Abdel-Rahman and others linked to the 1993 World Trade Center bombing. During the Bush years, he was a vociferous defender of the administration’s detainee policies, while Obama’s election caused him to venture into nuttier territory. (He has speculated, for instance, that Bill Ayers may have been the real author of Obama’s Dreams From My Father.) His book helps illustrate both the potency of the Muslim-conspiracy myth and the extent to which it has taken hold of mainstream right-wing discourse.

McCarthy’s thesis is simple: Muslims aiming “to supplant American constitutional democracy with sharia law” have joined forces with leftists—including Obama himself—to impose a shared “totalitarian, collectivist” vision. Which Muslims? McCarthy hints that the real problem is Islam itself but that for reasons of political correctness it is wiser to stick to the term “Islamist”—a distinction that loses some of its force given his estimation that two-thirds of Muslims are Islamists. (Indeed, he applies the term to some, like Edward Said, who were not Muslims at all.)

The bulk of the Muslim population, then, aims to impose sharia over every aspect of American life. How will they do this? Through violence, if need be—but McCarthy is keen to note that Islamists are above all master dissimulators who will seek to impose sharia through legal means if they can (“grand-jihad-by-sabotage,” he calls it). This means that even peaceful attempts to follow Islam through strictly private means (for instance, through sharia-compliant finance) are simply precursors to a takeover of the overall system. Muslims who live within religious or ethnic enclaves are not merely trying to remain within a familiar community or preserve shared values; rather, they are presented as deviously following the “voluntary apartheid” strategy of Yusuf al-Qaradawi, ideologue of the Muslim Brotherhood—the group whose “global tentacles” extend into nearly every Muslim-American civil society organization. It is too obvious to be worth belaboring that no one would dream of applying a similar logic to Orthodox Jews or evangelical Christian homeschoolers.

At times, McCarthy speaks the language of religious tolerance, arguing simply that Islam should not have a “sacrosanct status” denied to other religions. Yet it becomes increasingly clear that he is in fact arguing for special targeting and discriminatory measures against Islam, and he eventually concedes that he believes it is wrong to place Judaism and Christianity “on a par with an inherently discriminatory, supremacist doctrine.” As a result, “foreign Muslims should not be permitted to reside in America unless they can demonstrate their acceptance of American constitutional principles.” (But how, given the Muslim propensity for dissimulation, can we be sure that their professions of loyalty are genuine?)

The Islamist threat to the United States, McCarthy further argues, would not be so dire if it weren’t for their alliance with the leftists who “dominate policy circles, the academy, and the media.” The most important of these, of course, is Obama himself. Obama “publicly professes” to be a Christian, and McCarthy generously allows that there is no reason to doubt him—although he goes on to include two full chapters on Obama’s Muslim roots—before asserting that the “faith to which Obama actually clings is neocommunism.” This distinction ultimately matters little, however, for the Marxism of Obama and the rest of the American elite coalesces in key respects with the Islamism of the Muslim Brotherhood and its American minions.

The overall tone and content of McCarthy’s polemic will be familiar to students of 1850s Know-Nothing anti-Catholicism or 1950s anti-Communism—or, for that matter, late-19th-century European anti-Semitism. It is tempting to dismiss him as a crackpot, and on an obvious level he is one. But his speculations and those of his fellows are far from irrelevant to the political moment. They are not being published in anonymous blog comments sections, but in widely publicized and bestselling books. More to the point, they have already made a notable impact on American political discourse.

The mosque furor is only the most recent and revealing demonstration of the anti-jihadists’ political influence; from the beginning of the controversy, McCarthy and his allies have dictated the terms of debate on the right. In his July 28 statement attacking the Islamic center, Newt Gingrich cited The Grand Jihad and framed the controversy in McCarthy’s terms of Western civilization under siege from creeping sharia. More recently, the American Family Association—a leading fundamentalist Christian group—cited the book to argue that no more mosques should be built anywhere in the United States because “each Islamic mosque is dedicated to the overthrow of the American government.” A campaign spearheaded by Pamela Geller, the right-wing blogger who was previously most notorious for publishing a lengthy piece alleging that Obama is the illegitimate child of Malcolm X, will place ads on New York City buses opposing the Islamic center. On September 11, she and Gingrich will lead a major rally against the center that will also feature Wilders, the Islamophobic Dutch politician. What was once a lunatic fringe now appears to be running the show, aided and abetted by mainstream figures like Gingrich.

It is quite possible that the next Republican president will also be a party to what can justly be called the new McCarthyism; for that reason alone, McCarthy and his allies deserve our attention. But even more important is the impact of this steady stream of anti-Muslim vitriol on the popular consciousness. Cynical politicians like Gingrich may know that all the talk of the Islamic center as a “9/11 victory monument” and of ordinary Muslims as stealth sharia operatives is mere agitprop designed to win votes in an election year, but ordinary citizens may take them at their word and act accordingly.

While activists like Pam Geller have led the anti-mosque campaign and the broader demonization of Muslims that has accompanied it, leaders like Abe Foxman have acquiesced in it. In doing so they risk providing an ugly and ironic illustration of the extent of Jewish assimilation in 21st-century America. We know that Jews can grow up to be senators and Supreme Court justices. Let’s not also discover that they can grow up to incite a pogrom.

Daniel Luban is a doctoral student in political science at the University of Chicago.

British Zionists join far-right organization to promote Islamophobia and racism in UK

Redress.cc | by Gilad Atzmon | 17 August 2010

Gilad Atzmon considers the background and significance of a newly-formed alliance between British Zionists and the far-right English Defence League, which has set up a "Jewish Division" led by a Jewish-Brazilian émigré called Roberta Moore.

I guess it shouldn't take us by surprise that the Israeli flag has become a common feature at demonstrations and gatherings by the ultra-nationalist English Defence League (EDL).



The EDL is campaigning for action against what it regards as the "Islamization of Britain" and "Muslim fundamentalists". It is a magnet for extreme right-wing activists and is driven by xenophobia and ethnocentrism.

Recently, the organization gained an "important" addition to its coalition of hatred, in the form of  "The EDL Jewish division". According to the Jewish Chronicle, "hundreds of [Jewish] followers" joined immediately. Supporters include a former Zionist Community Security Trust volunteer who claims "a lot of Jewish guys want to get stuck in". Another follower wrote on Facebook: "We are all Shayetet 13", a reference to the barbarous Israeli navy commando unit that was directly responsible for the massacre and execution of peace activists on the Turkish ship, the Mavi Marmara. It is also noteworthy that this bloodthirsty Jewish "patriot" didn't say "we are all SAS, British Navy or Royal Air Force". For some reason he preferred to affiliate himself with a foreign navy, a naval unit that fights Jewish wars rather than so-called British ones.



I guess that the EDL's leaders are not aware of the fact that their "Jewish Division" is there to exploit the new organization.

Roberta Moore, aged 39, the leader of the Jewish Division, admitted this week to Ha'aretz that it is "actually the Jewish Division that exploits the EDL".  In an interview with the Israeli newspaper on 13 July 2010, she said: "They [the EDL] think the league is exploiting us, while it is really we who initiated the Jewish Division. If anything, we are exploiting them."

While we are trying to recover from the devastating influence of the infamous Labour Friends of Israel and becoming accustomed to the unethical policy impact of the Conservative Friends of Israel, who have already succeeded in amending British universal jurisdiction, we should also get used to seeing the Israeli flag being waved at us in extremist righ- wing demonstrations. On the other hand, this is anything but a big surprise. The continuum between apartheid Israel, European Islamophobia, Melanie Philips's Londonistan and Nick Cohen's anti-Islam is both apparent and transparent.

I learned from Ha'aretz's expose of the Jewish Division that Roberta Moore is a Brazilian Jew born in Rio de Janeiro. She once lived in Israel and now resides in north London. In this video, you can watch Moore preaching Islamophobia while covering her body with an Israeli flag.

Moore told Ha'aretz:

We believe that if we call the enemy by his name, we will be able to fight him. We single out organizations that discriminate against Jews and Zionist organizations, and try to explain there is no difference between anti-Semitism and anti-Zionism… The problem is that they [the Muslims] are being brainwashed and believe they are superior to everyone else. They have the right to think that, but don't try to force your opinions on me and tell me the clothes I wear or the music I listen to are bad. Or that my beliefs are inferior and I must not do this or that. Why do we women have to cover anything?

Interestingly enough, I also live in Britain, in London, probably not too far from Moore. I am a successful musician and a public figure and I can never recall Muslims trying to suggest to me what music to play or what clothes to put on. However, what I do recall is Jack Straw, the former British home secretary, suggesting to Muslim women what to wear and how to appear in public. Moreover, as far as I am aware, it was actually Jews – the  Board of Deputies of British Jews and the so-called "Jewish anti-Zionists" – who pathetically and unsuccessfully tried to block my music and writing. Also, it is Jews, not Muslims, who believe that they are "chosen".



If Jews like Moore believe themselves to be ordinary people, why don't they join the EDL as ordinary members, on par with other members? If racist Jews are as ordinary as other bigots, why do they operate within a racially-orientated cell – "the Jewish Division"? The answer is simple: the Jewish Division is a continuation of Zionist supremacy and, as Moore admitted, it is there to "exploit the EDL" or just to take it for a little Zionist ride.

"Islam is not a religion, but a cult; it has all the features of a cult," Moore emphasizes. She is obviously deluded. Not only is Islam a religion, but it is also driven by an aspiration for peace (salam) universalism and humanism. It is practised by a billion people. It cannot be a cult or considered as such. However, Jewishness (as opposed to Judaism), which Moore clearly succumbs to, has all the elements of a cult. Jewishness is a marginal ideology; it is a set of beliefs or practices that are reasonably considered strange from a universalist and humanist point of view. It is also a racially-orientated, supremacist ideology. It even has a set list of barbarous rituals known as Zionist practice.

Moore is obviously a shallow human being and I won't spend any energy debating her. However, the fact that she is proudly and openly preaching hate in Britain under the Jewish banner and carrying the Israeli flag is very significant. I guess that we should encourage her never to stop. Not only does she expose the true face of Jewish tribal politics, but she also brings to light the true ideological impetus behind Islamophobia in Britain.

But there is another interesting aspect in Moore's political attitude. Considering that she is an immigrant in this country, I find it slightly puzzling to hear her calling on Muslims to "get out of our land … go back to your home". I guess that by "our land" she is referring to Britain. I wonder when did Britain become "her land"? And if it is her land, why is it her land more than the other millions of Muslim immigrants who settled in this country, as Moore and I have done?

Moore offers an answer: "They [the Muslims] are unwilling to respect the laws of the place"… It is actually Moore and her Jewish followers who fail to respect the British value system. She resorts to the most repulsive Zionist rhetoric: "Let them go back home. They have enough places [to go to]." I wonder how Moore would react if someone suggests that she consider going back to where she came from or where she belongs.

Interestingly enough, Moore has many lands. England is her land. She doesn't want Muslims here. But she also considers Israel to be her land. "I don't understand why the Israeli flag doesn't fly over Al-Aqsa [Mosque in Jerusalem]," Moore remarks. "That mosque is on our land." Seemingly, Moore, like many other Diaspora Jews, "owns" very many lands.

I guess it will not be long before the EDL understands the true motivation behind the newly emerging Jewish phoney patriotism. The EDL claims to support the British armed forces. The EDL may want to find out what is the current representation of the Jewish community within the armed forces. The EDL had better also check out how many Jews have given their lives for Britain in Iraq, a criminal war that was enthusiastically cheered by Jewish Chronicle writers such as David Aaronovitch and Nick Cohen.

If Roberta Moore and her followers within the Jewish Division of the English Defence League were slightly attentive to Jewish history, they would gather that Jewish tribal patriotism has always been exposed for what it is: Judaeo-centric tribalism.

Gilad Atzmon is an Israeli-born musician, writer and anti-racism campaigner. His latest jazz album, "In loving memory of America", was released on 1 March 2009 and can be purchased here.

---

De EDL maakt ook deel uit van de achterban van onze islamofoob Gert (Geert Wilders)

Paul Ray, originator of the English Defence League, has found a new friend: Nick Greger, the German former neo-Nazi who is now a close associate of the Northern Ireland Loyalist Johnny Adair. On Ray’s blog, he and Greger pose together with a t-shirt glorifying Loyalist terrorist organisations as part of a gallery announcing the launch of “The Ancient Order of Templar Knights”.

“Tommy Robinson” – spokesperson for the English Defence League (EDL) and a founder member of the group – is a Nazi. He has been exposed as British National Party (BNP) member Stephen Yaxley-Lennon, from Bedford. He joined the BNP in 2004.

EDL goons on Newsnight (BBC), part 1:

(part 2)

SGP biedt gedoogsteun aan VVD-PVV-CDA

Natuurlijk, de fundamentalistische extremisten van de SGP voelen zich verwant met andere extremisten, zeker wanneer ze elkaar kunnen vinden in de bestrijding van islam en moslimhaat.

De SGP is bereid om gedoogsteun te geven aan een centrumrechtse coalitie van VVD, PVV en CDA als daarom wordt gevraagd. Dat zei fractievoorzitter Kees van der Staaij.

De vraag is of de PVV stabiel genoeg is voor regeringsdeelname. Gedoogsteun kan dan nodig zijn en de SGP wil die geven. Ook gezien de krappe meerderheid van 76 zetels van VVD, PVV en CDA.

Van der Staaij adviseerde de koningin om een informateur van VVD-huize aan te stellen. Die moet bekijken of een kabinet met de PVV mogelijk is. Vrijwel alle partijen gaven hetzelfde advies.

SGP wil kabinet met Wilders gedogen | RTL Nieuws, 12.06.10

Robin van der Kloor (Elsevier) verspreidt leugens

"Het schip gaat nog steeds in de richting van de Gazastrook. Opmerkelijk is dat dit 'vredesschip' is vernoemd naar een aan Hamas-gelieerde Amerikaanse activist."

Een vileine leugen. Zelfs de Israëlische regering heeft dat nooit gesuggereerd over de in 2003 door een Israëlische bulldozer overreden vredesactiviste Rachel Corrie.

Rachel Corrie overreden door Israëlische bulldozer.

Robin van der Kloor (1980), de schrijver van dit vod in het pulpmagazine Elsevier, studeerde in 2006 af aan (nota bene) de School voor Journalistiek in Utrecht. Daarna werkte hij voor een reclameblaadje, maar bij Elsevier kon hij met 'het echte werk' aan de slag. Hij is sindsdien populair op de racistische websites van de Nederlandse anti-islam lobby als 'Shadned', 'Faithfreedom' en websites met de naam 'Eurabia'. Dat haatzaaiers een probleem hebben met vredesactivisten, en vice versa, valt natuurlijk niet te ontkennen.

Moslimhaat in Nederland toont onze hypocrisie

Ridderkerkse moskee keer op keer beklad. De afgelopen drie jaar komt het steeds vaker voor dat er racistische leuzen worden geschreven op de moskee. (3 juni 2010)

Vooralsnog bestaat er over racistische incidenten tegen moslims geen zorg in Nederland. De vraag is of dat ook zo zou zijn wanneer het in onderstaande lijst geen moskeeën maar synagoges betrof. Na de lijst een aantal reacties in de Nederlandse media (via krapuul.nl). Wanneer deze tegen joden werden geuit... was het strafbaar, en werden ze helemaal niet gepubliceerd.

• 23 september 2001 - Brandstichting moskee Gorinchem
• 10 juni 2001 - Brandstichting moskee Apeldoorn
• 21 mei 2003 - Brandstichting moskee Vianen
• 17 juni 2003 - Brandstichting islamitische school Eindhoven
• 5 april 2004 - Brandstichting moskee Panningen
• 2 november 2004 - Moord Theo van Gogh
• 2 november 2004 – 13 maart 2005 - 135 moskeeën en 29 islamitische scholen doelwit van bedreiging, bekladding, vernieling en brandstichting
• 26 maart 2005 - Brandstichting Bedir-school Uden
• 26 maart 2005 - Brandstichting moskee Oldenzaal
• 15 juni 2005 - Brandstichting moskee Rotterdam
• 10 juni 2006 - Brandstichting moskee Vlaardingen
• 15 december 2006 - Brandstichting moskee Maastricht
• 24 maart 2007 - Brandstichting moskee Huizen
• 20 oktober 2007 - Brandstichting moskee Leeuwarden
• 13 juli 2007 - Moskeeën Haarlem beklad met leuzen ‘fuck Allah’; ‘Allah moet dood’
• 21 juli 2007 - Molotovcocktails moskee Haarlem
• Wintermaanden 2007/08 - Bekladding, ingegooide ruiten, brandbommen, moskee Zeist
• 19 maart 2008 - Molotovcocktail moskee Huizen
• 14 februari 2009 - Steen door ruit tijdens ochtendgebed, moskee Drachten
• 8 mei 2009 - Aanslag moskee Zoetermeer met brandbom

• 27 juni 2009 - Turks verenigingsgebouw en moskee beklad met leuzen ‘Sieg Heil’ en ‘Geert Wilders’
• 2 augustus 2009 - Varkenskop moskee Ede
• 15 november 2009 - Molotovcocktail moskee Zoetermeer
• 4 januari 2010 - Brand gesticht in moskee Arnhem
• 18 maart 2010 - Moskee Groningen besmeurd met bloed, ingewanden, zwijnenkop

• 16 mei 2010 - Dood schaap opgehangen met 'No mosk'

NEDERLAND REAGEERT:

Omroep Brabant:

15-05-2010 om 16:10 uur | limbo
Als het zo door gaat zijn er straks meer moskee’s dan kerken in Nederland, 1 voordeel naar de moskee gaan de geloviggen nog naar toe, de kerken staan allemaal leeg en worden amper bezocht.

15-05-2010 om 18:00 uur | gino02
groot gelijk! !

15-05-2010 om 18:09 uur | magic4life
na 9 juni wordt alles anders

15-05-2010 om 19:36 uur | kees40
jaja maar ga ook eens na waarom. het is veel mensen een doorn in het oog gezien daar al maanden alles opgebroken ligt een weg zelfs omgelegd word enz enz, dit terwijl er andere wijken zijn die al jaren erom vragen dat er wat gebeurd of opgeknapt word maar voor zo een rot moskee mag wel alles gebeuren

15-05-2010 om 20:18 uur | kees40
idd schandalig om daar zo een werloos dier voor te gebruiken maar vergeet niet die moskeegangers gaan zelf er niet veel anders mee om hoor met dat ritueel slachten

Spitsnieuws:

gewoon een varkens boer overhalen zijn varkens daar een dagje te laten rond rennen dan willen ze er geen moskee meer hebben.
En natuurlijk is dat allemaal zonder geweld en zonder dat je iemands leven in gevaar brengt of bedreigd
Iets waar die m.*.tjes stemmers wat van kunnen leren.
menotyou | 15-05-10 | 18:00

De acties worden harder. Toch prefereer ik de handelswijze van de EDL. www.englishdefenceleague.org…
Zolang het het politiek correct establishment geleid door idioten als Cohen. Bakellende en Pechtold zullen de acties alleen maar harder worden.
Weisse rose | 15-05-10 | 18:05

FOK:

raiderxxx 15-05-2010 @ 16:40
Boodschap is duidelijk en ik ben het er 100% mee eens.
Opzouten met die moskeeen.
Zolang de moslims in NL demonstreren dat ze zichzelf als bevolkingsgroep niet geciviliseerd kunnen gedragen door hun woestijngewoonten, moeten er ook geen faciliteiten komen die deze cultuur stimuleren.

Telecaster 15-05-2010 @ 16:26
Schaap? Moet dat dan geen dood varken zijn?
Het IQ van sommige mensen ook...

Duplo84 15-05-2010 @ 16:32
als je een schaap ophang dan komen ze toch juist met de döner broodjes aangerend of niet

JustinK 15-05-2010 @ 16:36
Als er één schaap aan de gevel hangt.....

jobdedraaikont 15-05-2010 @ 17:30
Is schijnbeweging, iedereen denkt 'ach een schaap, had ook een varken kunnen zijn' maar intussen liggen er honderden liters varkensbloed op de vloer, varkensonderdelen in de spouwmuur (oostzijde) en varkensonderdelen in de kruipkelder !!!
ps ik hoop dat ik niemand op een idee gebracht heb [3 ja-knikkende smilies]
ps2 er is er nog een in aanbouw bij een welbekende TL buizen fabrikant in de buurt, ook Roosendaal.
ook weer, niemand op ideeén gebracht, hoop ik !!

beetotheizzo 15-05-2010 @ 17:49
Dat kan niet anders dan door moslims zelf zijn gedaan, anders hing er wel een varken.

Telegraaf: De Telegraaf kent zijn pappenheimers en zet bij dit soort gebeurtenissen de reacties maar gewoon dicht.

Dagelijksestandaard: Bij dagelijksestandaard noemen ze het “smakeloos” en vermoeden ze verder een “false flag” (i.e. de moslims doen het zelf)

NuJij:

20 – 1 dag 17 uur geleden door mirtje
Het is zielig voor de schaap, maar laten we eerlijk zijn, nederland komt waarschijnlijk in opstand!
Tig procent is het zat!

128 – 1 dag 16 uur geleden door Positivos
@119 wanneer snappen jullie nu eens dat het nu wel eens genoeg is voor de autochtone medemens. Wij moeten alles goed vinden, wij moeten ons steeds meer en meer aanpassen aan de ste eds verdergaande, vromer wordende Moslim.
Alles heeft zijn grenzen. En dan mogen de linksen alles goedvinden wat de allochtonen doen, allochtoongeilheid hebben, er komt een moment dat Nederland een tijdbom wordt en dan krijgen we een burgeroorlog, gebeurt vanzelf.
Links moet niet raar opkijken als diezelfde mensen die alles van kinks gedaan kregen, links links laten liggen…

1 dag 20 uur geleden door arjontje
@ 1. Waar staat dat het dier gedood is.
kan net zo goed al overleden zijn.
...tegenwoordig heb je soms provocerende maatregelen nodig, om tot sommige mensen door te dringen.

1 dag 20 uur geleden door ruwe harige cavia
Als je dan wil protesteren tegen moslims doe het dan met een varken, dan zou je in ieder geval tonen iets van het geloof te weten.

1 dag 20 uur geleden door Mekki4ever
Het arme dier verdient meer respect.....dan zo een behandeling door een laffe beest....

Dood schaap bij nieuwe moskee maakt racisme pijnlijk zichtbaar

Joop.nl | René Danen, voorzitter Nederland Bekent Kleur | 16 mei 2010

De Nederlandse overheid reageert te vaak bagatelliserend op racistische incidenten

Rita Verdonk zei enkele jaren geleden in de befaamde toespraak bij de lancering van haar beweging Trots op Nederland: "Wij zijn al eeuwenlang een gastvrij volk". "Er verschijnen steeds onderzoeken die ons van discriminatie beschuldigen. Nederlanders hebben het niet in zich om te discrimineren!”

Helaas werd dit weekend het tegendeel pijnlijk zichtbaar. In Roosendaal is op de plek waar een moskee moet komen een dood schaap opgehangen. Op de vacht van het schaap is met groene letters No Mosk, (geen moskee) gespoten. Sommige Nederlanders schrikken dus niet terug voor discriminatie. In dit geval van moslims. Ze vinden kennelijk dat moslims geen recht hebben op hun eigen gebedshuis.

Dit soort islamofobe incidenten komt vaker voor in ons land. In maart nog werd een moskee in Groningen besmeurd met varkensbloed. Eerder waren er al racistische leuzen gekalkt op het gebouw. Inwoners van Groningen verzamelde zich in de dagen na het incident onder het motto Groningen Bekent Kleur en organiseerde een protestactie. Aan de demonstratie namen ook twee Groningse wethouders deel. Het stadsbestuur reageerde daarmee alert op de bekladding van de moskee.

Dat was heel anders in juni vorig jaar in Veendam, toen het gebouw van een Turkse vereniging en een moskee beklad werd met hakenkruizen en de leuzen "Oprotten uit NL", "White Power" en "Geert Wilders". De burgemeester van Veendam bagatelliseerde toen de racistische bekladdingen door ze "onhandige domheid" te noemen. In Waspik werd eerder een Liberiaans gezin weggepest door racistische pesterijen. Na onderzoek bleek dat de gemeente de zaak had afgedaan als kwajongenstreken en meer dan een jaar niet had ingrepen.

Die bagatellisering is een terugkerend fenomeen bij de reactie van de Nederlandse overheid op racistische incidenten. Dat concludeerde onlangs ook politicoloog Rob Witte in zijn boek "Al Eeuwenlang een gastvrij volk", dat hij vernoemde naar de speech van Verdonk. Hij schrijft dat racistisch geweld, vernielingen en bedreigingen in Nederland al tientallen jaren stelselmatig voorkomen. Maar de overheid ontkent regelmatig dat dergelijke misdrijven een racistisch karakter hebben. „In het dominante zelfbeeld van Nederland bestond afgelopen zestig jaar geen ruimte voor erkenning van het bestaan van racistisch geweld”, aldus Witte.

In Groningen durfde bewoners wel te erkennen dat racisme, in zijn moderne variant van moslimhaat, ook in hun stad voorkomt. Ze namen stelling ertegen en spraken uit dat de Nederlandse samenleving een kleurrijke mix van diverse culturen is en moet blijven. Hopelijk staan burgers van Roosendaal en daarbuiten de komende dagen ook op om kleur te bekennen en solidair te zijn met moslims. Overheid en politiek in Roosendaal kunnen daarin voorop gaan. Voor de politie rest de taak om de daders op te sporen en voor het gerecht te brengen voor deze walgelijke racistische daad.

Een repliek aan Ratna Pelle, beroepspropagandiste, hysterische Zioniste en Palestijnenbasher

Door Floris Schreve (via Stan)

"De ‘aldoor zegevierende staat Israël’ kan niet eeuwig steunen op de sympathie voor slachtoffers" (Wiesenthal). Wiesenthal lijkt te bedoelen dat het voor de staat Israël, nu het ‘aldoor zegeviert’, niet meer nodig is om zich als slachtoffer op te stellen, maar zijn kracht ten volle kan laten gelden. Dat mag waar zijn, mits je daaraan toevoegt dat die nieuwe positie nieuwe verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Het probleem op dit moment is dat de staat Israël, hoewel het ‘permanent zegeviert’, nog steeds steunt op het beeld van de Joden als slachtoffers om zowel zijn machtspositie te legitimeren, als om zijn critici te hekelen als verhulde Holocaustsympathisanten’.

Slavoj Žižek (filosoof, verbonden aan de universiteit van Ljubljana, Slovenië, en gasthoogleraar aan vele andere universiteiten in Europa en de VS), in Geweld; zes zijdelingse bespiegelingen, Boom, Haarlem, 2008, p. 119

‘One must admit, however, that all liberals and even most ‘radicals’ have been unable to overcome the Zionist habit of equating anti-Zionism with anti-Semitism. Any well-meaning person can thus oppose South African or American racism and the same time tacitly support Zionist racial discrimination against non-Jews in Palestine. The almost total absence of any handily available historical knowledge from non-Zionist sources, the dissemination by the media of malicious simplifications (e.g. Jews vs. Arabs), the cynical opportunism of various Zionist pressure groups, the tendency endemic to university intellectuals uncritically repeat cant phrases and political clichés (this role of Gramsci assigned to traditional intellectuals, that being ‘experts in legitimation’), the fear of treading upon highly sensitive terrain of what the Jews did to their victims, in an age of genocidal extermination of Jews-all this contributes to the dulling, regulated enforcement of almost unanimous support for Israel. But, as I.F. Stone recently noted, this unanimity exceeds even the Zionism of most Israelis’

Edward Said (hoogleraar literatuurwetenschappen aan de Columbia University en prominent Palestijns intellectueel, overleden in 2004, zie ook dit eerdere artikel op dit blog), in The Question of Palestine, 1978 (geciteerd uit Moustafa Bayoumi & Andrew Rubin, The Edward Said Reader, Vintage, New York, 2000, p. 118). Inmiddels is er wel het een en ander veranderd, in Europa en ook in Amerika, maar voor hetgeen wat er hier besproken gaat worden is deze passage van Edward Said nog altijd schokkend actueel, zoals snel zal blijken.

Hasbara of hysterische soliste?
Een repliek aan Ratna Pelle, beroepspropagandiste, dolgedraaide Zionistische veelblogster en Palestijnenbasher

Elders op het web schreef de eerder ter sprake gekomen radicale pro-Israël activiste Ratna Pelle (zie mijn vorige bijdrage over het Israëlische Palestijnse conflict) op een van haar vele blogs (http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000413.html):

De methoden van de anti-Israellobby (1)
IMO Blog, 11 december 2009

‘Een van de dingen die me opviel toen ik me in discussies met felle tegenstanders van Israël begaf, is hoezeer men op de man speelt. Jaap Hamburger (van ‘Een Ander Joods Geluid’, FS) is hier een kei in, en kleineert zijn tegenstanders continu. De minachting spat er vanaf. Je zou zeggen dat de voorzitter van een in zijn ogen respectabele club die geregeld in de media verschijnt dergelijke methoden niet nodig heeft. Het blijkt echter nog erger te kunnen, en radikale antiziosemieten zoals ene Sonja (of Janneke), Stan van Houcke en het groentje Floris Schreve (hij wil graag carrière maken in de antizionistische blogosfeer), proberen hun tegenstanders te intimideren. Stan van Houcke, die zelfs officieel journalist is, spant de kroon. Honderden blogs wijdt hij aan zijn opponenten, waarbij alles wat zij ooit hebben geschreven tegen hen wordt gebruikt, al heeft het helemaal niks met Israël of de Palestijnen te maken’.

Ratna Pelle, in haar woorden: ‘Ik ben Ratna Pelle, een academica uit Nederland, en ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch Israëlisch noch Arabisch’, vindt mij, waarschijnlijk op grond van dit ene blogitem, een ‘anti-ziosemiet’ (alhoewel, ik moet nog carrière maken). Tja, wat moet je hiermee? ‘Antiziosemitisme’ is een neologisme, wellicht afkomstig van Ratna zelf, althans het is de eerste keer dat ik heb kennis genomen van deze Orwelliaanse kwalificatie. Maar als ik het goed begrijp zou het dus een soort antisemitisme zijn. Interessant om dat van de niet-Joodse (maar misschien wannabe Joodse, in ieder geval hysterische Zionistische) Ratna te mogen vernemen. Is kritiek op Ratna Pelle al een vorm van antisemitisme? Zoiets als kritiek op Stalin een schoffering van het proletariaat betekende? Boeiend. Bovendien, wat weet ze verder van mij, of van mijn achtergrond? Kan nog heel interessant gaan worden.
Je zou verder natuurlijk boos kunnen worden om zo’n kwalificatie (en dat zou volkomen terecht zijn), maar als je ziet wat ze in een bericht daaronder schrijft, denk ik niet dat ze erg overtuigend is. Ik kan iedereen aanraden om het verder te lezen. Ze valt vanzelf door de mand. Bovendien bevind ik me in goed gezelschap, gezien de anderen die ze noemt.
Maar wat moet je ermee? Want wat je er ook van mag vinden, er valt genoeg over te zeggen. Wat wel fascinerend is dat zij over Stan van Houcke schrijft: ‘Honderden blogs wijdt hij aan zijn opponenten, waarbij alles wat zij ooit hebben geschreven tegen hen wordt gebruikt, al heeft het helemaal niks met Israël of de Palestijnen te maken’. Interessant om dat van Mevrouw Pelle te mogen vernemen. Ratna Pelle schrijft namelijk duizenden blogitems (niet overdreven, vandaag waren het maar liefst 6.860 hits), waarin zij de halve wereld voor antisemiet uitmaakt. Als je haar naam googlet zal dat in een oogopslag duidelijk worden.

Haar mooiste quote vind ik nog altijd:

‘Pr werkt sowieso vooral wanneer zij zelf onzichtbaar is, en het lijkt alsof authentieke mensen spontaan hun verhaal vertellen, onderzoekers en wetenschappers met nieuwe ‘onthullende feiten’ naar buiten komen, er spontaan opeens allerlei artikelen verschijnen en reportages worden gemaakt die jouw kant van de zaak naar voren brengen,’

aldus Ratna Pelle, in haar recensie van Het zijn net mensen van Joris Luyendijk, in een zeldzame vlaag van (onbewuste?) openhartigheid, http://www.israel-palestina.info/hetzijnnetmensen.html. Haar spelling van de afkorting ‘P.R.’ (als ‘Pr’) lijkt hier (alweer onbewust?) eerder een afkorting te zijn van ‘Propaganda’ dan van ‘Public Relations’. Bovenstaande ‘ontboezeming’ geeft mijns inziens de kern van haar doelstellingen en strategieën weer, althans haar vele pogingen daartoe. De overstelpende kwantiteit van haar bijdragen op het internet is daar het resultaat van.

Het ‘probleem’ Ratna Pelle is niet zo zeer haar radicale opvattingen (er zijn in het Nederlandse taalgebied genoeg van dit soort bloggers te vinden met soortgelijke extreme standpunten), maar het zit hem er vooral in hoe zij zich manifesteert.
In de eerste plaats probeert zij zich als ‘neutraal’ of ‘onafhankelijk’ te presenteren. Haar website Israël-Palestina info heeft bijvoorbeeld als logo een Israëlisch en Palestijns vlaggetje. Op het eerste gezicht staan er allerlei ‘neutrale’ (of ‘objectieve’) achtergrondartikelen op. Maar als je deze nader bekijkt dan blijken deze er vooral op te zijn gericht dat Palestijnen geen aanspraken kunnen maken op het gebied ten westen van de Jordaan en dat de Palestijnen eigenlijk helemaal geen volk zijn, maar Arabieren, die al genoeg nationale staten hebben. Sinds wanneer is dat een argument? Is net zoiets als alle Nederlanders kunnen best verhuizen als er hier Chinezen moeten worden gehuisvest, want er zijn al genoeg Europese landen voor ‘Europeanen’. En bovendien, je zou dan net zo goed kunnen stellen dat ‘de Joden’ eigenlijk geen volk zijn, maar een religie, met diverse nationale achtergronden. Hadden zij daarom het recht om de Palestijnen te verdrijven? Pardon, in de ogen van Ratna zijn dat de ‘Arabieren’ (Palestijnen bestaan niet), die trouwens niet verdreven zijn, maar zelf het land hebben verlaten, omdat hun leiders daartoe zouden hebben opgeroepen. Deze ietwat nationalistische mythe van de Staat Israël, die nog steeds door Ratna wordt uitgedragen, is inmiddels allang ontkracht, niet in de laatste plaats door diverse Israëlische historici zelf (de ‘New Historians’ als Ilan Pappé, Benny Morris, Avi Schlaim, Tom Segev ea), zij het dat deze historici over de ‘beoordeling’ van deze etnische zuivering sterk van mening verschillen (vooral Pappé en Morris, die tegenwoordig weer het ultra-zionistische standpunt uitdraagt, zie dit recente interview met de Groene Amsterdammer, al ontkent hij deze gebeurtenissen niet, hij ‘rechtvaardigt’ ze slechts). Wellicht is het aardig om nog een keer de parabel van Joris Luyendijk aan te halen (waar Ratna overigens woedend over is):

‘Stel: in de Verenigde Staten wordt een gek de baas die alle mensen met een Friese grootvader laat oppakken en afmaken. Het wordt een moordpartij van ongekende omvang en als het Anti-Friese bewind eindelijk ten val komt, is duidelijk dat de Friese overlevenden niet meer in Amerika willen wonen. Dus komt er een plan: de Friezen krijgen een eigen staat. En wat is een logischer plek dan het land dat volgens de oude teksten Fries is? Ondanks Nederlands verzet stemmen de Verenigde Naties met het plan in en uit de hele wereld trekken mensen met een Friese grootouder richting de nieuwe Friese staat, royaal gesubsidieerd door Amerika. De overige Nederlanders protesteren: ”Wij hadden toch nooit problemen met de Friezen?’ Maar in de internationale opinie overheerst het medelijden met de Friezen. Er komt een voorstel: de helft van Nederland wordt Frisia, en in de andere helft kunnen de Nederlanders blijven wonen.
De Nederlanders pikken dit niet en er komt een oorlog die de Friezen, met Amerikaanse hulp, winnen en een nog groter deel van Nederland valt in Friese handen. Miljoenen niet-Friese vluchtelingen overstromen de grote Nederlandse steden en de spanningen lopen op, vooral omdat kleine groepjes Nederlanders een guerrilla zijn begonnen tegen de Friezen. ‘Terrorisme!’, roepen Friese voorlichters op CNN: ‘They are killing innocent Frisians!’ Intussen vraagt het Nederlandse volk: ‘Wat hebben wij voor leiders?’
Er volgt een militaire coup en wanneer Nederland probeert in het buitenland wapens te kopen, verovert de jonge Friese staat met een ‘preventieve aanval’ de rest van Nederland, plus stukken van Duitsland en België. Drommen niet-Friese Nederlanders vluchten de grens over naar Duitsland en België, waar ook coups volgen: we moeten voorkomen dat de Friezen ons pakken! Intussen regeert het Friese leger met harde hand over de bezette Nederlandse provincies, wurgt de economie en confisqueert de mooiste stukjes voor nederzettingen en speciale wegen van die nederzettingen naar Frisia.
Dan komt er een vredesproces en krijgt Nederland Limburg, een stukje Brabant en een Zeeuws eiland aangeboden. Die brokjes mogen geen Nederland heten, Nederland mag geen leger hebben en alle grenzen worden bewaakt door Friese troepen’. (Joris Luyendijk, Het zijn net mensen; beelden uit het Midden Oosten, Uitgeverij Podium, 2006, p. 145-146)

Ratna hierover: ‘Welke twintig zaken kloppen er niet in deze vergelijking? Het is overigens niet de eerste keer dat ik hem tegenkom. Ik kom hem vaker tegen in discussies en ik moet altijd erg mijn best doen niet boos te worden en vriendelijk uit te leggen waarom hij totaal niet opgaat. Het begint al met de aanname dat er dus, voor Israëls stichting, een Palestijnse staat was waar pas na de Holocaust opeens een hoop Joden naartoe kwamen en de VN hun dit gebied toewees ‘op grond van oude teksten’. Niet omdat zij er altijd hadden gewoond, zoals in Jeruzalem, Safed, Tiberias en Hebron, er voor de Holocaust al een Joodse staat in wording was in Palestina die praktisch alle zaken zelf regelde, niet omdat Joden altijd een fysieke, religieuze en spirituele band met het land hebben gehad, en dit centraal staat in zowel religie als nationale identiteit. Vervolgens wordt alle Arabische vijandigheid tegenover de Joden ontkend, pas toen zij het land praktisch wilden overnemen kwam er verzet. In de praktijk waren er figuren als de moefti, die Hitlers oplossing van het Joodse probleem in Palestina wilde toepassen en vanaf de jaren ’20 de Arabische bevolking tegen de Joden opzette, werden de Joden geregeld aangevallen en wezen de Arabieren ieder compromis en iedere samenwerking met de Joodse gemeenschap af. Deze en talloze andere zaken laat niet alleen Luyendijk weg, maar de media überhaupt en dat is waarom we deze vergelijking zo dikwijls te horen krijgen’. (http://www.israel-palestina.info/hetzijnnetmensen.html)

Wat klopt er niet aan Ratna’s ‘weerlegging’? Natuurlijk dekt deze analogie niet de hele situatie, maar in Friesland hebben er toch altijd Friezen gewoond? Lijkt me duidelijk. En dat er veel wrijvingen zijn geweest gedurende het interbellum tussen de Palestijnse bevolking en de Joodse nieuwkomers, ook waar. Maar er waren ook Joodse terreur organisaties die vele bloedige aanslagen pleegden, zowel op Palestijnse als Britse doelen. Het opblazen van het King David Hotel door de Irgun militie in 1946, waarbij 91 doden vielen, is hier een goed voorbeeld van. Dat ook de Palestijnen (pardon Arabieren) zich aan soortgelijke zaken schuldig maakten, ook waar. Maar mochten ze daarom massaal hun land uit gedreven worden? Elders in dit artikel zegt ze dat er nooit een Palestijnse staat was. Nee, want het hele gebied was een onderdeel van het Osmaanse Rijk. Er was dus ook geen Joodse staat. Maar rechtvaardigt dit de exclusieve claim (want daar gaat het hier om) van de Joden op het gebied Palestina, waar voor Palestijnen, pardon Arabieren, geen plaats meer was? Enz. enz.

Maar het ‘probleem Ratna Pelle’ is naast de ‘kwaliteit’, vooral de kwantiteit. Er is op dit onderwerp niemand zo actief in het Nederlandse taalgebied op internet als zij. Haar productie is werkelijk van een maniakale omvang. Psychologisch ongetwijfeld bijzonder interessant, maar wat hier belangrijker is, is dat het er bijna de schijn van heeft dat zij probeert het digitale Nederlandse taalgebied dicht te slibben met haar soms verhulde, soms openlijke propaganda (want dat is het). Wie de woordcombinaties ‘Israëlisch Palestijns conflict’, of ‘Israël Palestina’ googlet stuit vrijwel zeker op een of meer van de vele sites van Ratna Pelle en haar kleine entourage (voornamelijk Wouter/Wil Brassé en heel af en toe een zekere Abby). Daarom lijkt het mij niet verkeerd om een keertje het licht te laten schijnen op dit ‘fenomeen’ en een keer goed zichtbaar te maken wie of wat zij eigenlijk is en vooral hoe zij te werk gaat.

‘Wouter’

Een paar van haar hoogtepunten, met wat kanttekeningen van mijn hand. Deze zijn eerder gepasseerd in mijn korte discussie met haar ‘rechterhand’ Wouter/ Wil Brassé, overigens net zo’n wannabe en dan niet alleen in dit opzicht, zie zijn ietwat bizarre homepage en dan vooral op het sub itempje ‘Wie ben ik?’. Ik weet het wel. Het lelijke eendje dat graag een zwaan wil zijn. Of de hulp-Sinterklaas, zie op de homepage, iets naar beneden scrollen en dan de vierde foto van links. Maar los van zijn wat aandoenlijke liefhebberij (hij vindt zichzelf in opgepimpte staat ‘om te zoenen’, al kunnen zijn drag creaties moeilijk als erg geslaagd gekenschetst worden, maar misschien bekijk ik het iets te hoofdstedelijk en leg ik de lat wat hoog), is ook Wouter een doorgedraaide Israël aanbidder en Palestijnenbasher, met een zelfde productiviteit als Ratna. Met hem zet Ratna overigens ook ‘spontane ingezonden brievenacties’ op, zoals dit bijna lachwekkende bericht van het CIDI duidelijk laat zien. Daarin staat oa vermeld: ‘De Nijmeegse GroenLinks-publiciste Ratna Pelle schreef op 16 september onderstaand opinieartikel in De Gelderlander waarin zij Van Agt in felle bewoordingen beschuldigde van misleiding en het creëren van vijandbeelden. Een vergelijkbaar artikel van GroenLinks-lid Wouter Brassé verscheen in De Limburger van 17 september’. Hoe spontaan. Zie wederom Ratna’s uiteenzetting over PR/ propaganda: ‘Pr werkt sowieso vooral wanneer zij zelf onzichtbaar is, en het lijkt alsof authentieke mensen spontaan hun verhaal vertellen, onderzoekers en wetenschappers met nieuwe ‘onthullende feiten’ naar buiten komen, er spontaan opeens allerlei artikelen verschijnen en reportages worden gemaakt die jouw kant van de zaak naar voren brengen’. De vraag is alleen of dit ook zo effectief is wanneer dit soort operaties gerund worden door het tweemansbedrijf Ratna en Wouter. Lijkt me iets te doorzichtig. Dat mag best wat professioneler. Overigens schijnt niemand bij Groen Links Ratna en Wouter te kennen, zie http://stanvanhoucke.blogspot.com/2009/01/de-raciste-ratna-pelle.html, of http://empire.blogsome.com/2008/03/07/karel-van-broekhoven-reageert. Aangetekend moet worden dat Ratna, naar eigen zeggen althans, kennelijk wel in het Groen Links Magazine zou hebben gepubliceerd over het Midden Oosten conflict, zie dit artikel van maart 2005, opnieuw geplaatst op een van haar vele blogs, Ratna.nl. Hoewel zij in dat artikel het Groen Links standpunt hekelt als te eenzijdig, is ze in dit stuk aanzienlijk gematigder. Maar het is wel opmerkelijk dat er zo’n radicale, of zelfs extremistische Zionistische roeptoeter bij een partij als Groen Links rondloopt, die haar minachting voor de rechten van de Palestijnen zo luidkeels naar buiten brengt. Netjes van Groen Links dat ze zoveel diversiteit de ruimte geven, maar ik zou er wel iets kritischer op zijn, zeker in dit geval. Zie overigens ook deze merkwaardige bijdrage van haar en Wouter over de positie van Groen Links, waarin ze opeens een beetje beginnen te draaien. Een erg komische reactie daaronder overigens, waarschijnlijk van een Christen-Zionist.
...
Lees verder op Floris Schreve's weblog.