28 February 2010

Europe wary of following Dubai killers' trail

GENEVA — A killer — or killers — may be on the loose in Europe after a Hamas operative was slain last month in Dubai.
European nations, however, seem to be in no rush to find him, her or them.

The spotlight is falling on those countries where police say the alleged assassins' trails begin and end: Switzerland, Italy, France, Germany and the Netherlands.

Authorities there have either declined to say whether they are investigating, or told The Associated Press they have no reason to hunt down the 26 suspects implicated in the Jan. 19 killing of Mahmoud al-Mabhouh.

European countries' reluctance to investigate may have something to do with the widely held belief that the killing of al-Mabhouh was carried out by a friendly country's intelligence agency — Israel's Mossad. The Jewish state has previously identified him as the point man for smuggling weapons to the Gaza Strip's Hamas rulers.

Experts say arresting Israeli agents — or even digging up further evidence that Israel was involved — could be politically costly.

"I would guess that it's in the political interest of certain countries not to get proactive in this case," said Victor Mauer, deputy director of the Center for Security Studies at Zurich's Federal Institute of Technology.

"Countries such as Germany have a special relationship with Israel because of their history and therefore wouldn't be interested in investigating," he said.

Switzerland's federal prosecutor's office says it has "no evidence relating to this case that would justify opening an investigation," although Dubai police insist that eight of the suspects fled Dubai for Zurich.

Dutch and Italian officials, too, said they aren't investigating the flight of six suspects to Amsterdam and Rome.

All three countries say they haven't received an official request for help from Dubai yet, though authorities there have asked Interpol to circulate arrest warrants that the Arab emirate issued for 11 suspects charged with "coordinating and committing the murder."

Dubai police did not respond to repeated requests by The Associated Press for comment on cooperation with European and other police agencies in the investigation. But Dubai Police Chief Lt. Gen. Dahi Khalfan Tamim was quoted by the Dubai-based Al Bayan newspaper Saturday as saying that an international security team has been created through diplomatic channels to aid in the cross-border hunt. No other details were given in the report.

France, meanwhile, has said it is only probing the alleged use of three French passports in the crime. Two suspects landed in Paris on Jan. 20. Their trail ends there.

Germany, too, is investigating the possibility that a forged or illegally obtained German passport was used. But prosecutors in the German city of Frankfurt, where four suspects returned, say they aren't investigating the killing itself and don't see any reason to, as most likely no crime was committed in Germany.

Philip Alston, an independent U.N. human rights investigator and New York University law professor, said European countries would be wrong to ignore the case.

"If a foreign intelligence agency was responsible for the killing of al-Mabhouh, the matter should clearly be classified as an extrajudicial execution," he said. "All states have an unquestioned obligation to investigate and prosecute anyone accused of a killing who they have reason to believe is within their jurisdiction. Political considerations can never be invoked to avoid taking the necessary action."

Michael Boyle, a lecturer in strategic studies at the University of St. Andrews, Scotland, said European countries were "unlikely or unwilling to make it a serious political issue with Israel. It's going to raise up embarrassing questions and complicate their relationship with Israel," he said.

Boyle said the focus on forged passports made sense, however. "I think there's a concern on the part of European governments that if this process of Israeli operatives using European passports were to continue, that would put European citizens at risk."

Britain has sent a special police investigator to Israel to meet with six dual nationals whose passports were used in the assassination, even though they weren't in Dubai at the time. Australia and Ireland also have sought clarifications from Israel on the alleged use of their passports.

Only Austria has gone further and investigated whether Austrian SIM cards were used. Interior Ministry spokesman Rudolf Gollia declined to provide details about the findings except to say there are no indications that there was a "command center" in Austria, as Dubai police have claimed.

Boyle said there was "a certain degree of moral revulsion and disgust" among European countries "because this is a murder."

But "there's an understanding that these sort of intelligence operations get conducted, but don't get caught with it and don't make it politically costly for us. I think that's the real story of the Dubai incident." (bron)

U leest het, onze vriendschap met Israël en onze hypocrisie is zo groot dat onze regering het risico voor Nederlandse burgers voor lief neemt.

"Waar ligt de grens tussen spionage en journalistiek?"

Ex-hoofdredacteur Politiken spioneerde voor Israël

KOPENHAGEN - Ex-hoofdredacteur van de belangrijke Deens krant Politiken, Herbert Pundik, heeft zaterdag toegegeven dat hij vroeger zijn beroep als journalist gebruikt heeft om te spioneren voor Israël. De online krant Information.dk publiceerde een interview met hem. (lees verder)

27 February 2010

Simon Wiesenthalcentrum: kritisch rapport is "oorlogsverklaring"

In het zogeheten kairos-document, opgesteld door prominente Palestijnse christenen, wordt gesteld dat de "Israelische bezetting van Palestijns grondgebied een zonde is tegen God en de mensheid, omdat het de Palestijnen berooft van de fundamentele mensenrechten die God hun heeft verleend." De schrijvers dringen er bij met name christenen in het Westen op aan "een positie van waarheid in te nemen met betrekking tot Israels bezetting van Palestijns grondgebied" daarbij inbegrepen de toepassing van boycot and desinvestering als vreedzame instrumenten voor het bereiken van recht, vrede, en veiligheid voor allen.

De Amerikaanse Presbyteriaanse Kerk (PCUSA, ± 2,3 miljoen leden) heeft ook een rapport geschreven, opgesteld door een in 2008 speciaal ingestelde commissie, dat op 5 maart a.s. wordt gepresenteerd. In een uitgelekt persbericht blijkt dat de kritiek op Israël scherper is dan die in het kairos-document, en roept het op tot practische en doelgerichte actie van de Amerikaanse regering, waaronder het stoppen van militaire 'hulp' aan Israël en in het algemeen het stoppen van het financieren van de Israëlische bezetting. Ook moeten Palestijnse vluchtelingen het recht op terugkeer krijgen, en Israël mag geen aanspraak maken op Palestijns land vanwege een religieuze belofte in de bijbel.

In wezen doet het rapport simpelweg een beroep op toepassing van het internationaal recht, en zoals gewoonlijk valt dat helemaal verkeerd bij het Simon Wiesenthalcentrum, dat woedend reageerde. De 'giftige oorlogsverklaring' zou opgesteld zijn door 'een paar linkse en radicale anti-Israël activisten' binnen de PCUSA, die Israël opzettelijk in gevaar willen brengen - overigens zonder te melden waarom dat zou zijn. Het roept de Presbyterianen te protesteren tegen dit rapport omdat het "will destroy the era of good will that has been fostered with the Jewish community for decades". "The era of good will" in deze is een eufemisme voor de christelijke hulp aan de Israëlische bezetting door o.a. het financieren van en medewerken aan de etnische zuivering van Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever.

Het Simon Wiesenthalcentrum (400.000 leden) is naar eigen zeggen een joodse "mensenrechtenorganisatie" - maar het beperkt zich uitsluitend tot Israëlische joden en de joodse diaspora die de Israëlische bezetting willen legitimeren. Het behoeft geen uitleg dat dit in de praktijk een door 'de joodse staat' gefinancierd pro-Israëlische lobby-instituut is, dat is gespecialiseerd in "het levend houden van de herinnering aan de Holocaust", en de holocaust vooral te verbinden aan hedendaagse politieke beslissingen in het Israëlische parlement, en van de 'vrienden van Israël' voor wat betreft de Israëlische bezetting en het lot van de Palestijnen. Het doel is, zoals bij alle hasbara-instituten, om de bezetting met buitenlandse steun te prolongeren - tegen alle internationale resoluties en verdragen in.



De bijbelse wrake van het Reformatorisch Dagblad

Het behoeft geen uitleg waarom onze pro-Israël media uitsluitend de woede van het Simon Wiesenthalcentrum nablaat in de demonisering van het PCUSA, zonder ook maar ergens aan wederhoor te doen, noch de context te vermelden van de illegale Israëlische bezetting, het internationaal recht - en zeker geen melding maakt van het feit dat Palestijnen ook mensen met rechten zijn.

Het Reformatorisch Dagblad gebruikt als illustratie bij haar bericht van het Simon Wiesenthalcentrum een foto genaamd 'Blik in het Kedrondal'. Cynischer kun je niet zijn, wanneer je weet dat dit dal in de bijbel de vallei van Josafat (vert. "de Heer oordeelt") heet. In Joël 4 waarschuwt de christelijke god voor de landen die Israël verdelen, en dat hij wraak zal nemen op de Filistijnen (Palestijnen):

In dezelfde tijd dat ik het lot van Juda en Jeruzalem ten goede keer, zal ik alle volken bijeenbrengen en wegvoeren naar de vallei van Josafat om daar een oordeel over hen te vellen. Want zij hebben mijn volk Israël, mijn eigendom, onder vreemde volken verstrooid, ze hebben mijn land verdeeld en om mijn volk het lot geworpen; ze hebben jongens geruild tegen hoeren en meisjes verkocht voor wijn, om zich te bedrinken.

Jullie, inwoners van Tyrus en Sidon, en jullie, Filistijnen [heden: Palestijnen], wat denken jullie wel? Wilden jullie je op mij wreken? Wilden jullie iets tegen mij ondernemen? Onmiddellijk laat ik jullie daden op je eigen hoofd neerkomen. ... Maar ik haal hen terug van de plaats waarheen jullie hen verkocht hebben. Jullie daden zullen op je eigen hoofd neerkomen: ik laat jullie zonen en dochters door de inwoners van Juda verkopen aan de Sabeeërs, ver hiervandaan – de HEER heeft gesproken.
...
De HEER brult vanaf de Sion,
hij gromt vanuit Jeruzalem,
zodat hemel en aarde beven.
Maar voor zijn volk is de HEER een toevlucht,
Israël biedt hij bescherming.
Dan zullen jullie inzien dat ik, de HEER, jullie God,
woon op de Sion, mijn heilige berg.
Jeruzalem zal een heilige stad zijn;
vreemden zullen er niet meer binnengaan. (Joël 4)

De boodschap mag duidelijk zijn. Het Reformatorisch Dagblad is zodoende een oudtestamentisch politiek propaganda-orgaan, en mag in geen geval een 'nieuwsblad' genoemd worden.

26 February 2010

Trots Op Nederland: 'Wanneer gaan we nu eens anti-Israël Moslims doodschieten?'

Alphense afdeling van Trots op Nederland heeft, nog vóór de gemeenteraadsverkiezing is begonnen, een van zijn kandidaten al de wacht aangezegd.

Nummer vijf op de lijst van Ton Alphen a/d Rijn, Wim Schouten, is vanwege zijn rechts-extremistische uitlatingen op internet niet langer welkom in de partij. Hij twitterde onder de vlag van Trots op Nederland - Alphen het ene na het andere 'ongewenste' bericht. Lijsttrekker Rob de Vries wil daarover niet meer kwijt dan: "Hij liet zich niet zo frisjes over bepaalde bevolkingsgroepen uit."




Landelijk campagneleider Rob Gerharts had de clash graag geheim gehouden: "De man lijkt een beetje doorgedraaid te zijn. We wilden hem tegen zichzelf in bescherming nemen. Ik kan niet oordelen of hij hulp nodig heeft of dat hij inderdaad zo extreem denkt. Daarom hadden we besloten eerst 3 maart af te wachten om daarna afscheid van elkaar te nemen. We hebben overigens zwart-op-wit de afspraak staan dat hij zich terugtrekt. Er zijn andere instanties die moeten beslissen of ze hem verder willen vervolgen."

De wet laat het niet toe een kandidaat in deze fase nog van de kieslijst te halen. "Het is zuur als je ontdekt dat je een Paard van Troje hebt binnengehaald", aldus Rob Gerhards. "Helaas komen we nog steeds mensen tegen die onze partij willen misbruiken voor minder zuivere bedoelingen. Dan zit er maar één ding op: afserveren. We zijn een normale partij en willen niet geassocieerd worden met ultrarechts gedachtegoed."

Wim Schouten: "Ik heb me teruggetrokken omdat lijsttrekker Rob de Vries een solist is die alles alleen wil doen en zich door iedereen aangevallen voelt. Ik wil hem niet voor de voeten lopen."


Meer tweets van de extremist Wim Schouten:

Christenen passen zich overal ter wereld aan!Moslims niet! Dat is het verschil!De Moslims die zich aanpassen in Nederland zijn ex-Moslims!
2 minutes ago from TweetDeck

Nederland moet Jodenhaters vroeg en keihard aanpakken! Hebben we dan niks geleerd van de periode 40-45? Niemand kan zeggen van niks te weten
about 5 hours ago from TweetDeck

1 miljard Moslims bedreigen 6 miljoen Joden; hoelang gaat dit nog "goed"?
about 5 hours ago from TweetDeck

Voor elke Jodenhater ook een Moslimhater inzetten dan is het zo over met dat Allochtonentuig!
about 5 hours ago from TweetDeck

Multiculturele heilsleer: 15.02.2010 12.15u - "De multiculturele heilsleer die onderschreven werd door academici, ... [link naar artikel Vlaams Belang]
about 7 hours ago from TweetDeck

Radicalisme Ja, Terrorisme Nee! duidelijke grens. De democratische grens van vrijheid van meningsuiting!
11:48 AM Feb 14th from TweetDeck

Nederland zal Israel in haar strijd tegen de Islam NOOIT laten vallen en altijd achter Israel blijven staan; Israel een baken van licht!
7:29 AM Feb 13th from TweetDeck

EU: producten Westoever niet van Israël

(Novum/AP) - In een uitspraak die raakt aan de status van de Westoever heeft het Europees Gerechtshof besloten dat het gebied geen deel uitmaakt van Israël en dat Israëlische goederen of producten die daar vandaan komen onderhevig zijn aan Europese importheffingen.
De uitspraak heeft geen directe gevolgen voor het vredesproces in het Midden-Oosten, maar wat de handel aangaat betoogt de uitspraak dat Israël geen status heeft (lees verder)

Jonathan Cook: Ethan Bronner and Conflicts of Interest

Do You Have to be Jewish to Report on Israel for the New York Times?

A recent assignment of mine covering Israel's presumed links to the assassination of Hamas leader Mahmoud al-Mabhouh provoked some more thoughts about the New York Times reporter Ethan Bronner. He is the Jerusalem bureau chief who has been at the centre of a controversy since it was revealed last month that his son is serving in the Israeli army. Despite mounting pressure to replace Bronner, the NYT's editors have so far refused to consider that he might be facing a conflict of interest or that it would be wiser to post him elsewhere.

Last week, when suspicion for the assassination in Dubai started to fall on the Mossad, a newspaper editor emailed to ask if I could ring up my "Israeli security contacts" for fresh leads. It was a reminder that Western correspondents in Israel are expected to have such contacts. The point was underlined later the same day when I spoke with a leftwing Israeli academic to get his take on Mabhouh's killing. I had turned to this Ashkenazi professor because he counts many veterans of the security services as friends. At the end of the interview, I asked him if he had any suggestions for people in the security services I might speak with. He replied: "Talk to Eitan Bronner. He has excellent contacts." Naively, I asked how I could reach this expert on the veiled world of the Israeli security establishment. Was he employed at the professor's university? "No, ring the New York Times bureau," he responded increduously. Oh, that "Eitan"!

A more interesting question than whether Bronner is now facing a conflict of interest over his son serving in the Israeli army is whether the NYT reporter was facing such a conflict long before the latest revelations surfaced (See Alison Weir, The NYT's Ethan Bronner's Conflict With Impartiality.) Could it be that it is actually incumbent on Bronner, as the NYT's bureau chief, to have such a conflict of interest?

Consider this. The NYT has form when it comes to turning a blind eye to reporters with conflicts of interest in Israel -- aside, I mean, from the issue of the reporters' ethnic identification or nationality. For example, I am reminded of a recent predecessor of Bronner's at the Jerusalem bureau -- an Israeli Jew -- who managed to do regular service in the Israeli army reserves even while he was covering the second intifada. I am pretty sure his bosses knew of this but, as with Bronner, did not think there were grounds for taking action.

Shortly after I wrote an earlier piece on Bronner, pointing out that most Western coverage of the Israel-Palestine conflict is shaped by Jewish and Israeli journalists, and that Palestinian voices are almost entirely excluded, a Jerusalem-based bureau chief asked to meet. Over a coffee he congratulated me, adding: "I'd be fired if I wrote something like that."

This reporter, who, unlike me, spends lots of time with the main press corps in Jerusalem, then made some interesting points. He wishes to remain anonymous but has agreed to my passing on his observations. He calls Bronner's situation "the rule, not the exception", adding: "I can think of a dozen foreign bureau chiefs, responsible for covering both Israel and the Palestinians, who have served in the Israeli army, and another dozen who like Bronner have kids in the Israeli army."

He added that it is very common to hear Western reporters boasting to one another about their "Zionist" credentials, their service in the Israeli army or the loyal service of their children. "Comments like that are very common at Foreign Press Association gatherings [in Israel] among the senior, agenda-setting, elite journalists."

My informant is highly critical of what is going on among the Jerusalem press corps, even though he admits the same charges could be levelled against him. "I'm Jewish, married to an Israeli and like almost all Western journalists live in Jewish West Jerusalem. In my free time I hang out in cafes and bars with Jewish Israelis chatting in Hebrew. For the Jewish sabbath and Jewish holidays I often get together with a bunch of Western journalists. While it would be convenient to think otherwise, there is no question that this deep personal integration into Israeli society informs our overall understanding and coverage of the place in a way quite different from a journalist who lived in Ramallah or Gaza and whose personal life was more embedded in Palestinian society."

And now he gets to the crunch: "The degree to which Bronner's personal life, like that of most lead journalists here, is integrated into Israeli society, makes him an excellent candidate to cover Israeli political life, cultural shifts and intellectual life. The problem is that Bronner is also expected to be his paper's lead voice on Palestinian political life, cultural shifts and intellectual life, all in a society he has almost no connection to, deep knowledge of or even the ability to directly communicate with … The presumption that this is possible is neither fair to Bronner nor to his readers, and it's really a shame that Western media executives don't see the value in an Arabic-speaking bureau chief living in Ramallah and setting the agenda for the news coming out of the Palestinian territories."

All true. But I think there is a deeper lesson from the Bronner affair. Editors who prefer to appoint Jews and Israelis to cover the Israeli-Palestinian conflict are probably making a rational choice in news terms -- even if they would never dare admit their reasoning. The media assign someone to the Jerusalem bureau because they want as much access as possible to the inner sanctums of power in a self-declared Jewish state. They believe – and they are right – that doors open if their reporter is a Jew, or better still an Israeli Jew, who has proved his or her commitment to Israel by marrying an Israeli, by serving in the army or having a child in the army, and by speaking fluent Hebrew, a language all but useless outside this small state.

Yes, Ethan Bronner is "the rule", as my informant notes, because any other kind of journalist -- the goyim, as many Israelis dismiss non-Jews -- will only ever be able to scratch at the surface of Israel's military-political-industrial edifice. The Bronners have access to power, they can talk to the officials who matter, because those same officials trust that high-powered Jewish and Israeli reporters belong in the Israeli consensus. They may be critical of the occupation, but they can be trusted to pull their punches. If they ever failed to do so, they would be ejected from the inner sanctum and a paper like the NYT would be forced to replace them with someone more cooperative.

When in later years, these Jerusalem bureau chiefs retire from the field of battle and are promoted to the rank of armchair general back at media HQ – when they become a Thomas Friedman paid to pontificate regularly on the conflict -- they can be trusted to talk to those same high-placed officials, explaining their viewpoint and defending it. That is why you will not read anything in the NYT questioning the idea that Israel is a democratic state or see coverage suggesting that Israel is acting in bad faith in the peace process.

I do not want here to suggest there is anything unique about this relationship of almost utter dependence. To a degree, this is how most specialists in the mainstream media operate. Think of the local crime reporter. How effective would he be (and it is invariably a he) if he alienated the senior police officers who provide the inside information he needs for his regular supply of stories? Might he not prefer to turn a blind eye to a scoop revealing that one of his main informants is taking bribes, if publishing such a story would lose him his "access" and his posting? This is a simple cost-benefit analysis made both by the reporter and the editors who assign him that almost always favours the powerful over the weak, the interests of the journalist over the reader.

And so it is with Israel. Like the crime reporter, our Jerusalem bureau chief needs his "access" more than he needs the occasional scoop that would sabotage his relationship with official sources. But more so than the crime reporter, many of these bureau chiefs also identify with Israel and its goals because they have an Israeli spouse and children. They not only live on one side of a bitter national conflict but actively participate in defending that side through service in its military.

This is a conflict of interest of the highest order. It is also the reason why they are there in the first place.

Jonathan Cook is a writer and journalist based in Nazareth, Israel. His latest books are "Israel and the Clash of Civilisations: Iraq, Iran and the Plan to Remake the Middle East" (Pluto Press) and "Disappearing Palestine: Israel's Experiments in Human Despair" (Zed Books). His website is www.jkcook.net.

John Pilger: Listen to the heroes of Israel

The moral courage of Israeli dissidents.

I phoned Rami Elhanan the other day. We had not spoken for six years and much has happened in Israel and Palestine. Rami is an Israeli graphic designer who lives with his family in Jerusalem. His father survived Auschwitz. His grandparents and six aunts and uncles perished in the Holocaust. Whenever I am asked about heroes, I say Rami and his wife, Nurit, without hesitation.

Soon after we met, Rami gave me a home videotape that was difficult to watch. It shows his daughter Smadar, aged 14, throwing her head back, laughing and playing the piano. "She loved to dance," he said. On the afternoon of 4 September 1997, Smadar and her best friend, Sivane, had auditions for admission to a dance school. She had argued that morning with her mother, who was anxious about her going to the centre of Jerusalem. "I didn't want to row," said Nurit, "so I let her go."

Rami was in his car when he turned on the radio to catch the three o'clock news. There had been a suicide bombing in Ben Yehuda shopping precinct. More than 200 people were injured and several were dead. Within minutes, his mobile phone rang. It was Nurit, crying. They searched the hospitals in vain, then the morgue; and so began, as Rami describes it, their "descent into darkness".

Rami and Nurit are two of the founders of the Parents Circle, or Bereaved Families Forum, which brings together Israelis and Palestinians who have lost loved ones. "It's painful to acknowledge," he said, "but there is no basic moral difference between the [Israeli] soldier at the checkpoint who prevents a woman who is having a baby from going through, causing her to lose the baby, and the man who killed my daughter. And just as my daughter was a victim [of the occupation], so was he." Rami describes the Israeli occupation and the dispossession of Palestinians as a "cancer in our heart". Nothing changes, he says, until the occupation ends.

Open your eyes
Every "Jerusalem Day" - the day Israel celebrates its military conquest of the city - Rami has stood in the street with a photograph of Smadar and crossed Israeli and Palestinian flags, and people have spat at him and told him it is a pity he was not blown up, too. And yet he and Nurit and their comrades have made ­extraordinary gains. Rami goes to Israeli schools with a Palestinian member of the group, and they show maps of what ought to be Palestine, and they hug each other. "This is like an earthquake to children who have been socialised and manipulated into hating," he said. "They say to us, 'You have opened my eyes.'"

In October, Rami and Nurit sat in the Israeli high court as the state counsel, "stammering, unprepared and unkempt", wrote Nurit, "stood like a platoon commander in charge of new recruits and refuted... allegations". Salwa and Bassam Aramin, Palestinian parents, were there, too. Tears streaked Salwa's face. Their ten-year-old daughter, Abir Aramin, was killed by an Israeli soldier firing a rubber bullet point-blank at her small head as she stood beside a kiosk buying sweets with her sister. The judges seemed bored and one of them remarked that Israeli soldiers were rarely indicted, so it would be best to forget it. The state counsel laughed. This was normal.

“Our children," said Nurit, at a rally last December to mark the first anniversary of the Israeli assault on Gaza, "have learned this year that all the disgusting qualities which anti-Semites attribute to Jews are actually manifested among our leaders: deceit, greed and the murder of children... What values of beauty and goodness can we squeeze into such a sophisticated apparatus of brainwashing and reality distortion?"

Rami now tells me the high court has decided to investigate the case of Abir Aramin after all. This is not normal: it is a victory. “Where are the other victories?" I asked him.

“In America last year, a Palestinian and I spoke five times a day in front of thousands. There is a big shift in American public opinion, and that's where the hope lies. It's only pressure from outside Israel - from Jews especially - that will end this nightmare. People in the west must know that while there is a silence, this looking away, this profane abuse of Israel's critics as anti-Jew, they are no different from those who stood aside during the days of the Holocaust."

Guilty silence
Since Israel's onslaught on Lebanon in 2006, its devastation of Gaza in 2008-2009, and Mossad's recent political murder in Dubai, the criminality of the Israeli state has been impossible to disguise. On 11 February, the influential Reut Institute in Tel Aviv reported to the Israeli cabinet, which it advises, that violence had failed to achieve Israel's ends and had produced worldwide revulsion instead.

“In last year's Gaza operation," the report said, "our superior military power was offset by an offensive on Israel's legitimacy that led to a significant setback in our international standing and will constrain future Israeli military planning and operations." In other words, proof of the murderous, racist toll of Zionism has been an epiphany for many people; justice for the Palestinians, wrote the expatriate Israeli musician Gilad Atzmon, is now "at the heart of the battle for a better world".

However, his fellow Jews in western countries, such as Britain and Australia, whose influence is critical, are still mostly silent, still looking away, still accepting, as Nurit said, the "brainwashing and reality distortion".

And yet the responsibility to speak out could not be clearer, and the lessons of history - family history for many - ensure that it renders them culpable should their silence persist. For inspiration, I recommend the moral courage of Rami and Nurit.

(New Statesman 25 February 2010)

Geachte mevrouw Verbeet,

Begin maart brengt U als voorzitter van het Nederlandse parlement een officieel bezoek aan Israël en de bezette Palestijnse gebieden. In Israël hebt u de vrijheid te spreken met diverse Knessetleden. Helaas is het niet mogelijk op dezelfde voet gesprekken te voeren met de leden van het Palestijnse parlement. Dat kan onder de huidige omstandigheden niet in één vergadering bijeen komen, en bovendien wordt een aantal parlementariërs door Israël gevangen gehouden.

Wij verzoeken U echter met klem om wel een gesprek te voeren met Uw collega, de voorzitter van het Palestijnse parlement Aziz Dweik. Na drie jaar verblijf in een Israëlische gevangenis werd hij in juni vorig jaar op de Westelijke Jordaanoever vrijgelaten. Indertijd protesteerde de huidige voorzitter van de Eerste Kamer, René van der Linden (CDA) fel tegen de Israëlische arrestatie van Dweik omdat deze "als democratisch gekozen parlementslid immuniteit geniet".



De heer Dweik, gepromoveerd aan de prestigieuze universiteit van Pennsylvania, behoort tot de gematigde vleugel van de partij die de laatste parlementsverkiezingen won, Hamas. Hij verklaarde onlangs over de oproep in het Handvest van Hamas om een Palestijnse staat te vestigen in heel oorspronkelijke Palestina: "Niets dan een droom en onrealistisch". Parlementsvoorzitter Dweik is nooit beschuldigd van terroristische activiteiten. In een bijlage I vindt U voor uw oriëntatie op een gesprek uitgebreide documentatie over hem.

Israël beroept zich er op ‘de enige democratie in het Midden-Oosten’ te zijn. Noblesse oblige. Wij vragen U daarom, om in uw contacten met leden van de Knesset er op aan te dringen dat Israël zijn bijdrage levert aan het herstel van de parlementaire democratie in de bezette Palestijnse gebieden. Dit betekent dat:
  • 1. u aandacht vraagt voor de vrijlating door Israël van alle nu nog gevangen zittende parlementariërs van Hamas (in 2007 heeft Israël 44 gekozen parlementariërs en drie ministers gearresteerd; velen zijn na jaren gevangenschap geleidelijk aan vrijgelaten, maar niet allen; volgens de laatste ons bekende gegevens worden nog 14 parlementsleden gevangen gehouden)
  • 2. u er op aandringt dat in de toekomst niet zoals in het verleden door Israël aan Palestijnse parlementariërs reisbeperkingen en andere belemmeringen worden opgelegd die het samenkomen in één vergadering beletten; voorheen kon het Palestijnse parlement om die reden slechts vergaderen middels een videoconferentie tussen Gaza en Ramallah.
  • 3. u uw afkeuring formuleert over de verwoesting door Israël van het parlementsgebouw en van ministeries in Gazastad tijdens de laatste oorlog tegen Gaza, daden die niet te rijmen zijn met het democratisch statuur dat Israël nastreeft.
  • 4. u er op wijst dat ook de vrijlating van Marwan Barghouti een belangrijke impuls kan geven aan een opleving van de democratisch-politieke processen
  • 5. u wijst op het recht op politieke expressie van verzet tegen de bezetting.
  • 6. u er bij de Knesset krachtig op aandringt dat de Palestijnen als individu hun wettige politieke en burgerrechten kunnen uitoefenen, ongehinderd door de vele obstakels van allerlei aard, fysiek zowel als bureaucratisch, die de bezetting van de Palestijnse gebieden door Israël opwerpt.
    Genoemde thema’s behelzen het recht van de Palestijnse natie zich politiek te uiten. Tevens is er op langere termijn een groot belang mee gemoeid voor de vrede, veiligheid en het democratisch aanzien van Israël.
    Dat brengt ons er toe uw aandacht voor een laatste punt te vragen. Er ligt van staatswege veel druk op kritische stemmen in Israel zelf (bijlage II). Wij zijn daar zeer bezorgd over. Wilt u daarom mede namens ons de boodschap overbrengen.
  • 7. dat de vitaliteit van het democratisch proces gebaat is bij een sterke positie van groeperingen en bij waardering voor individuen die het handelen van de eigen staat en samenleving ter discussie stellen, en dat hierin de garantie besloten ligt, dat een natie het contact met de omgeving behoudt. Dit is geheel en al in lijn met hetgeen u hebt opgemerkt in uw toespraak op 14 mei 2008 in het World Forum Convention Center te Den Haag tijdens de viering van het 60 jarig bestaan van de staat Israel.

Weet u gesteund door de gedachte dat de vier organisaties die U deze brief sturen, met grote belangstelling en actief Uw verrichtingen in Israël en Palestina zullen volgen.

Met verschuldigde hoogachting,

Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid (EAJG)
Galit Saporta, voorzitter van Gate48, Platform voor Kritische Israëli's in Nederland
Sietse Bosgra, secretaris van het Nederlands Instituut Palestina-Israël(NIPI)
Jan Slomp, voorzitter van het Steuncomité Israëlische Vredes- en Mensenrechten Organisaties (SIVMO)


BIJLAGE 1

Levensloop
Dr. Aziz Salem Murtada Dweik "Abu Hashem" was born on December 1, 1948. He earned a bachelor's degree in geography in Jordan and a master's in education from Bethlehem University. Studying on a U.S.-backed scholarship, Dweik earned a master's in urban planning at State University of New York in Binghamton. From 1985 to 1988, once again on a U.S. grant, he earned a master's and doctorate from the University of Pennsylvania in Philadelphia in the US. He praised Philadelphia as his favorite U.S. city.
Dweik held several positions, mainly: Head of the Geography Department at al-Najah University in Nablus, Head of the Higher Education Committee of several charitable institutions, member in Scientific Research Committee at al-Najah University. is the founder of Geography Department at al-Najah University. He acted as Public Relations Official at the Patients Friend Society and he had a leading role in supervising several Masters theses and PhD dissertations. Dweik has several publications including the "Palestinian Society" book.
Dweik is married and father of seven children. He was arrested in the Israeli occupation prisons five times in a row.

Verkiezing als lid parlement en daarna als voorzitter parlement
Dweik was elected as a Hamas MP representing Hebron in the southern West Bank during the second-ever Palestinian legislative polls on January 25, 2006. Hamas has 74 MPs in the 132-parliament and Fatah 45, with the rest of the deputies belonging to smaller factions. The EU paid for the Palestinian elections. The U.S., too, pushed for democratic elections knowing the political platform of Hamas.he P Aziz Duweik, a Hamas MP, was named PLC Speaker at the first session of the newly elected parliament with 70 votes. The ballot came after President Mahmoud Abbas delivered a speech before the 132-seat parliament, a majority of them Hamas members. Hamas has been asked by Abbas to form the next cabinet. Dweik was the only nominee for the important portfolio.

Visie van Dweik
In verkiezingscampagne: Dweik was careful to dissociate himself from the military actions carried out by Hamas.
NRC 29/6/06: Ministers als de in Amerika gepromoveerde Omar Tareq en parlementsvoorzitter Dweik worden beschouwd als gematigde Hamasleden, omdat zij voor de oprichting van een Palestijnse staat naast Israël zijn en bereid zijn Israël te erkennen.
Dweik was sworn in as Speaker of the House on 29 March 2006. During the proceedings he said: "A hungry man is an angry man [...] We hope the world will not allow the Palestinian people to suffer, because this will only make people more radical." He also said: "My message to Israel is to put an end to the occupation, and then there will be no fighting."
Al Ahram: Speaker of the Palestinian Legislative Council Aziz Dweik, just released from an Israeli detention centre, has called for "immediate reconciliation" between Fatah and Hamas, saying the rift between the two factions was inflicting incalculable damage on the Palestinian national cause.
Na zijn vrijlating: Dweik has told journalists that he views the Hamas charter's call for the creation of a Palestinian state in all of Palestine, including Israel, to be "nothing but a dream, and unrealistic," and he believes that Hamas is aiming for the establishment of a Palestinian state in the West Bank and Gaza. He has never been accused of involvement in terrorism. His primary focus since his release from prison has been reconciling the Hamas and Fatah factions who have been engaged in acivil conflict, the result of which has been a split in the ruling PNA government, with Hamas ruling in Gaza and Fatah in the West Bank. 30 juni 2009: Dweik, who is thought to be a member of Hamas’ moderate wing, has stressed a message of unity since he gained his freedom. He told reporters on Sunday that he “stands between” Hamas and Abbas’ Fatah movement.

Arrestatie
Aziz Dweik, also a key member of Hamas, which controls the government, was held after 20 Israeli vehicles surrounded his home in Ramallah.
Dweik was arrested by Israel on 29 June 2006 as part of Israel's Operation Summer Rains. He was later released and then rearrested 6 August 2006. Dweik says he was severely beaten while in custody, and his lawyers say that he was held in unsanitary conditions. Dweik (along with a number of other Palestinian ministers and parliament members) was imprisoned in spite of his parliamentary immunity. Israel currently holds some 9,260 Palestinian prisoners, according to Palestinian figures. (June 2009)

Echtgenote Dweik: “Detaining Aziz Dweik was illegal. The Palestinian people chose him in elections to be the speaker of the Palestinian parliament. In every other country Parliamentarians are VIPs, they have diplomatic immunity. He shouldn’t have been in prison."
"The Council of Europe’s parliamentary assembly president, René van der Linden, slammed yesterday Israel's arrest of the speaker of the Palestinian legislative council, Aziz Dweik, and called for his immediate release. 'All legitimately elected parliamentarians enjoy parliamentary immunity unless and until they are divested of it by their own parliaments,' Van den Linden said."
In de Globe and Mail verslag van een gesprek met Dweik in de winter 1991-92: "While the Hamas charter specifically calls for a Palestinian state to be created in all the land of Palestine, including Israël, Dr. Dweik said he considered that nothing but a dream, and unrealistic. He also carefully dissociated himself from the military actions that had been carried out in Hamas's name. No one ever accused Dr. Dweik of any involvement in such acts of terror."
He was released last Tuesday and agreed to see me after midday prayers on Friday. Since Mahmoud Abbas's term officially expired in January, Dr. Dweik should now be the acting president, the reasoning goes. Elections are now set for next January 2009 and Dr. Dweik is quite content to let Mr. Abbas remain in office until then. He had nothing but praise for the Fatah leader, a good start on his way to reconciling the warring factions. http://www.theglobeandmail.com/blogs/mideast-notebook/fancy-that-a-moderate-in-hamas/article1200923/

Zwakke gezondheid
On account of this poor health Dweik was sentenced to 36 months imprisonement.
Augustus 2006: De voorzitter van het Palestijnse parlement, die in Israël wordt gevangen gehouden, is maandagavond in Jeruzalem gehospitaliseerd nadat hij hartklachten had. Dat meldt het Israëlische leger.
De Interparlementaire Unie eiste in mei 2007 in een resolutie de vrijlating van Dweik In de resolutie wordt er op gewezen dat Dweik "is held in solidary confinement in a small prison cell measuring 1,8 by 4 metres, full of creeping insects".
18-7-08 Dans un communiqué de presse, le CLP a déclaré que M. Dweik avait subi jeudi une intervention chirurgicale dans l’hôpital de la prison d'Al Ramla et que sont état de santé est toujours mauvais. Son état de santé a commencé à se détériorer il y a trois mois. Depuis plus de 2 mois, il est resté dans l'hôpital de la prison qui ne possède pas le matériel nécessaire puisque les autorités israéliennes refusent de l’autoriser à être hospitalisé dans un hôpital spécialisé.

The attorney visited Dr Dweik on Wednesday in Ramla's prison hospital, where he was told by doctors that Dr Dweik has lost 10 kilogrammes in weight since last month and is suffering from anemia due to the diabetes he developed whilst in jail. Ramla's prison doctors have attributed the spread of anemia amongst prisoners to their poor prison diet.
Ma’an News Agency 11/28/2008
Bethlehem – Ma’an – The imprisoned speaker of the Palestinian Legislative Council (PLC) underwent surgery on Friday despite Israeli delays and "medical negligence," according to the de facto speaker in the Gaza Strip. Dr. Aziz Duweik has been imprisoned for the past 28 months in an Israeli jail even though he has been "long suffering due to medical negligence by the Israeli prison authorities," the de facto PLC office in Gaza said on Friday. According to a statement sent to Ma’an, Duweik underwent surgery inside the Ramla detention facility to remove kidney stones on Friday. Ahmad Bahar, the deputy PLC speaker in Gaza, denounced the continued imprisonment of Duweik and the "harsh treatment by Israeli soldiers there," holding them "fully responsible if something happens to him. Dweik was operated 25 December 2008 to remove kidney stones. As operation was unsuccessful he had to be operated again, high blood pressure, diabetes.

Beschuldiging
Ruling issued by the Israeli Military Court of Aufer on Tuesday, December 16 2008, sentencing Dr. Aziz El-Duweik, Head of the Palestinian Legislative Council, to prison for three years on charges of affiliation with the "Change and Reform" Bloc representing Hamas in the Palestinian Legislative Council.
As many as 35 Hamas lawmakers are still in Israeli custody as Israeli military courts gave them jail sentences ranging between three and four years for taking part in "illegal elections" not okayed by the occupying power.
The main “crime” committed by these elected Palestinian officials, people like Professor Aziz Duweik, the Speaker of the Palestinian parliament, is that they took part in an “illegal election”! Well, this is really a big lie since the 2006-Palestinian elections were okayed by both Israel, under the premiership of Ariel Sharon, and the Bush Administration. Israël accepted the participation of Hamas in the elections.

Vrijlating
Dweik was released in early July 2009 to a huge public show of support, including from Fatah.
Dweik, 60, arrived at a military checkpoint outside the city of Tulkarem in the north of the occupied West Bank after his release from Hadarim prison near Tel Aviv, greeted by a horde of reporters. His release comes after a military tribunal at the Ofer military base near Ramallah rejected an application by prosecutors to keep Dweik behind bars after his three-year sentence ran out.
At the At-Tayba military checkpoint Dweik was received by a large delegation of political supporters from both Fatah and Hamas including Palestinian lawmaker and Minister of Prisoners Affairs in the caretaker government Issa Qaraqi’a and the governor of Tulkarem Talal Dweikat. Notably president Mahmoud Abbas telephoned Dweik as he arrived at the checkpoint to congratulate him on his release. The call was followed by a second congratulatory call from Prime Minister Salam Fayyad. Dweik is a celebrated political figure in all party ranks, and is seen as a unifying force within Palestinian politics.
Hours after his arrival in the West Bank, Dweik addressed the public on the steps of the PLC, and promised to work for unity. “I hold a message from all Palestinian detainees to all the free Palestinians,” Dweik said during the first moments of the interview, “which is to unite and work as one hand to avoid all internal clashes.”
http://aziz-dweik-news.newslib.com/story/9145-4/

PLC Speaker Abdel-Aziz Dweik announced that he would resume his duties as speaker on 26 July. Mr. Dweik had sent invitations to Palestinian, Arab, and European political figures as well as PLC members of all political parties to participate in the ceremony of reopening the PLC chambers in Ramallah, which had been mainly closed for three years. “We want to reactivate the PLC because we intend to unite the Palestinian people and heal the rift between rivals," Mr. Dweik said. The announcement came a day after former PLC Secretary-General Ibrahim Khreisha said that the term of the PLC speaker was one year and Mr. Dweik’s term had expired while he was imprisoned in Israel. (Ma’an News Agency)
But the Palestinian parliament speaker and senior Hamas member, Aziz Dweik, rejected the expiration of the PLC mandate. Dr. Dweik told a news conference held in Ramallah that article 47 of the Palestinian basic law stipulates that the mandate of the PLC ends when new elected members swear in. “The constitution is clear …it says the present PLC membership continues until there will be new elections,”

Internationale actie
Council of Europe's Parliamentary Assembly: The detention by Israel of Mr Aziz Dweik, Speaker of the Palestinian Legislative Council (PLC), arrested on 6 August 2006, as well as of approximately 40 Palestinian parliamentarians and ministers is equally a matter of serious concern. The Assembly stresses that these people have been legitimately elected. Text adopted by the Assembly on 5 October 2006 (29th Sitting) Januari 2007: Lawyer of the Mandela Institute, Bothaina Douqmaq, visited the Dr. Aziz Dweik, the jailed head of the Palestinian Legislative Council . Dr. Dweik said that Israel’s imprisonment of the elected legislators and officials is a direct violation to the international law, and an attack against the Palestinian democracy.
17 March 2007: Recommendation adopted by the Euro-Meditaranean Parliamentarian Assembly: Condemns and expresses its utmost condemnation at the arrest of the president of the Palestinian Legislative Council, Mr. Aziz Dweik, of the members of the Palestinian government and of members of the Palestinian Legislative Council, and demands their immediate release.
31 October to 3 November 2008: An 8-strong delegation of Members of the European Parliament from 5 different groups travelled to Palestine. The main purpose of this visit was to follow-up on the EP resolution of 4 September 2008 which welcomed the decision by the Israeli Government to free a number of Palestinian prisoners. MEP's wanted to meet with PLC members detained in Israeli jails in particular the Speaker of the PCL, Dr. Aziz Dweik. Israeli authorities denied permission despite the formal request made in due time by the President of the EP.
The EP delegation decided to go to Heradim prison and renewed its request to meet the prisoners, a request denied by the prison authorities. The delegation held formal interpaliamentary meetings with PLC members in Ramallah and Gaza, from all political parties.
The speaker of the European Parliament, Jerzy Buzek, assured his support to the International Campaign for releasing the abducted MPs who are in the Israeli jails for three years. He considered the abduction serious violation to the principles of democracy. Buzek had attached the content of the resolution of the European Parliament at 4th of December, 2008 which called for “ the immediate release of the member of the Palestine Legislative Council”
29 augustus 2009: A delegation of "The Elders", a group formed by Nelson Mandela, led by former Brazilian president Fernando Henrique Cardoso inclding Mrs Ela Bhatt, Dr. Gro Brundtlandt, President Jimmy Carter. Mrs. Mary Robinson, Archbishop Desmond Tutu and Mrs. Mabel van Oranje had a meeting with the President of the PLC Dr. Abdul Aziz Dweik.

7-9 December 2009: 9th Interparliamentary meeting European Paliament and The Palestinian Legislative Council. Monday 7 December meeting with the Speaker of the PLC, Mr. Aziz Dweik, Hebron. Dr. Aziz Dweik urged the delegation of European lawmakers to organize an international campaign aimed to end the blockade on the Palestinian people, their leaders and lawmakers. The speaker highlighted to the delegation the major problems faced by Palestinian lawmakers in the West Bank such as political arrests and harassment in addition to other issues in the Palestinian arena. The delegation called for strengthening the Euro-Palestinian relations in order to end the European state of ignorance about the suffering of the Palestinian people.

Verstandhouding met Abbas 2008: According to PA sources, Abbas asked Olmert to release more Palestinian prisoners including , surprisingly, Aziz Duweik, the Hamas-affiliated speaker of the Palestinian Legislative Council. The moment he is released he will not hesitate to open serious talks for rapprochement with Palestinian President Mahmoud Abbas, who also trusts Duweik.

6/28/2009 - Ramallah – Ma'an – The recently released speaker of the Palestinian Legislative Council (PLC) Aziz Dweik said on Sunday that he is close to both of the rival factions Hamas and Fatah, and hopes that they reach reconciliation.... With regard to an expected meeting between him and Palestinian President Mahmoud Abbas, Dweik said, "It is natural that I will meet with the beloved Abu Mazen since the relationship between the PLC and the Palestinian president should be complementary rather than competitive, and those who think it is a competitive relationship are mistaken."
1-7-09 President Mahmoud Abbas met with the Legislative Council speaker Aziz Dweik in Ramallah at noon on Tuesday (yesterday), making him the highest-ranking Hamas official he publicly met with since the 2007 coup in Gaza. According to the Palestinian Authority official news agency WAFA, Abbas congratulated Dweik on his release, inquired about his health, and stressed that the 11,000 Palestinians remaining in Israel’s jails are a top priority. Abbas’ office released no other details about the talks, which took place in the presidential compound.

Dweik als opvolger van Abbas
As speaker, Dweik would be in line to take over from Palestinian Authority president Mahmud Abbas in the event of Abbas's incapacitation. Since 2006, Dweik served as chairman of the Palestinian parliament, a position which made him in effect Palestinian Authority President Mahmoud Abbas's stand-in. When Abbas's term was extended several months ago without holding elections, some Hamas seniors threatened to unilaterally declare Dweik president.
Dweik was supposed to step into Abbas's shoes on January 9, 2009, when the latter's term in office was scheduled to expire. The Palestinian Basic Law stipulates that the speaker of the Palestinian Legislative Council would replace the PA president when his term expired, or if he stepped down for any other reason. PA officials had been worried that the early release of Dweik from prison would lead to a further escalation in tensions between Hamas and Fatah.
Why at this time in particular Israel intends to free Duweik?! Palestinian President Mahmoud Abbas term of office ends in January 9. According to the Palestinian constitution, a new president should be chosen or Abbas term is renewed, a step strongly opposed by Hamas leaders. According to some Palestinian experts releasing Duweik by Israeli authorities and presenting him as a new president means a declaration of the death of the Palestinian National Authority.

The Christian Science Monitor , November 27, 2009:
If Palestinian Authority President Mahmoud Abbas of the mainstream Fatah party makes good on his threat to resign, the man constitutionally assured his post is from the rival Hamas faction. His name is Aziz Dweik, a leading member of Hamas who was released from Israeli prison this summer after being held for three years....Saeb Erekat, the chief Palestinian negotiator under Abbas, has said repeatedly in recent weeks that if his boss goes, Dweik is next in line. Some Palestinians go even further, pointing out that Abbas's term actually expired in January 2009, and that legally, Dweik should replace him...Dweik says he's not agitating for the top seat, however. He is focused instead on trying to bring about a reconciliation between Fatah and Hamas... Mohammed Asad Awaiwi, a political science professor at Al-Quds University in East Jerusalem, says that Dweik is known to be balanced, well-liked, and even a critic of some of Hamas's irresponsible moves – and would stand a good chance of winning a government post in future elections.

Geachte minister Hirsch Ballin, (5)

Ik heb in vorige emails aan u beschreven hoe het CIDI desinformatie verspreidt en zelfs leugens. Wanneer het CIDI suggereert dat alleen 'volgens de ideologische vijanden van de Joodse staat' Israel en een deel van Palestina in 1947 en 1948 etnisch zijn gezuiverd door de zionisten, terwijl nu juist vooraanstaande Joods Israelische historici na gedegen wetenschappelijk onderzoek hebben bewezen dat die etnische zuivering van Palestijnen daadwerkelijk planmatig is voorbereid en uitgevoerd, dan weet u dat u niet met een informatiecentrum te maken heeft, maar met een zionistisch propaganda-apparaat in dienst van de Israelische overheid. Daar kan geen twijfel over bestaan. Zodra zelfs de meest fundamentele feiten worden verdraaid dan weet u dat het CIDI niet te goeder trouw is. Zeker niet wanneer u ook nog eens weet dat het streven naar een etnische zuivering al in 1937 werd samengevat door David Ben-Goerion toen hij in een brief aan zijn zoon schreef:

'Ik ben een enthousiaste aanhanger van de joodse staat, ook als dat betekent dat we nu Palestina moeten verdelen, want ik ga er van uit dat een gedeeltelijke joodse staat niet het eindpunt is maar het begin... De formering van een staat, ook al is het nog maar een gedeeltelijke staat, zal de grootste bijdrage zijn aan onze kracht, en een machtige uitvalsbasis vormen bij ons historische streven om het gehele land te bevrijden.'

En zo geschiedde het ook. Driekwart van de Palestijnse bevolking werd meer dan zes decennia geleden met geweld verdreven, de overgrote meerderheid van hen moslims. De Palestijnse steden die christelijk waren konden minder makkelijk ontruimd worden aangezien de zionisten bang waren voor de repercussies van het christelijke Westen, met als gevolg dat een kwart van de Palestijnen, zowel christenen als moslims, dat in het heuvelachtige Galilea woonde niet verdreven kon worden. Dit tot grote teleurstelling van de bekendste Joods Israelische historicus Benny Morris die daarover in 2004 verklaarde: 'Ik denk dat [Ben-Goerion] in 1948 een ernstige historische fout maakte. Hoewel hij het demografische vraagstuk begreep en de noodzaak van het vestigen van een joodse straat zonder een grote Arabische minderheid, werd hij tijdens de oorlog bang. Op het laatst aarzelde hij… Als aan het eind van het liedje mistroostig blijkt te zijn voor de joden dan zal dit zijn omdat Ben Goerion de verplaatsing in 1948 niet voltooide.'

http://www.counterpunch.org/shavit01162004.html



Het zal u duidelijk zijn dat u als minister van Justitie uitgenodigd bent door een propaganda-organisatie, gefinancierd om halve waarheden en zelfs leugens te verspreiden. De enige serieuze conclusie hieruit moet zijn dat u als Nederlands politicus gebruikt wordt door een zionistische lobbygroep, in een poging de Israelische terreur te rechtvaardigen. Nog altijd, zes decennia na deze oorlogsmisdaden weigert Israel de vluchtelingen terug te laten keren dan wel financieel te compenseren voor het verlies van land en goederen, van alles dat ze op aarde bezaten. En dit terwijl Israel terecht eist dat de bezittingen die in de Tweede Wereldoorlog van de Joden werden gestolen worden teruggegeven aan de rechtmatige eigenaren of hun familie. Tegelijkertijd is 'de Joodse natie' fel tegen herstelbetalingen aan de Palestijnse bevolking. Het feit dat u zich laat gebruiken, meneer Hirsch Ballin, is verwerpelijk. U dient hier geen enkel fatsoenlijk belang mee. Het probleem voor mij is dat ik een toon probeer te vinden waarmee ik u kan bereiken. Ik bedoel, juridisch zullen wij niet fundamenteel van mening verschillen, en ook zullen wij geen wezenlijke verschillen van mening hebben zodra we de zaak beoordelen via christelijke normen en waarden en de tien geboden. Maar hoe bereik ik u als politicus die zich in dit geval niets van normen en waarden en internationaal recht aantrekt? Als niets meer een waarde in zich heeft dan zijn we in een nihilistisch universum beland. Ik zag vanmiddag de film Nine, waarin een actrice zingt 'stile is the new content'. En het is waar, in deze postmodernistische tijd is de vorm inhoud geworden en de inhoud vorm. De waarheid speelt in die tijdgeest geen enkele rol van betekenis.

Om terug te grijpen op de beroemdste katholieke kerkvader, het was Augustinus die schreef: Remota iustitia quid sunt regna nisi magna latrocinia? En zo is het eeuwen later nog steeds: wanneer de gerechtigheid opzij geschoven is, wat zijn koninkrijken anders dan grote roversbenden? Meneer Hirsch Ballin, wat kunt u daar anno 2010 tegenover stellen? Is de waarheid tijd en plaatsgebonden?

25 February 2010

Minister Hirsch Ballin van Justitie (4)

Het CIDI beweert:

Volgens de ideologische vijanden van de Joodse staat verdreven Joodse/Israelische strijdkrachten tijdens de oorlog van 1948 op rücksichtsloze wijze en volgens een vooropgezet plan vele honderdduizenden Palestijnse Arabieren uit hun woonplaatsen in de landstrook tussen de Middellandse Zee en de Jordaanrivier.


Zie: http://www.cidi.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=666&Itemid=1



Dit nu is klinkklare propaganda. Het zijn niet de 'ideologische vijanden van de Joodse staat' die stellen dat 'Joodse/Israelische strijdkrachten tijdens de oorlog van 1948 op rücksichtsloze wijze en volgens een vooropgezet plan vele honderdduizenden Palestijnse Arabieren uit hun woonplaatsen in de landstrook tussen de Middellandse Zee en de Jordaanrivier.' Het zijn nu juist joods-Israelische historici die dit feit aantonen.

Dit is wat in 2004 de meest vooraanstaande joods-Israelische historicus Benny Morris stelde: 'Ben-Gurion was right... Without the uprooting of the Palestinians a Jewish state would not have arisen here.'

Zie: http://www.nybooks.com/articles/17029

De etnische zuivering is uitgebreid beschreven in gedegen historisch onderzoek van gerespecteerde joods-Israelische historici als Simha Flapan, Ilan Pappe, Tom Segev, Avi Shlaim en Benny Morris. De oorzaak van het conflict, te weten de etnische zuivering, begon in 1947, een feit dat volgens Benny Morris: 'is based on many documents... most of them from the Israel Defense Forces Archives. What the new material shows is that there were far more Israeli acts of massacre than I had previously thought. To my surprise, there were also many cases of rape. In the months of April-May 1948, units of the Haganah [the pre-state defense force that was the precursor of the IDF] were given operational orders that stated explicitly that they were to uproot the villagers, expel them and destroy the villages themselves.'

En:

'From April 1948, Ben-Gurion is projecting a message of transfer. There is no explicit order of his in writing, there is no orderly comprehensive policy, but there is an atmosphere of [population] transfer. The transfer idea is in the air. The entire leadership understands that this is the idea. The officer corps understands what is required of them. Under Ben-Gurion, a consensus of transfer is created...Ben-Gurion was a transferist. He understood that there could be no Jewish state with a large and hostile Arab minority in its midst. There would be no such state. It would not be able to exist.'

'Transfer' is, en dit voor de mensen die zijn boek niet gelezen hebben, een eufemisme voor etnische zuivering. Met andere woorden: Israel heeft volgens zijn meest vooraanstaande historicus en trouwens ook alle eerder genoemde 'nieuwe historici' met geweld en terreur de Palestijnse burgers massaal verdreven waardoor ze in vluchtelingenkampen in onder andere Gaza terechtkwamen. Deze mensen die verdreven zijn, een oorlogsmisdaad, hebben nooit enige compensatie van 'de Joodse staat' gekregen en mochten ook niet terugkeren, hetgeen niet alleen in strijd is met het internationaal recht, maar ook met de talloze resoluties van de VN. Deze situatie duurt al meer dan 60 jaar.

Hier kunt u lezen wat Benny Morris nog meer heeft gezegd:
http://www.haaretz.com/hasen/pages/ShArt.jhtml?itemNo=380986&contrassID=2

Een fatsoenlijk mens zal denken dat Morris walgt van deze wrede zionistische politiek, die de oorzaak is van het voortdurende geweld. Maar met schokkende eerlijkheid en openheid verklaarde hij vervolgens: 'under certain conditions, expulsion is not a war crime. I don't think that the expulsions of 1948 were war crimes. You can't make an omelet without breaking eggs. You have to dirty your hands.' Maar het was kennelijk allemaal onvoldoende geweest, want de huidige extremisen onder de zionisten hebben felle kritiek op Ben-Gurion.

Zo stelt Morris, die tot het Israelische progressieve kamp werd gerekend, het volgende: 'Ik denk dat [Ben-Goerion] in 1948 een ernstige historische fout maakte. Hoewel hij het demografische vraagstuk begreep en de noodzaak van het vestigen van een joodse straat zonder een grote Arabische minderheid, werd hij tijdens de oorlog bang. Op het laatst aarzelde hij… Ik weet dat dit de Arabieren en de ruimdenkenden en de politiek correcte types verbijsterd. Maar mijn gevoel is dat deze plaats rustiger zou zijn en minder lijden zou kennen als de zaak eens en voor altijd opgelost was geweest… Als aan het eind van het liedje mistroostig blijkt te zijn voor de joden dan zal dit zijn omdat Ben Goerion de verplaatsing in 1948 niet voltooide. Omdat hij een groot en veranderlijke demografische reserve op de Westbank en Gaza en binnen Israël zelf achterliet.' Kortom, ook de laatste 150.000 Palestijnen hadden in 1948 verdreven moeten worden om een etnisch zuivere 'Joodse staat' mogelijk te maken.

Opnieuw: het CIDI probeert verwarring te zaaien om maar niet te hoeven toegeven dat het als zionistische propaganda-organisatie de Israelische terreur rechtvaardigt. Interessant is ook het feit dat het CIDI-symposium gefinancierd wordt 'door subsidies van de Stichting Collectieve Marorgelden Nederland, de Stichting Levi Lassen en anderen.' Wie zijn die 'anderen'? Behoort ook Israel tot die 'anderen'? En zo ja, is minister Hirsch Ballin daarvan op de hoogte?

Geachte minister Hirsch Ballin, (3)

Zoals u weet is in een parlementaire democratie het recht pas effectief op het moment dat de regels niet volledig indruisen tegen het rechtsgevoel van de burgers. Recht dat als onrecht wordt ervaren kan alleen door grove repressie worden gehandhaafd. Bovendien wordt het recht ernstig uitgehold zodra autoriteiten de rechtsregels schenden of er minachting voor tonen. Met andere woorden: het recht kan in een democratie alleen naar behoren functioneren als niemand en niets er boven verheven is, als allen gelijk zijn aan de wet. Immers, zoals Jefferson het zo treffend formuleerde: 'Wij beschouwen deze waarheden als vanzelfsprekend: dat alle mensen als gelijken worden geschapen.'



En niet alleen mensen, maar ook staten kunnen niet boven de wet staan omdat als we dit accepteren we zelf het internationaal recht uithollen. Het zal u dan ook niet kunnen verbazen dat er nogal wat burgers zijn die in hun rechtsgevoel geschokt zijn nu u deelneemt aan een symposium georganiseerd door het CIDI, een propaganda-organisatie die het Israelische geweld dat ruim een jaar geleden leidde tot grootscheepse oorlogsmisdaden destijds 'gerechtvaardigd' noemde, en die zich nog steeds niet van deze uitspraak heeft gedistantieerd. Integendeel, het CIDI accepteert niet de bevindingen van het VN-rapport van de Zuidafrikaanse rechter Richard Goldstone, overigens zelf een zionist. Bovendien toont het CIDI, volgens Haaretz een 'pro zionistische lobbygroep', geen enkel respect voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag omdat 's werelds hoogste rechtscollege heeft verklaard dat zowel de Israelische afscheiding als de Joodse nederzettingen in bezet gebied illegaal zijn. En desondanks zal u aanwezig zijn bij een door het CIDI georganiseerd symposium in nota bene het Vredespaleis waar hetzelfde ICJ zetelt. U encanailleert zich als minister van Justitie met een lobbygroep die publiekelijk haar minachting voor het recht toont. U schendt daarmee het rechtsgevoel van fatsoenlijke burgers. Zeker wanneer bij deze bijeenkomst joodse en christelijke oorlogsmisdadigers aanwezig zullen zijn en tevens Dan Meridor, vice-premier Israel, minister van Informatie en Atoomenergie, die er zal spreken over 'The nuclear threat of Iran.' Meneer Hirsch Ballin, hier wordt met twee maten gemeten en dat is politiek desastreus zoals in de toekomst zal blijken. Het is algemeen bekend dat Israel zelf beschikt over nucleaire wapens en andere massavernietigingswapens, die de zionisten in 1973 dreigden in te zetten. Een land dat zich als schurkenstaat gedraagt door langdurig op grote schaal het recht te schenden en zelf over massavernietigingswapens beschikt heeft geen recht van spreken. Het is politiek misdadig om als Nederlandse minister van Justitie aanwezig te zijn bij een pleidooi voor een vooralsnog illegale aanval op Iran. Israel weigert de illegale nederzettingen te ontmantelen, gaat door met een bezetting en pleegt oorlogsmisdaden. En u legitimeert dit door op te treden voor een zionistische propaganda-organisatie. Niet om daar Israel te wijzen op het belang van het internationaal recht, maar om er te spreken over een door het CIDI bepaald onderwerp, zijnde: 'Het recht als barrière tegen de import van haat en geweld uit het Midden-Oosten.'

U maakt hiermee het recht tot een aanfluiting. Ook Paul Bremer III, oud-gouverneur van de VS in Irak zal aanwezig zijn om te spreken over 'American guarantees for a peaceful Middle East.' En dit is geen grap. Deze pro-consul, onder wiens beheer Irak in een totale chaos belandde, is wel de laatste autoriteit op aarde die over een vreedzaam Midden-Oosten kan spreken, nu de illegale inval in Irak ten koste is gegaan van 1,3 miljoen Irakese burgers die om het leven zijn gekomen, terwijl meer dan 2,5 miljoen Irakese burgers naar het buitenland zijn gevlucht, en Irak is ontaard in etnisch gezuiverde regio's. En zoals inmiddels uw regering toegeeft bezat het Westen in 2003 geen volkenrechtelijk mandaat dat de gewelddadige inval in Irak legitimeerde. Met andere woorden: Paul Bremer schond het internationaal recht door mee te werken aan een agressieoorlog. Dit is geen akkefietje maar een ernstige misdaad, een van de drie soorten misdaad waarvoor de nazi-top in Neurenberg tot de dood werd veroordeeld. Het zal dus duidelijk zijn dat volgens uw regering ook Bremer de internationale rechtsorde fundamenteel schond. Desondanks begeeft u zich in een dergelijk gezelschap, niet om te wijzen op deze ernstige schendingen van het recht, maar om deel te nemen aan een symposium bezocht door oorlogsmisdadigers en autoriteiten die oorlogsmisdaden steunen en zelfs propageren.

Het CIDI beweert: 'Israel is een rechtstaat die heel goed in staat is zijn eigen beleid te onderzoeken en daaruit de consequenties te trekken.' Desondanks heeft 'de Joodse natie' nooit in zijn hele 63-jarige bestaan de eigen oorlogsmisdaden serieus bestraft, en ook niet de ontelbare ernstige schendingen van de mensenrechten.

Daar wijst ook Rifat Kassis op, een Palestijnse christen, president van Defence for Children International en ook van de Palestijnse sectie van deze internationale mensenrechtenorganisatie. Daarnaast werkt hij voor de Wereldraad van Kerken in Genève en is actief in verschillende besturen van internationale en locale organisaties. Recentelijk verklaarde hij het volgende:

From the beginning of the second Palestinian intifada [in September 2000] until now around 1,000 children have been killed, excluding the 348 children that were killed in Gaza during the Israeli invasion last winter. We have documented how these children were killed. It is either a direct targeted killing, when they are shot in their heads or [vital] organs, or they were killed because they were bystanders when Israel tried to assassinate somebody, and bombed a building or demolished a home. We should not ignore the fact that children are killed because they do not have quick access to hospitals. There are figures, but I hate figures, as if it is only about numbers -- children are human beings.

Now, with the blockade of Gaza, human rights organizations find it difficult to document the causes of death of children. For example, we do not document a child that was anemic and did not have sufficient food and died because of this. There are so many [ways] children are murdered by Israelis. Take for example settler violence. In 2008, more that 20 children were injured and even some were killed by the violence of settlers, by their aggression and atrocities. We wrote about this in a November 2008 report entitled "Under Attack: Settler Violence against Palestinian Children in the Occupied Territory."

Zie: http://electronicintifada.net/v2/article11076.shtml

Minister Hirsch Ballin, deze Israelische terreur gaat ongestoord en ongestraft door. Sterker nog: u sanctioneert deze terreur door u zich er niet publiekelijk van te distantieren. Het lijkt er zelfs op dat u deze staatsterreur niet alleen gedoogt maar zelfs beloont door onder andere op te treden bij een propaganda-organisatie als het CIDI, waar u gaat spreken over 'Het recht als barrière tegen de import van haat en geweld uit het Midden-Oosten.'

Hoe meer ook u de Israelische terreur steunt, des te meer zullen fatsoenlijke mensen Israel haten, en niet alleen Israel, maar ook degenen die dit terrorisme steunen. Het leven gehoorzaamt de wetten van oorzaak en gevolg. Met andere woorden: het verzet tegen onrecht komt voort uit onrecht. Dat u dit kennelijk niet beseft maakt u ongeschikt om minister van Justitie te zijn. En toch bent u het. Hoe nu verder?

Hoe is het gesteld met 'het recht als barriere tegen de Israelische terreur'? Mijn vraag aan u is: denkt u werkelijk dat u op deze manier het recht dient en de democratische politiek? Denkt u werkelijk dat u hiermee de Derde Wereld overtuigt van begrippen als democratie en rechtstaat? Denkt u werkelijk het rechtsgevoel van veel Nederlanders te bevredigen door terreur te accepteren?

Het zou kunnen zijn dat u denkt met dit optreden de Joden in Israel te steunen. Allereerst dit: het CIDI spreekt niet namens alle joden ter wereld, zelfs niet namens alle joden in Nederland en zeker ook niet namens alle Joden in Israel. Het CIDI spreekt namens een beperkte groep mensen met extremistische opvattingen, die het verkiest om in Nederland te blijven en om het leven van anderen in de waagschaal te leggen. Het maakt hen daarbij niet uit of de slachtoffers in die regio nu Palestijnen dan wel Joden zijn. Joodse Israeli's als bijvoorbeeld Rami en Nurit Elhanan over wie de bekende onderzoeksjournalist John Pilger het volgende schreef:

Rami and Nurit are two of the founders of the Parents Circle, or Bereaved Families Forum, which brings together Israelis and Palestinians who have lost loved ones. "Our children," said Nurit at a rally last December to mark the anniversary of the Israeli assault on Gaza, "have learned this year that all the disgusting qualities which anti-Semites attribute to Jews are actually manifested among our leaders: deceit, greed, and the murder of children … What values of beauty and goodness can we squeeze into such a sophisticated apparatus of brainwashing and reality distortion?"

http://original.antiwar.com/pilger/2010/02/24/listen-to-the-heroes-of-israel/

En wie zijn Rami en Nurit? Wel joods-Israeli's. Rami's 'father survived Auschwitz. His grandparents and six aunts and uncles perished in the Holocaust.'

Waarom komt u niet voor deze mensen op, minister Hirsch Ballin, maar wel voor mensen die terreur rechtvaardigen?

In afwachting van uw antwoord,
vriendelijke groet,
Stan van Houcke,
Journalist/schrijver,
Amsterdam

24 February 2010

Geachte minister Hirsch Ballin, (2)

In aansluiting op mijn vorige email stuur ik u nog een extra toelichting. Ik constateer allereerst dat een beroep doen op uw verantwoordelijkheid als minister van Justitie een tamelijk ingewikkelde zaak is. Ik bedoel het volgende: u zult als jurist uzelf ongetwijfeld kunnen vinden in de 'advisory opinion' van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag waarbij in 2004 bepaald werd dat Israel ogenblikkelijk het schenden van het internationaal recht dient te staken. Met andere woorden: 'de Joodse natie' moet met onmiddellijke ingang stoppen zich te gedragen als een schurkenstaat die zich niets van het recht aantrekt. Zoals gesteld: als jurist zult u deze uitspraak onderschrijven. Vervolgens: als christen zult u het eens zijn met de uitspraak van het Centraal Comité van de Wereldraad van Kerken dat in 2005 het besluit prees van de Amerikaanse Presbyteriaanse kerk om een gefaseerde desinvestering te doen in bedrijven die profiteren van de bezetting door Israël van Palestijnse gebieden. In de oproep die het Comité deed uitgaan werden alle 347 aangesloten kerken aangespoord "proportionele, transparante en niet-gewelddadige" acties te voeren tegen de "illegale activiteiten" van Israël in de Palestijnse gebieden. U zult zich ook in deze visie kunnen vinden, aangezien een evangelische christen immers onrecht niet kan belonen.

Zie: http://www.kerknieuws.nl/nieuws.asp?oId=6148



Bovendien zal de oproep van uw Palestijnse geloofsgenoten om een boycot van de Israëlische economie in de bezette gebieden te steunen u niet onberoerd hebben gelaten. Een staat die het recht blijft schenden zal door de wereldgemeenschap geweldloos moeten worden gedwongen tot inkeer te komen.

Zie: http://www.henriveldhuis.nl/LocalFiles/Israel_Palestijnen/Kairos_document/Kairos_document.html

Het enige echte probleem is dat u ook politicus bent van een partij die tot nu de Israelische schendingen van de mensenrechten en het internationaal recht niet alleen heeft gedoogd maar zelfs door middel van politieke, econmische en militaire steun mogelijk heeft gemaakt. Opvallend is het grote aantal prominente CDA-ers die na praktizerend politicus te zijn geweest nu ineens beseffen dat het Israelisch extremisme een bedreiging voor de wereldvrede is geworden, een besef dat ook onder de meerderheid van de Europeanen en onder een snel groeiend aantal Amerikanen overheerst. In 2003 bleek uit een opiniepeiling van de Europese Unie dat Israël algemeen gezien werd als 'de grootste bedreiging' voor de wereldvrede. In 2007 toonde een BBC-onderzoek aan dat Israël door een representatieve groep burgers het meest negatief werd beoordeeld van in totaal twaalf landen, waaronder zelfs Iran en Noord-Korea. Ondertussen beoordeelt 43 procent van de Amerikanen Israel als een bedreiging voor de wereldvrede.

Zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2010/02/jacqueline-maris-van-de-vpro-4.html

Meneer Hirsch Ballin, het zal u duidelijk zijn dat zowel uw achterban als de meerderheid der Nederlanders tegen de Israelische schendingen van het internationaal recht zijn. Dit is een politiek feit dat u als politicus niet langer meer kunt negeren. En toch doet u dat. Mijn vraag aan u is: waarom? Waarom treedt u op voor een criminele organisatie als het CIDI dat terreur goedpraat? U treedt bovendien op in aanwezigheid van een hoge Israelische militair die publiekelijk oorlogsmisdaden bepleit door propaganda te maken voor de Israelische strategie van het 'buitensporig geweld' en collectieve bestraffing van de Palestijnse burgerbevolking, hetgeen dus neerkomt op het bepleiten van oorlogsmisdaden. Ik heb het hierbij over de in opspraak geraakte generaal-majoor Daniel Rothschildt, die bij hetzelfde CIDI-symposium zal spreken over The relationship between security and peace.

Zie: http://en.wikipedia.org/wiki/Daniel_Rothschild

Het is uitermate wrang dat nu juist deze extremist, ik heb geen ander woord voor iemand die grootschalige schendingen van het recht bepleit, dat nu juist deze extremist spreekt in het Vredespaleis. Rothschildt weigert de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof inzake Israel te accepteren, en ondermijnt daarmee het vertrouwen in het zorgvuldig gecreëerde bouwwerk van het internationaal recht. Zoals u weet is in het Vredespaleis de zetel van het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties gehuisvest. Rothschildt rechtvaardigde de Israelische oorlogsmisdaden tijdens de Gaza-inval met de opmerking "Israel wants to bring about a situation where Hamas understands that it is not worthwhile to fire rockets at Israel, that Israel carries a heavy stick,” aldus deze voormalige militair gouverneur van de West Bank en de Gaza-strook.

Zie: http://www.taiwannews.com.tw/etn/news_content.php?id=823556&lang=eng_news&cate_img=logo_world&cate_rss=WORLD_eng

Mijn vraag is: hoe denkt u dat uw optreden in het gezelschap van een Israelische extremist die oorlogsmisdaden bepleit zal worden beoordeeld in de Arabische wereld? U zult zichzelf als politicus deze vraag moeten stellen, want uw optreden bij het CIDI zal natuurlijk politieke consequenties elders hebben.

In afwachting van uw antwoord,
vriendelijke groet,
Stan van Houcke,
Journalist/schrijver,
Amsterdam

Geachte minister Hirsch Ballin, (1)

Soms krijgt een burger de indruk te leven in een absurdistisch toneelstuk, zelfs in een Kafkaiaanse wereld waarin alles op zijn kop staat. Ikzelf heb die indruk nu ik op de website van het CIDI lees dat u als minister van Justitie tijdens een CIDI-Symposium op 9 maart aanstaande van 10.30-11.15 in het Haagse Vredepaleis een toespraak zult houden over, ik citeer: 'Het recht als barrière tegen de import van haat en geweld uit het Midden-Oosten.'

Zie: http://www.cidi.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=660&Itemid=1



Ik maak hieruit op dat u op de uitnodiging bent ingegaan van een organisatie die volgens de Israelische kwaliteitskrant Haaretz 'een pro-zionistische lobbygroep' is. Een propaganda-organisatie dus die op 9 maart onder andere de volgende vraag opwerpt:

Zou een NATO lidmaatschap van Israel en/of een internationale troepenmacht de veiligheid in het Midden-Oosten kunnen vergroten? Valt de ontwikkeling van een Iraanse atoombom te stuiten?

Hier dringt zich het Kafkaiaanse beeld op. U en ik weten dat het CIDI propaganda maakt voor Israel, een staat die weigert de 'advisory opinion' uit 2004 van het Internationaal Gerechtshof te respecteren waarbij dit hoogste rechtscollege ter wereld uitsprak dat zowel de 'afscheiding' in bezet gebied als de Joodse nederzettingen op de bezette Westbank illegaal zijn. Een juridische uitspraak die naderhand nog eens in een resolutie bekrachtigd werd door de overgrote meerderheid van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, met inbegrip van de Europese Unie en dus ook van Nederland. In die resolutie riep de wereldgemeenschap Israël op de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof te respecteren. Met andere woorden: Israël moet de illegale afscheiding onmiddellijk afbreken en de gedupeerden financieel vergoeden en moet bovendien de illegale Joodse nederzettingen ontruimen en zich terugtrekken achter de grenzen van juni 1967. Desondanks is het CIDI van mening dat:

'Uitspraak ICJ gaat voorbij aan Israels recht op veiligheid.

Met grote teleurstelling heeft CIDI kennis genomen van het advies van het Internationaal Gerechtshof (ICJ) dat het Israelische Veiligheidshek illegaal is en dient te worden afgebroken.'

Zie: http://www.cidi.nl/pers/2004/pr090704.html

Het disrespect van het CIDI voor het internationaal recht en het Internationaal Gerechtshof blijkt tevens uit de beschrijving van het CIDI bij aanvang van de hoorzittingen in Den Haag toen het in zijn informatieblad schreef: 'Geen Arabisch tribunaal tegen Israël.'
Zie: http://www.ravagedigitaal.org/archief_0404/a7.htm
Zie ook: http://www.cidi.nl/isnbr/2004/comm-0204.html

Feit is dat het CIDI, gefinancierd om propaganda te maken voor de 'Joodse natie', de uitspraken van het Internationaal Gerechtshof en de VN niet accepteert, uitspraken die door de Nederlandse regering wel degelijk worden geaccepteerd en zelfs bekrachtigd. Israel trekt zich daar niets van aan, waardoor de Israelische schendingen van het internationaal recht gewoon doorgaan. Ik wil daar een volgende aan toevoegen. In december 2008 kwalificeerde het CIDI het Israelisch geweld in de Gazastrook als 'gerechtvaardigd', terwijl deze organisatie wist dat de Israelische strijdkrachten 'buitensporig geweld' zouden inzetten tegen de Palestijnse burgerbevolking zoals duidelijk was geworden uit een artikel gepubliceerd op 12 oktober 2008 door Haaretz:

Coincidentally, in the same weekend, the Israeli public was exposed to an additional rare public confession from another criminal conspirator. This self-exposure occurred closer to home, in an interview in which the one confessing was none other than GOC Northern Command Gadi Eisenkot.

"What happened in the Beirut suburb of Dahiya in 2006 will happen in every village from which shots are fired in the direction of Israel," Eisenkot said to journalists from Yedioth Ahronoth. "We will wield disproportionate power against every village from which shots are fired on Israel, and cause immense damage and destruction. From our perspective, these are military bases. This isn't a suggestion. This is a plan that has already been authorized."

Hence, in two short sentences, one of the Israel Defense Force's senior commanders stated, with the world as his witness, his intention to violate the two central tenets of the international laws of war: the principle of distinction, which states that every time military force is used, it is imperative to differentiate enemy combatants from enemy civilians, and that attacks may be directed only at the former; and the proportionality principle, which states that even in attacks against enemy combatants, disproportional use of power is prohibited.

It is important to understand this: The international legal definition of an illegal military attack is one directed at civilians, or one that involves a disproportional use of force. It was as if Eisenkot, then, was standing on a hilltop, declaring his intention to commit war crimes, yelling to passersby, "My intentions are biggest of all!"

Lees verder: http://www.haaretz.com/hasen/spages/1027755.html

Ruim een week eerder al, op 3 oktober 2008, werd deze Israelische militaire strategie van 'buitensporig geweld' tegen de Palestijnse bevolking aldus verwoord door generaal Eisenkot in het Israëlische dagblad Yedioth Ahronot: 'We zullen disproportioneel geweld gebruiken tegen ieder dorp van waaruit schoten worden gelost op Israel, en we zullen immense schade en vernietiging te weeg brengen. Vanuit ons gezichtspunt zijn zij militaire bases. Dit is geen overweging, dit is een plan dat reeds is geautoriseerd.' In een rapport voor het Instituut voor Nationale Veiligheid van de Universiteit van Tel Aviv onderstreepte kolonel Gabiel Siboni even onverbloemd, dat het antwoord op de raketaanvallen de 'disproportionele aanval in het hart van de zwakke plek van de vijand is, waarbij pogingen de lanceringcapaciteit te schaden op de tweede plaats komt.'

Kortom, het CIDI waarvoor u optreedt op 9 maart 2010, noemde een militaire stratgie 'gerechtvaardigd' waarbij zoals we weten op grote schaal oorlogsmisdaden werden gepleegd met onder andere als gevolg dat meer dan 300 Palestijnse kinderen vermoord werden en de gehele -- onder andere door Nederland gefinancierde -- infra-structuur vernietigd werd. Gezien de houding van het CIDI kan niet anders dan geconcludeerd worden dat we hier met een criminele organisatie te maken hebben die terreur rechtvaardigt. Het is nu juist die organisatie waarvoor u gaat spreken over 'Het recht als barrière tegen de import van haat en geweld uit het Midden-Oosten.' Meneer Hirsch Ballin, het kan u niet verbazen dat belastingbetalende burgers als ik uw optreden bedenkelijk vinden. Sterker nog: ten sterkste afkeuren. U bent als minister van Justitie verantwoordelijk voor de handhaving van het recht en kunt dan ook niet met goed fatsoen voor het CIDI optreden. Ik bedoel, het is te vergelijken met een minister die optreedt tijdens een bijeenkomst van een dievengilde die ervoor pleit onderdeel te worden van het politie-apparaat. Het zal duidelijk zijn dat ook de Arabische wereld zich zal afvragen welke betekenis democratie en mensenrechten voor u daadwerkelijk hebben.

Mijn vraag aan u is simpel. Waarom bent u op deze uitnodiging ingegaan? Waarom negeert u het internationaal recht? Ik wijs u er met nadruk op dat ook de Nederlandse regering zich heeft gebonden aan bepaling 7 van RESOLUTIE 10248 VAN DE ALGEMENE VERGADERING VAN DE VERENIGDE NATIES, waarin staat dat de VN: 'een oproep [doet] aan alle Staten die Partij zijn bij de Vierde Geneefse Conventie van 1949, om te verzekeren dat Israel de Conventie respecteert.' Door deel te nemen aan een symposium, georganiseerd door een 'pro-zionistische lobbygroep' waarin propaganda gemaakt wordt voor een staat die permanent niet alleen het internationaal recht schendt maar ook talloze VN-resoluties wekt u op zijn minst de indruk bepaling 7 van resolutie 10248 van de VN te overtreden.

http://www.cidi.nl/dossiers/ve/resolutieAV10248.html

In afwachting van uw antwoord,
vriendelijke groet,
Stan van Houcke,
Journalist/schrijver,
Amsterdam.

22 February 2010

Jenin Jenin

Soon after Jenin Jenin  was released, after only three showings, the film  was banned by the Israeli Film Board  (2002), accusing the film of being libellous for calling itself a documentary despite documenting only one 'side' of the story. One may ask the Israeli Film Board whether they also ban holocaust documentaries for failing to present the Nazi or even the SS  ‘side’ of the story.

Bakri petitioned the High Court of Justice against the censor for prohibiting the screening of the film on the grounds that it distorted the truth. After a long fight, the court rejected the censor's decision.

In 2004, the Israeli High Court finally upheld its earlier overturn of the ban, but joined the Film Board in labelling the film a "propagandistic lie," based on Israeli sources which acknowledged only 52 Palestinian deaths, 38 of whom Israeli sources argued were armed fighters.

In 2007, five IDF soldiers who participated in the Jenin refugee camp  massacre sued the Cinamatheques in Tel Aviv and Jerusalem for screening the film in the midst of the ban, and sued Bakri for 2.5 million NIS for producing the film. In July 2008 Bakri was acquitted of the charges.

Jenin-Jenin earned two awards: the "Best Film" award at the Carthage International Film Festival, 2002, and the International Prize for Mediterranean Documentary Filmmaking and Reporting. 

Lyad Samoudi  the film's Executive Producer, was killed at Alyamoun at the end of the filming by Israeli soldiers on 23 June 2002. (Gilad Atzmon)


1


2


3


4


5