NOS-propaganda: Schip Gaza-konvooi terug in Turkije

"Het Turkse schip werd in mei geënterd door Israëlische commando's ... Bij de actie kwamen negen mensen om het leven. ...negen mensen die zijn omgekomen" (NOS)

De 'actie' en de 'entering'? Het hiaat is hier dat het een aanval betrof van het Israëlische leger, en dat deze in internationale wateren plaats vond, waarbij negen mensen, waaronder Europeanen, zijn doodgeschoten, waarvan zes point blank. Minstens vijftig mensen werden verwond. De NOS doet echter net alsof de slachtoffers door een onvoorziene natuurramp getroffen werden, terwijl de VN sprak over "wilful killing". De fact-finding mission van de VN concludeerde o.a.:

"The conduct of the Israeli military and other personnel towards the flotilla
passengers was not only disproportionate to the occasion but demonstrated levels of totally unnecessary and incredible violence. It betrayed an unacceptable level of brutality. Such conduct cannot be justified or condoned on security or any other grounds. It constituted a grave violation of human rights law and international humanitarian law."

"...there is clear evidence to support prosecutions of the following crimes within the terms of article 147 of the Fourth Geneva Convention:
• Wilful killing;
• Torture or inhuman treatment;
• Wilfully causing great suffering or serious injury to body or health."

(Conclusions, pag. 53, pdf)

Kortom: het was een illegale aanval, het was een misdaad, en opvarenden zijn vermoord. Maar de journalisten van de NOS trekken blijkbaar hun 'eigen' conclusies.

Pro-Palestinian activists wave Palestinian flags during the welcoming ceremony for cruise liner Mavi Marmara at the Sarayburnu port of Istanbul December 26, 2010.

"Pro-islamitische groepen"

"Activisten, vooral leden van pro-islamitische groepen, lieten honderden ballonnen de lucht ingaan toen het schip de haven van Istanbul bereikte."

In werkelijkheid, zoals u op de foto van Reuters kunt zien, domineerden de Palestijnse vlaggen, maar dat verzwijgt de NOS. En waarom noemt de NOS het "leden van pro-islamitische groepen"? Het suggereert dat "pro-islamitische groepen" niet gewoon uit moslims en moslimorganisaties bestaan, maar dat dit een bijzondere groep mensen betreft. De toevoeging van "pro-" suggereert dat 'anti-islam' de norm is, en 'pro-islam' een uitzondering is.

Stelt u zich eens voor wanneer christenen opeens geens christenen meer heten, maar 'pro-christelijke personen'. Of dat de NOS wanneer het joden bedoelt schreekt over 'pro-joodse mensen' en groepen. Maar dat doet de NOS niet, omdat christenen en joden 'normale' mensen zijn met een religie die 'de norm' zijn - en moslims blijkbaar niet. De NOS zet moslims apart door ze "pro-islamitisch" te noemen.

Het NOS-journaal berichtte destijds alleen de Israëlische versie van het verhaal, met behulp van uitsluitend Israëlisch beeldmateriaal. De NOS-versie van het verhaal was dat de Israëlische militairen werden aangevallen door de opvarenden, in plaats van andersom:

NOS noemt misdaad "incident"

Verzwijgen is een van de meest gebruikte vormen van propaganda in onze zogeheten vrije "kwaliteitspers". Dat kun je complicity by silence noemen, maar het gaat verder dan dat: er wordt immers een bewuste keuze gemaakt om bepaalde informatie voor het publiek te verzwijgen. Andere bekende propagandatechnieken zijn het negeren van (historische) context, en 'creatief taalgebruik', waarin eufemismen worden gebruikt om ongewenste feiten te verdoezelen. Dat onze staatsomroep de NOS veelzijdig bedreven is, kan opgemaakt worden uit het volgende korte bericht:

Geen celstraf voor incident in Gaza

Toegevoegd: zondag 21 nov 2010, 12:02

In Israël hebben twee militairen een voorwaardelijke celstraf gekregen, omdat ze een jongen van 9 bagage lieten openen waarin explosieven hadden kunnen zitten. Ook zijn ze door een militair tribunaal gedegradeerd.

Het incident speelde zich een kleine twee jaar geleden af in Gaza-stad tijdens de korte oorlog tussen Israël en de Palestijnse Hamasbeweging.

Lichte straf
De militairen lieten de 9-jarige jongen bagage van inwoners van Gaza-stad openen op zoek naar explosieven. De rechter vond dat de twee zijn leven in gevaar hebben gebracht.

Ze kregen een een relatief lichte straf, omdat ze volgens de rechter in moeilijke omstandigheden moesten werken  en lang niet hadden geslapen.

Het bericht wordt opgeleukt met een mooie ansichtkaartfoto van Gaza stad, alsof het een pittoreske toeristenbestemming is.



"Het incident"
"Het incident" dat de NOS noemt, betreft helemaal geen incident, maar een misdaad. Van Dale stelt dat een incident een "onvoorziene gebeurtenis" is, of een "storend voorval". Het gebruik van (het leven van) een kind om Israëlische militairen te beschermen was geenzins een "incident" omdat het kind bewust, onder schot gehouden, werd ingezet. Ook suggereert het woord "incident" dat het gaat om iets dat zich bij toeval voordeed, zoals een natuurverschijnsel als blikseminslag of aardbeving. Waarvoor Israël dus eigenlijk niet verantwoordelijk is.

"een jongen van 9"
Een kind dus. Maar dat woord komt in het bericht niet voor. Ook een tweede keer wordt een "9-jarige jongen" gebruikt.

"de korte oorlog tussen Israël en de Palestijnse Hamasbeweging"
Wat is kort? Voor de Gazanen moet het een eeuwigheid zijn geweest. Het gebruik van het woord "oorlog" suggereert dat twee strijdende, min of meer gelijkwaardige partijen elkaar op een slagveld troffen. Dat is een grove misvorming van de werkelijkheid. Israël viel met een enorme militaire macht aan, en richtte een bloedbad aan onder grotendeels burgers, die door de agressor waren opgesloten in de grootste openluchtgevangenis ter wereld, en dus niet konden vluchten. Het was prijsschieten. Een bloedbad aanrichten in een gevangenis heet niet "oorlog". De NOS herhaalt alleen de Israëlische propaganda, en elke context, zoals de Israëlische blokkade, ontbreekt.



"De rechter vond dat de twee zijn leven in gevaar hebben gebracht"
Met "de rechter vond" suggereert de NOS dat we hier te maken hebben met een mening. Dat "de twee zijn leven in gevaar hebben gebracht" is (slechts) een mening van een individu, die aangevochten of betwijfeld kan worden. Of het leven van het kind wérkelijk in gevaar was, is eigenlijk nog maar de vraag, suggereert de NOS. Maar wanneer een rechter een oordeel velt, betreft dat geenzins een mening, maar het is een vonnis, een veroordeling, aan de hand van de wet. De bedoeling is hier, wederom, om "het incident" - de bewezen en veroordeelde misdaad - te verzachten.

"Ze kregen een een relatief lichte straf"
Hier doet het woord "relatief" wonderen. Want "relatief" suggereert hier dat de, laten we wel wezen, extreem lichte straf voor een abjecte misdaad, volgens de NOS 'best wel een tikje aan de lichte kant' is.

"omdat ze (...) in moeilijke omstandigheden moesten werken en lang niet hadden geslapen."
Je kunt stellen dat het een goede zaak van de NOS is om de "moeilijke omstandigheden" waarin de soldaten opereerden te noemen. Maar wanneer je dat tegenover het zwijgen over de "moeilijke omstandigheden" in Gaza en zeker die van het jongetje zelf zet, wordt het toch weer propaganda.



Menselijk schild

Niet tussen aanhalingstekens want het betreft hier een van de grote omissies in het bericht van de NOS. Het ANP blijkt het beter te doen, en kopt met: Militairen vrijuit na gebruik kind als schild. Ook heeft het ANP niet over "de oorlog", maar over "de aanvallen".

De rechter verklaarde de twee op 3 oktober schuldig omdat ze "hun bevoegdheden te buiten gingen en in zo'n ernstige mate dat ze mensenlevens in gevaar brachten". Het Israëlische hooggerechtshof betitelde eerder dergelijke acties als "het gebruiken van een menselijk schild" en heeft ze verboden.

Maar wanneer het om de "menselijke schilden" van Hamas gaat wordt dat bij de NOS niet verzwegen. Hoewel het dan wel 'fatsoenlijk' wordt ingepakt als een citaat van het Israëlische leger. Citaten waarmee de NOS bijna de hele "oorlog" mee heeft verslagen, via Sander van Hoorn die aan de grens van Gaza stond, met zijn persoonlijke persofficier van het Israëlische leger.

Dankzij de NOS (Jeugdjournaal) leren onze kinderen ook dat diefstal van land geen misdaad is, maar dat het een "ruzie" betreft over "een stuk land", dat "bij Israël" ligt. En van wie dat stuk land nu eigenlijk is, dat laat de NOS in het ongewisse.

The Guardian geeft het slachtoffer, Majeh Rabah, een naam, een gezicht en een stem.

Stan van Houcke: Israel als Schurkenstaat 294

Waarom zouden het NOS-Journaal of de NRC nooit enige informatie verstrekken over de positie van Palestijnse kinderen? Is er een afspraak, een complot? Ik bedoel, ze berichten wel regelmatig over Iraanse dissidenten die schandelijk worden behandeld. Waarom dan niet over Palestijnse kinderen die door de 'Joodse staat' worden gemaltraiteerd? Mag het niet vand e directie of zwijgen de journalisten vrijwillig?

Defence for Children International bericht:

Voices From The Occupation

Name: Karam D.
Date of Arrest: 22 September 2010
Age at arrest: 13 years
Accusation: Throwing stones



On 22 September 2010, a 13-year-old boy from Hebron, in the Occupied Palestinian Territory, is arrested by Israeli soldiers on his way home from school and later accused of throwing stones at a settler car. A military court orders house detention and no school.

Thirteen-year-old Karam lives in the Old City of Hebron. "My house is only 100 metres away from the settlement of Kiryat Arba, and settlers walk by our house every day," says Karam. On 22 September 2010, at around 12 noon, Karam was walking home from school. "I was in front of my grandfather's store located near the road used by settlers. Suddenly, two Israeli soldiers grabbed me. Things were calm at the time and I hadn't done anything wrong." Karam was dragged 60 metres by the soldiers and was then punched and slapped, but "not hard" he says. "I was scared and crying. I didn't know what they would do to me." The soldiers accused Karam of throwing stones at a settler car, which he denies, and they continued to beat him for about five minutes.

Shortly afterwards, Karam’s hands were tied in front of him with plastic ties and he was blindfolded. He was then made to sit on the ground against a wall for two hours. "I felt very exhausted," recalls Karam, "and kept wondering what would happen to me. I was very scared. It was the first time I went through something like this. I was hungry and thirsty because I had been at school all morning." After about two hours, Karam was put in an Israeli police car and taken to the nearby police station of Ja’bara, in the Occupied Palestinian Territory. "I knew it was a police car," says Karam, "because a policeman lifted my blindfold and asked for my name." A short time later Karam arrived at the police station and after another 30 minutes, was taken for interrogation. "I was made to sit on a wooden seat in front of the table. He [the interrogator] sat behind the table. "Why do you throw stones?" he asked. "I didn't," I said. "Yes you did, you threw stones at a settler's car," he said. "No I didn't," I said once again. He then started shouting at me: "Liar," he shouted. "I'm not a liar," I said."

Karam was interrogated for around 15 minutes and was then made to sit in a corridor. Shortly afterwards, one of Karam’s neighbours came to the police station and tried to persuade the police to release Karam because he is young and didn’t do anything wrong. Karam’s father was still at work at the time. After another hour of discussion, the police eventually released Karam into the custody of his neighbour. As they walked home, the pair bumped into Karam’s father who had heard about his son’s arrest and was rushing to the police station. "My father thanked our neighbour for his efforts to get me out of the police station," remembers Karam.

"The next day," recalls Karam, "I skipped school because of my eldest sister's engagement party. At around 10:00am, Israeli soldiers surrounded our house and an officer ordered my grandfather to bring me outside. I wasn't scared that much," says Karam, "because we've got used to soldiers." Karam was again put in a police car and taken to Ja’bara Police Station. Karam’s father, Khaled, insisted on accompanying his son, and the soldiers allowed him to do so. On arrival at the police station, father and son were separated, and Karam was again taken for interrogation. "I want you to tell me how you threw stones at a settler's car and with whom," asked the interrogator. Again, Karam denied that he had any involvement in throwing stones. After the interrogation, Karam was made to sit in a corridor for about four hours until two policemen came and shackled his hands and blindfolded him before placing him in a vehicle and transporting him to Ofer Prison, near Ramallah, in the Occupied Palestinian Territory. Whilst his son was being interrogated, Khaled was being held in a shipping container before being sent home alone. On arrival at Ofer Prison, Karam was placed in Room Number 5 with six adult detainees.

Over the course of the next week, Karam was taken to Ofer Military Court on three separate occasions before being released on a surety of 2,000 shekels (US $500) on 28 September 2010. Karam’s father says the court also imposed an additional condition of "putting Karam under home arrest at his uncle's house, which is about 100 metres away from our house and further away from the road used by the settlers. Karam is not allowed to go to school during the home arrest." Karam says the ruling is "very tough and I don't know whether I will be able to handle it. I don't know how I can be away from my house. I won't pass the semester. I won't be able to go to the store or my friend's house. I'm very upset because of this. My family is very upset as well." The military court ordered that Karam remain under home arrest at his uncle’s house until further notice.

Since 1967, Palestinian children as young as 12 years have been prosecuted in Israeli military courts in the Occupied Palestinian Territory and transferred to prisons inside Israel. For further information please see DCI-Palestine’s Child Prisoner Report.

20 October 2010

(Bronnen: Defence for Children International, pdf, Stan van Houcke)

Televisiejournalist Chris Rogers ontving een prijs van Amnesty International voor een ITV-documentaire over Palestijnse kinderen in Israëlische gevangenissen (2007). Hier een nieuwsitem van zijn hand over hetzelfde onderwerp:

NOS: Rabbijnen Westoever schenken korans

Nog meer Israël Goed Nieuws Show vandaag: de religieuze vertegenwoordigers van de kolonisten die gisteren een moskee in brand hadden gestoken, brengen 20 nieuwe korans. Nou, daar zullen ze blij mee zijn, in het Palestijnse dorp Beit Fajjar in het Gush Etzion blok, waar extremisten als Yochanan Visser 'huis houden'. De NOS beweert:

Volgens de bewoners van het dorp Beit Fajjar, zijn joodse
kolonisten voor de brand verantwoordelijk. Op de moskee was onder meer "Wraak" geschilderd.

100% uit de duim gezogen door ons staatspropaganda-apparaat, dus moeten we voor echte informatie weer in het buitenland zijn:

"Mosques, we burn," said a warning scribbled at the door of the smoke-smudged mosque of Beit Fajjar ... A Star of David symbol and the words "Price Tag" were found scrawled over the mosque's doorway. (Reuters)

An Israeli soldier fires tear gas towards Palestinian youths throwing stones in the West Bank village of Beit Fajjar near Bethlehem October 5, 2010.

Israeli Jewish settlers shout as they stand close to the entrance of the Palestinian West Bank village of Beit Fajjar watching Israeli settler rabbis delivered a box of Korans to a mosques which was desecrated by vandals the day on October 5, 2010.

Burned carpet in mosque above, burned Koran below, 4 Oct 2010 - Ammar Awad, Reuters

Jeugdjournaal brainwash: diefstal is geen misdaad

Als we het Jeugdjournaal moeten geloven staan de illegale joodse nederzettingen "bij Israël" in plaats van op de Westelijke Jordaanoever, en is er geen sprake van een bezetting, die de hele wereld veroordeelt. Nee, Israëli's en Palestijnen maken alleen maar "ruzie" over "een stuk land", en van wie dat stuk land is, dat weet de NOS blijkbaar niet. Niet de bezetting is het probleem, maar de "ruzie". Niet de bezetting moet opgeheven worden, en Israël moet zich terugtrekken, maar de "ruzie" moet worden bijgelegd.

De moraal van dit verhaal is dat de Nederlandse kinderen moeten begrijpen dat wanneer je iets steelt van een ander, je dat later als onderhandelingswaar kan inzetten bij besprekingen om een einde aan de "ruzie" te maken. En dat wanneer je protesteert tegen die diefstal, de dief je altijd ongestrafd keihard op je kop mag slaan, en de dief vervolgens ongestrafd nog meer mag stelen, en dat jij daartegen niets terug mag doen. En zelfs mag de dief je doden, want 'de politie' doet toch niets.

De bedoeling van dit propagandastukje is natuurlijk dat de Nederlandse kinderen (ook) moeten beseffen dat elke misdaad van Israël tegen de Palestijnen gelegitimeerd is - zoals ook mijn generatie is gebrainwashed.

Meningen en gevoelens

Volgens de NOS bestaat er geen internationale rechtsorde of VN wanneer het de Israëlische bezetting betreft. Nee, "veel landen" "vinden" iets over de bezetting en de joodse nederzettingen, en de Palestijnen "voelen":

"De Palestijnen voelden zich bedreigd door de komst van duizenden joden naar het gebied. ... Het gebied was van de Palestijnen, zeiden ze, ze woonden er al eeuwen lang."

Dat "zeiden ze" maar hoor. Deze zinnen staan te lezen op de website van het Jeugdjournaal in een overzichtje van de geschiedenis van de staat Israël. De Palestijnen "voelden" zich alleen maar bedreigd, ondanks dat joodse terroristen en later het Israëlische leger met geweld driekwart miljoen Palestijnen van hun land verdreven en hun huizen en land confiskeerden. Echter bij de NOS lezen we dan weer niet dat de joden zich "bedreigd voelden" door de komst van de nazi's. Nee, "hun volk had een verschrikkelijke tijd meegemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog." De verschrikkelijke tijd die de Palestijnen nog steeds meemaken zijn louter meningen en gevoelens.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de NOS verzwijgt dat de Palestijnen door Israël met geweld verdreven of gedood zijn. Nee, "tijdens en na die oorlog in 1948 vluchtten duizenden Palestijnen weg uit Israël." Er staat nog net niet dat de Palestijnen vrijwillig zijn geëmigreerd om elders een beter bestaan op te bouwen. Al Aqsa TV heeft Mickey Mouse, Israël heeft Mark Regev, wij hebben het Jeugdjournaal.

Stan van Houcke: Sander van Hoorn 43

Ik ben sinds twee dagen -- na 11 weken VS -- weer terug in Nederland. Zojuist zag ik in het fameuze NOS-Journaal onze correspondent Sander van Hoorn in Israel weer glorieus blunderen. Nadat uitgebreid vastgesteld was dat de Joodse nederzettingen in bezet gebied illegaal zijn -- volgens zowel de VN als het internationaal recht -- vroeg de nieuwslezer vanuit Hilversum wat er moet gebeuren nu de zionisten weer doorgaan met bouwen. Zonder nadenken verklaarde Van Hoorn ogenblikkelijk, ik citeer: 'Beide partijen moeten slikken.'

Hielp zijn zoon aan een baan in Hilversum. Zo vader, zo zoon. Nepotisme in de polder.

Ik herhaal: 'Beide partijen moeten slikken.' Ziedaar onze zogeheten onafhankelijke correspondent die zijn vader als kruiwagen gebruikte om de journalistiek in te rollen. Niet gehinderd door historische en juridische kennis, laat staan diep politiek inzicht, bepaalt onze man ter plaatse dat de Palestijnen de terreur van de Joden in Israel zullen 'moeten slikken.' En de nieuwsoplezer in Hilversum laat dit ongehinderd passeren, want van te voren aldus afgesproken. Nogmaals, Sander van Hoorn verklaart hier niet dat de westerse politici onder druk van de financiele macht van zionistische lobby bepalen dat de Palestijnen de Joodse terreur 'moeten slikken.' Nee, hij, Sander van Hoorn, de onafhankelijke journalist die via zijn vader, zonder een vooropleiding of speciaal talent de journalistiek in werd geholpen bepaalt dat 'beide partijen moeten slikken.' Dat is Nederlandse journalistiek. De Palestijnen moeten de illegale praktijken van de Joden In Israel sikken, of anders worden ze om zeep geholpen en collectief geterroriseerd, zoals we al jaren kunnen constateren en dat presenteert deze propagandist als: 'Beide partijen moeten slikken.' En wat moet Israel op zijn beurt slikken van Sander van Hoorn? Wel, dat het uitverkoren volk in bezet gebied niet alle huizen kan bouwen die het zou willen, met andere woorden dat de Joodse kolonisten hun misdaden en terreur enigszins moeten beperken. Such is Life. Wat zou Van Hoorn en zijn vader doen als we hun woningen zouden verwoesten en hun grond zouden inpikken? Ik weet zeker dat ze moord en brand zouden schreeuwen en niet zouden spreken van een 'compromis' waarbij 'beide partijen moeten slikken.' Meten met twee maten. We hebben hier te maken met laffe luitjes die de journalistiek misbruiken om een leuk inkomen te vergaren.

(Stan van Houcke)

Sander van Hoorn: 'Wel of niet bouwen in Israëlische nederzettingen?'

Israëlische nederzettingen zijn verantwoordelijk voor bijna alle mensenrechtenschendingen in de bezette Palestijnse gebieden. Dat zegt de Israëlische mensenrechtenorganisatie B'Tselem. De komende maanden zullen die nederzettingen weer volop in het nieuws komen, omdat dan een bouwstop afloopt die Israël zichzelf had opgelegd. De bouwstop verlengen of juist vol overgave doorbouwen? Het debat in Israël is volle gang.

(NOS website Radio 1, 22 juli 2010)

Wel of niet bouwen in Israëlische nederzettingen?" is een uiterst suggestieve titel, aangezien het bouwen in en exploiteren van land in bezet gebied volgens het internationaal recht een misdaad is (wat we in onze 'kwaliteitspers' nooit zullen lezen). Titels als 'Wel of niet stelen?' of 'Wel of niet mensenrechten schenden?' geven aan hoe suggestief deze titel is, die bedoeld is om de (bouw van/in) nederzettingen te legitimeren.

"De bouwstop verlengen of juist vol overgave doorbouwen? Het debat in Israël is volle gang." is nog veel suggestiever, omdat het pretendeert dat er tijdens de "bouwstop" geen bouwwerkzaamheden hebben plaatsgevonden. Dat is natuurlijk braaf de officiële (Israëlische) werkelijkheid volgen, terwijl Van Hoorn best weet hoe de zaken er in werkelijkheid voorstaan. Sander van Hoorn doet geen verslag als journalist, maar beweegt zich binnen de smalle marges van de Israëlische werkelijkheid, die zoals iedereen weet, een voorgekauwd diktaat betreft.

En een "debat" is er helemaal niet in Israël, want er zijn slechts twee partijen: degenen die het internationaal recht (en zelfs de Israëlische akkoorden) aan hun laars lappen, en een kleine groep Israëli's die dat niet doet. Die twee zijn geenzins "in debat", want de ultrarechtse Israëlische regering en overheid doet wat het wil. Debatten over essentiële zaken worden in de knesset, het Israëlische 'parlement' snel de kop in gedrukt.

Het Israëlische "onderzoek" volgens NL media

Lang hoefden we niet te wachten: Israël kondigt aan dat het zoals gebruikelijk tegen een onpartijdig internationaal onderzoek is naar de aanval op het Free Gaza hulpkonvooi, en onze zelfbenoemde "kwaliteitspers" haast zich om dat 'onderzoek' te legitimeren. "Wel komen er twee buitenlanders in de onderzoekscommissie" bericht het ANP. Nee, dat is niet correct, want de 'twee buitenlanders' komen niet ín de commissie, maar mogen alleen maar toekijken. Een overzicht:

ANP (RTL Nieuws):

Wel komen er twee buitenlanders in de onderzoekscommissie. Die vallen dan onder een Israëlische rechter. Onder de twee is oud-premier van Noord-Ierland en Nobelprijswinnaar David Trimble.

Klinkt goed, maar 'toevallig' heeft David Trimble onlangs mede het "Friends of Israel Initiative" opgericht, alweer een propaganda-initiatief van "de Joodse staat" gericht tegen alles dat en iedereen die kritiek heeft op Israël:

The initiative is being launched now, its sponsors said in a statement, because of their outrage and concern about the "unprecedented delegitimation campaign against Israel, driven by the enemies of the Jewish state and perversely assumed by numerous international authorities."

We weten zodoende van tevoren al dat de 'internationale bijdrage' aan het onderzoek van Israël alleen zal dienen om de misdaden van de schurkenstaat te legitimeren. Onze journalisten weten dat zogenaamd niet, want onze media fungeren grotendeels als doorgeefluik voor de persberichten Israëlische regering en het IDF.

Bij de aanval kwamen negen activisten om het leven, allemaal Turken. Turkije reageerde dan ook woedend. Premier Erdogan zit nog steeds te wachten op excuses van Israël.

Een big whopper van een 'foutje' omdat één van de negen doden een Amerikaans staatsburger was, Furkan Dogan (19, zie foto), met vier kogels in het hoofd en een in de borst, van korte afstand. Het ANP wil ook die informatie liever niet publiceren. Wanneer Israël alleen Turken gedood zou hebben glijdt er misschien beter in bij de lezer?

NOS

Het onderzoek wordt door een gepensioneerde rechter uit Israël geleid, de waarnemers moeten uit Canada en Ierland komen.

De naam van 'de waarnemer uit Ierland' niet wordt genoemd, want de lezer zou zich wel eens kunnen gaan informeren over hoe betrouwbaar die waarnemer is?

De internationale gemeenschap eiste een internationaal onderzoek, maar Israël wilde dat zelf uitvoeren. Nu dus met waarnemers uit andere landen.

De suggestie is hier: Israël doet best (een beetje) wat de internationale gemeenschap wil. Niets is minder waar. Nog afgezien van het feit dat Israël helemaal nooit doet wat de internationale gemeenschap wil.

De Verenigde Staten noemen het besluit een belangrijke stap voorwaarts. Volgens de VS is Israël in staat om een eerlijk en onafhankelijk onderzoek te leiden.

Niet verwonderlijk, aangezien de VS Israël, met zijn illegale kernwapens, 7 miljoen dollar per dag militaire hulp geeft waarmee het de bezetting in stand kan houden, en daar mag niet aan getornd worden. Maar dat soort informatie, daar doet ons staatspropagandaorgaan niet aan, want het zou ons Atlantische pro-Israël buitenlandbeleid wel eens negatief kunnen beïnvloeden.

Sander van Hoorn misleidt: piraterij "juridisch schemergebied"

Sander van Hoorn van de NOS was een van de eersten zijn beroep als "journalist" inzette om de misdaad van Israël, het enteren en het doodschieten van actievoerders van de Free Gaza Movement in internationale wateren, te legitimeren. Vanmiddag ging hij ermee door. Hij meldde namelijk op de radio, over het feit dat de Israëlische aanval had plaatsgevonden in internationale wateren, dat het een probleem is om dit te veroordelen vanwege het "schemergebied van het internationaal recht", en even later weer "het juridisch schemergebied". Zonder overigens het woord 'piraterij' in de mond te nemen.

Maar dat "schemergebied" bestaat helemaal niet. Het internationaal recht autoriseert dat elk land piraten uit ieder land mag vervolgen, voor piraterij waar dan ook. Een universele rechtsmacht dus, bedoeld om de veiligheid op de wereldzeeën te waarborgen. Het Nederlandse Wetboek van Strafrecht zet tot twaalf jaar cel op zeeroverij.

Ons Wetboek van Strafrecht en het internationale Verdragenrecht voorzien in een grondslag voor bestraffing van zeeroof buiten nationale jurisdictie wanneer het misdrijf in feite plaatsvindt buiten elke rechtsmacht: het universaliteitsbeginsel. Dit beginsel ligt besloten in artikel 105 van het VN Zeerechtverdrag (ook bekend als UNCLOS) en in artikel 4 Sr (artikel 4 lid 5 Sr voor zeeroof).

In een normale situatie zou de staat onder wiens vlag het schip vaart als eerste bevoegd zijn om op treden tegen het schip. Piraterij wordt echter door de internationale gemeenschap als een dusdanig erg misdrijf gezien, dat de artikelen inhoudende het universaliteitsbeginsel het mogelijk maken voor alle staten om tegen piraterij op te treden. Dit brengt met zich mee dat piraten op volle zee opgepakt kunnen worden door een staat die er in feite ‘niets mee te maken heeft’, omdat het internationaal recht van een universeel belang uitgaat.

Het enige probleem in de berechting van piraten vormt momenteel het ontbreken van politieke wil. Een "juridisch schemergebied" is het zeer zeker niet!

'Joden kwaad na uitspraken priester'

Iedereen buitelt over elkaar heen om zijn verontwaardiging te ventileren over de uitspraken van een katholiek in Vaticaanstad, en niet in de laatste plaats de mainstream media. Maar wanneer een jood in Israel publiekelijk de meest walgelijke dingen zegt over moslims en/of Palestijnen en/of Arabieren, dan is dat geen nieuws en lezen we daar niets over. Waarom? Omdat deze mensen als minderwaardig worden beschouwd, en dat dat normaal is, dus het geen enkele nieuwswaarde heeft.

Sander van Hoorn: "vrij of islamitisch"

Dat zit Israel dwars. Turkije moet kiezen: West of Oost. Vrij of Islamitisch. Voor ons of tegen ons. Een dubbelrol kan niet in de wereld van de minster van buitenlandse zaken Avigdor Lieberman. En moest Turkije een lesje krijgen. (NOS weblog)

"Vrij of Islamitisch" heeft Lieberman helemaal niet gesteld, dus heeft Sander van Hoorn dat zelf verzonnen. Wat denkt u, is dat vrije journalistiek of Sander van Hoorn journalistiek?